ตอนที่ 19
เหล่าหมอและพยาบาลต่างกรูกันมาต่อว่าดนัยกันใหญ่หมอยูมิรีบไปดูอาการของชายที่โดนดนัยตีเต่าจนสลบ
“แค่หมดสติไปค่ะคอน่าจะเคล็ดนิดหน่อยหมอดนัยทำอะไรกันคะเนี่ยจู่ๆไปตีเข่าใส่คนอื่นทำไม” หมอยูมิพูดพลางหันมามองดนัยด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจตอนนั้นเองพยาบาลริเอะผู้ที่ซึ่งเป็นคนพายากุซ่าคนนี้มาก็หายตกใจเธอรีบลุกขึ้นมา
“ดะ ดะ เดี๋ยวก่อนค่ะอย่าไปว่าหมอดนัยเลยนะคะพวกคุณเข้าใจผิดแล้วคนๆนี้น่ะไม่ใช่คนดีนะคะ” พยาบาลริเอะรีบพูดแก้ไขความเข้าใจผิด
“หมายความว่ายังไงพยาบาลริเอะที่บอกว่าคนๆนี้ไม่ใช่คนดีน่ะ” หมอสุกิยามะสงสัยในคำพูดของพยาบาลริเอะ
“คือเรื่องมันเริ่มจากที่พวกหมอพาคนไข้ที่มีสารเสพติดอยู่ในท้องคนนั้นไปที่ห้องผ่าตัดตอนนั้นฉันกำลังโทรแจ้งตำรวจอยู่จู่ๆก็มีพวกยากุซ่าบุกเข้ามาในห้องฉุกเฉินพร้อมอาวุธครบมือจากนั้น......................” พยาบาลริเอะเริ่มเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่ห้องฉุกเฉินให้ทุกคนฟัง
เมื่อทุกคนได้ฟังที่พยาบาลริเอะเล่าก็มีสีหน้าตกใจกันทั้งหมด
“ทำยังไงดีโทรศัพท์ที่ห้องผ่าตัดติดต่อได้แต่สายภายในด้วยสิ” หมอสุกิยามะเอ่ยเสียงเครียด
ส่วนฮิคารินั้นตั้งแต่พยาบาลริเอะเริ่มเล่าสถานการณ์ให้ฟังเธอก็หายตัวไปดูที่ห้องฉุกเฉินทันทีก่อนจะกลับมาแจ้งสิ่งที่ไปดูมาแก่ดนัย
“ตอนนี้มีตำรวจนายหนึ่งอยู่ที่ห้องฉุกเฉินแต่ดูเหมือนจะโดนจัดการไปแล้ว แถมตำรวจนายนั้นดูเหมือนจะไม่ได้มีกำลังเสริมด้วยดูเหมือนทางตำรวจจะยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องขึ้น” ฮิคาริบอกสิ่งที่ได้เห็นมา
“อย่างนี้แย่แน่ๆเพราะพวกเราคงทำอะไรผลีผลามไม่ได้พวกนั้นมีคนไข้และพวกหมอในห้องฉุกเฉินเป็นตัวประกัน” ดนัยพูดเบาๆหลังจากได้ยินสิ่งที่ฮิคาริบอก
“หมอดนัยเราจะเอายังไงกันดีครับ” หมอสุกิยามะหันมาถามดนัย
“ผมว่าตอนนี้เราควรปิดประตูทางเชื่อมไปอาคารผู้ป่วยนอกก่อนดีกว่า แล้วก็แจ้งสถานการณ์ไปที่แผนกศัลยแพทย์ด้วยให้ทางนั้นโทรแจ้งตำรวจแล้วหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยตัวประกันจากห้องฉุกเฉินให้ได้” ดนัยพูด
“แต่ถ้าทำแบบนั้นเราจะติดอยู่ที่อาคารตึกผู้ป่วยฉุกเฉินนี่นะหมอดนัย” หมอสุกิยามะบอกกับดนัย
