มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

พรืบ!!ชายวัยกลางคน2คนปรากฏด้านหน้าของหวังชุน ชายสองคนนี้มีรูปร่างหน้าเหมือนกันทุกประการบ่งบอกว่าพวกเขาเป็นฝ่าแฝดกันชายด้านขวาปลดปล่อยหมัดของเขาปะทะกับเสี้ยววายุปัง!เสี้ยววายุปะทะกับหมัดของชายคนนี้แล้วสลายไปทันที"ผู้อาวุโสหยู่ผู้อาวุโสหยี่ ฆ่ามันให้ข้า!"หวังชุนมองไปทางซูเฉินด้วยสายตาเกลียดชัง ท่าวันนี้เขาไม่มีผู้อาวุโสหยู่ผู้อาวุโสหยี่มาด้วยเขาคงตายเป็นผีเฝ้าป่าไปแล้ว""รับทราบขอรับ""ทั้งสองพูดพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียงจากนั้นทั้งสองก็พุ่งไปทางซูเฉินอย่างรวดเร็วซูเฉินที่เห็นทั้งสองพุ่งเข้ามา เขาไม่ได้ตื่นตนกแต่เขากล่าวขึ้นด้วยเสียงเรียบ"หยานเออร์"พรืบ!เส้นแสงพุ่งผ่านออกมาจากแขนเสื้อของซูเฉินอย่างรวดเร็ว ""!!!""ผู้อาวุโสหยู่ผู้อาวุโสหยี่ตกตลึงกับความเร๋็วนี้ แต่พวกเขาไม่สามารถแม้แต่ขยับ เส้นแสงนี้พุ่งทะลุกลางหน้าผากของทั้งสองอย่างรวดเร็วและพุ่งกลับเข้าไปในแขนเสื้อของซูเฉินปัง! ปัง!ตึง!ร่างของทั้งสองค่อยๆล้มลงดวงตาของพวกเขายังเบิกกว้างและไม่ทราบว่าตนตายได้อย่างไร"อ่า!!"หวังชุนที่เห็นภาพเช่นนั้นเขาก็ล้มลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว เขาไม่คิดว่าผู้อาวุโสหยู่ผู้อาวุโสหยี่จะตายอย่างง่ายดายเช่นนี้"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้"หวังฉินที่อยู่ด้านหลังก็ตกใจไม่แพ้กันร่างของเขาสั่นอย่างไม่หยุดก่อนจะมีของเหลวไหลสีใสออกมาจากระหว่างขาของมัน ทำให้พื้นแถวนั้นเจิ่งนองไปด้วยของเหลวนั้นแต่อยู่ๆเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ร่างของผู้อาวุโสหยู่ค่อยๆขยับและลุกขึ้น ดวงตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นสีแดงฉานจากนั้นเขาก็ส่งเสียงหัวเราะ"ฮี้ๆๆๆๆๆ ไม่คาดคิดว่าในอาณาจักรเล็กๆแบบนี้จะมีอสูรระดัับราชันอยู่ ทำให้ข้าเเปลกใจจริงๆ"ผู้อาวุโสหยู่หันไปมองซูเฉินด้วยรอยยิ้มโรคจิต รูกลางหน้าผากของเขาค่อยๆหดตัวและและหายไปอย่างรวดเร็วซูเฉินที่เห็นเช่นนั้นเขารู้ได้ทันที เขากดเสียงต่ำและพูดขึ้น"ปีศาจ!"ปีศาจเป็นเผ่าพันธุ์ที่เป็นศัตรูกับเผ่าพันธุ์มนุษย์มาตั้งแต่อดีตกาล เผ่าปีศาจนั้นมีวิธีบ่มเพาะคือการกลืนกินเลือดของมนุษย์ ในอดีตปีศาจฆ่าล้างมนุษย์มารู้ไม่กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เพราะฉะนั้นทั้งสองเผ่าพันธุ์กำหนดให้กลายเป็นศัตรูกันจนกว่าอีกฝ่ายจะหมดสิ้นไป"ไม่เลวๆ สามารถรับรู้ตัวตนของข้าได้ตั้งแต่ครั้งแรก"ผู้อาวุโสหยู่พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะดึงหน้ากากหนังออกจากใบหน้าของเขาปรากฏเป็นชายผิวคล้ำผอมแห่งผิวสีเท่าซีด หูทั้งสองข้างแหล่มคม เขี้ยวสองซี่ยาวโผล่ออกมาจากปาก แม้เขากำลังปิดปากสนิทนี้คือรูปลักษณ์ที่แท้จริงของปีศาจ"นายน้อยไม่ดี เขามีระดับราชันเหมือนกับข้า"เสียงของหยานเออร์ดังขึ้นในจิตใจของเขา นี้คือวิธีการคุยกันทางจิตต้องมีระดับราชันขึ้นไปเท่านั้นถึงจะทำได้ แววตาของซูเฉินเริ่มจริงจังอีกฝ่ายเป็นถึงระดับราชันเช่นเดียวกับหยานเออร์แถมยังเป็นเผ่าปีศาจที่เป็นศัตรูของมนุษย์อีกด้วยปีศาจมองไปทางซูเฉินจากนั้นเขาเลียริ้มฝีปากของเขาแล้วกล่าวว่า"ฮี้ๆๆๆ เจ้าหนูดูจากร่างกายที่แข็งแกร่งของเจ้าแล้วนั้น แสดงว่าสายเลือดของเจ้าย่อมไม่ธรรมดาแน่ ฮี้ๆๆๆวันนี้ข้าได้เจอของอร่อยเสียแล้ว""เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถฆ่าข้าได้จริงหรือ"ซูเฉินมองไปทางปีศาจตนนี้ด้วยสายตาจริงจัง"ฮ่าๆๆ ทำไมข้าจะฆ่าเจ้าไม่ได้ ถึงแม้เจ้าจะมีอสูรระดับราชัน แต่มันก็เป็นแค่ราชันขั้น2จะสู้ข้าได้อย่างไร"บูม!! คลื่นกระแทกปรากฏขึ้นรอบๆตัวของปีศาจ ระดับลมปราณที่เขาปลดปล่อยออกมาคือราชันขั้น5 "555ที่นี้เจ้ายังคิดว่าเจ้าจะรอดอีกหรือไม่"ปีศาจยิ้มขี้เล่นและมองไปทางซูเฉิน "ใครจะรู้? หยานเออร์ไปจัดการ""เจ้าค่ะ"งูสีขาวนวลเลื้อยออกจากของซูเฉินและมาหยุดยังด้านหน้าของเขา จากนั้นร่างกายของนางของขยายใหญ่ขึ้นเป็น2เมตร "เจ้าจงตายเพื่อนายน้อยเถอะเจ้าค่ะ"หยานเออร์คำรามก่อนพุ่งไปทางปีศาจ ทางปีศาจก็เริ่มออกการโจมตี มือทั้งสองข้างของมันงอกเล็บสีดำสนิทยาวกว่า20ซม.ออกมามันเริ่มฟาดกรงเล็บไปที่ศรีษะของหยานเออร์ หยานเออร์ได้หลบอย่างรวดเร็วและหมุนตัวฟาดหางไปทางปีศาจปีศาจเห็นเช่นนั้นใช้กรงเล็บอีกข้างเพื่อบล็อกการโจมตี ปัง!!"อัก!"ร่างของปีศาจตนนั้นกระเด้นไปเกือบ10เมตรก่อนจะหยุดลง เเขนของมันรู้สึกชาและเจ็บปวด"เจ้าสัตว์เดรัจฉาน! ข้าประเมินเจ้าต่ำไป ข้าจะแสดงพลังที่แท้จริงให้เจ้าดู!"ปีศาจพุ่งเข้าหาหยานเออร์อย่างรวดเร็ว กรงเล็บของมันเริ่มปลดปล่อยพลังความมืด และฟาดฟันไปทางหยานเออร์"กรงเล็บสังหาร!"คลื่นพลังความมืดห้าเส้นพุ่งตรงไปทางหยานเออร์อย่างรวดเร็ว การโจมตีนี้รุนแรงและทรงพลังมาก เมื่อหยานเออร์เห็นเช่นนั้น นางจึงสบัดหางอย่างรุงแรงและบัดการโจมตีนั้นปัง!!การโจมตีของปีศาจสลายไปเมื่อปะทะกับหางของหยานเออร์"เป็นไปได้ยังไงการโจมตีของข้าสามารถสังหารราชันขั้น5ได้ในครั้งเดียว! เจ้าสามารถทำลายมันได้อย่างไร!"ปีศาจถึงกับตกตะลึงเมื่อเห็นว่าหยานเออร์สามารถทำลายdit[;omjkกรงเล็บสังหารของมันได้จากนั้นหยานเออร์พุ่งเข้าใส่ปีศาจอย่างรวดเร็วปังๆๆๆๆๆ ทั้งสองปะทะกันว่า30ครั้ง ก่อนปีศาจจะถอยห่างออกมา ร่างของเขาสะบัดสะบอม เกิดรอยช้ำทั่วร่างกายของมัน ไหล่ขวาของมันโดนหยานเออร์กัดจมเป็นรอยลึกขนาดใหญ่ เลือดสีดำสนิทไหลรินไม่ขาดสายปีศาจได้แต่กัดฟันฝืนความเจ็บปวด และมองหยานเออร์ด้วยความโกรธ"เจ้าบังคับข้าเองน่ะ!!"จากนั้นร่างกายของปีศาจเริ่มปกคลุมด้วยความมืด ร่างของมันเริ่มขยายใหญ่เสื้อผ้าของมันเริ่มฉีกขาด เผยกล้ามเนื้อที่กำลังเติบโตขึ้นเรื่อย ปีกขนาดใหญ่คล้ายของค้างคาวปรากฏด้านหลังของมัน เขาสองเขางอกออกมาจากหน้าผากของมัน หางแหล่มคมงอกออกมาจากทางด้านหลังของมัน ร่างของมันขยาดใหญ่ถึง3เมตร กรงเล็บยืดยาวจาก20ซม.เป็น50ซม. บาดแผลบนไหล่ซ้ายของมันหายสนิทอย่างรวดเร็วซูเฉินเฝ้ามองปีศาจด้วยสายตาจริงจัง ก่อนที่สายตาของเขาจะเหลือบไปให้สัญลักษณ์บ้างอย่างบนอกซ้ายของมันรูปศาลขนาดใหญ่ที่สลักอย่างสวยงาม เสาแต่ละต้นสลักยันต์เป็นลวดลายต่างๆ และตรงกลางของศาลเจ้ามีดวงจันทร์ครึ่งดวงลอยเด่นอยู่ซุเฉินเห็นเช่นนั้นในสมองของเขาก็มีคำๆหนึ่งที่ผุดขึ้นมา"โถงจันทร์ทรา?"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่32

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่32

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้