เปิดภาคเรียนวันแรกของปีการศึกษา นักเรียนทุกคนย่อมต้องตื่นเต้นและดีใจที่จะได้เจอกับสังคมใหม่ สถานที่ใหม่ เพื่อนใหม่ และสิ่งใหม่ๆมากมายที่จะเข้ามาในชีวิต
แต่! ไม่ใช่กับผม เพราะทุกสิ่งที่ได้เอ่ยมาข้างต้นนั้นไม่ใช่ในชีวิตผมตอนนี้ ผม นายไนท์อายุ17ย่างเข้า18 คงไม่มีความรู้สึกตื่นเต้นกับอะไรแบบนี้สักเท่าไร เพราะอะไรใหม่ๆมันผ่านมานานมากแล้ว ถ้าจะตื่นเต้นดีใจก็คงเป็การได้เจอเพื่อนสนิทคนหนึ่งซึ่งไม่ได้เจอกันนานั้แ่่ปิดเทอม
และมันก็ไม่คิดจะทักแชท ทักไลน์ มาหาผมเลยครับท่านผู้อ่านนนTT กูขึ้นแฮชแทกเพื่อนผู้ถูกลืมได้ไหมเนี่ยย ทั้งๆที่เพื่อนในกลุ่มก็คุยกันปกตินะ แต่มึงกลับหายเข้ากลีบเมฆบอกได้คำเดียวเลยว่า กูงอน!!
" ไนท์ "
" เชอะ!! " กูงอน
ปึก!!
ชาเขียวยี่ห้อดังราคาโคตรแพงแก้วหนึ่งถูกวางตรงหน้าด้วยฝีมือไอ้คนที่ทิ้งผมให้อยู่คนเดียว แชทเงียบเปล่าเปลี่ยวขาดคนเหลียวแล ไลน์ก็ไม่เด้งสักข้อความ มึงคิดว่ามึงทำแค่นี้แล้วกูจะหายงอนหรอ เหอะ!! เออมึงคิดถูก
" หายไปไหนมาวะดาร์ก ทักแชทไปก็ไม่ตอบ ไลน์ไปก็ไม่ตอบ "
บอกเลยว่าผมงอนมันหนัก เพราะปกติมันจะบอกผมทุกอย่างเวลาจะไปไหนมาไหน ไปทำอะไรกับใคร แต่ครั้งนี้มันไม่บอก พอถามก็ยังมาเมินกันอีก ได้! ดาร์กได้ ครั้งนี้กูให้มึงชนะก็แล้วกันเห็นแก่ชาเขียวแก้วนี้เหอะกูถึงหายงอน
" มึงเป็เพื่อนหรือเมียมันไนท์ แมะแมะแหม๊ อยากรู้ไปทุกเื่งง งอนมันก็เก่งนะมึงอ่ะ "
" อิชาลี!! "
หึยยย อิชาลี วุ๊ย! พูดแล้วก็กระดากปากเป็คนดีๆไม่ชอบ ชอบเป็กระทิงแล้วก็ขวิดอยู่นั้นแหละขวิดแต่ผม ผมทำอะไรพูดอะไรหน่อยมันก็ค่อยพูดกระทบกระแหนะกระแหนอยู่นั่นแหละไม่รู้ว่ารักกันจริงหรือเปล่า ชาลีพลิกผันตัวเองจากโค๊ชนักบอลโรงเรียนมาเป็กระทิงหุ่นบึกบึน (โอ๊ย!! ชาลีอย่าตีกู) เออๆก็ได้มาเป็สาวน้อยผู้บอบบางและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็เชอร์รี่
" ทำไม แกจะทำไมหรือมันไม่จริงห๊ะชะนีน้อย "
" ดาร์กกก ชาลีมันว่าไนท์อ่าา "
" มึงก็ไปว่ามันเชอร์รี่ มันก็แค่เป็ห่วงกูเลยถาม "
มันต้องอย่างนี้สิเพื่อนรัก รักกันจริงมันต้องปกป้องกันแบบนี้อย่าทำตัวเหมือนอิเชอร์รี่คอยกัดแต่คนอื่นกัดคนนั้นคนนี้ไปทั่ว เปล่านะ ผมเปล่าอคติกับเชอร์รี่นะทุกคนอย่าคิดแบบนั้นสิ
โรงเรียนของผมเป็โรงเรียนสาธิตชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพพร้อมกับค่าเทอมที่โหดเอาเื่เหมือนกัน และการที่พวกผมอยู่ม. 6ซึ่งโรงเรียนบางโรงเรียนนั้นการเรียนการสอนของม. 6บางวิชาที่ไม่ใช่5วิชาสามัญหรือวิชาหลักๆที่จะใช้สอบO-netเนี่ยจะถูกยกเลิกไปเพราะว่าจะให้นักเรียนได้ใช้เวลาที่เหลือจากการเรียนห้าวิชาเนี่ย ไปอ่านหนังสือสำหรับสอบGatและPat
แต่!!!
