คุณเชื่อเื่บังเอิญไหม...??? มันคงมีน้อยมาก ๆ ที่จะเกิดเื่แบบนี้ขึ้น ใช่คับ ผมได้เจอเื่บังเอิญ ผมได้เข้าไปทำธุระในเมืองคับ เมื่อผมได้ทำธุระเสร็จผมได้มายืนรอรถเพื่อกลับบ้าน ระหว่างเดินไปนั้น ผมได้มองเห็นคนหนึ่งอยู่บนรถโดยสาร เขาเป็คนสวยคับ เป็คนที่น่ารักคนหนึ่งเลยที่ผมเคยเห็นมา ผมรีบเดินให้เร็ว เพื่อไปทันรถคันนั้น มันน่าเสียดายคับที่ ผมไปไม่ทัน ผมได้ยืนมองเขาไกลๆ ผมได้แต่คิดว่ามันคงเป็ครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นเขา การที่เราจะหาใครสักคนมันยากมาก ผมไม่รู้จักชื่อเขา ผมไม่เคยเห็นเขา ผมเห็นเขาเพียงไม่กี่นาที มันน่าจะดีกว่านี้ถ้าผมทันรถโดยสารคันนั้น หลังจากวันนั้้นผมก็ได้ลืมเื่นี้ไป เื่บังเอิญที่ผมว่า มันเริ่มจากตรงนี้คับ ผมต้องเอางานที่ผมส่งไว้ในเฟสบุ๊คเก่าของผม วันนั้นผมนึกอยากส่องดูเฟสบุ๊คเก่าของผม ผมเลื่อนดูเรื่อยๆ ผมกดไปที่คนถูกใจ ผมเห็นเฟสบุ๊คเธอคนนั้น ผมตื่นเต้นและดีใจไปพร้อมๆกัน ใครจะไปคิดวันหนึ่งเราจะไปเจอเฟสบุ๊คคนที่เราเห็นเพียงไม่กี่นาที แน่นอนคับผมไม่รอช้าที่จะแอดเธอไป ผมรอเธอรับแอดเพื่อนนานับเดือนคับ เธอสวยก็คงมีแอดติดตามเธอเยอะเป็ปกติ และการรอของผมก็มาถึงเธอรับแอดเพื่อนผม ผมได้ดูเธอผ่านโพสที่เธอโพสทางเฟสบุ๊ค แน่นอนคับผมมีสิทธิแค่นั้นถึงได้เห็นแค่นี้มันก็รู้สึกดีอย่างน้อยผมก็ได้เป็เพื่อนในเฟสบุ๊คของเธอ...และนี่คือครั้งแรกทั้งหมดที่ผมเจอเธอ