นนท์พักการหลอมโอสถแล้วจึงไปดูสองภรรยา " ฮืม เย่เอ๋อร์ ขั้นเทวะขั้นที่หก ทะลวงสองขั้นย่อย ซินเอ๋อร์ ทะลวงขั้นเทวะขั้นที่หนึ่ง "
นนท์พยักหน้าอย่างพึงพอใจ สองภรรยาได้ยินฝีเท้าของนนท์พลันลืมตาขึ้น แล้วส่งยิ้มหวานให้กับนนท์
" ออกไปข้างนอกกัน " นนท์ชักชวนสองภรรยา เมื่อออกมาจากเจดีย์แปดเหลี่ยมแล้ว ทั้งสามมุ่งตรงไปเขตในของเขาอสูรทันที
" ถึงแล้วเขาอสูรเขตใน " นนท์กล่าว พื้นที่เขตในไม่มีผู้ใดเข้ามามากนัก จึงค่อนข้างรก เสียงสัตว์อสูรระดับหกดังเข้ามาเป็ระยะ
" ระวังตัวด้วย " นนท์บอก สองภรรยาพยักหน้า พร้อมกระชับกระบี่คู่ใจ
ทั้งสามเพิ่มความระมัดระวัง ก้าวย่างแต่ละก้าวเต็มไปด้วยความระทึก เพราะสัตว์อสูรระดับที่หกหากเทียบกับผู้ฝึกตนแล้วจะอยู่ที่อยู่ขั้นราชันย์เทวะ ซึ่งโอกาสชนะนั้นน้อยมาก
เมืองจางนั้นนอกจาก หลางจี้เสวี่ยภรรยาใหญ่ของนนท์แล้วยังมีผู้ฝึกตนระดับราชันย์เทวะอีกเพียงสี่คนเท่านั้น และทั้งห้าคนก็ไม่มีใครเสี่ยงเข้ามาในเขาอสูรเขตใน
" กรร " เสียงสัตว์อสูรลอยมา " มาแล้ว " เสียงอันแ่เบาของฟางจื่อซิน
" หมาป่าเกราะเหล็ก " หลันอิงเย่กล่าว หมาป่าเกราะเหล็กส่งเสียงขู่ทั้งสาม พร้อมกระโจนเข้าใส่นนท์ทันที
นนท์แทงกระบี่อาญา์ในมือสวนไป " แคร๊ง ไม่เข้า " นนท์พึมพำ
หมาป่าเกราะเหล็กพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง นนท์หลบออกด้านข้างพรัอมฟันที่คอของหมาป่าเกราะเหล็ก " แคร๊ง " เสียงเหล็กกระทบกัน " สมชื่อ "
หมาป่าเกราะเหล็กตั้งหลักได้ เตรียมกระโจนเข้าใส่นนท์ นนท์จึงใช้เพลงกระบี่ปราบมารผสานกฏเกณฑ์แห่งหงษ์์
พลันปรากฎร่างเงาของหงษ์์า ลอยอยู่เหนือหัวของนนท์ กลิ่นอายาแผ่กระจาย ห้วงมิติพลันบิดเบี้ยว แสง์สีทองเรืองรองจากเงาร่างของหงษ์์
" ฟึ๊บ " เสียงตวัดกระบี่ของนนท์ ปรานกระบี่พุ่งตรงไปยังหมาป่าเกราะเหล็ก " แก๊รก " เสียงเกราะเหล็กขาดสะบั้น หมาป่าเกราะเหล็กปลิวไปตามแรงของปรานกระบี่ไกลบับสิบลี้ เห็นดังนั้นนนท์จึงทะยานร่างตามไป
" ท่านพี่รอด้วย " สองภรรยาเร่งทะยานตามนนท์ไป
" ผ่าครึ่งเลย อย่างนี้เอาไปขายให้พี่เหอคงราคาตกเป็แน่ " นนท์เก็บแก่นอสูรระดับหกพร้อมซากหมาป่าเกราะเหล็ก
" ท่านพี่ ตอนที่ท่านใช้กระบี่สุดท้ายคืออะไร " หลันอิงเย่ถามนนท์
