แผนสยบยัยคุณหนูตัวร้ายของนายหัว

“ทำให้ดูก่อนสิยะ! ไอ้บะ....”

ฉันละปากเตรียมด่า เขาหันมาจ้องเขม็ง แววตาแข็งกร้าวจนฉันรีบยกมือปิดปากตัวเอง ถอยหลังหนีเพราะกลัวจะโดนบีบกรามอีก

“อะไร”

“ฉะ ฉันก่อไฟไม่เป็๞ ทำให้ดูก่อนสิ”

“นี่คำสั่งรึคำขอร้อง”

“อย่ามาปั่นประสาท”

“ถ้าการขอร้องดีๆ มันขัดสันดานเธอ งั้นฉันไปล่ะ รอกินมาม่าของเธอไปก็แล้วกัน”

“ระ รู้แล้ว!!”

“...”

“ขะ ขอร้อง….”

“ค่ะ ด้วย ..หัดมีหางเสียงกับผู้ใหญ่บ้าง”

“เ๹ื่๪๫มากชิบ…” ฉันพึมพำด่า

“อะไรนะ”

“ขอร้อง…. ค่ะ” ฉันกัดฟันพูด บีบมือตัวเองแน่น เงยหน้าสบตาเขาด้วยความจริงใจแบบฝืนสุดๆ

“หึ ก็แค่เนี้ย”

เขาตอบ พลางเดินกลับไปที่ชานบ้าน นั่งยองๆ กวักมือฉันให้เข้าไปดู จากนั้นค่อยๆ หยิบถ่านวางล้อมเป็๞วงกลมในอังโล่ ใส่ไม้อันเล็กๆ ลงไป

“พอไม้เริ่มไหม้ เธอก็หยิบถ่านก้อนเล็กๆ เทิน๪้า๲๤๲ …”

เขาอธิบายด้วยท่าทางใจเย็น ลุกขึ้น พลางผายมือเชิญให้ฉันลองทำตามว่า ฉันใช้นิ้วเรียวสวยของตัวเอง คีบถ่านก้อนจิ๋วๆ โยนเข้าเตาอังโล่ เขาทำเสียงจิ๊จ๊ะติฉัน กอดอกมอง ไม่ถึง 5 นาที ควันก็ลอยขโมงเต็มบ้าน

ฉันนั่งสำลักน้ำหูน้ำตาไหล ยกมือขึ้นปาดเหงื่อ เริ่มยิ้มออกมาเพราะ ถ่านสีดำสนิทเริ่มเปลี่ยนเป็๲สีแดง ไอร้อนขึ้นกระทบใบหน้า ฉันหันมองเขา โชว์ผลงานของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ

“ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ ครั้งแรกก็ก่อไฟติดเลย”

ฉันยอตัวเอง พลางยกนิ้วโป้งปาดปลายจมูก เขาแสยะยิ้มปรบมือแปะๆ ให้

“เออเก่งครับแม่คุณ แค่คีบถ่านใส่ 2 ก้อน ทำเป็๞อวด… ไป โน้น เก็บมาม่าเธอมาด้วย” เขาพูด แล้วทำปากจู๋ๆ ไปทางหม้อมาม่ากลางแดดของฉัน

“ชิ อีกนิดก็กินได้เหมือนกันแหละ” ฉันแอบบ่น จิ้มนิ้วไปที่เส้นมาม่าที่เริ่มอืดจากการแช่น้ำหลายชั่วโมง

“วันนี้มีวัตถุดิบอื่นไหม” ฉันถาม

“อยากได้อะไรล่ะ”

“แม่ครัว คนใช้ พ่อบ้าน …”

“แม่ครัวบ้านเธอเรียกว่าวัตถุดิบหรอ” เขาแขวะกลับ

“ชิ….”

“พรุ่งนี้ฉันจะไปตลาดท่าเรือ เอาอะไรไหม”

“ขอไป…” ฉันยังพูดไม่ทันจบ เขาก็ขัดเหมือนรู้ว่าฉันจะพูดอะไร

“ถ้ายังไม่ทำตัวให้ดีขึ้น เธอไม่มีทางได้เหยียบดินในเมืองแน่”

“นี่นายจะขังฉันไว้ที่นี่จริงๆ หรอ”

“ฉันดูเหมือนคนชอบอำเล่นๆ รึไง”

“งั้นแค่ทำตัวดีขึ้น นายก็จะปล่อยฉันไปใช่ไหม”

“...อืม มั้ง”

“ได้ งั้นทำสัญญากันก่อน” ฉันลุกยืนพูดด้วยความจริงจัง

“อะไร”

“นายห้ามปล่อยให้ฉันอดอยาก ห้ามทิ้งฉันให้อยู่บนเกาะคนเดียว โดยเฉพาะตอนฝนตก แล้วก็ห้ามคิดพิลึกกึกกือกับฉัน”

พอจบประโยคเขาหยีปากมองบนใส่ฉัน แล้วส่ายหน้าหนี

“อย่ามาสตอ ฉันเห็นนายแอบมองนมฉันตั้งหลายรอบ”

“ก็หัวนมเธอมันตั้งขึ้นทิ่มตาฉันเองนิ”

“!!”

ฉันรีบยกมือขึ้นปิดเต้าน้อยๆ ของตัวเองด้วยความอาย ใบหน้าแดงกล่ำ เม้มริมฝีปากแน่น

“หึ ไม่ระวังเองแล้วเอาแต่โทษตาคนอื่น”

“ก็ซื้อเสื้อในมาให้สิยะ !”

“รู้แล้ว! ถึงจะขึ้นตลาดริมฝั่งนี่ไง.. จะเอาอะไรอีก”

“คลีนเซอร์ คลีนซิ่ง สกินแคร์ทุกประเภท สบู่เหลวอาบน้ำ แชมพูกับครีมนวดชั้นดี ออยล์ใส่ผมด้วย ครีมกันแดดสำคัญมากอย่าลืม มาอยู่สองวันผิวฉันคล้ำขึ้น 2 เฉดแล้ว…อ่อ ทุกอย่างที่บอก ขอเป็๲ของเคาน์เตอร์แบรนด์เท่านั้นนะจ้ะ”

“ให้ฉันซื้อห้างมาตั้งในเกาะให้ไหม” เขาหลี่ตาลงถามประชด

“ทำได้หรอ!”

“สวยแต่โง่นะเธอน่ะ”

“อะ ไอ้บ้านี่ นายด่าฉันอีกแล้วนะ!”

“ฉันชมว่าเธอสวยนะ มองข้ามได้ไง”

“อันนั้นฉันรู้อยู่แล้วย่ะ!”

“หลงตัวเองชิบ… โน่น ไฟจะวอดแล้ว ไปต้มมาม่า ทอดไข่ รึอะไรก็ไปทำ”

“นายจะกินด้วยไหม”

“เธอจะให้ฉันไปเก็บใบไม้กินหรอ”

“นี่! ฉันอุส่าห์ถามดีๆ นะ”

“...กิน”

“ก็แค่เนี้ย”