เพื่อนในรายชื่อ นานะ ล็อกอิน
หลังจากข้อความระบบแจ้งเตือน ร่างของนานะในชุดเมดสีขาวชมพูบนหัวใส่ที่คาดผมรูปหูแมวก็ค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้นใกล้ๆกับตำแหน่งที่ปอริ่งนั่งอยู่บริเวณหน้าปิรามิด
“สวัสดีครับ คุณนานะ” ปอริ่งทักพร้อมกับหยิบเสบียงสำเร็จรูปขึ้นมากิน
“สวัสดีจ้า ปอริ่ง อี๋... นายทนกินไอ้นั่นเข้าไปได้ยังไง รสชาติอย่างแหยะ”นานะแสดงสีหน้าขยะแขยงเมื่อเห็นปอริ่งฉีกห่อเสบียงสำเร็จรูป และกัดเสบียงสำเร็จรูป
“หยุดเลยนะ” นานะไม่พูดเปล่าเดินเข้ามาดึงเสบียงสำเร็จรูปที่เหลือออกจากปากเขา ก่อนจะโยนลงพื้น
“อะ...”ปอริ่งทำหน้าเสียดายเมื่อเห็นเสบียงสำเร็จรูปที่เหลือของเขาหายไปต่อหน้าต่อตา
“กินนี่แทนสิ”นานะหยิบกล่องอาหารออกมาจากช่องเก็บของและยื่นให้เขา
เบนโตะสูตรพิเศษของนานะ ประเภท: อาหาร จำนวน: 1 ชิ้นน้ำหนัก 0.1 กก. –ข้าวกล่องสูตรพิเศษที่จัดเรียงอย่างประณีตโดยประกอบไปด้วยโอนิกิริ ไข่ม้วนไก่เทริยากิ ผักดอง และแอปเปิ้ล ช่วยให้อิ่มท้องและเพิ่มค่า STR และ VIT 30 เป็เวลา24 ชั่วโมง
“โอ้โห” ปอริ่งตาลุกวาวเมื่ออ่านคำอธิบายของเบนโตะที่ได้รับจากนานะ
“ลองชิมดูก่อนสิ” นานะเอานิ้วชี้ถูบริเวณริมฝีปากบนของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ
เมื่อเปิดกล่องข้าวออกมา ปอริ่งก็พบตะเกียบอยู่ใต้ฝากล่องตามด้วยควันหอมๆ ลอยฟุ้งขึ้นมาเหมือนกับอาหารเพิ่งปรุงสุกใหม่ๆรสชาติของอาหารในกล่องก็เทียบเท่าได้กับร้านอาหารญี่ปุ่นชั้นนำปอริ่งคีบทุกอย่างใส่ปากและเคี้ยวอย่างรวดเร็วจนลืมไปว่านานะนั้นยืนยิ้มมองเขาอยู่
“อร่อยมากเลย... แค่ก” ปอริ่งตั้งใจจะชมนานะโดยที่อาหารยังเต็มปากอยู่จึงเกิดอาการสำลัก นานะหัวเราะคิกคักและยื่นชาเขียวให้กับเขาปอริ่งซดชาเขียวลงคอรวดเดียว
“ฮ่า... ไม่ได้กินอาหารดีๆ มานานแค่ไหนแล้วนะ”
“เว่อร์ไป ชีวิตจริงอดอยากมากรึไงยะ”
“ปกติผมกินแต่อาหารแช่แข็งครับ”
“นายควรจะให้รางวัลตัวเองด้วยการกินอาหารดีๆ บ้างนะ เงินก็มีนี่นา”
“ผมเพิ่งรู้นะครับเนี่ย ว่าอาหารในเกมจะอร่อยได้ขนาดนี้”
“แน่นอนสิ มีร้านอาหารจริงๆ มาเปิดสาขาในเกมตั้งเยอะตั้งแยะ นายอยากกินอะไรก็หากินได้”
“แต่เบนโตะของคุณนานะเป็ของที่อร่อยที่สุดที่ผมเคยกินั้แ่เกิดมาเลยนะครับ”
“เว่อร์อีกละ...เอ้านี่” นานะหน้าแดงก่ำพร้อมกับหยิบเบนโตะออกมาจากช่องเก็บของอีกสามกล่องยื่นให้เขา
“แค่กล่องเดียวผมก็อิ่มถึงพรุ่งนี้แล้วครับ”
“ถือซะว่าเป็ค่าตอบแทนที่นายให้ดาบชั้นไงจากนี้ไปชั้นจะทำมาให้ทุกวันนะ อย่าให้ชั้นเห็นนายกินเสบียงสำเร็จรูปอีกล่ะแค่คิดถึงรสชาติก็หยะแหยงแล้วเนี่ย”
บาโดะกับซีซี่ล็อกอินเข้าเกมมาเกือบจะพร้อมกัน
“อ้าว นานะ วันนี้มาก่อนเวลาเป็ด้วยเหรอ ปกติเห็นสายตลอด”บาโดะกล่าวทักทายเมื่อเห็นนานะทั่งอยู่กับปอริ่งในขณะที่ซีซี่หยุดมองที่นานะครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มและโบกมือให้ทั้งสองคน
“ทำไมยะ ชั้นจะมาก่อนเวลาบ้างไม่ได้รึไง”
“ทุกคนทานอะไรกันมารึยังครับ เพิ่งเข้าเกมมาน่าจะหิวกันหมดคุณนานะทำข้าวกล่องอร่อยมากเลยนะครับ” ปอริ่งพูดพร้อมกับหยิบเบนโตะของนานะออกมาส่งให้บาโดะและซีซี่
“โอ้โห ปกติเห็นหวงนักหวงหนา บอกสูตรลับ วันนี้ผีเข้าเหรอ”บาโดะรับเบนโตะมาจากปอริ่งพร้อมหันไปแซวคนทำ
“ไม่อยากกินก็เอาคืนมาเลย” นานะยื่นมือไปเพื่อกระชากเบนโตะคืนแต่บาโดะก็ยกเบนโตะหลบไปกินไปอย่างรู้ทัน
“ว่าแต่ นายมีคู่หูแล้วเหรอ”ซีซี่รับเบนโตะมาจากปอริ่งก่อนจะหันไปมองรินที่นั่งอยู่บนไหล่ของปอริ่ง
“สวัสดีค่ะ รินค่ะ”
“เฮ้ย โคตรโมเอะเลยใช่รุ่นลิมิทเต็ดที่เป็รางวัลกิจกรรมฉลองเปิดเกมปะเนี่ยจำได้ว่าขายอยู่ล้านเครดิตปะ” บาโดะถามขณะเอานิ้วจิ้มๆ ไปที่ริน
“ป๊ะป๋า ช่วยรินด้วย” รินบินไปหลบอยู่ด้านหลังปอริ่ง
“บาโดะ อย่าแกล้งเค้าสิ สวัสดีจ้ะ ชั้นนานะ ยินดีที่ได้รู้จักนะส่วนนั่นบาโดะกับซีซี่”
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่นานะ พี่ซีซี่ แล้วก็...บาโดะ”
“อ้าวเฮ้ย ทำไมเรียกทุกคนพี่ยกเว้นชั้นล่ะ”
“ดูเหมือนนายจะโดนรินเกลียดขี้หน้าซะแล้วล่ะ” นานะหัวเราะ
หลังจากที่ทุกคนกินอาหารเสร็จ ก็พากันลุยเข้าไปจนถึงปิรามิดชั้น 3ซึ่งเป็ถิ่นของอนูบิส มอนสเตอร์เลเวล 85ที่นอกจากจะเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วและมีพลังชีวิตที่สูงแล้วยังสามารถใช้เวทมนตร์ที่รุนแรงโจมตีจากระยะไกลได้อีกด้วย
