ตัดตอนมาจาก "ตำราปฐมพยาบาลหลวง: ว่าด้วยศาสตร์แห่งการเยียวยา"
(หน้ากระดาษเป็แผ่นหนังที่ดูเก่าแก่ มีภาพวาดประกอบเป็รูปโครงสร้างร่างกายมนุษย์, สัญลักษณ์อักขระ, และรูปสมุนไพรต่างๆ)
คำนำโดย ไฮพรีสเทสอิซอลเด, ผู้ดูแลหอสมุดแห่งวิหารหลวง
แด่ผู้ศึกษาทั้งหลาย... จงตระหนักไว้เสมอว่า "ร่างกาย" และ "จิติญญา" นั้นคือสองสิ่งที่มิอาจแยกจากกันได้โดยสมบูรณ์ การจะเยียวยาสิ่งหนึ่ง... จำเป็ต้องเข้าใจอีกสิ่งหนึ่งด้วยเช่นกัน ศาสตร์แห่งการเยียวยาในโลกของเราจึงถูกแบ่งออกเป็สามแขนงหลัก ซึ่งแต่ละแขนงมีหลักการและข้อจำกัดในตัวเอง...
แขนงที่หนึ่ง: "การรักษา" (The Art of Mending) - ศาสตร์แห่งกายภาพ
• หลักการ: เป็การใช้ความรู้ทางชีววิทยาและเคมีเพื่อสนับสนุน "กลไกการฟื้นฟูตามธรรมชาติ" ของร่างกาย มันคือการซ่อมแซม "ทางกายภาพ (hardware)" ที่จับต้องได้
• ผู้ใช้: นักสมุนไพร, แพทย์สนาม, นักเล่นแร่แปรธาตุ
• วิธีการ:
• ยาสมุนไพรและโพชั่น: ทำหน้าที่ส่ง "สารอาหาร" ที่จำเป็, "สารต้านการอักเสบ", หรือ "สารช่วยห้ามเื" เข้าสู่ร่างกายโดยตรง เพื่อให้เซลล์ทำงานได้เต็มประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
• ศัลยกรรม: การเย็บาแ, การจัดกระดูก, หรือการผ่าตัดเพื่อนำสิ่งแปลกปลอมออก เป็การแก้ไขปัญหาทางกายภาพที่ตรงไปตรงมาที่สุด
• ข้อจำกัด: ใช้ "เวลา" ในการฟื้นฟู และไม่สามารถรักษาาแที่เกิดจาก "คำสาป" หรือความเสียหายทาง "จิติญญา" ที่มองไม่เห็นได้
แขนงที่สอง: "การฟื้นฟู" (The Art of Restoration) - ศาสตร์แห่งเวทมนตร์
• หลักการ: เป็การใช้ "มานา" และ "อักขระรูน" เพื่อ "เขียนคำสั่ง" แทรกแซงการทำงานของร่างกายในระดับเซลล์ชั่วคราว มันคือ "วิศวกรรมชีวภาพ" ที่อาศัยพลังงานเวทมนตร์
• ผู้ใช้: นักบวชสายเวท, นักเวทขาว
• วิธีการ:
• คาถา [เร่งการสมานแผล]: คือการสั่งคำสั่ง "เวทมนตร์ฟื้นฟู (healing script)" สั้นๆ เพื่อสั่งให้เซลล์ในบริเวณาแ "แบ่งตัว" เร็วขึ้นกว่าปกติเป็เวลาจำกัด
• คาถา [ชำระล้างพิษ]: คือการสั่งคำสั่ง "เวทมนตร์ค้นหาและทำลาย (antivirus software)" ที่จะสั่งให้มานาเข้าไป "สลายโครงสร้างสะสาร (molecular structure)" ของพิษโดยตรง
• ข้อจำกัด: ใช้มานามหาศาลและ้าความแม่นยำสูง หาก "ชุดคำสั่ง (code)" ผิดพลาด อาจนำไปสู่ผลข้างเคียงที่ร้ายแรง (เช่น การแบ่งตัวของเซลล์ที่ไม่สามารถควบคุมได้) และยังคงไม่สามารถรักษาาแทาง "จิติญญา" ได้
แขนงที่สาม: "การเยียวยา" (The Art of Soothing) - ศาสตร์แห่งิญญา
• หลักการ: เป็ศาสตร์ที่ลึกซึ้งและหายากที่สุด มันไม่ได้ "รักษา" าแ... แต่มัน "ปรับจูน" จิติญญาที่แตกสลาย มันไม่ได้ทำงานกับ "เซลล์"... แต่ทำงานกับ "คลื่นความถี่" ของเจตจำนงและความรู้สึก
• ผู้ใช้: ไฮพรีสเทสชั้นสูง หรือผู้ที่มีความเข้าใจใน "มหาเจตจำนงแห่งชีวิต" อย่างแท้จริง
• วิธีการ (ศิลปะและปรัชญา):
• มันเปรียบได้กับการที่นักดนตรีผู้มีหูทิพย์ "ได้ยิน" โน้ตที่เพี้ยนในจิตใจของผู้อื่น... แล้ว "บรรเลง" คลื่นความถี่ของตนเองเข้าไปเพื่อ "หักล้าง" และสร้าง "ความสอดคล้อง (Harmony)" ขึ้นมาใหม่
• มันคือการ "โอบอุ้ม" ความเ็ป ไม่ใช่การ "ต่อสู้" กับมัน... คือการกระซิบกับจิติญญาที่หลงทางว่า "เ้าไม่ได้อยู่คนเดียว" แล้วค่อยๆ นำทางมันกลับสู่สมดุล
• ข้อจำกัด: ไม่สามารถรักษาาแ "ทางกาย" ได้โดยตรง และเป็ศาสตร์ที่ต้องอาศัย "พร์" หรือ "ความเข้าใจ" ในระดับที่ลึกซึ้ง ไม่สามารถสอนกันได้ด้วยตำราเพียงอย่างเดียว
<หมายเหตุของผู้รวบรวม: เป็ที่น่าสนใจว่า ในยุคสมัยใหม่ เริ่มมีทฤษฎีเกี่ยวกับ 'ศาสตร์แขนงที่สี่' ที่เรียกว่า 'วิศวกรรมชีวเวท' ซึ่งพยายามจะใช้ 'ตรรกะทางวิศวกรรม' มา 'เขียนชุดคำสั่ง' เพื่อเลียนแบบผลลัพธ์ของ 'ศาสตร์แห่งิญญา'... แต่ทฤษฎีดังกล่าวยังคงเป็เพียงแิที่เพ้อฝัน... และยังไม่มีใครที่สามารถทำมันให้เป็จริงได้...>