มหากาพย์ดาบอนันต์มนตรา ภาค : โลกมนตรากฤตยา (มี E-Book)

“ละเมอเพ้อพบจริงอะไรจริง แถมยังพูดเองเออเองอีก ข้ายังไม่บอกสักหน่อยว่าจะยอมทำตามที่เจ้าบอก” อานนท์ตัดสินใจได้แล้วหลังได้ยินชายคนนี้พร่ำเพ้อออกมา เขาต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลม เขาไม่สามารถปล่อยเพลิงผีคนนี้กลับไปหาภาคีของเขาได้

“แกจะไปทำอะไรได้ ตราบเท่าที่แกไม่ได้สู้กับเวทมนตร์ แกก็ไม่สามารถคืนร่างหลักของแกได้” เพลิงผีมองอานนท์อย่างดูแคลน “แต่ถึงแกไม่ยอมก็ไม่เป็นไร ฉันยังมีแม้สาวน้อยคนนี้และโลกที่ธาตุหลักทั้งสี่ยังคงดำรงอยู่ เพียงเท่านี้ก็เป็นหลักฐานที่มากพอจะยืนยันแล้วว่าเจตนารมณ์ของภาคีนั้นถูกต้อง”

ยิ่งเพลิงผีหรือก็คือจอมพลแห่งกองทัพศิขาพูดออกมามากเท่าไร มันยิ่งตอกย้ำสิ่งที่อานนท์คิดที่ว่า ชายคนนี้ควรถูกกำจัดก่อนที่ความลับการมีอยู่ของปลายฝนและโลกมนตรากฤตยาจะรั่วไหลออกไป

“ข้อมูลที่ภาคีของเจ้ามีอยู่ ข้ายอมรับเลยว่ามันช่างน่ารำคาญเสียอีกจริง” คำพูดของอานนท์ ทำให้เพลิงผีถึงกับแสยะยิ้มออกมา เพราะมันถือเป็นคำยืนยันว่าข้อมูลที่ภาคีของเขาสู้เพียรพยายามเก็บรวบรวมมานั้นถูกต้อง ยิ่งเมื่อเห็นการกระทำต่อไปของอานนท์ เขายิ่งได้ใจ

อานนท์ยังคงกำด้ามดาบสีดำและเรียกดาบเวทมนตร์ประจำตัวที่บิดเบี้ยวออกมา มันช่างเป็นภาพที่ดูแล้วน่าขันสำหรับเขา เพลิงผีไม่เคยเชื่อเลยว่าข้อมูลนี้จะเป็นจริงจนได้มาเห็นกับตาตัวเอง อานนท์ที่ทุกคนในภาคีทศไตรต่างหวาดหวั่นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขาในยามผมสีเงิน แต่ในวันนี้เขากลับได้เผชิญหน้ากับอานนท์ในร่างที่ไร้พลัง อานนท์ที่ทำได้เพียงเรียกดาบเวทมนตร์ที่บิดเบี้ยวออกมา

นี่คือโอกาสหนึ่งในล้านของเขา ไม่เคยมีใครสามารถขโมยชิ้นส่วนดาบอนันต์มนตราได้แบบเขามาก่อน เขารู้สึกดีที่เขาคิดถูกที่กล้าเสี่ยงขโมยมาแค่ปลายดาบอนันต์มนตรามาเช่นนี้

แม้มันจะดูไร้ประโยชน์ในช่วงแรกที่เขาได้มา มันไม่ต่างจากแท่งโลหะธรรมดาที่ทำอะไรไม่ได้ เนื่องจากไม่มีใครหรือสิ่งใดที่สามารถเป็นแหล่งพลังงานที่ยิ่งใหญ่พอจะใช้งานมันได้ อย่างไรก็ตามการขาดหายไปชิ้นหนึ่งของดาบอนันต์มนตรา กลับทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ทำให้เขาได้เปรียบยิ่งในตอนนี้

ยิ่งประกอบกับการที่เขาได้ตัวปลายฝนมาเช่นนี้ ดูเหมือนทุกอย่างจะยิ่งเป็นใจอย่างยิ่ง มันช่วยเพิ่มโอกาสที่เขาจะสำเร็จภารกิจในการยึดครองดาบอนันต์มนตรา และอาจถึงขั้นจับกุมตัวอานนท์ไปได้อีกด้วย

ในตอนแรกเขาเพียงต้องการใช้ปลายฝนเพื่อเป็นเชื้อเพลิงในการใช้ปืนใหญ่ลมหายใจอสูรเท่านั้น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเธอจะมีพลังธาตุแสงที่สามารถฟื้นฟูชีวิตของคนที่ห่างจากความตายเพียงครึ่งก้าวให้กลับมาหายใจได้อีกครั้ง สิ่งนี้ว่าน่าสนใจสำหรับเขาแล้วเพราะพลังของเธอจะเป็นประโยชน์ต่อภาคีของเธอในการต่อสู้กับอานนท์ในภายภาคหน้า แต่เธอกลับยิ่งน่าสนใจมากขึ้นไปอีกเมื่อเธอคนนี้เหมือนจะมีความสัมพันธ์บางอย่างที่ดูลึกซึ้งกับอานนท์

แม้ว่าปากของอานนท์จะบอกไม่สนใจว่าปลายฝนจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่การกระทำกลับสวนทางอย่างเห็นได้ชัด หากเขาไม่สนใจเธอจริง เขาจะไม่มีวันเผยตัวออกมาอย่างนี้เลย เพราะอานนท์เคยพยายามหลบซ่อนจากเขามาตลอดห้าปีที่ผ่านมา

และมันยิ่งเด่นชัดขึ้นไปอีกเมื่อปลายฝนกำลังตกอยู่ในอันตราย แต่อานนท์ยังยอมปรากฏตัวออกมาแม้จะต้องอยู่ในสภาพที่เหมือนคนธรรมดาก็ตาม หากใครยังเชื่อว่าเขาไม่แยแสต่อปลายฝนจริง ๆ คนคนนั้นก็ควรควักลูกตาและถอดสมองทิ้งไปได้เลย

“ในเมื่อรู้ก็ดีแล้ว” เพลิงผียิ้มอยากมีชัยออกมา แล้วเขาก็โยนกล่องใบหนึ่งออกมาและพูดว่า “หยุดเปลืองพลังแล้วใส่ด้ามดาบนั้นลงในกล่องนี้ซะ”

หลังพูดจบ เพลิงผีก็โยนกล่องลงพื้นตรงหน้าอานนท์ อานนท์มองมันและยอมรับจากใจจริงอีกครั้งว่าเจ้าเพลิงผีนี่เตรียมตัวมาดีจริง ๆ

เขาละสายตาจากกล่องแล้วมองเพลิงผีอีกครั้งแล้วพูดว่า “ข้อมูลเจ้าแน่นจริง ๆ”

เพลิงผียิ่งแสยะยิ้มกว้างกว่าเดิมจนช่องสำหรับแสดงปากของหมวกเกราะก็ยังกว้างไม่พอที่จะทำให้เห็นทั้งรอยยิ้มของเขาแล้ว แต่หลังจากนั้นรอยยิ้มของเขาก็ค่อย ๆ จางหายไปจากใบหน้าของเขาเมื่อเห็นอานนท์ใช้เท้ากระทืบลงบนกล่องจนแตกกระจาย

เขาขมวดคิ้วจ้องมองอานนท์ที่พูดด้วยแววตาที่เย็นชาว่า “แต่ดูเหมือนมีบางอย่างที่เจ้ายังไม่รู้...”