“อ้อ! ยังมีบุรุษที่คิดติเตียนเ้าด้วยหรือ?พ่อนึกว่าจะมีผู้เอาอกเอาใจกล่าวชมไม่ขาดปากเสียอีก”
คุณหนูแปดคนงามเม้มปาก “เ้าค่ะข้าก็เพิ่งเคยเจอนี่ล่ะ รูปร่างหน้าของเขาก็มิได้เลวร้ายแต่พูดออกมาข้าล่ะอยากจะจับถ้วยขว้างเขานัก”
ใต้เท้าถงยิ้มกว้าง “ดีๆเช่นนั้นคนนี้ล่ะเหมาะที่จะมาช่วยพ่อดูแลเ้าหากให้คนที่เอาแต่ตามใจเ้ามาอยู่เคียงข้าง ต่อไปพ่อจะวางใจได้อย่างไร?”
“ท่านพ่อเราแค่้าให้เขามาจับคนร้ายเท่านั้นนะเ้าคะไม่ใช่ให้มาควบคุมความประพฤติของข้า”
“เอาน่า...หยวนหยวนยามนี้เรายังไม่รู้ว่าคนร้ายคือผู้ใด? รอบกายของเราล้วนวางใจไม่ได้มีคนมาอยู่ข้างเ้าคอยเตือนสติย่อมดีกว่าเอาคนที่ไม่ตักเตือนดูแลมาอยู่ใกล้”
ถงหยวนหยวนใคร่ครวญแล้วก็เห็นด้วยกับบิดา“เช่นนั้น ก็ให้คนผู้นี้เข้ามาแฝงกายคอยดูแลข้าเถอะเ้าค่ะ”
ใต้เท้าถงพยักหน้า“อืม...พ่อเห็นด้วยที่จะให้คนผู้นี้เป็บุตรเขยเมื่อเขาเข้ามาแล้วเราคงต้องพยายามทำให้สถานการณ์ภายในจวนดูสงบเรียบร้อยมากที่สุดคนร้ายจะได้ตายใจคิดลงมืออีก”
ฉงหยวนหยวนผงะ“ท่านพ่อคิดว่าคนผู้นั้นยังจะลงมืออีกหรือเ้าคะ?”
“เรายังไม่รู้ว่าที่เขาฆ่าเยว่เยว่เพราะ้าสิ่งใด?หากว่าจุดประสงค์ของเขายังไม่บรรลุ พ่อว่าเขาต้องลงมืออีกแน่คนที่พ่อเป็ห่วงที่สุดก็คือเ้า หยวนหยวน เ้ามีศัตรูหลายคนจนยากจะจับมือใครดมได้หากเ้าเกิดเหตุร้าย คนผู้นั้นก็ย่อมลอยนวล”
“ท่านพ่อจะให้เขาเข้ามาวันใดหรือเ้าคะ?”
“ต้องจัดการพิธีแต่งงานกันให้เสร็จก่อนเขาจึงจะเข้ามาได้”
“เอ๋?แค่เข้ามาในนามสามีปลอมๆ ก็ต้องจัดพิธีแต่งงานด้วยหรือเ้าคะท่านพ่อคิดจะจัดเป็การภายในหรือจะไปจัดที่นอกเมืองดี?”
“จัดให้ยิ่งใหญ่จัดในเมืองหลวงนี่ล่ะ!”
ถงหยวนหยวนรู้สึกงุนงงที่จู่ๆตนเองก็มีคู่หมั้นเป็คุณชายจั๋วเหรินหาว ซึ่งเป็บุตรชายของนายอำเภอเมืองเฉิน โดยมีท่านอ๋องสิบห้าเป็ผู้ออกหน้า
“ท่านอ๋องข้าน้อยว่าจัดพิธีแต่งงานเงียบๆ ก็ได้นะขอรับ ก็แค่การแต่งงานหลอกๆไม่ต้องจัดขบวนแห่ให้ใหญ่โต”
ท่านอ๋องสิบห้าโบกไม้โบกมือห้ามให้วุ่น“ไม่ได้ๆ เื่นี้บิดามารดาของเ้าต้องออกหน้าเพื่อให้เื่ดูน่าเชื่อถือข้าบอกพวกเขาแล้วว่าเ้ากับถงหยวนหยวนพบกันที่งานเลี้ยงหาคู่และพึงใจกันโดยมีใต้เท้าถงเห็นดีเห็นงาม ยามนี้พ่อแม่ของเ้ากำลังเห่อลูกสะใภ้คนใหม่อยู่”
จั๋วเหรินหาวรู้สึกหนักใจเกรงว่าภายหลังที่ความจริงเปิดเผยบิดามารดาของเขาอาจจะผิดหวัง แต่เขาไม่อาจยกเลิกพระบัญชาของท่านอ๋องได้แม่สื่อที่ท่านอ๋องสิบห้าจัดให้ไปดำเนินการติดต่อหมั้นหมายให้เขากับถงหยวนหยวนอย่างรวดเร็วจนจั๋วเหรินหาวตั้งตัวแทบไม่ทัน
“อีกสิบห้าวันเ้าเตรียมตัวเป็เ้าบ่าวได้เลย!” องค์ชายสิบห้ากับ พระชายาชิงหลานจัดแจงทุกอย่างให้เสร็จสรรพโดยมีคุณชายจินคอยวิ่งหน้าวิ่งหลังจัดการช่วยอย่างเต็มที่
“ข้าตื่นเต้นเหมือนข้าเป็เ้าบ่าวเองเลยเชียวล่ะจั๋วเหรินหาว เ้าสาวของเ้าสวยจริงๆ นะ” จินวั่งซูชื่นชมออกนอกหน้า
“เช่นนั้นท่านก็แต่งงานกับนางแทนข้าสิขอรับ!”
