@ กชกรกรุ๊ป
@ ห้องทำงานของจากัวร์
" บ๊อบ ไอ้บ๊อบมานี่ดิ " ผมเรียกเลขาส่วนตัว
" ว่าไงครับท่าน " มันเข้ามาก็ทำท่าทางกวนตีนใส่ผมเลย ไอ้นี่เสื้อผ้ามีแต่สีสดๆกูเห็นแล้วแสบตา หนึ่งชุดมีห้าสีกูเครียดกับมัน
" ไปสืบประวัติ คนนี้มาให้กูภายในสองชั่วโมงกูต้องรู้เื่ " ผมบอกมันพร้อมกับยื่นรูปให้
" ใครวะ โคตรสวยเลยเฮีย ดูตาดิแม่เ้าโคตรโต สวยชะมัด " หึ ทะลึ่งใหญ่ละมึง
" ไปจัดการมาด่วน " ผมสั่งและไล่มันออกจากห้องไป
" ............. " ผมนั่งมองออกไปที่วิวตึกสูงด้านนอก หลังจากสั่งไอ้บ๊อบเรียบร้อยแล้ว ที่ผมสั่งให้มันไปสืบเื่เฟรย่าเพราะหกปีที่ผ่านมาผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย ผมปิดตายไม่สนใจข่าวคราวอะไรเกี่ยวกับเธอเพราะผมแม่งโคตรเสียใจ แต่วันนี้เธอกลับเข้ามาในชีวิตผมเอง กลับมาให้ผมบีบกลับมาชดใช้ในความเสียใจที่ผมเสียไป ดังนั้นผมต้องรู้บ้างว่าหกปีที่ผ่านมาเธอเป็อย่างไร
@ สองชั่วโมงผ่านไป
" ไอ้บ๊อบมึงช้าละนะ " ผมบอกมันหลังจากผ่านไปสองชั่วโมงพอดี
" ช้าวินาทีเดียวก็ไม่ได้รึไงเล่า " มันรีบเดินเข้ามาพร้อมกระดาษแผ่นหนึ่ง
" เล่ามาเร็วๆ " ผมเร่ง
" ชื่อน้องเฟรย่า นิคาโนะ 21 ปีคร๊าบบบ "
" โสดโปรดจีบ ไม่มีแฟน "
" เป็นักศึกษาของมหาลัยในญี่ปุ่นมาเรียนที่ไทยเทอมนี้เทอมเดียวเพราะว่าเป็นักเรียนทุน ก็เลยต้องมาเอาเอจากวิชาบริหารกลับไปเพื่อรับทุนต่อ ถ้าไม่ได้เอบริหารก็จะไม่ได้ทุน "
" พ่อเป็ญี่ปุ่นแม่เป็ไทย มีความสุขตามอรรถภาพครับผม "
" ที่รับทุนเรียนเพราะอยากแบ่งเบาภาระพ่อแม่ "
" ที่ญี่ปุ่นเธอเป็ดาวมหาลัยและท่าทางกำลังฮอตที่นี่ด้วย "
" นี่แหละที่ผมได้มา เป็ยังไงเจ๋งมั๊ย " ไอ้บ๊อบยักไหล่อย่างภูมิใจ
" ว่าแต่ให้หาข้อมูลทำแป๊ะอะไรหรือเฮีย...... " ถามมาก
" มึงหมดประโยชน์ละออกไปไกลตีนไกลกูไป "
" อย่าคิดว่าผมรู้ไม่ทัน " มันพูดก่อนเดินออกไป
" หึ " ผมรู้เื่เธอแบบนี้แล้ว ผมบอกไว้เลยผมเอาคืนเธอหนักแน่ ยิ่งไม่มีแฟนผมยิ่งจะขยี้
" อยากได้ทุนเรียนต่อก็ต้องลงทุนหน่อย ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆหรอกเฟรย่า " ผมยิ้มออกมาอย่างสะใจ
@ เช้าวันต่อมา
เฟรย่า freya talk
" มาพบคุณจากัวร์ค่ะ " ฉันเดินไปบอกกับประชาสัมพันธ์หลังจากมาถึงตึกกชกรกรุ๊ป ตึกสูงใจกลางเมือง
" นัดไว้รึเปล่าคะ "
" คือเฟรเป็นักศึกษาที่คุณจากัวร์สอนอยู่ค่ะ เขานัดให้มาพบวันนี้ตอนสิบโมงค่ะ " ฉันบอกกับเธอก่อนที่เธอจะโทรติดต่อให้
