FIFA talk:
เมื่อคืนผมจะไปผับของผมและเพื่อนๆ ั้แ่วันนั้นวันที่นิชาไล่ผมออกมา ผมก็มานั่งจมปลักอยู่ในผับทั้งวัน บางวันก็นอนเหม่ออยู่ในห้อง บางวันก็มานอนกองในวงเมา
แต่ในขณะที่ผมกำลังจะเดินเข้าไปที่ผับผมก็เดินชนกับร่างบางที่หายหน้าหายตาไป 3 วัน เธอคงมาเที่ยวสินะ เธอมีความสุขผมก็ดีใจ ????
“ขอโทษครับ” ผมพูดออกไปแต่เธอคงไม่รู้ว่าเป็ผม
“ไม่เป็ไรค่ะ ขอตัว” เธอพูดแล้วเดินออกไปในสภาพที่จะเกินไม่ไหวอยู่แล้ว
หมับ
“นิ” ผมรีบคว้าแขนนิแล้วเรียกชื่อของนิชา เธอหันหน้าแล้วเบะปากเหมือนคนจะร้องไห้
“????”
“ชะ ช่วยด้วย ร้อน ร้อน ???? “ หืม เชี้ยโดนยา
“ใจเย็นๆนะ” ผมบอกนิชาแล้วรีบอุ้มเธอขึ้นไปบนรถ
“ร้อน อือออ ไม่ไหวว ทรมาน มันร้อน????????” เธอคงไม่ไหวจริงๆ
“อืมส์ อ่าห์” นิชาหลุดเสียงครางออกมา ผมรีบขับรถตรงไปที่คอนโดทันที
“อืมม ไม่ไหวแล้ว ชะ ช่วยด้วย” นิชาพูดแล้วหันหน้ามาให้ผมอย่างยั่วยวน
“นิชาใจเย็นนะ รออีกนิดเดียว”
“ทรมาน ร้อน อ่าห์ ~”
คอนโด Xxx
พอถึงคอนโดนผมรีบอุ้มร่างบางที่กระสับกระส่ายขึ้นไปที่ห้องบนสุดของคอนโดทันที แล้วเอายานอนหลับให้นิชากิน
“นิ กินยานะแล้วมันจะหาย”
“ช่วยด้วย อืออออ”
ผมจัดการโดนการป้อนยาด้วยปากของผมเอง อือหวาน หลังจากป้อนยาให้นิชาเสร็จ นิชาก็หลับไปเรียบร้อย ผมเลยไปเรียกแม่บ้านขึ้นมาเปลี่ยนชุดให้นิชา แล้วจัดการเช็คตัวให้เธอให้เรียบร้อย จัดท่านอนให้แล้วห่มผ้าให้นิชา ส่วนผมออกไปนอนอีกห้องแล้วกัน นอนด้วยกันคงไม่เหมาะ ถ้าตื่นขึ้นมากลัวนิชาเกลียดเพิ่มเปล่าๆ
.
.
.
.
.
.
.
รุ่งเช้า
ผมตื่นขึ้นมาแล้วทำซุปไว้ให้นิชา นี่ก็สายมากแล้วทำไมเธอยังไม่ตื่นนะ หรือแฮงค์จนลุกไม่ไหว นิเอ้ยนิรู้ว่าตัวเองดื่มคออ่อนยังจะดื่มอีกเฮ้อออออ 3 วันที่ผ่านมาทำให้รู้เลยว่าผมรู้สึกยังไงกับนิชา ความรู้สึกมันชัดเจน 3 วันที่ไม่เจอหน้าผมแทบตาย เพื่อนๆของผมด่าผมแทบทุกวัน เพราะผมไม่ทำไร ไม่นั่งเหม่อ ก็กินเหล้า วนเวียนอยู่สิ่งนี้
“กรี๊ดดดดดดดดด” เฮ้ย
แกร๊ง!! ปัง
“เกิดอะไรขึ้นชา” ผมรีบไปเปิดประตูแล้วรีบเข้าไปในห้อง
“นะ นาย” นิชามีท่าใเล็กน้อยที่เห็นผม แล้วทำท่าเบะปากเหมือนจะร้องไห้
“เกิดอะไรขึ้น กรี๊ดทำไม เป็อะไรหรือป่าว เจ็บตรงไหน นิชาขอร้องอย่าเงียบได้ไหม” ผมถามนิชาออกไป แต่สิ่งที่ได้มาคือเงียบ หึ
“...”