ปาร์ตี้ของปอริ่งนั้น แม้จะมีเพียงสี่คน แต่ก็เหมือนห้าเนื่องจากรินคอยทำหน้าที่ในส่วนของการร่ายเวทมนตร์สนับสนุนและฮีลตามโปรแกรมที่ปอริ่งตั้งไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบตัวปอริ่งจึงสามารถทุ่มเทสมาธิให้กับการต่อสู้ได้อย่างเต็มที่
เนื่องจากอนูบิสไม่ได้เกาะกลุ่มกันแบบมาเดอร์และเพียงแค่ตัวเดียวก็อันตรายมากแล้วกลยุทธ์ของปาร์ตี้จึงเน้นไปที่การป้องกันไม่ให้อนูบิสร่ายเวทได้ โดยนานะใช้ทักษะ“ดาบผ่าตะวัน” ซึ่งเป็ท่าโจมตีเดี่ยวที่รุนแรงและมีผลทำให้เป้าหมายมึนงงส่วนบาโดะก็ใช้ทักษะ “บทเพลงแห่งความเงียบ” ที่แม้จะไม่สามารถสร้างความเสียหายได้แต่จะส่งผลให้เป้าหมายติดสถานะใบ้เป็เวลานาน แถมยังมีโอกาสสำเร็จสูง
หน้าที่การทำดาเมจหลักจึงตกเป็ของซีซี่กับปอริ่งซึ่งทั้งคู่ก็ประสานงานกันได้เป็อย่างดี โดยปอริ่งจะโจมตีระยะประชิดด้วย “มือไฟ”เนื่องจากอนูบิสเป็เผ่าอันเดดที่แพ้การโจมตีธาตุไฟ สลับกับหลบหลีกเพื่อดึงดูดความสนใจให้อนูบิสเน้นโจมตีเขาเป็หลักเพื่อเปิดช่องให้ซีซี่อ้อมไปด้านหลังและโจมตีด้วยทักษะ “ลอบสังหาร”
ในระหว่างที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับอนูบิสตัวที่อยู่ตรงหน้าก็มีอนูบิสอีกตัวที่เพิ่งเกิดใหม่ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหลังของนานะ ปอริ่งซึ่งเห็นอนูบิสกำลังยกไม้เท้าในมือขึ้นเพื่อร่ายเวทใส่นานะจึงะโออกไปว่า“คุณนานะ หันหลังแล้วยกดาบขึ้นตั้งการ์ดเร็ว”
จากนั้นเขาก็กระหน่ำโจมตีใส่อนูบิสด้วยดรรชนีฟ้าหลังฝนยันต์อัคคีตัวเลขดาเมจสีแดงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง “14,860”“15,013” “14,990”ส่งผลให้อนูบิสไหม้เกรียมเป็ผุยผงและสลายหายไป ส่วนนานะได้รับาเ็เพียงเล็กน้อยจากแรงะเิของยันต์อัคคี
“แม่เ้าโว้ย ทักษะอะไรเนี่ย ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”บาโดะะโเสียงดังอย่างตื่นเต้นหลังจากจัดการกับอนูบิสที่อยู่ใกล้ๆจนหมดและทุกคนพากันเดินเข้าไปยังมุมปลอดภัยในดันเจี้ยนเพื่อนั่งพัก
“เป็ทักษะที่ผมคิดขึ้นเองน่ะครับ ผมตั้งชื่อว่าดรรชนีฟ้าหลังฝนใช้คู่กับผลึกเวทมนตร์ที่บรรจุยันต์อัคคีเอาไว้” ปอริ่งอธิบายให้บาโดะและคนอื่นๆฟัง
