เถียนฮุยแอบเข้าด้านหลังหอเหลียนฮวาประตูเล็กด้านหลังนั้นมีน้อยคนนักที่จะรู้ในฐานะที่เขาเป็หนึ่งในแขกประจำของที่นี่เื่เล็กน้อยเช่นนี้ย่อมไม่พลาด
“แม่นางไถขอบใจนะที่อุตส่าห์ออกมารับข้า”
“คุณชายก็พูดเสียห่างเหินข้ากับท่านใช่ว่าไม่เคยสัมพันธ์กันสักหน่อย”หญิงคณิกาอันดับหนึ่งของหอเหลียนฮวารีบพาชายหนุ่มรูปงามขึ้นไปยังชั้นสองของอาคารด้านหลังที่เป็ห้องของนางในทันทีนางดีใจยิ่งนักที่เขาส่งข่าวมาบอกจะแอบมาหานาง“ท่านเพิ่งเข้าพิธีวิวาห์เมื่อวานนี้ เหตุใดจึงรีบร้อนกลับมาหอเหลียนฮวานักเล่า? เ้าสาวของท่านไม่ดึงดูดใจหรืออย่างไร?”
“เ้าจะเอ่ยถึงนางมารทำไมกัน?ข้ามาหาเ้าก็ต้องเห็นเ้าสำคัญกว่านางสิ! พวกเรารีบเข้าเื่กันดีกว่า”เถียนฮุยคิดจะรีบร่วมรักกับนางแล้วก็รีบกลับออกไปเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเขายังคงเป็คุณชายเถียนที่สามารถหลบหลีกสตรีได้อย่างคล่องแคล่วอยู่เช่นเดิม
ไถซิ่วยิ้มหวานโอกาสที่นางจะได้ร่วมหลับนอนกับคุณชายเถียนช่างหาได้ยากนักที่ผ่านมาเขามาที่นี่บ่อยก็จริงที่เห็นเข้าห้องกับนางนั้นส่วนใหญ่เป็การเข้าไปปรึกษาหารือหรือไม่ก็ปิดบังการออกไปสืบคดีของเขาต่างหากนางเป็คนที่รู้ว่าเขาคือหนึ่งในสายลับของสำนักมือปราบเถียนฮุยบอกกับนางเสมอว่าเขาไม่้าผูกมัดกับสตรีคนใด นานๆครั้งเขาจึงจะร่วมหลับนอนกับนาง
“เช่นนั้นข้าคงต้องปรนนิบัติคุณชายให้เต็มที่”นางจูบกับเขาอย่างเร่าร้อน มือของแม่นางไถปลดสายรัดเอวเขาอย่างชำนิชำนาญมือเรียวนุ่มของนางลูบไล้ความเป็บุรุษของเขาไปมา ทว่าวันนี้นางกลับพบความผิดปกติ
ชายหนุ่มปลดเสื้อของไถซิ่วออกมือของเขากอบกุมลูบไล้สองเต้าของนางทั้งยังใช้นิ้วเขี่ยตุ่มไตสีชมพูนั้นรัวๆจนส่วนนั้นชูชัน ไถซิ่วที่จูบกับเถียนฮุยอยู่ได้พักหนึ่งจู่ๆ ก็ผละออก
“เอ๊ะ! คุณชาย...ข้าว่าท่านมีปัญหาเสียแล้วล่ะ”นางลูบคลำอยู่นานกลับพบว่าเ้าสิ่งนั้นกลับไม่ตื่นขึ้นเสียที
เถียนฮุยเบิกตาโพลงเขารู้สึกว่าร่างกายของตนเองมิได้ร้อนรุ่มด้วยไฟปรารถนาอย่างแต่ก่อนในยามเช่นนี้ตัวเขาก็น่าจะตื่นตัวบ้าง แต่นี่...กลับไม่แม้กระทั่งจะตึงขึ้นสักน้อยเขาก้มลงมองหว่างขาของตนเอง ในยามปกตินั้นขอเพียงเขาได้กอบกุมก้อนเนื้ออวบงามส่วนร่างก็พร้อมจะรบในทันที
“ข้า....ข้าว่าตัวข้าต้องมีปัญหาแน่!”
ไถซิ่วเอ่ยปลอบเขาก่อนจะปลดกางเกงตัวยาวของเขาออกจากนั้นก็ลูบผ่านกางเกงบางๆ ที่ห่อหุ้มส่วนนั้นเอาไว้ แต่น่าแปลกนักกลับไม่มีการตอบสนองใดๆ เกิดขึ้นเลย
“นี่ท่าน!ท่านกลายเป็คนนกเขาไม่ขันเสียแล้วหรือเ้าคะ?”
เมื่อถูกหญิงงามทักเช่นนั้นเถียนฮุยก็น่าเผือดสี จบกัน! ชื่อเสียงของเขาในฐานะบุรุษจอมเ้าชู้อันดับหนึ่งในเมืองหลวงที่ผ่านมาเขาอาศัยใช้แผนการมากมายเพื่อทำให้คนเชื่อว่าเขาเป็ยอดบุรุษที่สามารถร่วมรักกับหญิงสาวได้วันละหลายเที่ยวและวันละหลายคนบัดนี้แม้แต่นกเขาก็ไม่ขันเช่นนี้แล้วหากไปร่วมหลับนอนกับผู้อื่นที่มิใช่ไถซิ่วล่ะก็เห็นทีความลับนี้คงเก็บเอาไว้ไม่ได้!
