ริสาเองเริ่มคิดทบทวนว่าชอบแบบไหนแล้วตอบเพื่อน
" นั่นดิ! จะว่าไปฉันเองก็มีเลือกสาขาที่จะเรียนไว้ในใจอยู่สองสาขา
ยังเลือกไม่ถูกอยู่เหมือนกันเดี๋ยวพอไปกรอกลงใบสมัครเรียน ค่อยว่ากันอีกที แล้วแกละ "
ริสาหันมองหน้าเพื่อน แต่ภายในใจไม่ได้อยากรู้คำตอบสักเท่าไหร่ ไม่กี่วินาทีชายหนุ่มจึงพูดขึ้น
" เราน่ะอยากเป็หมอ สาเองก็รู้ เวลาคนรอบๆ ตัวป่วย จะเป็ญาติหรือว่าเพื่อนของเรา
เราก็อยากรักษาให้หาย และที่สำคัญนะเราอยากจะดูแลสาตลอดไปอีกด้วย "
พอพูดจบเติ้ลก็ยิ้มหวานให้สา ริสาเองก็พอจะรู้ว่าสิ่งที่เพื่อนพูดออกมานั้น มันหมายความว่าอะไร
ซึ่งจริงๆ แล้วตัวเธอเองก็ไม่เคยคิดไปไกลมากกว่าคำว่า เพื่อน
" อือ.. แล้วแต่แกละกัน "
การสนทนาเริ่มจบลง จนรถเมล์ได้แล่นไปถึงจุดหมาย ทั่งสองเริ่มชลมุนอยู่กับการเดินหาห้องต่างๆ
" สวัสดิ์ดีครับ มาติดต่อเื่อะไรหรอครับ "
เสียงพี่ยามรูปร่างอ้วนมีสีผิวแทนแลดูใจดีกำลังยืนเฝ้าอยู่ตรงหน้าประตูมหาลัยได้เอ่ยถามแบบถ่อมตน
ทั้งสองจึงใช้เวลานี้ในการสอบถามสถานที่อาคารต่างๆ ที่กำลังจะไปในทันที
" ขอบคุณครับ/ค่ะ "
ทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมกันหลังจากได้คำแนะนำจากพี่ยามใจดี
781
