หลิงอี้ยืนคอยอยู่หน้าประตูห้องคุณหนูเหมือนเช่นทุกวันหากวันนี้ต่างจากเดิม คือมีคนมายืนรอพร้อมนางด้วย เป็การเพิ่มมาถึงสองคนด้วยกัน
จะว่าไปชายหนุ่มที่ยืนข้างๆ นางตอนนี้ น่าจะมารอยืนรอคุณหนูก่อนนางเสียอีก
"พวกเ้ามิสู้กลับไปก่อน เข้ายามซื่อไปแล้วนู้นคุณหนูถึงจะตื่นนี่เพิ่งยามเหมาเอง"
"เช่นนั้นเรากลับไปทานอาหารเช้าก่อนดีหรือไม่เ้าคะ"
"เ้าไปทานก่อนเถิด ข้าจะรออาจารย์ตื่นก่อนค่อยไปทานพร้อมกันทีเดียว" เถียนอวี่ตอบกลับทั้งๆ ที่มิได้มองสตรีร่างเล็กข้างกาย
ชายหนุ่มยังคงยืนรออยู่หน้าประตูเช่นเดิมมิได้ขยับไปไหนแม้แต่เพียงก้าวเดียวเขารอจนกระทั่งได้ยินเสียงหวานเรียกให้สาวใช้เข้าไปหาด้านใน
ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นมองดวงตะวันเป็ดังเช่นสาวใช้บอกไว้ ยามซื่ออาจารย์ถึงจะตื่น
เขายังคงต้องรออีกเป็พักใหญ่กว่าจะมีเสียงเรียกให้เข้าไปห้องด้านในได้ตอนนี้เหลือเพียงเขาผู้เดียวที่ยังรออาจารย์อยู่ สตรีข้างกายเขาก่อนหน้านี้ได้ไปทานอาหารอย่างที่นางเอ่ยไว้ ยังมิทันได้กลับมา
"หลิงอี้ว่าเ้ามารอข้าแต่เช้ามืด มีเื่อันใด"
"ขอรับ ศิษย์คิดว่าตามธรรมเนียมยังมิได้คาราวะน้ำชาให้อาจารย์เลยมารอพบอาจารย์ขอรับ" เถียนอวี่มองสตรีร่างเล็กตรงหน้าอย่างมิวางตาภาพยามที่เจอนางคราแรกยังตราตรึงเขามิจางหาย
ผิวกายขาวเนียนผ่องยามต้องแสงตะวันหน้าอกอวบอิ่มทั้งสองที่ปกปิดไว้ยามนี้ เขากลับเคยเห็นมันมาแล้วเต็มสองตา
"งั้นก็เอามา เสร็จแล้วค่อยมาทานข้าวกัน"
"ขอรับ"
หลังจากให้ลูกศิษย์ยกน้ำชาให้ตามความตั้งใจของเขาไป๋ฉานก็ให้เขานั่งทานอาหารเช้าที่จัดว่าสายกับนางต่ออย่างที่เอ่ยไว้
หญิงสาวมองสำรวจลูกศิษย์หนุ่มตรงหน้าอย่างเหนื่อยใจ ณ ตอนนี้นางยังมิรู้ว่าจะสอนสิ่งใดให้ลูกศิษย์ทั้งสองดียิ่งทุกสิ้นเดือนจะมีการประลองวิชาของลูกศิษย์แต่ละฝ่าย ทำให้ยิ่งคิดนางยิ่งปวดหัว
หรือจะพาลูกศิษย์หนีท่องเที่ยวใต้หล้าดี
แต่ก่อนจะไปท่องใต้หล้านางคงต้องให้ทั้งสองคนอ่านท่องกฎในสำนักให้ได้เสียก่อนมิเช่นนั้นเป็นางเองที่ต้องโดนบิดาดุเอาเป็แน่ ที่ละเลยเื่สำคัญเช่นนี้