โนๆๆๆ โนววว ไม่ใช่กับโรงเรียนเราจ้า โรงเรียนเราม. 6ต้องเรียนทุกวิชารวมทั้งชมรมและกิจกรรมต่างๆที่โรงเรียนจัด อย่างเช่นตอนนี้ผมกำลังนั่งฟังผอ. โรงเรียนออกมาพูดคุยพบปะกับนักเรียนในโรงเรียนอยู่ พร้อมทั้งแนะนำอาจารย์แต่ล่ะแผนกรวมทั้งอาจารย์ที่ปรึกษาของแต่ล่ะห้องเรียนและดูตารางเรียนไปพรางๆ
เห็นง่องแง่งปัญญาอ่อนแบบนี้ผมก็อยู่ห้อง1นะเอออออ เพราะไอ้ดาร์กติวแล้วติวอีก สอนแล้วสอนอีกแทบจะต้มหนังสือให้ผมกินแล้วแหละถ้ามันทำได้อ่ะนะ ผลที่ได้จากการที่มันทรมารผมโดนจับให้อ่านหนังสือเอย ทำแบบฝึกหัดต่างๆเอยย ก็เลยทำให้ผมอยู่ห้อง1มาั้แ่ม. 1จนถึงม. 6
" มึงๆ มึงคิดว่าอาจารย์คนไหนจะมาเป็อาจารย์ที่ปรึกษาเราว่ะ "
แหนะกัดกูก็บ่อยแต่ก็ชอบมาชวนกูคุยจังนะคุณเชอร์รี่!
" กูขอใครก็ได้ที่ไม่ใช่อาจารย์วิทยาอ่ะ "
เออไอ้เพลิงพูดถูกชื่อเสีย เอ๊ย! ชื่อเสียงของอาจารย์วิทยาค่อนข้างจะกระช่อนกันเลยทีเดียว เคยเรียนกับแกสองวิชาอุทานได้คำเดียวเลยว่า คุณพระ!!! เรียนวิชาฟิสิกส์ตอนม. 4พี่ท่านให้ร่อนจรวดแข่งกัน ใครร่อนได้นานและไกลสุดชนะและได้ของรางวัลมูลค่ามหาศาล นั่นก็คือออออ เลโก้เครื่องบินนั่นเอง ยังไม่หมดตอนม. 5เรียนประวัติศาสตร์กับแกท่านให้ทำขนมไทยมาส่งโดยระบุมาว่าขนมชิ้นนี้มาจากสมัยรัชกาลที่เท่าไร เอ่อ ได้ข่าวว่าเรียนประวัติศาสตร์แต่ทำไมกูรู้สึกเหมือนเรียนการงานอาชีพ อืมมม ก็นะ
" ไนท์ นั่งดีๆกระดุกกระดิกทำไม "
ดาร์ก เพื่อนที่ผมสนิทด้วยมากที่สุดเรารู้จักกันมาั้แ่เด็กเพราะพ่อแม่เราเป็เพื่อนกัน เป็คนนิ่งๆบางคนก็ว่ามันเ็า มันหยิ่ง แต่ผมว่าไม่นะมันเป็คนแบบนี้มาั้แ่เด็กแล้วอ่ะ โนวสนโนวแคร์ใครทั้งสิ้น ไม่ชอบที่ๆมีคนเยอะไม่ชอบความวุ่นวาย เป็คนรักสงบหรือพูดภาษาบ้านๆเอาที่เข้าใจง่ายๆนะคุณมึงโลกส่วนตัวสูงอ่ะ ดาร์กมันตัวสูงมังสูงราวๆ185เซนได้มั้ง หุ่นนักกีฬาเพราะมันเล่นกีฬาได้ทุกชนิดทุกประเภทกีฬาที่มันชอบที่สุดนะหรอต่อยมวยมั้งนะเห็นหลังเลิกเรียนทีไรชอบไปอยู่ที่สนามมวยทุกทีและผมก็ต้องไปนั่งเฝ้ากระเป๋าให้มันเช่นกันเพราะต้องกลับกับมัน