" ขึ้นไปชั้นบนสุดนะคะ บอกว่ามาขอพบคุณบ๊อบบี้ เป็เลขาท่านประธานค่ะ " เธอบอก ฉันเลยตรงไปที่ลิฟต์
@ ชั้นบนสุดของตึก
" มาพบคุณบ๊อบบี้ค่ะ " ฉันเดินตรงไปหาผู้ชายท่าทางใจดีใส่สูทสีแดงเืหมูคนหนึ่ง
" สวัสดีคร๊าบบบ เฟรย่าใช่มั๊ย " เขามองมาที่ฉันและยิ้มให้อย่างเป็มิตรก่อนที่จะทักทายเป็ชื่อของฉันอย่างเป็กันเอง
" ผมบ๊อบบี้ครับ เรียกเฮียบ๊อบบี้ก็ได้ ตอนนี้เฮียจากัวร์ประชุมนะครับ แต่สั่งงานไว้ " เขาบอก
" ค่ะ ให้ทำอะไรคะ "
" น้องเฟรย่าเห็นแฟ้มเอกสารที่เรียงรายกันอยู่มั๊ยครับ " เขาถามฉัน และชี้ไปที่กองเอกสารที่สูงเกือบท่วมหัว
" เฮียจากัวร์บอกว่าให้น้องเฟรย่าเอาเอกสารไปแจกให้กับพนักงานทุกคนในตึกนี้ย้ำว่าทุกคนนะ ต้องทำให้เสร็จก่อนที่เฮียจะประชุมเสร็จครับ อีกสามชั่วโมง " ฉันตาโตขึ้นมาทันทีตึกนี้มีเก้าสิบแปดชั้น ฉันจะทำเสร็จได้ยังไง
" เอ่อแต่ว่า " ฉันกำลังจะบอก
" เฮียจากัวร์บอกว่าไม่มีแต่ครับถ้าอยากจะแก้ตัวเื่สอบ ไม่งั้นกลับไปได้เลย " เฮียบ๊อบบอกฉัน แล้วฉันจะทำอะไรได้ในเมื่อเขาพูดมาแบบนี้
" ค่ะ " ฉันก้มหน้ารับ แล้วก็ต้องรีบไปทำตามที่สั่งเพื่อจะได้เสร็จตามเวลา ทั้งๆที่ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไงแต่ก็ต้องทำ การแก้ตัวเื่สอบมันต้องทำแบบนี้เหรอหรือแค่อยากแกล้งฉันเพราะเื่ส่วนตัวกันแน่
บ๊อบบี้ bobby talk
" ใจร้ายเกินใครจะไปทำได้ ถ้าเฮียจากัวร์ทำขนาดนี้แสดงว่าน้องเฟรย่าคนสวยต้องไม่ธรรมดา เธอสำคัญต่อเสือแน่นอน " ผมคิดในใจ ดีไม่ดีเสือตัวสุดท้ายของ five dark danger อาจจะมีคู่ตามเพื่อนๆไปก็ได้นะ แต่วิธีจีบสาวของเฮียมันทรหดเกินไป สงสารน้องเฟรย่าคนสวยเหลือเกิน สู้เค้านะอย่ายอมแพ้เสือง่ายๆนะคนสวย ผมคิดและมองตามหลังเฟรย่าที่กำลังขนเอกสารไปส่งตามแผนกต่างๆ และเอกสารนั่นมันก็ไม่สำคัญอะไรเลยเป็เอกสารเก่าที่แจกไม่หมดจากปีไหนมารวมๆกันก็ไม่รู้
@ สามชั่วโมงผ่านไป
@ ในห้องทำงานของจากัวร์
จากัวร์ jaguar talk
" เฟรย่ามายังวะ " ผมถามไอ้บ๊อบเพราะมันครบกำหนดตามเวลาแล้ว แต่ยังไม่เห็นเฟรย่าเลย
" ยังครับ ให้เวลาน้องเฟรย่าหน่อยสิเฮียตึกนี้มีตั้งกี่ชั้น " มันบอก ไม่ทันไรเข้าข้างกันละ
" เรียกตัวกลับมา " ผมบอกและวางสายโดยไม่สนใจคำขอร้อง สามชั่วโมงคือสามชั่วโมงทำไม่ได้ก็จบกัน
เฟรย่า freya talk
" เฮ้อ….. เหนื่อยที่สุดเลย มือแดงหมดแล้ว " ฉันอุทานออกมาพร้อมกับมองมือตัวเองที่ตอนนี้ทั้งแดงแล้วก็มีเืออกจากการโดนกระดาษบาดมือเพราะฉันรีบแจกจนไม่ทันระวัง แต่เชื่อมั๊ยตอนนี้ฉันยังแจกได้ไม่ถึงห้าสิบชั้นเลย แล้วมันก็ครบสามชั่วโมงแล้วด้วย