“โอเค ฉันคงเป็ห่วงเธอมากไป ถ้าไม่เป็อะไรเสื้อผ้าเมื่อคืนอยู่ข้างๆเตียงนะให้คนไปซักให้แล้ว”
“...”
“และไม่ต้องห่วงชุดฉันให้แม่บ้านมาเปลี่ยนให้”
“...”
“ถ้าเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ไปทานซุปก่อนแล้วกันทำไว้ให้แล้ว”
“...”
“แต่ถ้าไม่อยากกินก็ไม่เป็ไร ถ้าอยากกลับจะให้คนไปส่ง”
“...”
“ฉันจะออกไปข้างนอก ถ้าเธอกลับฝากล็อกห้องด้วยละ ไปละกลัวเธออึดอัดเปล่าๆ” ผมพูดออกไปด้วยสายตาที่เ็ป เหมือนดวงตามันจะเริ่มร้อนด้วยสิ
“ฟะ ฟีฟ่า”
ปัง!
ผมได้ยินนิชาเรียกชื่อของผม แต่ผมคงไม่อยู่ต่อหรอก เพราะดูท่าทางของเธอคงเกลียดขี้หน้าของผมไปแล้ว หึ ก็ผมไปทำร้ายคนของเธอซะจนต้องนอนโรงพยาบาลนะสิ ผมรีบเดินแล้วหยิบแจ็คเก็ตตัวโปรดและกุญแจรถออกมาทันที แต่ยังไม่ก้าวไปถึงประตู ก็มีแรงเล็กกอดรัดที่เอวหนาของผม
“ฟีฟ่า ฮึก” นิชาเรียกชื่อผมด้วยการสั่นเทา
“ฉันขอโทษ ฮึก ฮื่อ” ฉันต่างหากที่ต้องเป็ฝ่ายขอโทษ
ผมพยายามแกะมือนิชาออก แต่นิชากลับยิ่งรัดแน่นขึ้นไปอีก ที่พยายามแกะไม่ใช่ไร จะหันหน้าไปหา นิเอ้ยยปล่อยก่อน ในเมื่อไม่ยอมปล่อยก็อยู่อย่างนี้แหละ
“ฉันขอโทษที่วันนั้นพูดแรงใส่นาย” ฉันก็ขอโทษที่วันนั้นทำรุนแรงเกินไป
“ฉัน ฮึก ฉันขอโทษ” อย่าร้องได้โปรดนิชา
“นายจะโกรธจะเกลียดฉันก็ได้ ฮึก ???? แต่ฟังที่ฉันพูดก่อนได้ไหม” ฉันไม่เกลียดเธอ เธอจะรู้บ้างไหมนิชา
“ฉันขอโทษ ฮึก นายรู้ใช่ไหมว่าฉันชอบนายั้แ่ครั้งแรกที่เราเจอกัน ฮึก มันอาจจะไม่น่าเชื่อ แต่มันคือเื่จริง ฉันชอบนายั้แ่ครั้งแรกที่เจอ วันนั้นที่ฉันพูดทำร้ายจิตใจของนาย ฉัน ฮึก” ฉันรู้
“พอ” ผมบอกให้นิชาพอ เพราะผมจะเป็ฝ่ายพูดบ้าง เฮลโลล
“นายคงจะเกลียดฉันไปแล้ว ขอพูดในสิ่งที่อยู่ในใจก่อนได้ไหม ก่อนที่จะไม่ได้พูด” ย๊าาาา ก็บอกไม่เกลียดไงยัยบ้านี่
“ฮึก ตอนแรกฉันคิดว่าฉันแค่ชอบนาย แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ ฮึก” เอ้า
“ฉันรักนาย ฉันรักนายแต่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นั้แ่ตอนไหน รักแบบไม่เคยเป็มาก่อน ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใคร มันเกิดขึ้นกับนายฟีฟ่า เกิดขึ้นกับนายคนเดียว ฮึก “
“หึ” ฉันก็รักเธอเหมือนกันนิชา ถึงจะไม่ได้รักั้แ่ครั้งแรก แต่ตอนนี้ฉันรักเธอที่ผม หึ ไม่ใช่อะไร ผมดีใจ ???? ที่เธอบอกว่ารัก ผมกำลังจะแกะมือปลาหมึกนิชาออก แต่เธอเป็ฝ่ายปล่อยมืออกก่อน แล้วทรุดตัวนั่งกอดเข่าตัวเองร้องไห้ ขอโทษ ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้ นิฟีนต์ขอโทษ
นิชาร้องไห้แล้วพยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้น ผมอยากจะไปช่วยแต่ตอนนี้ผมสับสน ผมเกลียดตัวเองที่ทำให้ผู้หญิงที่รักร้องไห้ ร้องแล้วร้องอีก หรือผมไม่ควรไปรักเธอ เธอควรไปรักกับคนที่ไม่ทำให้เธอร้องไห้
นิชาหายเข้าไปในห้อง ส่วนผมได้แต่นั่งทบทวนตัวเองอยู่ ทำไม่ไม่เข้าไปปลอบ ทำไมต้องให้เธอร้องไห้ ขนาดเราสองคนยังไม่ได้เป็อะไรกัน เธอยังร้องขนาดนี้ แล้วถ้าเป็... เฮ้ออออ
.
