ห้องน้ำ
ฉันอาบน้ำคิดอะไรเพลินๆ อยู่ๆฉันก็รู้สึกวูปวาปที่ท้อง เหมือนมีอะไรอุ่นๆววนอยู่ในตัว แตต่จากความอุ่นก็เปลี่ยนมาเป็ความร้อน ร้อนที่พลุ่งพล่านไปทั้งตัว
“โอ้ยยย ฮืออออ” ฉันทั้งร้องและปล่อยโฮด้วยความเ็ป
“จูเน่ๆๆๆ ตึกๆๆๆๆ จูเน่’’ gสียงออสตินะโพร้อมกับกะแทกประตู
“ฮืออออ อย่าเพิ่งเปิดนะฉันโป๊อยู่ โอ้ยยยยฮืออออ” ฉันร้องพร้ะโกนออกไป ก็จริงนิฉันโป๊เปลือยอยู่
‘’ยัยบ้าเอ่ยใครเคาสนจะตายคาห้องน้ำหรอ ตึกๆๆๆๆ พรึบบบ!!’’ ออสตินเปิดมาพร้อมกับผ้าขนหนูคลุมตัวฉัน ‘’ไหวไหม ลืมตาอย่าหลับนะ’’ ออสตินอุ้มพร้อมเขย่าตัวฉัน
‘’วะวะไหว ฉะฉันร้อน ร้อนไปหมดโดนเฉพาะตรงนี้’’ฉันพูดพร้อมเอามือลูปท้อง พรึบ!! ออสตินโยนฉันลงบนเตียง พรึมอยู่ๆนายนั้นก็ะโลงเตียงมา
กอดฉัน
‘’อะ!! นะนายทำอะไรเนี่ยยย ออกไปนะ โอ้ยยฮือออ’’ ฉันะโแต่ด้วยทั้งอาการที่เป็ทำให้ขัดขืนไม่ได้
‘’อยากตายรึไงยัยบ๊อง ลูกแก้วในตัวเธอกำลังทำงาน เธอ้าการพลังความร้อนจากฉันไปหยุดมัน ทำตามที่บอกกอดฉันแน่นๆ ส่งพลังความเย็นของเธอไปไว้ที่ท้องหลับตาทำใจให้นิ่ง’’ ฉันหลับตาแต่ก็ยังถามควมสงสัยออกไป
‘’ลูกแก้วในตัวฉัน ลูกแก้วอะไร แล้วถ้ามันชอบร้อนๆทำไมไม่ไปอยู่ในตัวนาย’’ ฉันถามออกไป
‘’อย่าถามคำถามโง่ๆจูเน่ เงียบแล้วทำตามที่บอก ลูกแก้วสงบลงเมื่อไหร่ อาจารย์จะเป็คนบอกทุกอย่างกับเธอ’’ ชิทำไมต้องด่าฉันด้วย “คิดในใจฉันก็ได้ยินจูเน่” หมอนั้นพูดแทรกขึ้นมา
“ดะดะได้ยินอะไร’’ ฉันรีบถามต่อ
‘’ที่เธอทำเมื่อกี้เป็การสื่อสารทางจิต แยกให้ออกคิดในใจเธอต้องคิดให้ลึกก่วานี้ไม่งั้นจะโดนอ่านใจได้ เงียบแล้วนอนนิ่งๆ ฉันกอดเธอนานๆทำให้ตัวฉันเย็น อย่าลืมฉันธาตุไฟพลังร้อนฉันต้องใช้สมาธิ” วันนีพูดมากผิดปกติกินอะไรมา
‘’อันนี้ฉันก็ได้ยิน” ฉันรีบหลับตาปี้
บทพิเศษ#ออสติน
