บทที่ 24: ไพ่ตายและจังหวะของพราน
การต่อสู้เบื้องล่างนั้นดุเดือดยิ่งกว่าที่หลินฟานคาดคิดไว้หลายเท่า
อสรพิษเกล็ดเงินนั้นแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ แม้จะถูกรุมโจมตีโดยเหล่าอัจฉริยะระดับสูงสุดจากสามนิกาย มันก็ยังสามารถต่อกรได้อย่างไม่เสียเปรียบ เกล็ดสีเงินของมันแข็งแกร่งดุจศาสตราปราณระดับสูง การโจมตีธรรมดาไม่สามารถสร้างาแให้มันได้เลยแม้แต่น้อย ลำแสงเยือกแข็งที่พ่นออกมาจากปากของมันก็สามารถแช่แข็งทุกสิ่งที่ขวางหน้าได้ในพริบตา
"เ้าพวกมนุษย์น่ารำคาญ! ออกไปจากอาณาเขตของข้า!" เสียงที่เ็าและเกรี้ยวกราดของอสรพิษดังขึ้นในจิตสำนึกของทุกคน มันคือสัตว์อสูรระดับสูงที่สามารถสื่อสารกับมนุษย์ได้แล้ว
"ฮึ! แค่สัตว์เลื้อยคลานตัวเดียว อย่ามาทำอวดดี!" เยี่ยเฟิงคำราม เขากลายเป็มนุษย์เพลิงอย่างสมบูรณ์แบบ เข้าปะทะกับอสรพิษั์โดยตรงอย่างไม่กลัวตาย
เว่ยเฉิยเองก็ไม่น้อยหน้า เพลงกระบี่ของเขารวดเร็วและเฉียบคม ทุกครั้งที่เขาฟาดฟันออกไป จะมีรอยขีดข่วนตื้นๆ เกิดขึ้นบนเกล็ดของอสรพิษได้เสมอ เขาคือคนที่สร้างความเสียหายให้มันได้มากที่สุด
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องเป็เวลานานเกือบหนึ่งชั่วยาม ทั้งสองฝ่ายต่างก็เริ่มอ่อนแรงลง อสรพิษเกล็ดเงินมีาแเพิ่มขึ้นทั่วทั้งตัว เืสีเงินไหลซึมออกมาไม่หยุด ในขณะที่เหล่าอัจฉริยะเองก็ใช้พลังปราณไปอย่างมหาศาล หลายคนเริ่มมีอาการาเ็จากการถูกลูกหลง
หลินฟานที่ซุ่มดูอยู่เบื้องบนยังคงนิ่งสงบราวกับรูปปั้นหิน เขาอดทนรอคอยราวกับพรานผู้ช่ำชองที่กำลังรอให้เหยื่อติดกับดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ผลแก่นิญญาทั้งสามผลอย่างไม่วางตา
ทันใดนั้นเอง เยี่ยเฟิงก็ะโขึ้น "พวกเราจะมัวเสียเวลากับมันอยู่ทำไม! เป้าหมายของเราคือผลแก่นิญญา! แยกกันลงมือ! ใครได้ไปก็ถือว่าเป็ของคนนั้น!"
พูดจบ เขาก็เป็คนแรกที่เปลี่ยนเป้าหมาย! เขาไม่ได้โจมตีอสรพิษอีกต่อไป แต่กลับใช้ความเร็วทั้งหมดที่มีพุ่งเข้าหาต้นไม้ประหลาดทันที!
การกระทำของเขาทำให้ทุกคนตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว!
"เ้าคนทรยศ!" เว่ยเฉินะโ แต่เขาก็ไม่สามารถหยุดเยี่ยเฟิงได้ เพราะยังติดพันอยู่กับการป้องกันการโจมตีของอสรพิษ
ฟ่อออออ!
อสรพิษเกล็ดเงินเห็นว่ามีคนพยายามจะขโมยสมบัติที่มันเฝ้ารักษามานาน มันก็โกรธจนคลุ้มคลั่ง! มันไม่สนใจคนอื่นอีกต่อไป หันกลับไปพ่นลำแสงเยือกแข็งที่รุนแรงที่สุดเข้าใส่เยี่ยเฟิงทันที!
เยี่ยเฟิงรู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวของเขา เขาคำรามลั่นแล้วสร้างกำแพงเพลิงขนาดมหึมาขึ้นมาป้องกันตัว!
ตูมมมมมมมม!
ลำแสงเยือกแข็งปะทะเข้ากับกำแพงเพลิงอย่างจัง! เกิดการะเิของพลังที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมา! ร่างของเยี่ยเฟิงถูกซัดกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว เขากระอักเืออกมาคำหนึ่ง แต่เขาก็สามารถป้องกันการโจมตีครั้งนี้ไว้ได้!
