"หกร้อยตำลึงเงิน!" ผู้ฝึกตนสายวารีคนหนึ่งเริ่มขยับราคา
"เจ็ดร้อยตำลึงเงิน!" นายน้อยตระกูลใหญ่คนหนึ่งขัดขึ้น
เสี่ยวเป่าหันไปหาหลินเอ๋อร์ "ตอนนี้ข้ามีเงินเก็บจากร้านน้ำแข็งไสอยู่ประมาณสองพันตำลึงเงิน คิดว่าพอไหวไหม?"
"พอไหวเ้าค่ะเถ้าแก่ แต่อย่าประมาทไป นายน้อยที่นั่งฝั่งตรงข้ามคือ ‘คุณชายหลิวอวี่’ แห่งตระกูลหลิวผู้ร่ำรวย ตระกูลของเขาทำธุรกิจเหมืองถ่านหินอัคคี เงินหนาสุดๆ" หลินเอ๋อร์เตือน
เป็ไปตามคาด ราคาพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วข้ามไปถึงหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงเงิน จนเหลือผู้ประมูลเพียงไม่กี่คน คุณชายหลิวอวี่ยิ้มเยาะอย่างผู้ชนะ พลางยกป้าย "หนึ่งพันเจ็ดร้อยตำลึงเงิน!"
เสี่ยวเป่าสูดหายใจลึก ยื่นหน้าออกจากหน้าต่างห้องวีไอพีแล้วะโลั่น "สองพันตำลึงเงิน! บวกกับ... น้ำแข็งไสรสส้มสายน้ำผึ้งลิมิเต็ดอิดิชันอีกห้าถ้วย!"
เงียบ... ทั้งหอประมูลเงียบกริบทันที
ทุกคนหันมามองเสี่ยวเป่าด้วยสายตาแปลกๆ บางคนเริ่มหัวเราะเยาะ "ไอ้หนุ่มนี่มันมาจากไหนกัน? หอประมูลวายุอัคคีรับเฉพาะเงินทองหรือของวิเศษโว้ย! เ้านำเศษน้ำแข็งไสข้างถนนมาเสนอประมูลร่วมด้วยเนี่ยนะ? บ้าไปแล้ว!"
ทว่า คุณชายมู่หรงที่บังเอิญนั่งอยู่ในห้องวีไอพีอีกห้องหนึ่ง พลันผุดลุกขึ้นยืนตาโตทันทีเมื่อได้ยินคำว่า "น้ำแข็งไสรสส้มสายน้ำผึ้ง" เขาจำเสียงเสี่ยวเป่าได้แม่นยำ!
คุณชายมู่หรงะโสั่งลูกน้องทันที "เฮ้ย! ไปบอกคนของหอประมูลว่า ข้ามู่หรงเทียน ขอค้ำประกันให้น้ำแข็งไสห้าถ้วยนั้น! มูลค่าของมัน... สูงกว่าทองคำหนึ่งพันตำลึงซะอีก!"
พิธีกรสาวบนเวทีรวมถึงเ้าหน้าที่หอประมูลถึงกับงงเป็ไก่ตาแตก เมื่อนายน้อยแห่งสำนักเพลิงสุริยันผู้ยิ่งใหญ่ออกมาค้ำประกันให้พ่อค้าน้ำแข็งไสขี้โม้คนนี้ แต่กฎก็คือกฎ เมื่อมีผู้ค้ำประกันที่มีชื่อเสียง การประมูลจึงดำเนินต่อได้
คุณชายหลิวอวี่หน้าเสีย เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธ "หนอย... มู่หรงเทียน เ้ากินยาผิดซองหรือไงถึงไปเข้าข้างไอ้พ่อค้าเร่นั่น! ข้าทุ่ม สองพันห้าร้อยตำลึงเงิน!"
เสี่ยวเป่ายิ้มกริ่ม เขาแอบถามระบบในใจ ‘ระบบ ข้าสามารถเอาไอเย็นจากรถเข็นมาผสานทำน้ำแข็งไสสดๆ ตรงนี้เพื่อบลัฟมันได้ไหม?’
[ติ๊ง! โฮสต์สามารถใช้แต้มระบบ 50 แต้ม เพื่อเรียก ‘ถ้วยน้ำแข็งไสจำลองจิติญญา’ ออกมาแสดงพลังทำลายล้างทางกลิ่นได้!]
"จัดไป!" เสี่ยวเป่าสั่งการทันที
พริบตานั้น ในมือของเสี่ยวเป่าปรากฏถ้วยน้ำแข็งไสขนาดเล็กที่มีไอเย็นสีฟ้าครามเข้มข้น พวยพุ่งออกมา กลิ่นหอมหวานอมเปรี้ยวของส้มสายน้ำผึ้งวิเศษที่ระบบเพิ่งอัปเกรดโชยละล่องกระจายไปทั่วทั้งหอประมูล มันไม่ใช่แค่กลิ่นหอมธรรมดา แต่มันสะกดให้ผู้ฝึกตนสายอัคคีทุกคนในหอประมูลที่กำลังเหนื่อยล้าจากความร้อนรุ่ม รู้สึกจิตใจสงบและสดชื่นขึ้นมาอย่างประหลาดในทันที!
"โอ้์... กลิ่นนี่มันอะไรกัน! แค่ได้กลิ่น พลังปราณที่ติดขัดของข้าก็ทะลวงผ่านแล้ว!" ผู้าุโท่านหนึ่งอุทานออกมาอย่างลืมตัว