มันเป็คนหน้าตาดีคิ้วเข้ม จมูกโด่ง ตาคม ปากแดงๆและที่ทำให้มันฮอตที่สุดก็คือมันเป็คฑากรโรงเรียนมันเลยดังเปรี้ยงปร้างสาวน้อยสาวใหญ่ ทั้งในโรงเรียนและนอกโรงเรียนมีแต่คนรู้จักมันกันหมด บางวันขนมนมเนยก็กองเต็มโต๊ะไปหมดอิ่มกันทั่งกลุ่มโดยไม่ต้องเสียเงินซื้อเลยแหละ
ส่วมผมนะหรอ อะแฮ่มมม อย่าถามถึงส่วนสูงเลยปวดกระดองใจเอาเป็ว่าผมก็สูงถึงเกณฑ์ชายไทยนะครับ170เซนอยู่น้าา (มึงสูง169เซนหรอก:เชอร์รี่) อิเชอร์รี่!! เอาเป็ว่าถึงผมจะ เอ่อ.. เตี้ยกว่าเพื่อนๆในกลุ่มนิดหน่อย ย้ำ!! ว่านิดหน่อยแต่ผมก็เป็หลีดโรงเรียนนะครับสาเหตุมาจากโดนบังคับจากพี่รหัสผู้แสนดีบังคับให้ลงโดยให้เหตุผลว่า
" มึงมันน่ารักมากกว่าหล่อ ขาวโอโม่ขนาดนี้ ส่วนสูงก็กำลังน่ารักเหมาะแก่การเป็หลีดเดอร์ยิ่งนักออเ้า เชื่อพี่สิน้องรัก555555 "
อ่าจ้าาาาาา ตามสบายเลยจ้าคิดว่าดีก็ทำไปเถียงจนคอแทบแตกอยากจะะโดังๆให้มันได้ยินถึงหน้าโรงเรียนว่า ผมหล่อโว้ยยยยยย แต่แทนที่มันจะฟังอิพี่มันกลับบอกว่า ที่บ้านมึงไม่มีกระจกหรือมึงตาบอด มึงมองยังไงว่าตัวเองหล่อ แม่!!! ไนท์โดนด่าอ่าาาาาไนท์ไม่ยอมนะ
หลังจากนั้นมาก็ต้องยอมก้มหน้ารับกรรมเป็หลีดโรงเรียนด้วยความรู้สึกหน้าชื่นอกตรม ต่อหน้ายิ้มแย้มหลับหลังแอบร้องไห้ กระซิกๆๆ ก็คนมันไม่อยากเป็หลีดอ่ะมันไม่แมน มันไม่เท่ แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเพราะพี่มันถามเองตอบเองเขียนชื่อสมัครเองพร้อมกับส่งให้ถึงห้องพักอาจารย์ด้วยตัวเองบริการด้วยใจบริการทุกระดับประทับใจ แต่มึงไม่ฟังกูสักคำเลยอิพี่!!! และเมื่อผมบอกม่ามี๊ว่าได้เป็หลีดรีแอคชั่นที่ได้กลับมานั่นน
" คิดถูกแล้วลูก สวยๆอย่างเราต้องเหมาะกับของสวยๆงามๆ "