“หือ...ไม่ได้ๆนางตกลงแต่งกับเ้า ไม่ใช่กับข้าสักหน่อย”
ที่ตื่นเต้นไม่แพ้คุณชายจินก็คือท่านพ่อกับท่านแม่ของเขาจั๋วหยางกับหวังฮูหยินแต่ละวันปรึกษากันเื่สินสอดและเครื่องประดับล้ำค่าที่จะมอบให้ฝ่ายหญิงเพิ่มเติม
“ท่านแม่ขอรับสินสอดที่ให้ไปก็มากแล้วนะขอรับ เครื่องประดับของท่านก็เก็บเอาไว้เถอะไม่ต้องให้นางเพิ่มอีกหรอก”
“แม่ก็เห็นว่าควรทำให้เต็มที่ทั้งนั้นในเมื่ออีกฝ่ายเป็ถึงสาวงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงที่ผ่านมาแม้เลือกสตรีมาให้เ้ามากมายแต่เ้าก็ไม่เคยเหลือบตาแลสักนิดไม่คิดเลยว่าจะคว้าเอาคุณหนูคนงามสกุลถงมาได้ เ้าช่างมีฝีมือเสียจริง”หวังฮูหยินค้อนลูกชายทีหนึ่งก่อนจะหันไปเลือกกำไลหยกน้ำงามให้กับว่าที่ลูกสะใภ้นางรู้สึกปลาบปลื้มที่จะมีสะใภ้คนเล็กเสียที “ท่านพี่ข้าว่าหยวนหยวนน่าจะเหมาะกับกำไลหยกชิ้นนี้นะ เ้าคะข้าเห็นตัวจริงนางแล้วรู้สึกได้เลยว่าหลานตัวน้อยของพวกเราต้องน่ารักเหมือนลูกของเสี่ยวซินแน่ๆ”
จั๋วหยางหัวเราะกับภรรยาอย่างมีความสุขบุตรชายคนโตก็มีหลานชายให้ชื่นชมแล้วคนหนึ่งหากว่ามีหลานชายตัวน้อยจากสะใภ้คนเล็กเพิ่มก็คงดียิ่ง กว่าจะได้ลูกสะใภ้คนโตมาก็ต้องผ่านเหตุการณ์ตื่นเต้นมาแล้วคราวหนึ่งครั้งนี้ได้ลูกสะใภ้คนเล็กมาด้วยความบังเอิญช่างดียิ่งนักไม่ต้องคอยจ้ำจี้จ้ำไชให้บุตรชายคนเล็กเลือกหาสตรีที่พึงใจอีกแล้ว
“ดีๆเ้าว่านางเหมาะกับชิ้นไหนก็ให้นางไปเถอะ ขอเพียงเรามีหลานเพิ่มขึ้นอีกหลายๆคนก็พอ”
มือปราบจั๋วได้พบกับใต้เท้าถงในไม่กี่วันต่อมาใต้เท้าถงกำชับให้เขาเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับ
“การแต่งงานหลอกๆของเ้ากับหยวนหยวนจำต้องทำให้สมจริงที่สุดข้าเองก็ไม่ใช่จะไม่รู้ว่าที่สาวใช้คนก่อนตกน้ำตายไป ไม่ใช่เป็เหตุบังเอิญแน่นางคงจะถูกคนร้ายลากลงน้ำไปแต่ที่ไม่กระโตกกระตากเพราะคิดจะว่าจะพยายามจับคนร้ายให้ได้ด้วยตนเองแต่ไม่คิดเลย...ครั้งนี้มันจะกล้าลงมือกับบุตรสาวของข้า”
จั๋วเหรินหาวเห็นดวงตาที่รื้นด้วยน้ำตาของใต้เท้าถงแล้วก็ใจอ่อนเขารับปากว่าเื่นี้จะมีเพียงเขากับถงหยวนหยวนเท่านั้นรู้กันสองคนองค์ชายสิบห้าเองก็มิได้บอกกล่าวผู้ใดแม้กระทั่งพระชายาชิงหลาน คนรอบข้างที่ได้ยินว่าจั๋วเหรินหาวจะแต่งงานกับคุณหนูแปดสกุลถงล้วนประหลาดใจกันทั่วหน้า
“รู้อย่างนี้ข้าซื้อบัตรเชิญไปงานเลี้ยงหาคู่ก็ดีพวกเ้าดู...มือปราบจั๋วหน้าตาไม่ค่อยยิ้มแย้มแค่ไปงานนี้ครั้งเดียวยังได้คุณหนูแปดคนงามมาครอง”
**********************
ไรท์แนะนำ....อีบุ๊กทุกเื่และทุกเล่มของไรท์วางจำหน่ายที่ mebmarket.com นะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE4MjEzMCI7fQ
92K