"เหมยกุ้ยกลับมาหรือยังหลิงอี้" หลังจากไล่ให้ลูกศิษย์กลับห้องตนเองไปไป๋ฉานที่นั่งเอ้อระเหยต่อสักใหญ่ถึงกล่าวด้วยท่าทางจริงจังกับสาวใช้
"กลับมาแล้วเ้าค่ะบ่าวเอาหนังสือกฎสำนักให้นางไปท่องจำเช่นเดียวกับเถียนอวี่แล้ว"
"อืม หลังจากนี้คงต้องพึ่งเ้าแล้ว"
หลิงอี้มองตามหลังร่างเล็กของเ้านายที่เอ่ยกับนางจบก็ะโสูงขึ้นต้นไม้หายลับไป ตอนนี้มิรู้นางจะนึกสงสารผู้ใดก่อนดีระหว่างตนที่ต้องแบกรับการดูแลลูกศิษย์ให้คุณหนูหรือลูกศิษย์ทั้งสองที่ดันได้คุณหนูเป็อาจารย์กัน
ไป๋ฉานใช้วิชาตัวเบาเหาะบนต้นไม้มาที่ประจำในป่าหลังสำนักที่นางชอบหนีมาประจำ ทว่าวันนี้นางคงจะมาช้าไป ที่ของนางกลับมีคนมาจับจองไว้ก่อนเสียแล้ว
คราก่อนนางแอบมองจากบนต้นไม้ดูจากมุมสูงช่างมิดีเอาเสียเลย วันนี้หญิงสาวจึงตัดสินใจแอบดูหลังพุ่มไม้ใหญ่ด้านล่างแทน
ไป๋ฉานจำร่างเล็กที่กำลังยืนถกกระโปรงให้ชายหนุ่มคุกเข่าดูดเลียน้ำหวานได้ดี ยังคงเป็หญิงสาวคนเดียวกันกับเมื่อวานที่นางเห็น ทว่าชายหนุ่มในครั้งนี้กลับมิใช่คนเดิม
ดูท่าลูกศิษย์ศิษย์พี่ลั่วอิงคิดจะเก็บรวบหมดทั้งสำนักจะมิเกินจริงเสียแล้ว
"อืมมม ศิษย์น้อง เสียวเหลือเกิน ซี๊ดดด" หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นสูง ร้องครางกระเส่าออกมาด้วยความเสียวซ่านที่ติ่งสวาทกำลังโดนดูดเลียอย่างหื่นกระหาย
มือเล็กปล่อยชายกระโปรงที่ยกไว้คลุมศีรษะชายหนุ่มไว้ด้านในขาเรียวยกขึ้นพาดบนหัวไหล่ร่างหนาด้านล่างไว้แผ่นหลังผิงต้นไม้ใหญ่ไว้เป็หลักมิให้ล้มลง ปล่อยให้เรียวลิ้นร้อนดูดดึงติ่งสวาทรุนแรงอย่างที่นางปรารถนา
ไป๋ฉานมองสองหนุ่มสาวตรงหน้าอย่างตั้งใจจนมิได้ทันระวังด้านหลังว่ามีคนกำลังเข้าประชิดตัวนางอยู่ กว่าจะรู้สึกตัว คนผู้นั้นก็ถึงตัวเสียแล้ว
หญิงสาวจึงรีบหันกลับไปคิดจะซัดฝ่ามือใส่ให้คนผู้นั้น แต่กลับมิเป็ผลเมื่อถูกมือใหญ่โอบกอดนางจากทางด้านหลังใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ปิดริมฝีปากบางที่กำลังจะเอ่ยร้องออกมา
"ข้าเองขอรับ อาจารย์"
ใบหน้าสวยเลยหันขึ้นมองบุรุษที่กำลังปิดปากนางไว้ จึงเห็นเป็เถียนอวี่ลูกศิษย์ของนาง
