คืนนั้นมอสหลับลงในเวลาสามทุ่มตรง หลับตามปกติถึงจะไม่ได้ฝันถึงอะไร ก็ตื่นขึ้นกับเช้าวันอาทิตย์โดยเร็ว เขาได้ทำภารกิจ่เช้าในบ้าน การสวดพระอภิธรรมศพของสุนัขเริ่มวันนี้ การกรวดน้ำตอนเช้าทำสามวัน การทำบุญสวดมนต์เย็นจะทำสามวัน
มอสสวมชุดสีดำ พี่สาวสวมชุดสีขาว ระยะทางจากบ้านไปยังวัดไม่ต้องขึ้นรถอะไร สามารถเดินไปสักสิบนาที พี่สาวเริ่มถามน้องชายว่า
"มอส ั้แ่วันนั้น พี่คงจะรู้สึกผิดต่อฮิเดกิมาก" พี่มุขเล่าถึงวันที่ตนเองเกิดสะเพร่าไม่ได้ปิดรั้วกันสุนัขเอาไว้ ทำให้สุนัขวิ่งออกไปข้างนอกและถูกรถกระบะชนทำให้เสียชีวิต
"ผมก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของพี่มุขนะ ผมรักทั้งพี่มุขและสุนัขของเรา พี่มุขอย่าคิดมากไปเลยว่ามันเป็ความผิดของพี่คนเดียว ผมเองก็ว่าตัวเองผิดเหมือนกัน" มอสที่เดินข้างๆพี่สาวปลอบใจ อาจเป็เพราะผู้ชายดูเข้มแข็งกว่าจึงได้กลับสู่สภาวะแห่งความจริงได้เร็ว "เดี๋ยวพี่จะดูไม่สวยงามนะเมื่อพี่เศร้า"
บางครั้ง พี่มุขก็ดูใบหน้าในกระจกในวันก่อนๆ และตอนนี้ที่กำลังเดินอยู่ได้เอาแขนเช็ดตา มอสเห็นแล้วยังไม่ได้ถามสงสัยว่าพี่สาวจะ้าร้องไห้หรือเปล่า แต่เมื่อพี่สาวปล่อยแขนลงและเงยหน้าอีกที สีหน้าพี่สาวฟื้นฟูกลับมาดีขึ้นกว่าเดิม มอสก็รู้สึกว่าตนได้คอยปลอบพี่สาวให้กลับมารู้สึกมีชีวิตชีวาได้อีก เศษใบไม้สองใบปลิวข้างหน้าสองคนไปกับลมอ่อนๆ
"มอส เรามาถึงวัดแล้ว เฮ เดินเลยแล้ว" พี่สาวรู้ว่าถึงที่ ส่วนมอสใจลอยไปนิดนึง
"โอ๊ะ โทษที" มอสเพิ่งรู้สึกตัว "ใจมันลอยไปหน่อย อาจเป็เพราะฮิเดกิ"
ที่ทางเข้าของวัดแห่งนี้ สองพี่น้องพบครอบครัวของเวียร์ กล่าวทักทายกัน
เวียร์กล่าวทักทายกับเพื่อน "ฉันมาถึงก่อนเวลาตามที่บอกไว้น่ะ เออ นี่พ่อและแม่ฉันเอง"
มอสและพี่สาวกล่าวสวัสดียกมือไหว้ทักทายคุณพ่อคุณแม่ของเวียร์ ขอบคุณที่ร่วมบริจาคเงินให้กับงาน
มีสุนัขตัวหนึ่งที่ดูท่าจะมีบางอย่างลึกลับกับการส่งสายตาเรียกมอส มอสแยกตัวออกจากกลุ่มผู้คนเดินไปยังศาลาที่จัดโลงศพเ้าฮิเดกิ
