นอสที่เดินนำหน้าพยายามใช้เนตรมนตราสอดส่องรอบๆตลอดเวลา วิ่งกันมาได้สักระยะนอสก็ได้เจอเข้ากับตัวที่ปลดปล่อยออร่าพลังเวทย์ออกมา นอสยกเลิกเนตรมนตราและมองไปที่ตรงจุดนั้นก็เจอเข้ากับกระทิงตัวใหญ่มันกำลังกินหญ้าอยู่
เหงื่อเริ่มพุดมากขึ้นที่หน้าของนอส
“คุณควานครับระวังด้วยเ้าตัวระดับสีแดงคือกระทิงที่อยู่ตรงนั้นครับ”
นอสพูดและชี้ไปที่กระทิงตัวนั้นให้ควานเห็น เมื่อควานเห็นก็กลืนน้ำลายลงคอเสียงเฮือก
นอสเริ่มพยายามเคลื่อนไหวไปช้าๆเพื่อไม่ให้เ้ากระทิงที่อยู่ห่างออกไปไกลสังเกตเห็น แต่มันก็ไร้ผลทันทีที่นอสเริ่มขยับตัว เ้ากระทิงที่อยู่ไกลออกไปก็หันหน้ามาทันที
มอ!!!~
นอสที่ได้ยินเสียงก็หันหน้าไปหาต้นตอเสียงทันที กระทิงที่อยู่ไกลตัวนั้นตอนนี้มันกำลังวิ่งเข้ามาพวกนอสอย่างรวดเร็ว
“บ้าหนาอยู่ไกลตั้งขนาดนั้นจับััพวกเราได้ยังไงกันเนี้ย!!”
นอสตะลึงกับที่กระทิงสีดำทมิฬตัวนั้นพุ่งเข้ามาหาพวกเขาทั้งๆที่พวกนอสห่างจากมันตั้งหลายกิโล นอสรีบตั้งสติเพื่อสลัดเอาความตื่นตระหนกออกไป
การซุ่มเงียบไม่ใช่ทางออกที่ดีอีกต่อไปแล้วตอนนี้นอสจึงรีบส่งเสียงบอกให้ควานที่อยู่ด้านหลังของเขารู้ตัว
“คุณควานหลบเร็วมันรู้ตัวแล้ว!!!”
นอสชี้นิ้วไปทางกระทิงและร้องบอกควานอย่างเร่งรีบและหันไปมองกระทิงอีกครั้งมันก็ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว
“ห๊ะว่าไงนะ!!”
ควานที่โดนเตือนก็ตื่นตระหนกไม่ต่างจากนอสตอนแรก เมื่อตั้งสติแล้วหันไปมองด้านที่นอสบอกควานก็เจอเข้ากับกระทิงดำตัวใหญ่กำลังพุ่งมาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว
มอ!!!~
เสียงร้องของกระทิงที่กำลังพุ่งมามันกึกก้องไปทั่วทุ่งโล่งแห่งนี้ พื้นบริเวณรอบๆพวกนอสเริ่มสั่นะเืเพราะการมาของกระทิงตัวนี้
นอสเห็นว่ามันมาใกล้เกือบประชิดตัวแล้วนอสจึงโดดหลบออกไปทางด้านข้าง ทางฝั่งของควานเองก็เช่นกัน ประสบการณ์จากการหนีตายจากพวกคามิลเลี่ยนมันสอนให้พวกนอสตอนนี้เริ่มมีประสาทการรับรู้และไหวพริบเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม
นั่นเลยเป็เหตุให้ควานและนอสตัดสินใจและหลบได้ในทันที การหลบแบบกระทันหันนอสเลยกลิ้งไปกับพื้นทำให้เกิดอาการมึนไปชั่วขณะ นอสก็ทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว แต่ไม่วายก่อนจะได้ทำอะไรกระทิงที่รู้ว่าตัวเองพุ่งชนไปไม่โดนเป้าหมายก็เริ่มตีโค้งวนกลับมาหาพวกนอสอีกครั้ง
นอสหันไปบอกกับควานที่ยังมึนๆอยู่
“คุณควานครับเราต้องสู้แล้วล่ะ ดูทรงมันคงไม่ปล่อยให้เราหนีไปไหนแน่ๆ”
นอสชักเ้าแหว่งออกมาจากแหวนมิติเพื่อเตรียมพร้อม ควานที่เห็นแบบนั้นก็เอาดาบของทอมออกมาเหมือนกัน
“ผมก็ว่าแบบนั้นแหละครับคุณนอส”
นอสและควานยืนขึ้นเพื่อประจันหน้ากับกระทิงทันทีหลังจากหยิบอาวุธกันออกมาแล้ว ศึกของคนกับกระทิงก็ได้เริ่มต้นขึ้นณ บัดนี้
………
กลับไปทางด้านของหวังลิ่วตอนนี้ หลังจากบอกให้ลูกน้องออกไปค้นหาพวกนอสบริเวณป่าลิตเติ้ลไนท์หวังลิ่วที่นั่งรออยู่ในเต้นท์อย่างเคร่งเครียดก็ได้รับข่าวจากลูกน้องที่พึ่งมาถึง
“อะไรนะนี่แกจะบอกว่าหาตัวพวกมันไม่เจองั้นหรอ”