“ผมทราบดีหมอสุกิยามะ แต่เราก็จะปล่อยให้ยากุซ่าพวกนั้นหลุดเข้าไปในอาคารผู้ป่วยนอกแล้วจับตัวประกันเพิ่มไม่ได้นะครับ อ๊ะจริงสิพวกคุณพยาบาลกับคุณหมอยูมิเองก็อพยพไปที่อาคารผู้ป่วยนอกซะที่นี่ให้หมอผู้ชายอย่างผมกับหมอสุกิยามะอยู่เองเถอะอีกทั้งเราต้องดูอาการของคนไข้บนเตียงนี่อีกด้วย” ดนัยพูดพลางมองไปยังคนไข้ที่อยู่บนเตียงเพราะเขาพึ่งจะผ่าตัดเสร็จอาการยังไม่คงอาจจะมีโรคแทรกซ้อนอะไรเกิดขึ้นหลังผ่าตัดก็ได้
สิ่งที่ดนัยพูดออกมาทำให้เหล่าพยาบาลสาวและหมอยูมิมองดนัยด้วยสายตาทราบซึ้งส่วนหมอสุกิยามะน่ะเหรอหน้าซีดไปทันทีแต่ก็นะเขาเป็นผู้ชายจะให้หนีเอาตัวรอดในสถานการณ์แบบนี้ก็ดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย
“เอาล่ะรีบไปเถอะครับ หมอสุกิยามะฝากดูคนไข้กับยากุซ่าที่หมดสติคนนี้ด้วยผมจะไปแจ้งหมอคนอื่นๆที่ผ่าตัดอยู่ในห้องให้ล็อกประตูให้แน่นหนาเอง” ดนัยพูด
“เข้าใจแล้วค่ะ/ครับ” ทั้งหมดและพยาบาลพยักหน้าก่อนจะรีบอพยพกันออกจากที่นี่ส่วนดนัยก็วิ่งไปยังห้องผ่าตัดห้องอื่นๆที่หมอคนอื่นใช้งานอยู่เพื่อแจ้งสถานการณ์ให้คนที่อยู่ในห้องผ่าตัดรู้
หลังจากหมอคนอื่นๆที่ทำการผ่าตัดอยู่รู้ว่าตอนนี้เกิดสถานการณ์อะไรอยู่พวกเขาก็รีบล็อกห้องผ่าตัดอย่างแน่นหนาทันทีเพื่อป้องกันไม่ให้ยากุซ่าพวกนั้นบุกเข้าไปในห้องฉุกเฉินได้เพราะถ้าพวกยากุซ่าบุกเข้าไปล่ะก็การผ่าตัดอาจจะต้องหยุดชะงักแล้วคนไข้ที่กำลังผ่าตัดอยู่อาจจะเสียชีวิตได้
แผนกศัลยกรรม
“ว่าไงนะยากุซ่าบุกยึดห้องฉุกเฉิน !!” หมออิจิโนเสะอุทานก่อนจะลุกขึ้นพรวดจากโต๊ะอย่างตกใจเขามองมายังพยาบาลจากห้องฉุกเฉินที่วิ่งมาแจ้งข่าวนี้แก่เขา
“ใช่แล้วค่ะพอดีมียากุซ่าคนหนึ่งถูกส่งตัวเข้ามาเมื่อเช้าในท้องของยากุซ่าคนนั้นมียาเสพติดเต็มไปหมดเลยค่ะแถมยาที่ถูกยัดเข้าไปในท้องจู่ๆก็เกิดการรั่วซึมขึ้นมาทำให้ยากุซ่าคนนั้นเริ่มมีอาการช็อกเพราะได้รับยาเกินขนาดหมอดนัยกุบหมอสุกิยามะเลยต้องรีบพายากุซ่าคนนั้นไปผ่าตัดเพื่อเอายาเสพติดออกมาและล้างท้องให้เร็วที่สุดตอนนั้นเองจู่ๆก็มีพวกยากุซ่าจากไหนไม่รู้บุกเข้ามากลุ่มใหญ่พวกนั้นมาพร้อมอาวุธในมือ พวกนั้นจับคนไข้และหมอที่อยู่ในห้องฉุกเฉินเอาไว้เป็นตัวประกันค่ะ” พยาบาลสาวเล่าเรื่องทั้งหมดให้หมออิจิโนเสะฟัง
หมอมิโฮะและหมอยูคิมูระที่นั่งอยู่ไม่ไกลอ้าปากค้างหมอมิโฮะรีบลุกขึ้นมาก่อนจะเข้ามาถามพยาบาลสาวทันที