" นั่นคือกฎเกณฑ์แห่งหงษ์์ ข้าผสานกับเพลงกระบี่ปราบมาร ทำให้มีพลังมากขึ้นสามเท่า " นนท์บอกภรรยา
" ท่านพี่ข้าอยากได้บ้าง " ฟางจื่อซินบอกนนท์
" เ้าต้องหยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งหงษ์์ แต่ไมใช่ตอนนี้ไว้ไปพบพี่หญิงใหญ่ของเ้า ข้าจะหาวิธีให้เ้าหยั่งรู้ " นนท์บอกสองภรรยา
" ไปกันต่อ " ทั้งสามมุ่งหน้าต่อไป " สภาพพื้นดินบริเวณนี้เหตุใดจึงดูแปลกๆ " นนท์ใช้เนตรัผสานกฎเกณฑ์แห่งเต๋าตรวจ
" ผลึกปฐี " นนท์ใช้กระบี่อาญา์ ฟันลงไปที่พื้นดินเพื่อเกิดช่อง นนท์เก็บผลึกปฐีประมาณยี่สิบก้อน
" เย่เอ๋อร์ หากเ้าหลอมผลึกปฐีสักสิบก้อนอาจทะลวงขั้นราชันย์เทวะได้ " นนท์บอกพลางยื่นผลึกปฐีให้หลันอิงเย่สิบก้อน
" ซินเอ๋อร์ นี่ของเ้า " นนท์ยื่นผลึกปฐีส่วนที่เหลือให้ฟางจื่อซิน
แล้วทั้งสามก็มุ่งหน้าไปต่อ " นั่นมันสมุนไพรทองนพคุณ " นนท์ชี้บอกสองภรรยา
" ข้ารู้สึกแปลกๆ " ฟางจื่อซินบอก นนท์ใช้เนตรัผสานกฎเกณฑ์แห่งเต๋าตรวจ
" อืม มีดอกไม้ประหลาด คอยพิทักษ์อยู่ " นนท์บอก
" ท่านพี่ สมุนไพรทองนพคุณดียังไง " หลันอิงเย่บถาม
" หากกินสมุนไพรทองนพคุณจะสามารถทะลวงขั้นพลังได้ทุกขั้น แต่มันจะสิ้นเปลืองมาก ส่วนใหญ่จึงนิยมนำมาเป็ส่วนผสมหลอมโอสถทะลวงขั้นพลัง เพราะสมุนไพรทองนพคุณสามารถหลอมโอสถได้ถึงเจ็ดเม็ด " นนท์บอก
" จะทำอย่างไรถึงจะเก็บได้ " นนท์พึมพำ
นนม์จึงลองโยนซากสัตว์อสูรเข้าไป รากของดอกไม้ประหลาดโผล่ขึ้นมาจากใต้ดินรัดไปที่ซากสัตว์อสูร แล้วลากไปยังดอกไม้ ส่วนกลางของดอกไม้ประหลาดเปิดออก เผยให้เห็นถึงปากของมัน ฟันซี่ใหญ่เล็กเรียงรายอยู่ภายในปาก รากของมันโยนซากสัตว์อสูรเข้าไป
" อา หากถูกจับสงสัยจะไม่รอดแน่ " นนท์พึมพำ
" ท่านพี่ ไม่ใช่ท่านมีพิษไร้แรงเหลืออยู่หรอกรึ " หลันอิงเย่บอก
" จริงสิ " ว่าแล้วนนท์สะบัดมือขวดพิษไร้แรงปรากฎขึ้น นนท์เปิดฝาขวด พิษไร้แรงระเหยออกมา
นนท์สะบัดมือยาพิษไร้แรงลอยไปทางดอกไม้ประหลาด ราวยี่สิบลมหายใจ นนท์จึงโยนซากสัตว์เข้าไป รากของดอกไม้พยายามยกขึ้นแต่เหมือนจะไม่เป็ผล
" เอาล่ะ พวกเ้ารออยู่ที่นี่ " ว่าแล้วนนท์ใช้เคลื่อนย้ายเมฆาผสานกฎเกณฑ์แห่งเต๋า พุ่งเข้าไป นนท์บรรจงเก็บสมุนไพรทองนพคุณอย่างแ่เบาแล้วรีบออกจากที่นั่นทันที