เอ้ามี๊!!! ผมเป็ลูกชายนะเฮ้ยยลูกชายยย จะเหมาะกับของสวยๆงามๆได้อย่างไร ซึ่งมันต่างจากรีแอคชั่นของดาร์กเมื่อมันรู้ว่าผมเป็หลีดหน้ามันเหมือนโมโหใครมาสักสิบปีแล้วถามว่าใครสมัครให้ เมื่อบอกว่าพี่รหัสมันก็เอาโทรศัพท์ผมโทรหาพี่รหัสของผมและหนีออกไปคุยกันสองคนที่ระเบียงห้องทันทีซึ่งมันไม่บอกว่าคุยอะไรเพราะหลังจากที่คุยกับพี่รหัสเสร็จมันก็พูดกับผมว่าถ้าชอบก็เป็เหอะ เอ้า!! เมื่อกี้แถบจะกินหัวกู
" ดาร์ก ไนท์หิวอ่ะ "
" ทนหน่อยนะ หิวมากไหมเอานี้ไปรองท้องก่อน "
แซนวิชปูอัดห่อหนึ่งถูกยื่นมาให้จากคนตัวโตกว่า ดาร์กมันก็ชอบเป็แบบนี้แหละดูแลดีเกินจนทุกวันนี้ผมจะทำอะไรเองไม่เป็แล้ว
" เพลิงๆ "
" อะไร "
" มึงเหม็นกลิ่นอะไรแถวๆนี้ไหมว่ะ "
" ไม่หนิ ทำไมมึงเหม็นอะไร "
" เหม็นกลิ่นความรัก กูจะอ้วกแล้วหนิ "
อ..ไอ้สัสต้า ไอ้บ้าหนินั่งฟังตั้งนานนึกว่าอะไร ไอ้ผมก็นั่งกันแถวๆปลั๊กไฟไงประเด็น ก็นึกว่ามันได้กลิ่นไหม้ๆแบบกลิ่นเหมือนไฟจะช็อตแบบนี้สุดท้ายไม่พ้นแซวผมกับไอ้ดาร์ก ไอ้ต้ามันลูกรักของเชอร์รี่ร่วมด้วยช่วยกันแซวผมกับดาร์กมาั้แ่ม. ต้นจนทุกวันนี้มันยังไม่หยุดแซว แซวได้แซวดีแซวไม่มีสาระพวกห่าหนิ
กลุ่มของพวกผมมีกัน5คนมีผม ดาร์ก พระเพลิง กีต้าร์ และเชอร์รี่เรารู้จักกันมาั้แ่ม. ต้นแล้ว ผมกับดาร์กแน่นอนเราสนิทกันมากอยู่แล้ว ส่วนกีต้าร์กับพระเพลิงก็เป็เพื่อนกันมาั้แ่ประถมมารู้จักกันตอนเข้าชมรมฟุตบอลเชอร์รี่ก็เหมือนกัน ด้วยความที่รู้จักกันมาเกือบๆ6ปีทำให้เราทั้ง5คนสนิทกันมาก รู้จักนิสัยกันดีโดยเฉพาะเชอร์รี่มันรู้จุดอ่อนของเพื่อนทุกคนหมดแหละครับ
" ไนท์ฆ่าไอ้สัสต้าได้ไหมดาร์ก "
" ใจเย็นๆ เพื่อนแค่แกล้ง "
" ไอ้คนสองมาตรฐานกับกูเรียกไอ้สัสต้า กับไอ้ดาร์กดันเรียกแค่ชื่อ "
เอ้าไอ้นี่ กูก็เรียกแบบนี้ตั้งนานพึ่งจะมามีปัญหานะมึงที่ผมไม่พูดกูมึงกับดาร์กเพราะที่บ้านให้เรียกไอ้ดาร์กว่าพี่เหตุผลสุดปัญญาอ่อนเพราะไอ้ดาร์กเกิดก่อนผม3เดือน
ดาร์กมันเกิดเดือนธันวาคมและตรงกับวันคริสมาสต์ ส่วนผมเกิดเดือนกุมภาพันธ์ไม่อยากจะบอกเลยว่าเกิดตรงกับวันวาเลนไทน์ด้วยแหละทุกคนนนน อ้าวรออะไร ปรบมือสิครับ ถ้าอยู่ที่บ้านผมจะเรียกมันว่าพี่ดาร์กและแทนตัวเองว่าน้องไนท์อยู่สองคนก็พูดนะ ส่วนดาร์กก็เรียกแบบเดียวกันแหละ