“แล้วเธอมาอยู่นี่ได้ยังไงเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น” หมอมิโฮะถาม
“หลังจากที่ห้องฉุกเฉินโดนยึดไปก็มีโทรศัพท์จากห้องฉุกเฉินโทรเข้ามาค่ะเป็นหมอดนัยนั่นเอง หมอดนัยโทรมาแจ้งว่าผ่าตัดเสร็จแล้วพอยากุซ่าได้ยินดังนั้นมันก็บังคับให้ฉันพามันไปที่ห้องผ่าตัดเพื่อเอายาเสพติด แต่พอไปถึงห้องผ่าตัดจู่ๆหมอดนัยก็กระโดดเข้ามาแล้วเข่าลอยใส่ยากุซ่าจนสลบเหมือดไปเลยค่ะ” พยาบาลพูดออกมาทำให้หมอในแผนกศัลยกรรมอ้าปากค้างเพราะนึกไม่ถึงว่าหมอดนัยจะกล้าทำอะไรแบบนั้นด้วย
“แล้วตอนนี้พวกหมอดนัยล่ะ” หมอยูคิมูระถามเพราะเขาเป็นห่วงหมอดนัย
“หมอดนัยยังอยู่ที่ห้องผ่าตัดกับหมอสุกิยามะค่ะ เขาให้พวกพยาบาลและหมอผู้หญิงหนีออกมาก่อนพร้อมล็อกประตูทางเชื่อมมายังอาคารผู้ป่วยนอกให้เรียบร้อยเพราะกลัวว่าพวกยากุซ่าจะบุกเข้ามาที่นี่เพื่อจับคนไข้เป็นตัวประกันเพิ่ม” พยาบาลสาวพูด
“บ้าน่าแบบนั้นมันอันตรายเกินไปแล้วทำไมไม่ล็อกประตูแล้วหนีออกมาก่อนพร้อมๆกับพวกเธอล่ะ” หมอมิโฮะตกใจมากที่ดนัยตัดสินใจแบบนั้น
“หมอดนัยอ้างว่าต้องติดตามดูอาการคนไข้ยากุซ่าคนนั้นที่พึ่งจะผ่าตัดน่ะค่ะ” พยาบาลบอก
งั้นเหรอถึงจะรู้ว่าเป็นคนไม่ดีแต่เธอก็ยังเป็นห่วงผู้ป่วยสินะ หมออิจิโนเสะที่ได้ยินสิ่งที่ดนัยตัดสินใจก็ยิ้มอยู่ในใจ
“ก็ไม่รู้หรอกนะพวกยากุซ่าพวกนั้นผ่านยามที่เฝ้าประตูทางเข้าโรงพยาบาลมาได้ยังไงแต่ก่อนอื่นฉันจะโทรแจ้งตำรวจเพื่อแจ้งสถานการณ์ทางเราก่อน ส่วนหมอมิโฮะไปแจ้งผู้อำนวยการที่ข้างบนซะ หมอยูคิมูระไปแจ้งยามข้างนอกว่าถ้ามีรถฉุกเฉินเข้ามาให้ปล่อยพวกเขามาที่อาคารผู้ป่วยนอกเราจะใช้ที่นั่นเป็นห้องฉุกเฉินชั่วคราว แล้วก็ย้ายสายโทรศัพท์ของห้องฉุกเฉินให้มาเป็นสายของเราด้วย แล้วก็อย่าให้คนไข้รู้ล่ะเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่ !!” หมออิจิโนเสะพูดพลางสั่งทั้งสองคนทันที
“ค่ะ/ครับ !!” ทั้งสองคนพยักหน้าก่อนจะรีบไปดำเนินการตามที่หมออิจิโนเสะสั่งทันที
ที่สถานีตำรวจ
“ว่าไงนะห้องฉุกเฉินของโรงพยาลทาเคนากะโดนยากุซ่ายึดเอาไว้ !!” ร้อยเวรที่ทำหน้าที่รับโทรศัพท์อุทานออกมาหลังจากได้รับสายโทรมาแจ้งจากโรงพยาลทาเคนากะ
“เข้าใจแล้วครับเราจะรีบส่งกองกำลังไปเดี๋ยวนี้” ร้อยเวรพยักหน้าก่อนจะรีบวางสายและรีบแจ้งแก่ผู้บังคับบัญชาทันที