และจังหวะที่อสรพิษกำลังจะโจมตีซ้ำนั้นเอง... ฉินเจี๋ยและอัจฉริยะคนอื่นๆ ก็ฉวยโอกาสนี้โจมตีเข้าใส่จุดอ่อนของอสรพิษอย่างพร้อมเพรียงกัน!
"อ๊ากกกกกกก!"
อสรพิษั์ร้องโหยหวนด้วยความเ็ปเป็ครั้งแรก! มันถูกโจมตีเข้าที่ดวงตาและาแเก่าจนเืสาดกระเซ็น!
บัดนี้... คือจังหวะที่ทุกคนอ่อนแอที่สุด! ทั้งอสรพิษและเหล่าอัจฉริยะต่างก็าเ็และใช้พลังไปจนเกือบหมดสิ้น!
และนี่... ก็คือจังหวะที่หลินฟานรอคอย!
"ถึงตาข้าแล้ว"
ในขณะที่สายตาของทุกคนกำลังจับจ้องไปที่การต่อสู้อันดุเดือดเบื้องล่าง ไม่มีใครสังเกตเห็นเงาร่างสายหนึ่งที่ะโลงมาจากชะง่อนหินบนหน้าผาสูงชัน!
หลินฟานไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาที่อึกทึกครึกโครม เขาเพียงแค่ใช้เคล็ดวิชาเท้าท่องเมฆา ร่อนลงมาอย่างเงียบเชียบราวกับใบไม้ที่ร่วงหล่นจากกิ่ง... เป้าหมายของเขาคือต้นไม้ประหลาดที่อยู่ใจกลางความโกลาหลนั้น!
ด้วยการที่ทุกคนกำลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ และม่านหมอกที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นการมาถึงของเขาเลยแม้แต่คนเดียว!
ในที่สุด เท้าของเขาก็ัักับพื้นดินอย่างนุ่มนวล... เขายืนอยู่ห่างจากผลแก่นิญญาเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น!
เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว! เขายื่นมือออกไปหมายจะคว้าผลไม้สีทองทั้งสามผลมาไว้ใน!
แต่ในวินาทีที่นิ้วของเขากำลังจะัักับผลแก่นิญญาผลแรกนั้นเอง!
ฟุ่บ!
จิตสังหารที่เยือกเย็นจนถึงกระดูกสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้างอย่างเงียบเชียบ! มันคือเข็มพิษสีดำสนิทที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด!
หลินฟานใ! เขาััได้ถึงอันตรายถึงชีวิตจากเข็มเล่มนั้น! เขารีบชักมือกลับและเบี่ยงตัวหลบอย่างฉิวเฉียด!
เข็มพิษพุ่งผ่านหน้าเขาไปเพียงนิดเดียว ปักเข้ากับต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านหลัง... ต้นไม้ทั้งต้นกลายเป็สีดำและเหี่ยวเฉาตายในทันที!
"พิษร้ายแรงอะไรอย่างนี้!"
หลินฟานหันขวับไปมองยังทิศทางที่การโจมตีมา และก็ต้องพบกับร่างของชายคนหนึ่งในชุดสีดำสนิทที่ปกปิดใบหน้าไว้จนมิดชิด เขายืนอยู่ที่นั่นั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้!
"น่าเสียดาย... เกือบจะสำเร็จแล้วแท้ๆ" ชายชุดดำกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ไม่คิดเลยว่านอกจากพวกเราแล้ว ยังมี 'หนู' อีกตัวซ่อนอยู่ด้วย"
มีคนอื่นซ่อนตัวอยู่ด้วย!
หลินฟานตระหนักได้ในทันทีว่าเขาไม่ใช่คนเดียวที่รอฉวยโอกาส!
และการปรากฏตัวของพวกเขาทั้งสองก็ได้ดึงดูดสายตาของทุกคนที่กำลังต่อสู้อยู่ในที่สุด!
"นั่นใครน่ะ!"
"หลินฟาน! มันมาอยู่ที่นี่ั้แ่เมื่อไหร่!"
เยี่ยเฟิงและเว่ยเฉินต่างก็มองมาที่เขาด้วยสายตาที่ตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว!
สถานการณ์ได้พลิกผันไปอย่างไม่มีใครคาดคิด! จากการต่อสู้สามฝ่าย ได้กลายเป็การเผชิญหน้าสี่ฝ่ายที่ซับซ้อนและอันตรายยิ่งกว่าเดิม!
การแย่งชิงผลแก่นิญญา... ได้เข้าสู่่สุดท้ายที่แท้จริงแล้ว!