ตอนที่ 8
ฉันรีบทำธุระส่วนตัว เสร็จแล้วก็รีบวิ่งไปขึ้นรถมอไซด์รับจ้างที่หน้าปากซอย อากาศก็ร้อน ฉันใส่เสื้อผ้ามาแบบธรรมดาเอามากๆ เสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ วันนี้ฉันรวบผมหน่อยเพราะฉันยังไม่ได้สระผม ก่อนหน้านี้ฉันส่งข้อความไปถามเขาแล้ว เขาตอบกลับมาว่าแต่งตัวตามสบาย ฉันรีบวิ่งมายังร้านที่มาสัมภาษณ์เมื่อวาน แต่รอบนี้เขาจองโต๊ะด้านในริมสุด ทำไมในร้านไม่มีคนอยู่เลยนะ สงสัยคนยังมาเที่ยวไม่เยอะหล่ะมั้ง ฉันเดินไปเจอผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่โต๊ะที่มีกระดาษโน๊ตติดไว้ว่า นิชญา อยู่ นั่นมันชื่อฉันนี่นา แล้วหมอเป็นใครกันเนี่ย ฉันบ่นในใจ"สวัสดีค่ะ ฉันนิชญาที่นัดไว้ค่ะ เอ่อคุณ..." ผู้ชายคนนี้เคยเจอที่ไหนมาก่อนน้าาา คิดไม่ออกเลยจริงๆ แต่หล่อเอามากๆ ตาเล็กแต่ไม่ถึงกับตาตี๋นะ ผิวขาว น่าสูงกว่าแหละ จมูกโด่งสันเข้ารูป คิ้วหนาหน่อยๆ ริมฝีปากบาง ถือว่าหล่อมากๆแหละ หรือว่าเขาจะเป็นดารากันนะเนี่ย ฮ่าๆๆ คิดเองไปนู้นเลยเรา"เชิญนั่ง" เขาพูดก่อนจะเอ่ยต่อว่า"ผมเป็นผู้ว่าจ้างคุณ ผมชื่อจูโซ ฮันจูโซ" ไม่ใช่คนไทยหรอ ทำไมพูดไทยชั๊ดชัด"ค่ะ แล้วงานที่ฉันต้องทำวันนี้คืออะไรคะ""ไปทานข้าวกับพ่อแม่ของฉัน""หาาาา!"เริ่งงานวันแรกก็ยากละหรอ"ผมเรียนสถาปัตย์ มหาลัยเดียวกับคุณ อายุเท่ากัน ...ถ้าพวกเขาถามเรื่องที่คบกัน บอกว่าคบกันมา1ปีแล้ว เจอกันในมหาลัย แค่นี้แหละ ถ้าเขาถามอะไรนอกจากนั้น ผมจะเป็นคนตอบเอง ไม่ยาก คุณก็ทำตัวตามสบายเป็นตัวของคุณเอง มื้อเย็นผมเลี้ยงคุณอยู่แล้ว เสร็จงานกลับได้เลย ผมโอนเงินให้หลังจบงานต่อวัน โอเคใช่ไหม""แล้วมีเรื่องแบบ....นั้นไหมคะ""เรื่องอะไร""ก็..ที่เขียนไว้ในกระดาษ""แล้วแต่สถานการณ์" พูดง่ายจริงแฮะ พอถึงเวลาฉันจะทำยังไง แต่ก็เอาเถอะ ผู้ชายเขาหล่อ ยอมให้ก็ได้... ฉันหันไปมองยังเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้าร้านมา .. นั่นชายร่างท้วมที่สัมภาษณ์เราเมื่อวานนี่นา "องค์ชาย รถพร้อมแล้วครับ" หา! อะไรนะ องค์ชายงั้นหรอ ฉันหันไปมองชายร่างท้วมที่เอ่ยเรียกชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างงุนงง"อื้ม..." "คุณเป็น.." ชายร่างท้วมตอบแทน"เขาผู้นี้เป็นองค์ชายครับ ราชวงศ์ฮันบกซูของประเทศเกาหลีครับ""หาาาา! งั้นคุณพ่อคุณแม่คุณก็.....ฉันขอยกเลิกตอนนี้ทันไหมคะ" เขาชูกระดาษสัญญาที่ฉันเพิ่งเซ็นต์เสร็จไปเมื่อสักครู่ขึ้นมา"คงจะไม่ได้นะ.. คุณไม่ต้องห่วง ถือซะว่าเป็นคนธรรมดาก็พอ ไม่ต้องคิดยศฐาบรรดาศักดิ์อะไร..6โมงเย็น ผมจะไปรับคุณ ตามที่อยู่ที่คุณให้ไว้ เตรียมพร้อมด้วย.. อ้อ ไม่ต้องแต่งอะไรมาก ตามความเคยชินของเธอก็พอ""ค่ะ" อ่าว แล้วทำไมฉันตอบกลับไปอย่างนี้หล่ะ ไม่ได้ๆ ฉันจะทำยังไงดี ทำยังไงดี