ไม่ว่าจะส่วนไหนของวัด ย่อมมีหมาวัดเดินเตร็ดเตร่ สุนัขที่เรียกมอสมานั้นนั่งจ้องมองโลงศพของฮิเดกิมาได้สักพักแล้ว มอสที่แอบเข้ามาเงียบๆในศาลานี้เพียงคนเดียว "มาร่วมพิธีหรอ" มอสส่งกระแสจิตให้กับสุนัขที่นั่งจ้องโลงศพ
"ครับ แต่ผมมีรางสังหรณ์ของผม ในโลงนี้มีลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง ต้องทำยังไงถึงจะเอาออกมาได้น่ะครับ"
"หา ว่าไงนะ รางวัลที่หนึ่งหรอ แล้วทำไมมันต้องไปอยู่ในนั้นล่ะ" มอสทำตาโตเมื่อสงสัยสิ่งที่ชวนให้เขาตื่นตระหนก ในนั้นมีจริงหรือเปล่าที่เขาจะได้เงินรางวัลถึงสามล้านบาท
"อธิบายไม่ถูกเหมือนกันน่ะพี่ มีบางคนทิ้งเอาไว้แล้วไม่ได้กลับมาเอาคืน" สุนัขตัวนั้นก็ใช้ขาหน้าสะกิดเท้ามอสเพื่อเริ่มเร่งเร้าเขาว่าควรจะเปิดโลงศพโลงนี้ดู
มันเป็แค่ความคิดของสุนัขวัดตัวหนึ่งท่ามกลางงานบุญแบบนี้ มอสจะกล้าแหวกทางไปยังที่ตั้งนั้นหรือ
แต่เขาก็เชื่อในสิ่งที่เ้าสุนัขบอก เขาจะอ้อมไปยังที่ตั้ง แล้วฝาโลงมันเปิดยังไงนะ เขาเปิดไม่เป็หรือว่าจริงๆแล้วมีแต่สัปเหร่อเท่านั้นที่จะมีอุปกรณ์ในการเปิด
มือเขาเอื้อมไปแตะปลายฝา
"เสียใจจริงๆนะพี่มุข ที่ศาลานี้ใช่มั้ย" เวียร์ที่กำลังเดินคุยกับพี่สาวมาที่บริเวณทางเข้า
มอสรีบเปลี่ยนท่าไปลูบหัวสุนัขที่บอกเื่ลอตเตอรี่ ผิวปากเป็เพลงเล็กน้อย
"ศาลานี้ โอเค อ่า" เวียร์มาเห็นการลูบหัวหมาวัดของมอสแล้วผิวปาก "ออ นายเข้ามาก่อนแล้ว" แล้วเวียร์ก็ยังมีเื่คุยอะไรที่ยังไม่เสร็จก็ออกไปจากที่ตรงนั้นอีก
เวียร์ไปแล้ว
"นี่เ้าตูบ เ้ามั่นใจขนาดไหนว่าในโลงนี้มีรางวัลที่หนึ่ง"
"ผมก็ใช้จมูกสูดกลิ่นมาแล้วนะพี่" เ้าสุนัขยืนยัน
มอสไม่แน่ใจว่าทำไมเ้าตูบมันถึงยืนยันกับกลิ่น มอสยังไม่สามารถได้กลิ่นอะไรจากข้างในโลงนี้เลย มันตะหงิดใจอยู่ ถ้าจะต้องเปิดฝาออกนั้น มอสปีนขึ้นไปเหนือฝาโลง นั่งค่อมและเขาพยายามมองฝาว่าจะมีจุดไหนเป็จุดเปิด
สุนัขตัวนั้นคอยลุ้นดูมอสที่ไปอยู่ข้างบนนั่นอย่างบาปกรรมต่องานบุญ ถ้าใครมาเห็นเข้าล่ะเป็เื่เลย
และเวียร์กับครอบครัวและพี่สาวมอสเข้ามาถึงหน้าห้อง เห็นเข้าแล้ว เห็นแล้วว่า.......
...................................................... !!
