กินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง ช็อปปิ้ง เดินข้างกัน จับมือ กอด นั่งโง่ๆข้างกัน หรือ อะไร อะไรคือสิ่งที่คนเรา้าจากคนที่เรามีความรู้สึกดีๆให้
ฉันเฝ้าถามตัวเองมาตลอดั้แ่ชอบเธอ
ว่าการชอบครั้งนี้ ควรจะมีจุดหมายปลายทางอย่างไรหรือจึงจะถือว่าการได้รักเธอในครั้งนี้ ถือเป็การประสบความสำเร็จ
ประสบความสำเร็จระดับใดหรือจึงพึงพอใจที่สุด?
แล้วถ้าพึงพอใจที่สุดแล้วความสัมพันธ์ของเราจะนานที่สุดหรือ?
เห็นหรือไม่ว่าไม่ว่าอย่างไร ก็หาจุดสิ้นสุดหรือคำตอบไม่ได้
เหมือนกับฉันตอนที่เธอถามออกมาด้วยประโยคคำถามที่คล้ายคลึงกันนี้ว่า
"เธอว่าเราจะไปกันได้ไกลแค่ไหนหรือ?"
ไม่มีใครรู้ เธอไม่รู้ ฉันไม่รู้ หรือหากจะลองถามคนอื่นๆ ก็คงได้คำตอบในลักษณะเดียวกันนี้ คือ
"ไม่รู้"
แต่ครั้งนี้มันแตกต่างไป เมื่อเธอยังคงนั่งนิ่ง หัวคิ้วชนกันจนแทบจะผูกเป็โบว์
"ยังสงสัยอะไรอยู่อีกหรือ?" ฉันถาม
"เปล่า แต่เราแค่อยากจะถามเธอว่า ความรักในแบบที่เรากำลังพบเจอกันอยู่นี้ มันถูกแล้วจริงๆหรือ?"
แล้วฉันต้องตอบคำถามในแบบใครล่ะ? แบบที่ฉันคิดหรือ? หรือแบบที่คนส่วนใหญ่คิดหรือ? สุดท้ายก็ตอบเธอได้เพียง
"ไม่รู้เหมือนกันว่าถูกมั้ย แต่อยากรู้มั้ย ทำไมเราถึงรักเธอ"
"อยากรู้สิ อยากรู้มาตลอดนั่นแหละ"
"ก็เพราะว่าต่อให้พรุ่งนี้เราจะต้องจากกัน แต่ถ้าเธอถามว่าเรารักเธอมั้ย เราก็ตอบได้เพียงว่ารักเธอ ทั้งๆที่เราไม่รู้อะไรเลย"
"ไม่รู้อะไรหรือ?" เธอถามต่อ
"ไม่รู้ว่ารักเธอมากขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่"
ฉันยิ้ม เธอยิ้ม
ไม่มีการซักถามกันต่อ
เธอหยิบหูฟังบลูทูธขึ้นมาข้างหนึ่งของเธอใส่เข้ามาในหูฉัน และ ใส่อีกข้างให้ตัวเอง
ฉันยังคงนิ่งเพื่อสังเกตว่าเธอจะทำอะไรต่อไป
เธอกดเข้าแอพพลิเคชันสีแดงที่มีสามเหลี่ยมอยู่ตรงกลาง
พิมพ์ตรงช่องค้นหาว่า "ชายคนหนึ่ง"
กดเล่น
ฉันฟัง เธอร้องคลอไปตามดนตรี
วันนั้นจบลงที่เรานั่งฟังเพลงรักยุค90ด้วยกัน
ไม่มีการสนทนา แต่ไม่เงียบ และไม่อึดอัด
ฉันจึงตัดสินใจบอกความในใจออกไปว่า
"หากวันนี้ฉันต้องรักใครอีกครั้ง คนร่าวมทางขอเป็เธอนั้นได้หรือเปล่า?"
เธอไม่ตอบ แต่เลือกยิ้มแล้วพยักหน้าให้หนึ่งที
อ่านแล้วอาจจะไม่เข้าใจว่าที่ฉันเล่ามาทั้งหมด้าจะสื่ออะไรหรือ
ฉันไม่ได้อยากสื่อสารถึงความนัยใดๆ หากเพียงจะขอจดบันทึกไว้ว่าครั้งหนึ่ง ยังมีคนๆหนึ่งที่เห็นคุณค่ากัน
10