ผมได้มองหน้าหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอด ใบหน้าทุกอย่างเหมือนกับสาวในฝันของพี่ชายผมอย่างกับหลุดออกมา แต่ใครจะรู้ผมหลงไหลใบหน้าเธอั้แ่เห็นรูปวาดพี่ชายผม เธอแข็งแกร่งก่วาที่ใครๆเห็นลูกแก้ววิ่งวนปะทุความร้อนในตัวเธอขนาดนี้ ร่างกายเธอยังต้านไหว มีแรงเถียงฉอดๆ จริงๆลูกแก้วในตัวเธอสงบลงแล้วแหละ แต่ผมยังรู้สึกอยากให้เธออยู่ในอ้อมกอด แม้ผมจะหนาวจนจะเป็น้ำแข็งอยู่แล้วก็ตาม การที่ผมกอดเธอไว้แบบนี้ก็เพื่อดูดพลังความร้อนให้พลังความเย็นในตัวเทอทำงานอย่างเต็มที่เพื่อให้ลูกแก้วสงบลง แต่ตอนนี้ผมดูดพลังความร้อนเธอมาหมดแล้วเหลือเพียงพลังความเย็นของเทอที่ส่งออกมา
“ออสติน ฉันรู้ว่าแกได้ยินฉัน มาเจอที่ห้องประชุมด้วย’’ เสียงพี่ชายต่างแม่ของผมลอยเข้ามาในจิต หึ ตัวขัดจังหวะ
จบ บทพิเศษ ออสติน
….ณ ห้องประชุม
“หน้านายดูซีดๆนนะ’’ แบล็คเอ่ยหลังจากที่ออสตินเดินเข้าห้องมา
‘’ใช้พลังไปเยอะหรอ’’ อาจารย์เอ่ยขึ้นมา ชายหนุ่มตรงหน้าได้เพียงพยักหน้าเบาๆเป็การตอบรับ
‘’พลังนายยังไม่คงที่ วันหลังส่งจิตมาตามเจดีไปนะ ถ้าธาตุไฟนายแตกจะแย่กันไปใหญ่’’ อาจารย์พูดต่อด้วยสีหน้าเป็กังวล
‘’รอบนี้มันฉุกเฉิน ถ้ารอผมกลัวเธอจะแย่’’ ชายผู้ถูกถามตอบขึ้น
‘’แกรู้ดีว่าถ้าเรียกฉัน ฉันสามารถไปได้ทันทีเตุผลที่ว่ามาฟังไม่ขึ้น’’ เจดีที่เพิ่งเดินเข้ามาพูดขึ้น ท่าทีดูนิ่งเฉยแต่น้ำเสียงแฝงด้วยความโกรธ
‘’ช่างเถอะ ยังไงออสตินก็จัดการได้ดี ถือว่ามีฝีมืออยู่มาก’’ อาจารย์บอกปัดเพื่อหลีกเลี่ยงการถกเถียง
‘’ฉันส่งโย มาร์ก มาสเตอร์ไปตามดูไวท์กันกานิกพ่อของเธอแล้วนะ ฉันอยากรู้ความเคลื่อนไว้ทางนั้นมากที่สุด” อาจารย์เอ่ย “ฉันคิดว่าเราต้องบอกเ้าตัวให้เธอรู้้แล้วละ เพื่อการฝึกเธอ และการควบคุมลูกแก้ว พรุ้งนี้เมื่อจูเน่ฟื้นให้มาเจอกันที่นี่ อ่อ มีนาฝากแวะเวียนไปดูจูเน่ด้วยนะ’’ อาจารย์กล่าวและเดินออกจากห้องไป
ทางด้านของจจูเน่
ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น ในห้องมีเพียงแสงจากดวงจันทร์สาดส่องมาเท่านั้น พอสายตาเริ่มปรับแสงได้ฉันก็นึกถึงเหตุการณ์ก่อนนหน้านี้และมองไปรอบๆห้อง อ่าาา ออสตินไม่อยู่แล้ว ฉันนึกถึงคำพูดเค้าวนเวียนในหัว เหลือบไปมองนาฬิกานี่ก็เป็เวลาเกือบตี2แล้ว