“ไม่จริงน่า!ก่อนแต่งงานข้าก็ยังแอบนัดพบกับคุณหนูหลุนอยู่เลย” เถียนฮุยนึกถึงวันก่อนที่เขาจะนัดพบกับซิวเชี่ยนด้วยความกลัดกลุ้มเขาจึงนัดพบกับคู่ขาคนเดิมที่โรงน้ำชาดอกเหมยด้านในของโรงน้ำชานั่นมีห้องพักลับๆ ให้หนุ่มสาวที่แอบนัดพบได้อาศัยร่วมหลับนอน
ไถซิ่วที่หมดปัญญาจะปลุกให้‘สิ่งนั้น’ ของชายหนุ่มตื่นขึ้นมาได้ก็ลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าอย่างเสียอารมณ์สองเต้าที่ชูชันของนางต้องได้รับการปลดปล่อย
“ข้าคงต้องไปรับแขกผู้อื่นก่อนล่ะเ้าค่ะคุณชายค่อยๆ คิดไปนะเ้าคะว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เถียนฮุยใบหน้าปริวิตกเขาปล่อยให้ไถซิ่วออกจากห้องเพื่อไปหาบุรุษอื่นที่จะช่วยนางได้ คุณชายรูปงามเดินคอตกออกจากห้องของแม่นางไถ
“เ้าเสร็จเร็วจริง!”
“พวกเ้ามาตามหาข้าหรือ?”
“ก็ใช่น่ะสิ!ข้าเห็นซู่หวนกับบ่าวรับใช้ของนางมารเดินกันอยู่ถนนให้ควั่กเลยรีบเข้ามาบอกเ้านี่ล่ะ” จานเจิ้งรีบตอบอย่างร้อนใจ
สีหน้าของเถียนฮุยดูไม่ได้ตื่นเต้นกับเื่ที่ได้ยินยามนี้จิตใจของเขาทั้งห่อเหี่ยวและหดหู่ จนเหมาฮ่าวรู้สึกได้
“เ้ามีเื่อันใดกลุ้มกังวลหรือ?”
“มีสิ! เื่ใหญ่เสียด้วย”เถียนฮุยกอดคอเพื่อนรักทั้งสองก่อนจะกระซิบบอกปัญหาที่เขาพบเมื่อครู่”
“ไอหยา!”
“จุ๊! จุ๊!เ้าอย่าเสียงดังสิ รีบหลบออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะค่อยปรึกษากัน”เถียนฮุยพลันนึกขึ้นได้ว่าหากเขาถูกคนของนางมารจับได้ต้องเสียค่าปรับถึงหนึ่งพันตำลึง“รีบออกไปทางประตูด้านหลังกันเถอะ”
คนทั้งสามหมายใจจะกลับไปปรึกษาหารือกันที่เหลาสุราร่ำสุขก็ตนทว่าเมื่อเปิดประตูเล็กออกไปก็พบกับซู่หวนที่ยืนยิ้มรออยู่พร้อมบ่าวรับใช้อีกสองคน
“นายท่านเรียนเชิญตามข้ามาเถิด นายหญิงรออยู่แล้วเ้าค่ะ”
เถียนฮุยหน้าไม่เปลี่ยนสีเขาคิดคำตอบสำหรับจะแก้ตัวเอาไว้พร้อมแล้ว จึงหันไปขยิบตาให้กับเหมาฮ่าวฝ่ายนั้นยินดีรับความผิดแทนทั้งหมดคนทั้งสามจึงเดินตามหลังสาวใช้ของซิวเชี่ยนไปยังเหลาสุราร่ำสุขสาขาที่อยู่ไม่ไกลจากหอเหลียนฮวา
ภรรยาเ้าหนี้ของเถียนฮุยยกยิ้มมุมปากเอ่ยทักทายสหายทั้งสองของสามีตามมารยาทก่อนจะจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของเถียนฮุย
“ท่านพี่มาเยือนหอเหลียนฮวาเช่นนี้เห็นทีคงเตรียมเงินพันตำลึงไว้ให้ข้าแล้วสินะ” น้ำเสียงของซิวเชี่ยนเยือกเย็นสายตาของนางก็แข็งกระด้าง ไม่เหมือนกับภรรยาที่หึงหวงสามีสักนิด
บุรุษทั้งสามรู้สึกประหลาดใจที่นางตามหาเถียนฮุยได้อย่างรวดเร็วท่าทางของนางดูเหมือนเ้าหนี้ที่ตามจิกหัวลูกหนี้ไม่มีผิด
“ข้าแค่มาเป็เพื่อนกับเสี่ยวฮ่าวเฉยๆเ้าเข้าใจผิดแล้ว” เถียนฮุยคลี่พัดออกโบกเบาๆยามอยู่ต่อหน้านางมารเขารู้สึกว่าตนเองโกหกไม่ค่อยคล่องปากนักอาจจะเป็เพราะท่าทางเยือกเย็นสุขุมของนาง กดดันให้เขารู้สึกตัวเล็กลง
“อืม...ท่านมาที่หอเหลียนฮวาเพื่อมาพบกับแม่นางไถจากนั้นก็พากันขึ้นไปในห้องของนางที่อยู่ชั้นสองอาคารด้านหลัง”
เถียนฮุยชะงักมือที่ถือพัด“เ้าแอบสะกดรอยข้าหรือ?”
ใบหน้าของนางมารสกุลซิวยังคงมียิ้มที่ชวนให้ขนลุก“หากให้ข้าเดาล่ะก็ ท่านกับนางคิดจะร่วมเตียงกันแต่สิ่งนั้นมันไม่สู้ใช่หรือไม่เ้าคะท่านพี่?”
******************************
563
![กลรักวังหลวง [서현]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1578381443_2778631.webp)
