BOW TALK
ไกด์ไปเตรียมตัวที่หลังเวทีแล้ว ส่วนฉันก็เดินไปหาเอแคร์ และน้ำขิง
"โบว์ ทางนี้ๆ" น้ำขิงโบกมือเรียกฉัน น้ำขิงอยู่ในชุดเดรสสีขาว ปล่อยผมตรง
"กว่าจะมานะชะนี" ยัยเอแคร์เอ่ยทักทายเมื่อฉันเดินมาถึง
"นี่แกแต่งตัวมาฆ่าพวกฉันชัดๆ" เอแคร์มาในชุดสีแดงเพลิง สวย สวยมากก
"เออจริง ไล่กลับดีมั้ย" น้ำขิงพูดเสริม
"เดี๋ยวๆนังชะนีพวกนี้นิ่ สวยไม่เท่า แล้วมาพาลนะยะ" ยัยเอแคร์เบะปากใส่พวกฉัน
พวกฉันเดินหาของกิน นักศึกษาชาย มาขอไลน์พวกฉันไม่ขาดสาย แต่พวกฉันไม่ให้สักคน เพราะพวกเรามีคนนั่งอยู่กลางใจแล้วน่ะสิ่
"สวัสดีคร้าบบ/สวัสดีค่าา" เสียงพิธีกรชายหญิงเอ่ยทักทายบรรดานักศึกษา
"งานเลี้ยงนี้คึกคักมากเลยนะครับ"
"นั่นสิ่คะ สาวสวย หนุ่มหล่อเต็มเลย"
"@!?&€¥¥~~<€%√" พูดกล่าวถึงมหาวิทยาลัย
"เอาล่ะครับ ผมว่าถึงเวลาที่นักศึกษารอคอยแล้ว" พิธีกรชายพูดขึ้น
"ไปเร็วชะนี" ยัยเอแคร์ ลากฉันและน้ำขิงวิ่งมาทางหน้าเวที
"คอนเสิร์ตจากแกงค์ H.D หนุ่มหล่อสุดฮอตของมหาลัย กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว" เสียงพิธีกรหญิง
"พร้อมกันหรือยังเอ่ย ถ้าพร้อมแล้วขอเสียงหน่อย"
"กรี๊ดดดด/อร๊ายย/วุ้ววว" เสียงของบรรดานักศึกษาดังขึ้นพร้อมกัน
ไฟบนเวทีดับ หนุ่มๆกำลังเดินขึ้นเวที ไฟเปิดขึ้นให้เห็นหนุ่มๆทั้ง4
'อร๊ายย พี่ไกด์ /พี่คิมกรี๊ดดดดด'
'กรี๊ดดดดหล่อชิบหายเลย'
'พี่อาร์ม กรี๊ดดดด /พี่เจมส์กรี๊ดดดด'
'กรี๊ดดดดด'
เสียงนักศึกษาหญิงดังลั่นสนั่นมหาลัยมากกก
'ไกด์มองมาทางเราด้วย กรี๊ดดด' เสียงนักศึกษาหญิงข้างหลังฉันดังขึ้น
"มั่นหน้ามากก" ยัยเอแคร์คงจะเอือม ฮ่าๆ
"สวัสดีครับทุกๆคน" เสียงของไกด์พูดอยู่บนเวที
"กรี๊ดดดดดดดดด"
"ผมไกด์ครับ"
"ผมอาร์มครับ"
"เจมส์ครับ"
"คิมครับ"
หนุ่มๆแนะนำตัวทีละคน ท่ามกลางเสียงกรี๊ดที่ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง
หนุ่มๆเริ่มเล่นเพลงจากเพลงช้า ไปเพลงเร็ว นักศึกษา เริ่มโยกตามจังหวะ จนกระทั่ง
"ก่อนจะจากลากันไป ผมขอฝากอีก1บทเพลงนะครับ เป็เพลงที่ผมจะร้องให้ผู้หญิงคนนึง เพื่อบอกความในใจและถามเค้าไปในตัว"
"กรี๊ดดดดดด"
'พี่ไกด์จะร้องเพลงให้ใครอ่ะแก'
'พี่โบว์บริหารหรือป่าว'
เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้น ฉันเห็นไกด์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากด
~ไลน์~