‘’กุ่กๆ กักๆ’’ อยู่ก็ได้ยินนเสียงบางอย่างมาจากห้องงของออสิน อืมม ฉันน่าจะแวะไปขอบคุณเค้าหน่อยไหนๆหมอนั้นก็ยังไม่นอน
‘’ก๊อกๆๆๆ’’ ฉันเคาะห้องออสตินอยู่พักนึง อืออไม่มีคนเปิดแฮะ ประตูไม่ได้ล๊อค เปิดเข้าไปไม่เสียมารยาทหลอกมั้ง ก็ฉันจะมาขอบคุณแค่นั้น
‘’กึก’’ ฉันเปิดประตูเข้าไป เจอออสตินนอนขดตัวสั้นอยู่บนที่นอน
‘’อะอะออสตินนายเป็อะไรรึป่าวอะ หึยหัวร้อนจี๋เลย’’
ฉันเอื่อมมือไปแตะหน้าผากออสติน แต่ร้อนเหมือนอยู่กับไฟ
‘’นายเป็ไฟไม่ใช่หรอ ร้อนแบบนี้ทนไม่ได้หรอ ‘’ ฉันถามด้วยความสงสัย
‘’ยัยงั่ง ร้อนแบบนี้คือธาตุไฟฉันปะทุ เพราะช่วยเธอนั้นละ บอกแล้วไงให้เลิกถามโง่ๆ’’ นี่ฉันไม่น่ามาห้องตานี่เลย
‘’ อะอะอ้าว แล้วจะให้ทำไงละ ‘’
‘’ขอมือหน่อย’’ ออสตินยื่นมือมา
‘’ฉันไม่ใช่หมานะนายบ้านี่’’
‘’จูเน่ เลิกปัญญาออน่ ขอมือ!!’’
‘’ให้ฉันช่วยยังตวาดฉันอีก อะ!!’’ ฉันพูดพร้อมยื่นมือให้ ออสตินเอามือฉันไปจับหน้าผากเค้า
‘’พลังเย็นนจากตัวเธอทำให้พลังร้อนฉันปกติได้ ขอยืมสักแป๊ปนะ’’ ออสตินพูด เค้าหลับตาแล้วจับมือฉันคาหน้าผากไว้แบบนั้น
‘’แล้วทำไมไม่ให้ฉันกอดนาย เหมือนที่นายทำละ’’
‘’อยากกอดฉันหรอ หึ ทำแปปนั้นไม่ได้หลอกธาตุฉันมอดพอดีแค่ควมเย็นที่มือเธอก็พอแล้ว’’ ออสตินพูดจบทั้งห้องก็้เงียบสงัด ฉันทำตัวไม่ค่อยถูกเลย
ผ่านไปสักพักออสตินก็ดีขึ้นราวกับเมื่อกี้ไม่ได้เป็อะไร
‘’นายดีขึ้นแล้วงั้นฉันกลับห้องก่อนนะ ส่วนวันนี้ขอบคุณมากนะ’’ ฉันหันไปยิ้มอ่อนๆพร้อมเดินหันหลังออกมาเลย พ้นห้องออสตินฉันก็พบว่าเจดียืนพิงประตูห้องฉันอยู่
‘’หน้าบานออกมาเชียวนะ เมื่อเช้ายังเหมือนจะตาย’’ สาบานเลยฉันเกลียดปากหมอนี่ เพิ่งพ้นจากคนน้องมาเจอคนพี่อีก
‘’อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ขอให้รุ่นพี่ช่วย หลบฉันจะเข้าห้องง่วงมากแล้ว’’ ฉันบอกพร้อมทำหน้าเหวี่ยงๆ
‘’จะมาสอนในสิ่งที่เธอต้องรู้ เข้าห้อง’’
‘’สอน ตอนนี้อะนะ กี่โมงแล้วสมองรุ่นพี่เบลอปะ’’
‘’ฉันมารอตั้งนาน เธออะสมองเบลอรึป่าวเข้าห้องผู้ชายไปนานลืมสมองไว้หรอ ไปเข้าห้อง’’ สาบานอีกรอบฉันเกียจปากอีตารุ่นพี่นี่…..
3K