" ชื่อเฟรย่ารึเปล่าคะ " มีพนักงานคนหนึ่งเดินมาหาฉัน
"ค่ะ "
" ท่านประธานให้ไปพบตอนนี้ค่ะ " เธอบอกฉัน เฮ้อ จะโดนอะไรอีกมั๊ย ทำไมต้องยอมขนาดนี้ละเฟรย่าฉันถามตัวเอง แล้วความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาถ้าไม่ยอมก็ต้องไม่ได้ทุนไงละ สรุปก็ต้องทำตามที่เขาสั่งอยู่ดี
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
" เชิญ " ฉันเดินมาเคาะประตูหน้าห้องของเสือใจร้ายด้วยสภาพที่เหนื่อยล้าเต็มทีแล้ว
จากัวร์ jaguar talk
" ........... " ผมมองดูสภาพยัยเด็กใจร้ายที่เดินเข้ามาตอนนี้ท่าทางคงเหนื่อยมาก สภาพดูไม่ได้เลย คนอื่นก็เหนื่อยรึเปล่าวะแค่นี้ไม่ตายหรอก
" ทำไมทำไม่ได้ตามที่สั่ง " ผมถามเธอ และจ้องมองเธอด้วยสายตาดูแคลน
" คนมันเยอะค่ะ " เธอตอบ
" โทษแต่คนอื่นทำไมไม่โทษตัวเองบ้างอะ เคยคิดว่าตัวเองผิดบ้างรึเปล่า " ผมถามเธอชักเริ่มเอาเื่งานมาปนกับเื่ส่วนตัวละตอนนี้
" ฉันตอบตามความจริงค่ะ ที่นี่มีเก้าสิบแปดชั้น ฉันทำไม่ทันหรอกค่ะ " เธออธิบายต่อ
" หึ ข้ออ้างทำไม่ได้ ก็คือแก้ตัวเื่สอบไม่ได้นั่นแหละ หาอย่างอื่นทำต่อ " ผมบอกกับเธอ ในเมื่อเธอทำไม่สำเร็จก็ต้องทำตามใจผมในสิ่งที่ผมจะสั่งต่อไป
" ทำแบบนี้ทำไม " เธอถามผมมองมาที่ผมด้วยสายตาไม่พอใจ ผมลุกจากเก้าอี้และเดินมาหยุดยืนต่อหน้าเธอ
" อยากโง่สอบตกเองมีสิทธิ์อะไรมาถามแบบนี้ " ผมตวาดเธอตอนนี้อารมณ์ส่วนตัวล้วนๆ ขนาดเธอเดินขึ้นลงส่งเอกสารหลายชั้นขนาดนี้ทำไมอยู่ใกล้เนื้อตัวยังหอมอยู่เลย
" จะให้ทำอะไรละ " เธอถามพร้อมน้ำตาที่หยดลงมาที่แก้มก่อนที่เธอจะเอามือมาปาดน้ำตา คงเหนื่อยนั่นแหละ ผมมองไปที่มือเธอตามนิ้วมีรอยเหมือนกระดาษบาดอยู่หลายที่เลย แล้วฝ่ามือเธอก็แดงไปหมด ไอ้จากัวร์คนอื่นก็เคยเป็แค่นี้ไม่ตายหรอกน่าอย่าสงสาร
" ถ้าสำออยก็กลับไปซะ แค่นี้มาทำน้ำตาตก คนอื่นเค้ายังทำได้อย่ามาทำตัวอ่อนแอ " ผมบอกเธอ
" ไม่ได้สำออย เฟรก็ถามว่าจะให้ทำอะไร " เธอถามผมกลับพยายามกลั้นสะอื้น
" ไปเจอที่ dark danger pub ตอนบ่ายสาม " ผมบอกเธอ
" ค่ะ " แล้วเธอก็เดินออกไปเลย โดยไม่ฟังในสิ่งที่ผมจะพูดต่อ อีกอย่างเธอไม่เรียกผมว่าเฮียหรือแสดงว่ารู้จักผมเลยสักนิด แล้วแบบนี้มันสมควรที่ผมจะหยุดทำแบบนี้กับเธอมั๊ย เก่งนักก็เก่งให้มันตลอด
# โอ๊ยเฮียสงสารน้อง
# ไรท์ออกตัวเลยว่านิยายเื่นี้เป็นิยายเพ้อฝันเกินความจริง ดังนั้นไม่หาความสมเหตุสมผลกับนิยายเื่นี้นะคะ เน้นฟิน โหด ใจร้าย โอเคนะคะทุกคน
1K