GUIDE : ตั้งใจฟังเพลงนี้นะโบว์
BOW : ค่าา
เสียงดนตรีเริ่มดังขึ้น
"ก็เป็คนธรรมดา ไม่พิเศษ
ก็เป็คนที่เดินดิน อย่างคนทั่วไป
ไม่ได้ดี เกินกว่าคนไหน
มีแค่ใจดวงเดียวให้เธอ
ก็เป็เพียงคนๆ หนึ่งไม่เลิศเลอ
แค่บังเอิญมาเจอเธอ แต่ไม่รู้ทำไม
ยิ่งใกล้กัน ก็ยิ่งหวั่นไหว
อยากค้นใจเธอดูสักครั้ง
หากบังเอิญ ถ้าเธอ้าใคร
หากวันใดถ้าเธอนั้นอ่อนแอ
ให้ฉันดูแลเธอ รักเธอได้ไหม
ให้ฉันเป็เพื่อนเธอ เมื่อเธอเหงาใจ
ไม่ต้องกลัว จะไม่ไปไหน
จะไม่ทำให้เธอเจ็บอีกเหมือนเคย จะดูแลอย่างดี
หากว่าเธอยังลังเลไม่แน่ใจ
ก็ปล่อยให้มันเป็ไป ให้ตัวฉันได้พิสูจน์
ว่ารักเธอ มากสักแค่ไหน
โปรดไว้ใจฉันดูสักครั้ง
หากบังเอิญ ถ้าเธอ้าใคร
หากวันใดถ้าเธอนั้นอ่อนแอ
ให้ฉันดูแลเธอ รักเธอได้ไหม
ให้ฉันเป็เพื่อนเธอ เมื่อเธอเหงาใจ
ไม่ต้องกลัว จะไม่ไปไหน
จะไม่ทำให้เธอเจ็บอีกเหมือนเคย จะดูแลอย่างดี
ให้ฉันดูแลเธอ รักเธอได้ไหม
ให้ฉันเป็เพื่อนเธอ เมื่อเธอเหงาใจ
ไม่ต้องกลัว จะไม่ไปไหน
จะไม่ทำให้เธอเจ็บอีกเหมือนเคย จะดูแลอย่างดี"
(เพลงให้ฉันดูแลเธอ -- แหนม รณเดช)
"ผมร้องเพลงๆนี้ให้กับผู้หญิงคนนึง ผมอยากขอโอกาสดูแลเธอ คำตอบค่อยไปตอบที่ห้องนะครับ "
"กรี๊ดดดดดดด อิจฉาเว่อ" เสียงยัยเอแคร์
"กรี๊ดดดดดดดด" เสียงนักศึกษาทั้งมหาลัย ฮ่าๆ
พอไกด์พูดจบ ฉันรีบวิ่งไปยังหลังเวที ไปหาพวกพี่ปี4
"พี่คะๆ โบว์ขอร้องเพลง เพลงนึงได้มั้ยคะ"
"ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่ไปบอกหนุ่มๆให้เล่นดนตรีให้"
ฉันก็บอกชื่อเพลงไป พี่ทีมงานก็ขึ้นไปกระซิบบอกหนุ่มๆ
GUIDE TALK
ผมร้องเพลงบอกความรู้สึกให้โบว์ฟังครับ แต่พอผมร้องจบ โบว์ก็วิ่งออกไป นี่ผมคงกินแห้วสิ่นะ =..=
"น้องๆ ช่วยเล่นดนตรีเพลงนี้หน่อยสิ่"
"ไกด์ไม่ต้องร้องนะ ยืนเฉยๆ" อะไรวะ ให้มาเป็นักร้อง แต่ไม่ให้ร้อง
เพื่อนๆผมก็เล่นดนตรีตามที่พี่ทีมงานบอก
"บอกฉันสักคำว่าเธอทำได้อย่างไร เพราะฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่อยู่กับเธอ ที่จริงนับั้แ่ที่เรานั้นแรกเจอ ไม่คิดว่าจะรักได้มากมาย"
เสียงร้องดังขึ้นทางด้านหลังผม พ่างงง โบว์ โบว์เดินร้องเพลงขึ้นเวทีมา ผมนี่ยิ้มหน้าบานเลยครับ
"กรี๊ดดดดดดดดด" เสียงกรี๊ดของนักศึกษา ดังขึ้นอีกครั้ง
"เธอรู้วิธีดูแลคนที่ห่วงใย
จนฉันแปลกใจความรู้สึกที่ฉันมี
เคยรักมากเท่าไหร่ก็ยังรักได้อีก
ไม่รู้ว่าเป็ได้อย่างไร