เหมือนจะเห็นว่า ว่า......มอสกำลังลูบหัวเ้าสุนัขของวัดและผิวปากเป็เพลง แสดงว่ากลับเข้าสู่ความปกติอย่างไม่ควรกระพริบตา(เป็ไปได้ยังไงที่มันจะรวดเร็วอย่างนั้น) ใจมอสเองก็นึกว่าจะโดนจับได้แล้วด้วย
เวียร์อดใจไม่ไหวต้องถาม "มอสเอ้ย นายยังอยู่กับเ้าตูบตัวนั้นเรอะ มันผ่านไปกี่นาทีแล้วน่ะ เออ พวกพระสงฆ์จะมาสวดแล้วนะ มานั่งฟังสวดกันเถอะ"
มอสและคนอื่นๆนั่งลงในศาลานั้น พระสงฆ์รูปต่างๆ สวดพระอภิธรรม และผู้เข้าร่วมพิธีทำการกรวดน้ำเช้า
พอเสร็จพิธี่เช้าแล้ว ทุกคนลุกขึ้นออกจากศาลา
มอสยังแอบอยู่ที่หน้าโลง ยังตะหงิดคาใจกับเื่ที่สุนัขบอก และเวียร์เดินกลับเข้ามาเห็นอีกแล้ว
เห็นว่า มอสลูบหัวเ้าสุนัขและผิวปากเป็เพลง "นี่นี่ นายยังเล่นกับเ้านั่นไม่พออีกหรอ ประหลาดคน"
่กลางวันของงาน
เวียร์มีอะไรจะคุยกับพี่สาวของมอสถึงเื่วันที่ไปเยี่ยมบ้านเขา "พี่มุข เมื่อวานตอนที่มอสมาบ้านผมนะ ผมมีเื่มอสจะบอก"
"หืม น้องชายของพี่มีอะไรหรอ"
"มีบางอย่างที่ผมคิดว่า มอสที่เป็คนช่วยเหลือผมเล็กน้อย ผมเจอเขามาที่บ้าน จริงๆผมไม่น่าจะพบแว่นตาเจอ ผมไม่ได้ตาฝาดว่าแว่นตาอยู่ในห้องน้ำก่อนที่ผมจะเจอ จนกระทั่งมอสเข้ามาในบ้านของผม ไม่รู้ว่ามอสมีโอกาสเสกมันออกมาเหมือนเวทย์มนต์หรือนักมายากลแต่ผมไม่เชื่อเื่งมงาย ผมคิดว่ามอสรู้ว่าแว่นตามันไปอยู่ส่วนไหนของห้องน้ำอยู่แล้วมากกว่า พอผมเข้าไปในห้องน้ำบ้าง ผมคลำที่วางแล้วเจอ จริงๆผมไม่ใช่ว่าผมสายตาสั้นเกินไปที่จะมองไม่เห็นขนาดนั้น จริงๆมันไม่ได้อยู่ตรงนั้นมาก่อนเลย"
"น้องชายของพี่ไม่ได้บอกว่าเป็ผู้พบแว่นตา? .....แล้วทำไมถึงไม่บอกล่ะ?"
"ไม่รู้เหมือนกันนะพี่ มันน่าเก็บไปคิดแต่ก็เพื่อนกันจึงไม่อยากใส่ใจรายละเอียดต่างๆให้มากมายจนคาใจ ต่อจากนั้นแม่ของผมบอกเื่หาเม็ดไข่มุกแล้วมอสเขาเอาสร้อยไปดู แปลกใจมากครับ ที่เขาไปหาที่ๆมันหล่นบริเวณกอหญ้าของสวน เขาใช้วิธีสืบสวนของเขาเร็วเหลือเกิน แสดงว่าไอคิวเขาไม่น้อยนะครับ"
"หืม น้องชายฉลาดถึงกับเป็นักสืบจริงๆหรอ"
"ผมเข้าใจว่าบทบาทนั้นมัน อืม มันเกินบทบาทนักสืบเสียด้วย มันไม่มีข้อมูลที่จะช่วยเขามากมายแต่เขาเหมือนรู้เป้าที่หมายไปทันที หรือเขาเป็คนเอาเม็ดไข่มุกไปฝังเสียเองจึงรู้ที่ของมัน เขาไม่น่าจะทำนะครับ ขโมยขโจรอะไรอย่างนั้น เื่แว่นตาของผมก็เช่นกันถ้าเกิดเขารู้แล้วไม่บอกผมจริง ผมแอบสงสัยเื่มอสเขาเป็คนลักซ่อน"