ส่วนทำไมอยู่ที่นี่ถึงเรียกแค่ชื่อนะหรอเหตุผลตรงๆเลยอายครับจะมา พี่ดาร์กๆน้องไนท์จะเอาอันนั้น น้องไนท์้าอันนี้ มันไม่ใช่! มันไม่เท่ เพราะฉะนั้นเอาไว้เรียกตอนอยู่ที่บ้านหรือตอนอยู่สองคนก็พอ ส่วนที่พูดกูมึงอยู่เนี่ยพูดได้แค่ในใจพูดออกไปมีแต่ตายกับตาย แต่ผมคิดว่าถ้าจะเรียกกันกูมึงจริงๆคงจะตอนหลุดอ่ะ แบบโมโหสุดๆโกรธสุดๆอะไรแบบนี้น่าจะหลุดกูมึงออกมา แต่ก็ไม่อยากพูดหรอกไม่อยากทะเลาะกับมัน
" หิวๆ หิวโว้ยยยยย พี่ดาร์กน้องไนท์หิวอ่ะ "
" ไนท์เสียงดัง คนเยอะไม่อายหรอ "
ง๊ะ คนหิวอ่ะ เมื่อดาร์กพูดผมเลยมองไปที่รอบๆข้างอ่ะจ้าา มองผมกับดาร์กเป็ตาเดียวเลยจ้า ส่วนไอ้พวกเพื่อนที่น่ารักทั้งหลายก็ขำกันท้องคดท้องแข็งเลยนะมึง ก็คนมันลืมตัวอ่ะทำไม หิวแล้วโมโห โมโหแล้วฟิวล์มันก็หลุดเป็ธรรมดาแหละ
" ไปนั่งตรงนั่น "
พูดพร้อมกับชี้ไปที่โต๊ะว่างข้างตัวมัน
" เฝ้าโต๊ะ ห้ามลุกไปไหน "
พูดจบแล้วคุณเขาก็เดินจากไป ไปหาซื้ออาหารครับมันรู้ดีทุกอย่างแหละว่าผมชอบกินอะไรไม่กินอะไร มันไปซื้อให้ทุกครั้งที่มันอยู่ด้วยไม่ว่าจะที่ไหน ถ้ามันไม่อยู่พระเพลิงก็รับหน้าที่นี้ไปเหตุผลที่ไม่ให้ผมไปซื้อเองเนื่องจากผมเป็คนซุ่มซ่ามเคยไปซื้อก๋วยเตี๋ยวเองก็เดินสะดุดขาตัวเองทำเอาชามก๋วยเตี๋ยวหกรดแขนตัวเองแสบขึ้นรอยแดงไปเป็อาทิตย์
กลับบ้านก็ต้องไปนั่งฟังมี๊เทศนาอีกหลายกัณฑ์เลยทีเดียวเพราะดาร์กมันฟ้องมี๊นะสิ มันไม่ด่าเองหรอกมันบอกว่าเมื่อยปวดปากี้เีพูด แต่มันจะใช้สายตาด่าเอา
" พิเศษไปอีกมึง " ไอ้ต้า
" คุณหนูมากกกกกก " เชอร์รี่
" นี่พวกมึงยังไม่ชิน " พระเพลิง
" เออ!! กูหมั่นไส้จบนะ "
ไอ้พวกนี้นี่มันยังไงห๊ะ!! ร่วมด้วยช่วยกันกัดกูจัง ดาร์กไม่อยู่แล้วเอาใหญ่นะพวกมึง พอมันอยู่ล่ะเงียบกริบเดี๋ยวบอกดาร์กโชว์ก้านคอซะหรอก ทำอะไรไม่ได้นอกจากชี้หน้าด่ามันจำเอาไว้นะพวกมึงเก่งแต่ลับหลังทำไมตอนดาร์กอยู่ไม่เก่งแบบนี้ห๊ะ!! แน่จริงพูดตอนดาร์กอยู่เด้ แน่จริงอ่ะเปล่า
ปึก!!