ั้แ่พบกันวันนั้น
ใจก็รู้ว่าเราจะมีกันวันนี้
เธอเติมเต็มสิ่งดีๆ ให้ทุกวันที่มี
กลายเป็วันที่มีความหมาย
ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
แต่จากนี้แม้นานเท่านานสักเพียงไหน
จะมีเธอ เธอมีฉันมีกันตลอดไป
ยิ่งพบเจอยิ่งได้รู้จักยิ่งรักเธอหมดใจ
ขอบฟ้าไม่เคยจะเหมือนเดิมเลยสักวัน
มีสีสันชวนให้มองดูอยู่เรื่อยไป
ก็คงเหมือนตัวเธอที่มีเื่ราวใหม่
มาทำให้ประทับใจทุกที
ชีวิตของคนๆ หนึ่งได้อบอุ่นใจ
และได้รู้ตัวว่าเป็คนที่โชคดี
ขอบคุณนะที่ทำให้ทุกๆ นาที
ได้มีความหมายที่สำคัญ
ั้แ่พบกันวันนั้นใจก็รู้ว่าเราจะมีกันวันนี้
เธอเติมเต็มสิ่งดีๆ ให้ทุกวันที่มี
กลายเป็วันที่มีความหมาย
ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
แต่จากนี้แม้นานเท่านานสักเพียงไหน
จะมีเธอ เธอมีฉันมีกันตลอดไป
ยิ่งพบเจอยิ่งได้รู้จักยิ่งรักเธอหมดใจ
ั้แ่พบกันวันนั้นใจก็รู้ว่าเราจะมีกันวันนี้
เธอเติมเต็มสิ่งดีๆ ให้ทุกวันที่มี
กลายเป็วันที่มีความหมาย
ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
แต่จากนี้แม้นานเท่านานสักเพียงไหน
จะมีเธอ เธอมีฉันมีกันตลอดไป
ยิ่งพบเจอยิ่งได้รู้จักยิ่งรักเธอหมดใจ" แล้วโบว์ก็หันมามองหน้าผมครับ อร๊ายยย ผมเขินนน ><
(เพลงยิ่งรู้จักยิ่งรักเธอ)
"สวัสดีค่าาา โบว์บริหาร ปี3นะคะ"
"กรี๊ดดดดดด//วุ้วววว"
"โบว์เห็นไกด์ร้องเพลงบอกความในใจ โบว์ก็อยากจะบอกความในใจของโบว์บ้าง" โบว์หันมามองหน้าผมครับ หน้าผมนี่แดงหมดเลยครับ
"ฮ่าๆๆ ผมว่าคงจะได้คำตอบที่นี่ ไม่ต้องรอไปที่ห้องแล้วล่ะ ฮ่าๆ" เสียงไอ้อาร์มเอ่ยปากแซว
"กรี๊ดดดดดดดดด" เสียงของนักศึกษายังคงดังอย่างต่อเนื่อง
"ครับ เขินครับ ฮ่าๆ ผมขอจบคอนเสิร์ตของแกงค์พวกผมลงแต่เพียงเท่านี้นะครับ"
"กรี๊ดดดดด"
"แหม เล่นหวานกันขนาดนี้ พวกเราอิจฉานะคะ" เสียงพิธีกรหญิงพูดขึ้น
"มาต่อกันครับ เป็วงของน้องเล็กสุดแห่งคณะวิศวะนะครับ " จากนั้นพวกน้องปี1ก็ขึ้นเล่นคอนเสิร์ตต่อครับ
พวกผมก็ยืนรวมตัวกันกับเพื่อนๆของโบว์ เอแคร์ก็ยืนกอดแขนผม แล้วผลักโบว์ออก ฮ่าๆ
งานนี้น้องน้ำอุ่นขึ้นร้องเพลงด้วยครับ เพลงดูแบบขอความรัก อยากรู้ไปรออ่านเื่น้องน้ำอุ่นนะครับ 55555
**********END EP. 13**********
SPOIL
"โบว์ยังไม่พร้อม"
"ไม่เป็ไร ไกด์รอได้ แต่ตอนนี้ขอไปปลดปล่อยก่อนนะ"
******************************