“เปรี้ยง!”
เมื่อกำปั้นทั้งสองปะทะกัน ความโกรธที่สั่งสมไว้ของถังฮวนทวีเพิ่มขึ้นในทันที
ขณะเดียวกัน พลังที่ปล่อยออกมาจากการปะทะกันของกำปั้นนั้น ทำให้เกิดไอร้อนอย่างรุนแรงฟุ้งกระจายออกไปทั่ว รอบกายทวีความร้อนระอุมากขึ้นเรื่อยๆ
“ลูกถีบพยัคฆ์กลับหลัง…”
ขณะนี้ ภายใต้แรงปะทะ ถังฮวนก็ถูกโจมตีไม่ทันได้ตั้งตัว เขาถอยพรืดไปถึงหกก้าวถึงยันกายเอาไว้ได้ อย่างไรก็ตามถังจ้าวที่อยู่กลางอากาศก็กระเด็นออกไปหลายเมตรกว่าจะทรงกายลงบนพื้น พร้อมเซถลาออกไปสามก้าวแทบจะทรงตัวไม่อยู่
ถังหงซึ่งขยับจะส่งเสียงเชียร์ ถึงกับหยุดชะงักเมื่อเห็นฉากต่อสู้ดังกล่าว ต้องอ้าปากค้างกลางคัน
ถังฮวนถูกผลักไปไกลกว่าเล็กน้อย ดูเหมือนว่าถังจ้าวจะได้เปรียบ
ทว่าถังฮวนกลับรีบพุ่งไปหลังจากที่ดาบหักลง แม้ถังจ้าวจะถอยออกไปถึงสามก้าว แต่เขาก็พุ่งขึ้นไปกลางอากาศได้ก่อน
ดังนั้นจึงดูคล้ายว่าทั้งสองสูสีกัน?
ถังฮวนมีเส้นชีพจรวิญญาณทั้งหมดเท่าไหร่กันแน่ มันสามารถรับมือกับถังจ้าวได้? เป็นไปได้หรือไม่ที่มันจะเหมือนกับถังจ้าว เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองเช่นกัน? แต่เจ้าหมอนี่ไม่ได้ฝึกปรือมากว่าสิบปี สองสามวันก่อนตัวมันเหมือนตายไปครึ่งหนึ่งแล้วด้วยซ้ำ แล้วพลังนี้มาจากไหนกัน?
มันใช่เจ้าคนขี้ขลาดนั่นจริงๆหรือ?
มันไม่ยากหากจะแกล้งที่จะเป็นพวกไม่ได้เรื่องสักระยะเวลาหนึ่ง แต่จะให้คนอื่นเห็นเป็นแบบนั้นมาตลอดสิบปีนั้น มันไม่ใช่เรื่องที่คนธรรมดาจะทำได้? เว้นแต่ว่าจะทนเหมือนแรด!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้จิตใจ ทั้งถังหง ถังเจียง และถังจวิ้นเจวี๋ย ก็หวั่นไหว แต่ไม่นานพวกเขาก็ประหลาดใจอย่างมากกับคำพูดของถังจ้าว
“อัคคีพิสุทธิ์? เจ้าสามารถหลอมรวมมันได้จริงหรือ?”
ถังจ้าวจ้องถังฮวนด้วยสีหน้าหน้าเคียดแค้น การปะทะกันเมื่อครู่ทำให้มือเขาบวมเหมือนลูกบอล ใบหน้าเขาเขียวคล้ำและเจ็บปวด ไม่เพียงเท่านั้น ทั่วทั้งแขนขวาเหมือนถูกไฟไหม้ลาม ปวดแสบปวดร้อนยิ่ง
ในฐานะบุตรของตระกูลถัง การพิจารณาเปรียบเทียบจากธรรมชาติของคนทั่วไป เขาเข้าใจได้ทันทีว่าอาการบาดเจ็บเขาได้รับมาจากพลังอัคคีพิสุทธิ์ ซึ่งเป็นพลังที่แท้จริงในตัวของอีกฝ่าย!
การจะใช้พลังของ อัคคีพิสุทธิ์นั้นแทบเป็นไปไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่าอีกฝ่ายได้หลอมรวมกับมันแล้ว
การที่ผู้ฝึกยุทธ์หลอมรวมอัคคีพิสุทธิ์ได้ มันหมายถึงความสามารถในการเป็นนักหลอมมีคนมากมายในตระกูลถัง ที่ตอนนี้เป็นได้เพียงนักหลอมระดับต่ำ แต่เจ้าคนเถื่อนนี่กลับได้ดีและกลายเป็นนักหลอมงั้นหรือ?
“พะ พี่รอง เขา....เขา...เขาเป็นนักหลอมหรือ? ถังหงแหกปากลั่น ถลึงตาจนเบิกกว้าง
พี่ใหญ่ เป็นไปได้ไหมว่าการทดสอบนั้นผิดพลาด?“เจ้าสุนัขตัวนี้จะเป็นนักหลอมได้อย่างไร?”ถังจวิ้นเจวี๋ยไม่เชื่อสายตาตัวเอง พวกเขาไม่เห็นหมัดของถังจ้าวจะบาดเจ็บตรงไหน จึงรู้สึกเหลือเชื่อที่ได้ยิน
มันเป็นคนไร้ค่ามานับสิบปี อยู่จะกลายป็นนักหลอมได้ยังไง?
ในโลกแห่งนี้ นักหลอมนั้นเป็นที่เคารพเป็นอย่างมาก แม้แต่นักหลอมระดับต่ำในสามอาณาจักรก็ยังได้รับความเคารพนอบน้อมอย่างสูง ถังฮวนจะยังเป็น ‘คนเถื่อน’ และ ‘ไร้ค่า’ อยู่อีกหรือไม่?
ไม่มีทาง พวกเขายอมรับไม่ได้
“ถูกต้อง ข้าสามารถรวม ‘อัคคีพิสุทธิ์’ ได้แล้ว”
ถังฮวนเหลือบมองที่กำปั้นของถังจ้าวและยิ้มเยาะ “ถังจ้าว เจ้าสามารถลิ้มรสตีนเป็ดคั่วแสนอร่อยนั่นเข้าไป (พลังจากอัคคีพิสุทธิ์) ข้าต้องขอบใจเจ้ามาก”
ในเวลานี้เขารู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากแม้ว่าเขาจะเพิ่งผ่านทะลวงผ่านชีพจรเส้นที่สี่ไปได้หมาดๆ แต่เขาก็ไม่ได้หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตามการเผชิญหน้ากับถังจ้าวซึ่งเป็นผู้ฝึกยุทธ์อันดับสอง ตัวเขาเองก็ไม่ได้มีความมั่นใจมากนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ใช้ดาบยาวปะทะกับถังจ้าว ตัวเขาเตรียมใจที่จะบาดเจ็บไว้บ้างแล้ว หากแต่คาดไม่ถึงเลยว่าหลังจากการรวมพลังอัคคีพิสุทธิ์เข้ากับปราณแท้นั้น อาจจะทำให้ต้องตายอย่างอนาถหรือเสียแขนสักข้างไปแล้ว
เมื่อได้ยินเข้า ถังหงทั้งสามล้วนประหลาดใจยิ่ง เมื่อพบว่าถังจ้าวได้รับบาดเจ็บ
“เจ้าแน่มาก!”
1K