"เอ๊ะ โจรหรอ แต่พี่ไม่คิดว่ามอสจะเป็คนทำอะไรแบบขโมยได้เลย"
"ต่อจากนั้น ผมก็ประหลาดอีกครั้ง ที่ไม่นึกว่ามอสเข้ามาในห้องนอนที่ผมชวนเข้ามา เขาแสดงให้ผมรู้ว่าเขาไม่มีความรู้เื่นกกระจอก เขายังขาดความรู้มากเกินไปที่จะเขาจะรับบทบาทเป็นักสืบ แปลกดีนะครับ"
"ออ งั้นน้องชายพี่ก็ดูปกติธรรมดาแหละ น่าอายจังมอสไม่รู้แม้เื่แค่นี้"
"เื่ที่ผมเล่าให้พี่ก็ เก็บไว้ดีกว่าครับ หรือวันไหนพี่สงสัยมอสจริงๆ พี่ใช้คำที่เลี่ยงๆจากตัวผมด้วยนะครับ เดี๋ยวเขาจะสงสัยเื่ผม"
หลังจากวันนี้ เวลาก็ล่วงเลยไปอย่างเร็ว วันสุดท้ายที่จะทำการเผา
มอสคุยกับพี่สาวว่า "การเผา ตามที่ตกลงกันไว้ต้องเผาทั้งโลงหรือเปล่า"
"ก็ คงเผาทั้งโลงนะ มีอะไรหรอ"
มอสถามพี่สาวเพียงแค่นั้น พี่สาวเกิดสงสัยแต่มอสไม่บอกอะไรออกไป
แย่ละ ข้างในนั้นมีรางวัลที่หนึ่งนะ
เมื่อเขาจะทำการเอาโลงเข้าเตา มอสจ้องเขม็งไปที่โลง สุนัขวัดเ้าปัญหาที่อาศัยในวัดนี้เ้าเก่ามันมองจ้องเล็งเอาไว้เช่นกัน
"โยม อาตมาจะให้สัปเหร่อเปิดฝาโลงเพื่อดูนะ"
หือ เปิดฝาโลงหรอ ถ้าเราไม่ได้เป็คนเปิด พระรูปนั้นจะเอาลอตเตอรี่ไปใช้ เดี๋ยวนะ (เป็การคาดเดาที่ไม่เหมาะเลยนะมอส)
แล้วทุกคนรวมทั้งเ้าหมาวัดมายังที่ตั้งโลงครั้งสุดท้าย
สัปเหร่อเปิดฝาออกมาแล้ว
สุนัขเ้าปัญหามันสร้างปัญหา มันะโเข้าไปในโลง
"เฮ้ยๆ เ้าหมาตัวนี้มันจะทำอะไรกับศพหรือเปล่า" ต่างคนพรวดเข้าไป มอสพยายามที่จะหาวิธีแหวกทางไปดูข้างในโลงให้มากที่สุด
"ไปๆ ชิวๆ"พระสงฆ์ไล่สุนัขวัด มันกระโจนออกพร้อมคาบอะไรบางอย่างไปแล้ว มอสรู้สึกว่ามันวิ่งไปหลบซ่อน มอสแอบเดินตามไป ปล่อยให้คนอื่นๆดูศพฮิเดกิเป็ครั้งสุดท้าย
มอสมาถึงบริเวณที่เ้าสุนัขวัดมาแอบ เขาจะมีโอกาสรวยก็คราวนี้
..............หมาแทะกระดูก
"ไอ้เวร ! " มอสฉุนด่า ส่งเสียงคำรามปานสิงห์โตเ้าป่า ไล่เตะสุนัขตัวนั้นไปตลอดทาง พยายามเข้าเตะให้โดน สุนัขก็วิ่งหนีเรื่อยๆ
"อ้าวๆ มอส นายโกรธมันเพราะมันเสียมารยาทต่อโลงศพสินะ"เวียร์มองเห็นมอสไล่สุนัข โดยมอสเหมือนจะพยายามฆ่ามันเลย
สรุป สุนัขบางตัวก็หลอกให้มนุษย์อย่างมอสเชื่อและเข้าใจผิดพลาดได้
"จะเผาแล้วนะ มอสมานี่" พี่สาวของมอสเรียก
และวันนั้นฮิเดกิก็ได้ถูกทุกคนส่งไปยังภพภูมิที่ดี นี่คือสิ่งสุดท้ายที่เ้าของอยากทำเพื่อความผูกพัน
1K