.
.
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป นิชายังไม่ออกมา เป็ไรวะ ฉันพร้อมแล้ว พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่กับเธอนะนิชา ผมกำลังเดินไปเปิดประตู แต่ได้ยินเสียงร้องของนิชาออกมา
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด”
“ฮึก ฮื่อออ ปะ ปวด ฮื่ออออ มะ ไม่ไหวแล้ว กรี๊ดดดดดดดดดด”
ปัง! ปัง! ปัง!
“นิเป็อะไรประตูให้หน่อย” ผมพยายามทั้งทุบทั้งเตะประตูแต่แม่งก็เปิดไม่ออก และก็ยังคงได้ยินเสียงร้องไห้และเสียงร้องของนิชา
ปัง! ปัง! ตุบ! ตุบ!
ผมเตะประตูออกมา ไม่หงไม่หายแม่งหรอกกุญแจสำรอง ถีบเป็วิธีที่ง่ายสุด
สภาพที่ผมเห็นนิชาคือเธอนอนร้องไห้บนพื้นห้องเย็นๆ แล้วร่างกายของเธอก็สั่นก่อนที่เธอจะปิดตาลง
“นิ ????” ผมเรียกชื่อของนิชาเบาๆ แล้วน้ำอุ่นๆก็รดบนใบหน้าของผม เชี้ยร้องไห้หรอวะ
ผมจัดการอุ้มนิชาในท่าเ้าสาวขึ้นแล้ววางเธอเบาๆบนที่นอนคิงไซต์ของผม อือ ตัวรุ่มๆ สงสัยจะไม่สบาย
ผมรีบสาวเท้ายาวๆเข้าไปในห้องน้ำแล้วจัดการหาผ้ามาเช็คตัวให้นิชา ผมค่อยๆเช็คลงทีละจุด แต่ทำไมน้องชายอยู่ไม่เป็สุขนะ นิชาป่วยอยู่ไอ้ฟีนต์ นิชาทำไม Sexy วะ ใจร่มๆฟีนต์ มึงต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ อือ ดีมาก ผมจัดการเช็คตัวให้นิชาเสร็จแล้วป้อนยาให้นิชาด้วยปากของผมเอง หึๆ ผมก็ไม่อยากจะฉวยโอกาสหรอก แต่เธอหลับไง กินยาก็ไม่สะดวก เลยจัดการป้อนแบบนี้ง่ายสุด เห็นผลเร็ว ????
.
.
.
.
.
.
.
.
2 ชั่วโมงผ่านไป.....
...................................................................
1 เม้น 1 กำลังใจ ❤️
นิยายเป็ไงบ้างหนุกไหม?? ????
งง ไหมเอ๋ย เค้าแต่งไปตามความคิด แต่งไปตามอารมณ์ อารมณ์ไหนก็แต่งไปเลย อาจจะไม่ถููกใจใครก็ sorry ????
ยังบ่แก้คำผิดเด้อ
1 ไลค์ 1 กำลังใจ
5K