“ขอบคุณนะปอริ่ง แต่ผลึกเวทมนตร์มันเป็แบบใช้ครั้งเดียวไม่ใช่เหรอทีหลังปล่อยให้เรา HP ลดแล้วค่อยฮีลก็ได้นี่นา”นานะพูดต่อในขณะที่หยิบกระบอกน้ำชาของตัวเองขึ้นมาดื่ม
“ถ้าโดนโจมตีจากด้านหลังแล้วติดคริติคอลขึ้นมาผมอาจจะฮีลไม่ทันครับ อีกอย่างชีวิตคนยังไงก็สำคัญกว่าผลึกเวทมนตร์แค่ไม่กี่อัน”
“อือ เข้าใจแล้ว”นานะตอบขณะก้มหน้ามองพื้นเพื่อซ่อนแก้มที่ตอนนี้กลายเป็สีแดงด้วยความเขินอายเอาไว้แม้ว่าปอริ่งและบาโดะจะไม่ทันสังเกตแต่ซีซี่ก็ดูท่าทีของเพื่อนรักตัวเองออกอย่างชัดเจน
“นานะ” ซีซี่ส่งข้อความผ่านช่องทางกระซิบหานานะ
“หือ”
“แกจะมาชอบผู้ชายที่เจอในเกมสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ไม่ได้นะ เรายังไม่รู้เลยว่าตัวจริงเขาเป็ยังไง”
“จะบ้าเหรออีซี่...พูดอะไรแบบน้านนน”นานะหน้าแดงก่ำพร้อมกวาดสายตามองเลิ่กลั่กและถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ปอริ่งกับบาโดะมัวแต่นั่งคุยกันเื่รินโดยไม่ได้สนใจมองเธอ
“แก ชั้นดูออกนะ”
“ก็เค้าทั้งน่ารัก นิสัยดี ชั้นว่าตัวจริงอาจจะหล่อก็ได้”
“แล้วถ้าตัวจริงเป็ผู้ชายใส่แว่น อ้วนฉุ สิวเขรอะ แกจะทำไง”
“ถ้าเค้านิสัยดีจริง ชั้นจะจับลดความอ้วน พาไปรักษาสิว ทำเลสิกเลยเอ้า”
“อย่ามโน”
“แกไม่เอางั้นชั้นขอนะ”
“ขอดูสภาพตัวจริงก่อน”
“เอ้าอีนี่“
สองสาวหัวเราะกันคิกๆ คักๆ ขณะกระซิบคุยกัน จนปอริ่งกับบาโดะหันมามอง
“พวกหล่อนไม่ได้นินทาใครอยู่ใช่ไหมหา” บาโดะถาม
“ไม่.. ไม่เผือกนะบาโดะนะ”นานะตอบพร้อมหันกลับไปหัวเราะคิกคักกับซีซี่ต่อ
ฝ่ายปอริ่งผู้ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าถูกนินทา ก็นั่งจิบเหล้าคุยกับบาโดะเื่ไอเท็มและข้อมูลบอสตามประสาผู้ชาย
“ว่าแต่ ชั้นจะถามหลายทีละ ทำไมเวทมนตร์ของนายถึงโดนเพื่อนในปาร์ตี้ด้วยล่ะปกติปาร์ตี้เดียวกันต้องไม่โดนดาเมจไม่ใช่เหรอ” บาโดะถาม
“ผมเข้าใจว่าระบบของเกมจะตรวจสอบว่าใครโดนดาเมจหรือไม่โดนในขณะที่ร่ายเวทครับเนื่องจากเวทมนตร์ของผมร่ายทิ้งไว้ั้แ่ตอนที่ผมอยู่คนเดียวเกมก็เลยถือว่าผมร่ายเวทมนตร์นี้ตอนไม่มีปาร์ตี้”
“อ๋อ แบบนี้คราวหน้านายตอนนายจะร่ายเวทใส่ผลึกก็เรียกพวกเราออนไลน์มาสิ”