“สารวัตรครับตอนนี้ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลทาเคนากะถูกกลุ่มยากุซ่ายึดเอาไว้ครับ ด้านในมีตัวประกันหลายสิบชีวิตครับ !!” ร้อยเวรโทรแจ้งแก่สารวัตรที่อยู่ข้างนอก
ว่ายังไงนะพวกยากุซ่างั้นเหรอ บ้าจริงพวกมันโกหกฉันสินะบอกว่าไม่รู้ไม่เห็นถึงว่าสิตอนไปคุยกับหัวหน้าแก๊งฉลามขาวถึงไม่เจอพวกยากุซ่าตัวหลักๆอยู่ที่แก๊ง สารวัตรที่อยู่ปลายสายอุทานออกมา
“แล้วเราจะเอายังไงดีครับสารวัตร” ร้อยเวรถาม
ติดต่อไปยังสถานีข้างเคียงให้ส่งคนมาช่วย เราต้องปิดล้อมพื้นที่กันพวกยากุซ่าส่งคนมาเพิ่มเพราะถ้ามันมากันทั้งแก๊งลำพังตำรวจของสถานีเราเอาไม่อยู่แน่ส่วนที่เหลือเตรียมตัวเอาไว้ฉันจะรีบกลับไปที่สถานีให้เร็วที่สุดแล้วก็ส่งคนไปดูสถานการณ์ก่อนด้วย สารวัตรพูด
“อ๊ะจริงสิสารวัตรถ้าผมจำไม่ผิดก่อนนี้ผู้หมวดบอกว่าจะไปดูที่โรงพยาบาลแต่ตอนนี้ยังไม่กลับมาเลย ผมกลัวว่าผู้หมวดจะเสร็จพวกมันไปแล้ว” ร้อยเวรพูด
บ้าจริงนี่มันกล้าลงมือกับตำรวจเลยงั้นเหรอถ้าอย่างนั้นแสดงว่าเป้าหมายของมันคงมีมูลค่ามหาศาลมากแน่ๆถึงทำอะไรอุกอาจขนาดนี้ แล้วทางโรงพยาบาลแจ้งมาหรือเปล่าเป้าหมายของพวกยากุซ่าคืออะไร สารวัตรถาม
“ครับพวกเขาบอกว่าก่อนหน้านี้มีคนไข้ที่เป็นยากุซ่าถูกส่งตัวมาที่ห้องผ่าตัดในท้องคนไข้คนนั้นเต็มไปด้วยยาเสพติดหลายสิบถุง จากที่พวกเขาบอกมามันคือยาไอซ์ครับถ้าผมจำไม่ผิดน้ำหนักน่าจะราวๆเกือบสองกิโล !!” ร้อยเวรพูด
ว่าไงนะสองกิโลนั่นมันมูลค่าเกือบร้อยล้านเยนเลยนะ !! สารวัตรที่อยู่ปลายสายอุทานออกมาตอนนี้เขาเข้าใจแล้วทำไมพวกยากุซ่าถึงทำอะไรอุกอาจขนาดนี้เพราะของพวกนั้นมีมูลค่าเกือบร้อยล้านเยนนั่นเอง
กลับมาที่ดนัย
หลังจากดนัยไปแจ้งแก่หมอคนอื่นๆในห้องผ่าตัดเสร็จเขาก็กลับมาอยู่กับหมอสุกิยามะที่ห้องผ่าตัดบนเตียงผ่าตัดยังมียากุซ่าที่พึ่งผ่าตัดเสร็จนอนอยู่บนนั้นส่วนที่มุมห้องก็มียากุซ่าที่โดนดนัยเข่าจนสลบถูกมัดเอาไว้นอนกองอยู่ที่มุมห้อง
“เราจะเอายังไงต่อดีครับหมอดนัยหรือว่าหมอดนัยจะไปลุยจัดการพวกมันเอง” หมอสุกิยามะถาม
“จะบ้าเรอะหมอสุกิยามะให้ผมไปลุยเนี่ยนะ ส่งผมไปตายชัดๆ” ดนัยอุทานออกมา
“อ้าวก็ยากุซ่าคนนั้นหมอดนัยยังใช้เข่าจัดการได้เลย” หมอสุกิยามะชี้ไปที่ยากุซ่าที่ดนัยเป็นคนจัดการ