"เ้ามาได้อย่างไร" เสียงหวานเอ่ยเบาเพื่อมิให้สองหนุ่มสาวที่กำลังแอบดูอยู่ได้ยินเสียง
"ขออภัยที่ข้าแอบตามอาจารย์มาแต่มิคิดว่าจะเจออาจารย์แอบดูผู้อื่นอยู่เช่นนี้การแอบดูมิใช่เื่ดีนะขอรับ"
"ข้าชอบที่ไหนกัน ปล่อยสิข้าจะได้กลับ" ใบหน้าขาวเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายที่ลูกศิษย์มาจับได้ว่านางชอบดูผู้อื่นเสพสังวาสกันเช่นนี้
"ได้อย่างไรกัน เมื่อเริ่มดูแล้วก็ต้องดูต่อให้จบสิขอรับดูสิพวกเขาเริ่มทำอย่างอื่นกันแล้ว" เถียนอวี่อดที่จะรู้สึกเอ็นดูอาจารย์สาวในอ้อมกอดมิได้เพียงเขาบอกว่าทางนั้นเริ่มทำสิ่งอื่นกัน นางก็หมดความสนใจจากเขาทันที
ดวงตากลมโตจับจ้องสนใจแต่เพียงด้านหน้าอย่างเดียวเท่านั้นนางมิสนว่าเขาจะสูดดมความหอมที่ลำคอระหงของนางอย่างไร หรือแม้กระทั้งเขากระชับวงแขนกอดนางให้แน่นขึ้น
"อู๊ยยย ศิษย์พี่ ท่านอมท่อนข้าได้เสียวยิ่งนัก อ่าา ข้าขนลุกไปทั้งกายแล้วอืมม" ตอนนี้ชายหนุ่มสับเปลี่ยนเป็ผู้ถูกปรนเปรอบ้าง
มือใหญ่ลูบศีรษะเล็กที่กำลังขยับเข้าออกอยู่ตรงกลางลำตัว ริมฝีปากบางอ้าออกส่งท่อนเอ็นเขาเข้าไปด้านในสายตาที่มองขึ้นมาหาเขาทั้งที่ยังอมท่อนเอ็นเขาอยู่ ช่างดูยั่วยวนยิ่งนัก
"อ่าา ศิษย์พี่ข้ามิไหวแล้ว ซี๊ดด อู้ววว"
อ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก
"อ๊าา ศิษย์พี่ ข้าแตกแล้ว อะ อ้าาา"มือใหญ่กดศีรษะหญิงสาวด้านล่างค้างไว้ ให้เขาได้กระตุกพ่นน้ำกามขุ่นเข้าเต็มปากเล็ก
"แค่ก ๆ ๆ อืมมม น้ำกามศิษย์น้องหวานมิเลว"
ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวกลืนกินน้ำกามตนลงคอไปจนหมดทั้งยังใช้ปลายนิ้วปาดน้ำกามที่เปื้อนริมฝีปากบางดูดเลียเข้าไปจนหมด มันช่างดูเย้ายวนสำหรับเขาจนทันต่อไปมิไหว
มือใหญ่ฉุดร่างเล็กขึ้นให้นางหันหน้าเขาต้นไม้ใหญ่รีบจับถลกกระโปรงนางขึ้น ก่อนจะเสียบท่อนเอ็นเข้ารูสวาทไปทีเดียวจนสุด
ทางด้านผู้ดูอย่างไป๋ฉานก็กำลังดูบนรักเร่าร้อนตรงหน้าอย่างตั้งใจผิดกับชายหนุ่มที่กำลังโอบกอดนางอยู่ด้านหลัง
เขาสนใจเพียงสตรีร่างเล็กในอ้อมแขนเท่านั้นนิ้วยาวจับลูบผมดำสลวยขึ้นมาสูดดมความหอม เนื้อกายนุ่มยามได้ััช่างหอมละมุนเกินบรรยาย