“โหย ไม่เป็ไรครับ เปลืองโควตาออนไลน์พวกคุณเปล่าๆ “
“แล้วถ้านายอยู่ในกิลด์ล่ะปอริ่ง” นานะถามแทรกขึ้นมา
“นั่นสินะครับ ผมก็ไม่เคยลองเหมือนกัน”
“จริงๆ พวกเราก็เคยคุยๆ กันไว้เื่ตั้งกิลด์นะ แต่มีกันอยู่แค่ 3 คนไม่รู้จะตั้งทำไมให้เปลืองเงิน นายทุนใหญ่ว่าไงดี” นานะพูดพลางหันไปถามซีซี่
“ถ้ามันคุ้มค่าที่จะลงทุน ชั้นก็โอนะ”ซีซี่ตอบพร้อมกับมองไปที่กำไลข้อมือนิลกาฬบนข้อมือของปอริ่ง
“เอ๋... ยังไงเหรอครับ” ปอริ่งถามแบบงงๆเพราะเขาไม่เคยศึกษาข้อมูลระบบกิลด์มาก่อน
“ก็... ปกติเวลาเราตาย ของที่อยู่ในตัวจะตกลงพื้นส่วนเครดิตทั้งหมดจะถูกแปลงเป็เงินโอนเข้าบัญชีธนาคารที่นายผูกบัญชีเกมไว้ตามอัตราแลกเปลี่ยนล่าสุดถูกไหม” นานะอธิบาย
“ครับ” ปอริ่งพยักหน้า
“แต่... ถ้านายมีคู่สมรสหรือมีกิลด์นายจะได้ช่องเก็บของพิเศษเพิ่มขึ้นมาและของที่อยู่ในช่องเก็บของพิเศษนี้จะไม่ตกลงพื้นเวลานายตายแต่ความเป็เ้าของจะกลายเป็ของคู่สมรส หรือของกิลด์แทนรวมถึงเครดิตก็จะถูกโอนเป็ของคู่สมรสหรือของกิลด์แทนด้วย”
คำอธิบายของนานะ ทำให้ปอริ่งเข้าใจได้แทบจะทันทีว่าเพราะเหตุใดจอนนี่ถึงจำเป็ต้องตามง้อฝน ถ้าเขาเดาไม่ผิดทั้งคู่อาจจะแต่งงานกันในเกม และตอนนี้ทรัพย์สินทั้งหมดของ lnwJN69 น่าจะตกเป็ของlnwFN69
“แล้วของที่สวมใส่อยู่ล่ะครับ” ปอริ่งถามต่อ
“จะมีเวลา 1 นาทีให้คู่สมรสหรือสมาชิกกิลด์เก็บได้โดยที่คนอื่นแย่งไม่ได้พอครบ 1 นาทีแล้ว ก็ถือเป็ของสาธารณะที่ใครๆ ก็มีสิทธิ์เก็บ”
“พูดง่ายๆ ก็คือตราบใดที่อยู่กับคู่สมรสหรือสมาชิกในกิลด์ก็มีโอกาสที่จะไม่ตายฟรี และรักษาสมบัติที่มีอยู่ไว้ได้ทั้งหมดสินะครับ”
“ก็ถ้านายไว้ใจคู่สมรสหรือเพื่อนร่วมกิลด์น่ะนะ”นานะยิ้มให้กับปอริ่งพร้อมกับแลบลิ้น
“แล้วพวกคุณไว้ใจผมเหรอครับ เราเพิ่งรู้จักกันมาไม่กี่วันเองนะครับ”
“ยิ่งกว่าไว้ใจอีก ถ้านายเป็คนไม่ดีนายคงปล่อยซีซี่โดนหนอนทะเลทรายฆ่าตาย แล้วรอเก็บของฟรีๆ ไปแล้ว”บาโดะพูดเสริมขึ้นมา
“ก็เพราะเหตุการณ์นั้นแหละ ที่ทำเราให้พวกเราเริ่มคิดเื่ตั้งกิลด์กัน”นานะอธิบาย
“นายจะว่ายังไงล่ะ”ซีซี่ถามพร้อมกับจ้องตาของเขาราวกับพยายามจะอ่านความในใจ
706