“นั่นก็เพราะผมโจมตีทีเผลอต่างหากล่ะครับ ผมน่ะไม่ได้ฝึกมวยมาจริงจังหรอกนะ ท่าเข่าลอยนั่นก็แค่เคยฝึกมาตอนอยู่ชมรมสมัยเรียนมอปลายเท่านั้น” ดนัยบอกตอนอยู่มอปลายนั้นเขาเคยเข้าชมรมมวยไทยจึงพอรู้พื้นฐานพวกนี้มาบ้างระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้นเองจู่ๆฮิคาริที่ดูสถานการณ์อยู่ด้านนอกก็ลอยเข้ามาในห้องเธอมีสีหน้าตื่นๆ
“ยะ ยะ แย่แล้วดนัยมียากุซ่าสามคนกำลังตรงมาทางนี้ดูเหมือนพวกมันจะผิดสังเกตุที่ยากุซ่าคนนี้หายไปนานเลยออกมาตามหาอ่ะ !!” ฮิคาริชี้ไปที่ยากุซ่าที่สลบอยู่
พรึ่บ !! ดนัยรีบลุกขึ้นยืนทันทีเพราะถ้าเขาไม่ทำอะไรสักอย่างแล้วเกิดยากุซ่าพวกนั้นเกิดรู้ว่าพรรคพวกถูกจัดการไปแล้ว แล้วเกิดจับเอาตัวประกันมาข่มขู่ให้เขาส่งยาเสพติดให้ขึ้นมาล่ะก็แย่แน่ๆ
“เกิดอะไรขึ้นหมอดนัย !!” หมอสุกิยามะถามแต่ก่อนที่ดนัยจะได้ตอบอะไรพวกเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายจากข้างนอก
“ลูกพี่อยู่ไหนรีบๆเอาของมาเร็วเข้ามีตำรวจนายหนึ่งโผล่มาแล้วนะถึงพวกเราจะจัดการไปแล้วแต่ไม่รู้พวกตำรวจจะโผล่มาเมื่อไหร่ถ้าไม่รีบไปล่ะก็จะหนีลำบากเอานะ !!!” เสียงของยากุซ่าคนหนึ่งตะโกนอยู่ข้างนอก
หมอสุกิยามะที่ได้ยินเสียงตะโกนก็มีสีหน้าเครียดทันที
“มะ มะ หมอดนัย !!”
“เอายังไงดีดนัยพวกมันตรงมาทางนี้แล้วนะ”
“พวกมันมีอาวุธหรือเปล่า” ดนัยถามฮิคาริ
“ไม่มีมามือเปล่า” ฮิคาริตอบดนัยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันมาหาหมอสุกิยามะ
“หมอสุกิยามะครับพวกมันมากันสามคนแถมมือเปล่า ผมจัดการสองหมอสุกิยามะจัดการหนึ่งไหวมั้ย !!” ดนัยถามหมอสุกิยามะ
“วะ วะ ว่าไงนะหมอดนัยนี่จะให้ผมจัดการกับยากุซ่า ไม่สิหมอดนัยรู้ได้ยังไงว่ามันมากันสามคนแถมยังไม่มีอาวุธ” หมอสุกิยามะอุทานออกมาเพราะเสียงตะโกนเมื่อครู่มันมีแค่เสียงเดียวชัดๆแต่ดนัยนั้นรู้ได้อย่างไรว่าพวกมันมากันสาม
“เรื่องนั้นช่างเถอะว่าไงล่ะผมจัดการสอง คุณเอาไปหนึ่งไหวมั้ย” ดนัยถามอีกครั้งพลางปลดกระดุมแขนเสื้อและเลิกมันขึ้นส่วนกางเกงเขาก็พับมันขึ้นมาจนถึงหัวเข่าหมอสุกิยามะที่เห็นดังนั้นก็เบิกตากว้าง
เอาจริงดิหมอดนัยจะไปลุยกับยากุซ่าจริงดิ !! หมอสุกิยามะอ้าปากค้างเพราะนึกไม่ถึงว่าดนัยจะไปลุยกับยากุซ่าอีกแถมยังชวนเขาไปด้วยนี่มันบ้ากันไปใหญ่แล้ว
จบ...