ถ้วยก๋วยเตี๋ยวต้มยำเส้นเล็กของโปรดที่จะพลาดไม่ได้เวลาไปกินข้าวตามร้านอาหารถึงไม่มีก็จะสั่งต้มยำกุ้งน้ำข้นมาแทนคนมันชอบอ่ะจะทำไงได้และตามมาด้วยชาเขียวนมไข่มุก เมื่อมีของคาวก็ต้องมีของหวานผมจึงเงยหน้าช้อนสายตากระพริบตาปริ๊บๆสามครั้งถ้วน
" รู้แล้ว ซื้อมาแค่นี้ก่อนไม่มีมือถือมาให้ "
ตามนั้น พูดจบแล้วดาร์กก็เดินไปซื้อบัวลอยงาดำน้ำขิงมาให้ผม นี่สิเขาถึงเรียกว่าคนรู้จริง น้องไนท์เยิฟเยยย
" ขอบคุณนะครับ ดาร์กไปซื้อข้าวเถอะเดี๋ยวไนท์จะรอกินพร้อมกัน "
" แหม๋!! ได้ของกินหน่อยพูดเพราะเลยนะมีครงมีครับนะเดี๋ยวนี้ "
เอ๊ะ! เชอร์รี่มึงจะเอาใช่ไหมมึงจะเอาให้ได้ใช่ไหมขัดแข้งขัดขาดีนัก ผมได้แต่ตีหน้าั์กัดฟันกรอดๆใส่เชอร์รี่
" หึ "
ดาร์กยิ้มมุมปากแล้วก็เดินไปซื้อข้าวของตัวเองต่อ ถ้าให้เดาคงเป็กะเพราปลาหมึกกับชาเย็นตามเคย ถามว่าเกรงใจไหมที่ให้ดาร์กไปซื้อข้าวให้ ตอบเลยว่ามาก
ถามว่าสงสารไหมที่ดาร์กต้องเดินกลับไปกลับมาหลายๆรอบก็ตอบว่ามากเหมือนกัน แต่ถามกลับว่ามันจะยอมให้ไปซื้อเองไหมตอบตรงนี้เลยว่าไม่ให้ไป ไม่รู้ว่าจะห่วงอะไรหนักหนา
หลังจากกินข้าวเสร็จเราก็มีเรียนรอบบ่ายก็ไม่เชิงเรียนหรอกก็เข้าห้องพบครูที่ปรึกษา ทุกคนอยากรู้ไหมว่าอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกผมคือใคร แถ่ม แถ้ม แถ๊มมมม!! อาจารย์วิทยาาคนดีคนเดิมเองจ้าา ไว้อาลัยให้กับชีวิตเด็กม. 6ของตัวเองแป๊บ อาเมน
"นักเรียนรู้ไหมว่าชีวิต่ม. 6เป็เวลาที่ท้าทายมากเป็ก้าวแรกของการเลือกเส้นทางการเดินทางของชีวิต อย่างอาจารย์ตอนแรกอาจารย์จะเรียนนิเทศเอกการแสดง แต่อาจารย์หน้าตาดีเกินไปกลัวได้เป็พระเอกหนังบ่อยเหนื่อย กลัวสาวๆมารุมเยอะ อาจารย์เลยเลือกมาเรียนครูประวัติศาสตร์"
จ้าาา เหตุผลช่างยิ่งใหญ่อะไรเบอร์นั้นน กลัวได้เป็พระเอกเลยมาเลือกเรียนครูประวัติศาตร์ โถ่ อนาถแท้ชีวิต หลังจากที่นั่งฟังอาจารย์พร่ำพรรณนาถึงชีวิต่ม. 6ของอาจารย์เป็ชั่วโมงสองชั่วโมงแล้วนั้น อาจารย์ก็ได้ฤกษ์งามยามดีปล่อยนักเรียนกลับบ้านสักที
" ไนท์รอดาร์กอยู่นี้นะเดี๋ยวไปขับรถมารับ "
" ครับ "รับทราบครับ
" เรียบร้อยไปอีกก "
มาอีกล่ะคราวนี้ไม่ใช่ตัวแม่ ตัวลูกมันมาเองแม่มันไปอยู่ชมรมมันแล้วแหละมันบอกว่าปิดเทอมไม่ได้เข้าไปดูชมรมนานเลยก็เลยขอเข้าไปดูสักหน่อย ลูกมันเลยมาป่วนแทนแม่