หวังลิ่วตะคอกใส่
“ครับ เราเจอแค่ร่องรอยบริเวณใกล้ๆนี้เท่านั้น เหมือนว่าพวกมันจะตั้งแคมป์กันอยู่ที่นั่นเมื่อหลายวันก่อนและดูเหมือนจะเกิดการต่อสู้ขึ้นเพราะเราพบรอยเท้าอยู่ทั่วเต็มไปหมดบริเวณที่พักนั้น ไม่แน่ว่าควานอาจจะถูกอีกกลุ่มตามล่าและเกิดการต่อสู้กันก็ได้ครับ”
ลูกน้องหวังลิ่วอธิบาย
หลังได้ยินรายงานหวังลิ่วก็คิดอยู่สักพักก่อนจะเริ่มพูดออกมา
“ก็เป็ไปได้เหมือนที่แกว่าไว้ แต่ถ้าเป็อย่างนั้นแสดงว่ามันกับอีกคนต้องมีอะไรขัดผลประโยชน์กันแน่ๆ แต่ว่ามันก็ยังคอนเฟิร์มไม่ได้ว่ามันตายไปแล้วหรือเปล่า เพราะเรายังไม่พบศพของมันเลย”
“แล้วมีร่องรอยของการหลบหนีอีกหรือเปล่า”
หวังลิ่วถาม
“อีกทีมที่ค้นหาบอกว่าที่ใกล้ๆบริเวณนั้นมีร่องรอยการวิ่งออกไปทางด้านูเาของป่าครับ”
หวังลิ่วเดินกลับไปที่โต๊ะที่มีแผนที่กางเอาไว้อยู่ หวังลิ่วพิจารณาอยู่สักพัก
“ทางูเางั้นหรอ….”
หวังลิ่วตาโตขึ้นเพราะนึกอะไรบางอย่างออก
“ส่งหน่วยย่อยออกไปที่เมืองอีกฟากหนึ่งนั่นซะ ไม่แน่ถ้าเ้านั่นไม่ตายมันจะต้องตรงดิ่งไปที่นั่นแน่ และให้อีกกลุ่มกลับไปที่เมืองเดลต้ากับผมด้วยเผื่อว่ามันจะแอบกลับมา เข้าใจแล้วก็ไปซะ”
“ครับ!!”
สิ้นเสียงลูกน้องของหวังลิ่วก็กระจายตัวออกไปเพื่อแบ่งทีมไปตามที่หวังลิ่วสั่ง
หวังลิ่วที่อยู่บนโต๊ะก็กัดเล็บตัวเองและพูด
“ถ้าคิดว่าจะหนีรอดผมไปได้ล่ะก็คิดผิดแล้วล่ะคุณพ่อค้าตัวน้อย~ แฮ่ะๆ”
หวังลิ่วยิ้มและหัวเราะออกมาแบบชั่วร้าย
…………..
มอ!!~~~
กลับมาที่ด้านของนอสตอนนี้ที่กำลังเผชิญหน้ากับตัวกระทิง นี่ก็สองสามชั่วโมงได้แล้วที่เริ่มศึกไปแต่นอสก็ได้แต่หลบอยู่แบบนั้นตลอด
“นี่คุณนอสเราจะเอาแต่หลบมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะครับ”
ควานพูดขึ้น
“ถึงคุณจะพูดแบบนั้นแต่เราก็ยังหาจังหวะโจมตีมันได้เลยนะครับคุณควาน ตลอดสองสามชั่วโมงมานี้มันไล่พุ่งชนเราอย่างเดียวเลย แล้วดูเหมือนมันจะคลั่งขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย”
นอสพูดสวนกลับควานไป
พูดกันได้ไม่กี่ประโยคกระทิงมันก็พุ่งกลับมาหาพวกนอสอีกครั้งทำให้ทั้งคู่ต้องหยุดพูดคุยกันและะโหลบกันก่อน และเริ่มพูดกันอีกรอบ
“งั้นเราต้องจำกัดการวิ่งของมันก่อน เราต้องเล็งไปที่ข้อเท้าของมันครับ”
นอสเสนอขึ้น
“ความเร็วมันไม่ธรรมดาเลยนะครับ แค่มองผมก็ตามมันไม่ทันแล้ว”
ควานพูด
“เพราะแบบนั้นเราก็เลยต้องทำให้มันหยุดวิ่งไงล่ะครับ เดี๋ยวผมจะไปฟันที่ขามันเองส่วนคุณควานช่วยทำอะไรสักอย่างให้มันหยุดทีได้หรือป่าวครับ”
นอสถามขึ้น
“จะบ้าหรอครับแค่หลบผมก็เต็มกลืนแล้วนะ”
“ถ้าคุณไม่เป็ตัวล่อ งั้นมาเป็คนมาโจมตีไหมล่ะครับแต่เรามีโอกาสไม่มากนะครับ ดีไม่ดีเราอาจจะมีแค่ครั้งเดียวด้วยซ้ำในการที่จะทำแบบนี้”
นอสพูดเพื่อให้ควานทบทวนความคิด
เมื่อควานได้ยินก็เริ่มคิดหนักขึ้น เหงื่อเริ่มไหลมาเต็มหน้าผากของควาน
“ก็ได้ครับผมจะลองทำอะไรสักอย่างดู ผมจะฝากความหวังไว้กับคุณก็แล้วกัน”
“งั้นฝากด้วยนะครับ”
หลังพูดจบนอสก็ยื่นผ้าสีแดงให้กับควานทันที
“นี่อะไรครับ?”