" รีบไปเถอะ " ทั้งสามจึงเร่งทะยานร่างออกไปอย่างรวดเร็ว
ทั้งสามออกห่างจากดอกไม้ประหลาดราวสิบลี้จึงหยุดพัก " เย่เอ๋อร์ เ้าจำยาพิษไร้แรงได้รึไม่ " นนท์ถามหลันอิงเย่
" ท่านพี่ เย่เอ๋อร์จำได้ เพราะพิษไร้แรงทำให้เย่เอ๋อร์เป็ภรรยาของท่านพี่ เป็ผู้หญิงของท่านพี่ ทำให้เย่เอ๋อร์ได้รักท่านพี่ " หลันอิงเย่ตอบนนท์ด้วยน้ำเสียงและแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก
" ซินเอ๋อร์ เ้าจำครั้งแรกที่ข้ารักษาแผลเ้าได้รึไม่ " นนท์ถามฟางจื่อซินเพราะกลัวนางจะน้อยใจ
" ท่านพี่ซินเอ๋อร์จำได้ แรกััของท่านพี่อยู่ในใจของซินเอ๋อร์ั้แ่แรกแล้ว ซินเอ๋อร์ถึงยอมผสานหยินหยางกับท่านพี่ " ฟางจื่อซินตอบนนท์ด้วยความรักไม่น้อยไปกว่าหลันอิงเย่
นนท์ยิ้มให้กับสองภรรยา และเอื้อมมือคว้าเอวบางของสองภรรยาเข้ามากอด
" เอาล่ะไปต่ออีกหน่อยค่อยพัก " นนท์บอก ทั้งสามจึงเริ่มออกเดินอีกครั้ง
" เข้ามาเ้าลิงบ้า องค์หญิงหนีไป " เสียงดังลอยมา นนท์และสองภรรยาจึงพุ่งไปที่ต้นเสียง
" แม่เ้าลิงั์ " นนท์อุทานด้วยเสียงที่แ่เบา ลิงั์ที่นนท์ว่าคือ วานรขนทอง วานรขนทองตนนี้สูงถึงสองจั้ง ขณะที่ทั้งสามกำลังตะลึง
" ตูม " วานรขนทองตบไปที่กลุ่มขององค์หญิงและองครักษ์ ร่างบางขององค์หญิงลอยไปตามแรงตบพร้อมกระอักเืออกมา ส่วนองครักษ์นั้นตกตายทันที
นนท์พุ่งเข้าไปหาวานรขนทอง พร้อมหมัดั์ที่ผสานระหว่างหมัดแปดอัสนีและกฎเกณฑ์แห่งหงษ์์ วานรขนทองเห็นดังนนั้นจึงตบไปที่นนท์
" ตูม " เสียงหมัดั์ของนนท์ปะทะกับฝ่ามือของวานรขนทอง วานรขนทองถอยหลังไปสามก้าวจากแรงปะทะ
ความโกรธของวานรขนทองถึงขีดสุดพุ่งตัวเข้าใส่นนท์หมายจะบดขยี้ นนท์จึงใช้ออกด้วยฝ่ามือสยบมารผสานกฎเกณฑ์แห่งหงษ์์
ฝ่ามือั์สีทองลอยออกไป ทำลายทุกอย่างในห้าลี้ วานรขนทองผงะปรับขบวนตั้งรับ แต่ไม่ทัน
" ตูม " ร่างไร้ลมหายใจของวานรขนทองปลิวไปตามแรงของฝ่ามือั์สีทองไกลถึงห้าลี้
" พวกเ้าอยู่ที่นี่ " นนท์สั่งสองภรรยา ก่อนจะพุ่งไป ถึงร่างของวานรั์ขนทอง " ราชันย์เทวะขั้นที่เก้า แข็งแกร่งจริงๆ "
ว่าแล้วนนท์จึงทำการเก็บแก่นอสูรระดับหกสูงสุด และซากของวานรขนทอง และกลับไปหาสามสาว