" กูถามจริงๆนะต้า กูคับข้องใจมานานล่ะ " พูดพร้อมทำหน้าจริงจังสุดฤทธิ์
" ว่ามา " ไอ้ต้ามันทำหน้าจริงจังตาม
" พวกมึงเป็ห่าอะไรชอบแซวกุกับดาร์กมันจังห๊ะ เนี่ยๆอยู่กันมา6ปีแล้วยังไม่เลิกแซวอีกหรอไม่เหนื่อยบ้างหรอว่ะพวกมึงอ่ะ "
" ไม่นะกูมีความสุขที่ได้แกล้งมึงที่ซู้ดดด "
ไม่มีความสุขได้ไงเวลามันงอนจะอมลมไว้เต็มสองแก้ม แก้มก็จะป่องๆหน่อยหน้างอคอหักเป็ปลาทูแม่กลองเลยล่ะ อยากจะบอกเพื่อนรักไว้ ณ ที่นี้เลยว่าการที่มันทำอย่างนั้นมันไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิดมันน่ารักน่ามั่นเขี้ยวซะมากกว่า ทำให้ดูหน้าแกล้งยิ่งขึ้นไปอีก
" กวนส้นตีน "
พูดจบพร้อมกับทำท่างอนประจำตัวหรือที่เพื่อนๆเรียกกันว่า ท่าปลาทูแม่กลอง
ปี๊กๆ
เมื่อหันไปตามเสียงก็พบกับดาร์กคร่อมลูกรักมันอยู่ซึ่งลูกรักของมันจะเป็อะไรไปไม่ได้ นอกจากเ้าฟ้าครามหรือKawasaki Ninja ZX-14Rสีน้ำเงินเข้มของมันนั่นเอง พ่อเรียกแล้วจะรออะไรล่ะกลับดิเดี๋ยวพิโรธจะแย่เอาถึงจะงอนไอ้ต้าขนาดไหนก็ไม่ลืมโบกมือลามันก่อนกลับบ้านหรอกแล้วก็โบกเผื่อแผ่ไปถึงพระเพลิงด้วย
" บาย กลับล่ะ "
" อุ๊ป5555 ขนาดงอนมันยังมีน้ำใจโบกมือลาเพื่อนอีกมารยาทดีเกิ๊นน "
ห่าหนิ เดินหนีมันพร้อมกับเดินหน้างอไปหาดาร์ก ดาร์กทำแค่เพียงโบกมือเบาๆเพื่อบอกว่ากลับล่ะเท่านั้นการขี่มอเตอร์ไซค์คันใหญ่แบบนี้มันเป็ปัญหาสำหรับผมอยู่หน่อยๆนะ มันได้ติดตรงขี่หรอกเอาจริงๆมันติดตรงอยากขับเองแต่แม่งเสือกไม่ให้ขับ ทำไมอ่ะก็อยากเท่บ้าง ดูเป็คนคูลๆบ้างอะไรบ้าง ทำไมต้องมาขัดขวางความสุขเล็กๆน้อยๆของไนท์ด้วย แบบนี้สาวๆก็ไม่แลผมพอดียิ่งมาตัวติดกันกับดาร์กบวกกับที่พวกเพื่อนๆแซวกันไม่ได้หยุดได้ย่อนจนตอนนี้คนคิดว่าผมเป็เกย์ไปแล้วมั้ง ่นี้ยิ่งมีผู้ชายชอบทำตาเล็กตาน้อยทำตาหวานเยิ้มใส่อยู่บ่อยๆบางทีก็เดินมาขอไลน์เฉยเลย อยากจะประกาศให้คนทั่วโรงเรียนได้รับรู้ไว้ว่า ผมเป็ผู้ชายคร้าบบผมเป็ผู้ชาย อนาถแท้ชีวิตกูTT
*********************
ฝากนิยายเื่แรกในชีวิตหน่อยน้าาา พยายามแต่งเต็มที่อาจจะอัพช้าบ้างเพราะทั้งเรียนทั้งทำงานชีวิตนี้เหนี๊อยเหนื่อย
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากดไลน์ให้น้าาา????
20K
![The Gray Theory ทฤษฎีสีเทา [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1767024365_30705027.webp)