ควานถามขึ้นเพราะจู่ๆนอสก็ยื่นผ้าสีแดงให้กับเขา
“ของจำเป็สำหรับเป็ตัวล่อไงครับ ฝากทีเหลือทีนะครับ”
นอสพูดพร้อมกับถอยออกห่างจากควานทันที
ควานที่งงๆอยู่ก็เริ่มขนลุกขนพองขึ้นเพราะเมื่อกระทิงเห็นว่าเขาถือผ้าสีแดงอยู่มันก็เริ่มหายใจแรงฟุดฟัดและเตรียมจะพุ่งใส่เขาทันที
“ให้ตายสิครับ เอาจริงหรอเนี้ยคุณชักจะโหดร้ายกับผมเกินไปแล้วนะครับคุณนอส!!!”
ควานพูดพร้อมกับวิ่งไปรอบๆ
ภาพ ณ ตอนนี้ที่นอสเห็นเหมือนกับว่าควานนั้นเป็มาทาดอร์ยังไงอย่างงั้นเลยเพียงแค่กระทิงตัวนี้มันใหญ่เกินไซต์ปกติมากไปหน่อย นอสเตรียมตัวหาจังหวะดีๆเพื่อพุ่งเข้าไป นอสไม่มีเวลามากขนาดนั่งเล่นเพราะถ้าควานเริ่มเหนื่อยมากเกินไป ควานก็จะตกอยู่ในอันตราย
นอสจ้องจังหวะเล็งไปตอนที่เ้ากระทิงพลาดเป้าแล้วหันทิศกับลังกลับลำ่นั้นคือ่ที่มันมีการเหลื่อนไหวที่ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อได้จังหวะนอสเสริมร่างกายตัวเองพร้อมกับเร่งสปีดของรองเท้าที่ใส่อยู่ขึ้นทำให้นอสมีความเร็วที่ไวมากๆ ในจังหวะที่กระทิงกำลังกลับลำเพื่อไปพุ่งใส่ควานนั้นนอสก็วิ่งมาถึงข้างขาของกระทิงแล้ว
นอสใช้เวทย์เสริมเ้าแหว่งทันทีออร่าสีม่วงเริ่มปกคลุมใบดาบแล้วนอสก็ฟันไปแทบจะทันที
ฉึบๆ!!
นอสเล็งไปที่เส้นเอ็นตรงขาหลังของกระทิงเพื่อให้มันไม่ได้วิ่งได้ต่อ ตามคาดนอสฟันไปก็เกิดแผลลากยาวแนวนอนที่ขาหลังทั้งสองขของกระทิง
มอ!!!!~
มันร้องออกมาด้วยความเ็ป เมื่อกระทิงรู้ว่ามันโดนโจมตีที่ขามันจึงตอบโต้ด้วยการถีบขาหลังทั้งสองกลับไปทันทีที่โดนฟัน
นอสที่เผลอไปชั่วขณะหนึ่งก็ได้สติ นอสคิดว่าคงหลบไม่พ้นแน่ๆจึงใช้สเต็ปแบบเดียวกับตอนที่โดนฉิงใช้ดาบเสยขึ้น นอสเอาดาบมาป้องกันที่ข้างหน้าของตัวเองเพื่อลดแรงกระแทงของท่าดีดกะโหลกของกระทิง
แต่แรงของมอนสเตอร์ระดับสีแดงนั้นมากกว่าที่นอสคิดไว้ เมื่อนอสโดนเข้าไปมันก็ส่งนอสกระเด็นออกไปในแนวนอนไกลมากๆและนอสก็กระแทกเข้ากับต้นไม้อย่างจัง
ปัง!!!
ต้นไม้ต้นนั้นหักโค่นลงมาจากแรงปะทะของนอส
ควานที่เห็นแบบนั้นก็ตะลึง และะโไปทางที่นอสอยู่
“คุณนอสครับ!!!!”
………………………..