ผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า

    พลังคือทุกอย่าง

    ณ ตระกลูหลิน

     

    ท่านพ่อขอตังหน่อย!!!

     

    ท่านพ่อผมโดนรังแกอีกแล้ว!!!

     

    ท่านพ่อต้องช่วยนะ!

     

    เสียงดังแหลมมาตัังแต่หน้าประตู

     

     

    ไอ้ลูกหมา  แกจะ๻ะโ๷๞ให้ฉันอับอายคนอื่นทำไม!!

     

    หุบปาก!!

     

    เสียงคำรามราวกับสายฟ้าฟาดดังก้องไปทั่วบริเวณนั้น

     

     

    ตรงประตูทางเข้า ชายวัยกลางคนที่มีออร่า

    ราวกับจักรพรรดิ กำลังเดินออกมา   มีใบคมคายแล้วคล้ายกับหลินฟานราวหกส่วน

    เขาคือหลินคง เป็๲หัวหน้าตระกลูหลิน ณ ปัจจุบัน

     

     

    "พาลูกเข้ามาในบ้าน แล้วค่อยคุยกันเถอะคุณ"

     

    เสียงอ่อนนุ่มดังออกมาจากตัว

     

     

    หลินฟานเดินตามพ่อแล้วแสดงหน้าราวกับตัวเองไม่ผิดแล้ว ส่งเสียงฟัดฟาด คิดในใจ'ถึงท่านพ่อจะเก่งกาจแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องเชื่อท่านแม่อยู่ดี เฮ้ออ'

     

     

    ณ ห้องโถงตระกูลหลิน

     

     

    มีคนยืนอยู่สอง หญิงวัยกลางคนที่มีลักษณะคล้ายหลินฟานอยู่สี่ส่วน กำลังยืนข้างเด็กสาวที่กำลังมีท่าทางโกรธแล้ว  ส่งเสียงฟืดฟาดท่าจมูกซึ่งก็คือ จือหลิง

     

     

    "ท่านแม่ช่วยผมด้วยนะ ผมไม่ได้ทำไรผิดเลย

    จิงๆๆนะ"

     

     

    "บัดซดไอ้ลูกหมา แกชอบก่อเ๹ื่๪๫ให้ฉันตลอดเลย คอยให้ฉันตามเช็คก้น แกตลอดหัดโตเป็๞ผู้ใหญ่แล้ว"

     

    ทั้งเ๹ื่๪๫ตามจีบคุณหนูตระกลูใหญ่

     

    ขายของปลอมให้กับตระกลูอื่น

     

    ไถตังเพื่อนอ้างชื่อตระกลู

     

    ปลอมเป็๞อาจารในสถาบัน

     

    ขโมยชั้นในอีก มีอีกต่างๆนาๆที่แกก่อ บัดซดแค่คิดก็ทำให้ฉันโกรธตลอดเลยไอ้ลูกหมา"

     

    หลินคงกล่าวขึ้นด้วยน้ำโกธรจัด

     

    คุณคะ ใจเย็นๆก่อนสิคะ ลูกทำไปเพราะตั้งใจหรอกคุณ

     

     

    ท่านอา หลินฟานยังก็ชอบแกล้งหนูตลอดเลยคะ

    ่

    บัดซด จือหลิงใครแกล้งเธอกัน ฉันแค่มองอกแบนของเธอแค่นั้นเนี่ย บ้าเอ้ยย!!!

     

    หลินฟานแย้งกับในทันที  'ฉันแค่มองหน้าอกแบนๆ แ

    ล้วของเธอก็ถอนหายใจตลอดแค่นั้นเองนะเว้ยย แล้วฉันผิดอะไร'

     

     

     

    "หลินฟานหยุดแกล้งจือหลิงได้แล้วนะ ทำแบบนี้มันไม่ดีรู้นะ แม่รู้สึกว่ายานอวกาศที่ซื้อให้ครั้งล่าสุดนี้ เหมือนจะไม่จำเป็๞ต้องใช่แล้วมั้ง"

     

    หลินจิงจิงกล่าวขึ้นมาพร้อมกับยิ้ม

     

    'หญิงวัยกลางคนที่กล่าวขึ้นมาคือแม่ของเขา

    สิ่งทีน่ากลัวของท่านแม่ไม่ใช่คำพูดแต่เป็๲รอยยิ้มต่างหาก เวลายิ้มที่ไรต้องมีเ๱ื่๵๹ให้เขาต้องปวดหัวตลอด'

     

     

    "ครับๆ ผมจะไม่แกล้งจือหลิงแล้ว จะไม่ทำให้ตระกูลต้องอับอายอีกแล้ว "

     

    หลินฟานกล่าวขึ้นพร้อมกับทำหน้ารู้สึกผิด

     

    แกพูดอย่างงี้กี่รอบแล้ว หัดทำให้ได้บ้าง

     

    "ถึงคนอื่นจะรังแก  แต่เหตุผลก็เพราะแกมันอ่อนแอ พลังคือทุกอย่างถ้าวันไหนแกมีพลังมากพอแกจะทำผิดไรก็ได้ทั้งนั้น"

     

     จำไว้  "พลังคือทุกอย่าง"

     

    "ฉันหวังว่าแกจะเข้าใจเพราะ ฉันก็เริ่มแก่แล้ว

    เฮ้อออ"

     

    แกจะไปไหนก็ไป เดี๋ยวฉันให้คนไปซื้อยาเพิ่มพลังให้  

     

     

    "ขอบคุณครับท่านพ่อ"

     

    หลินฟานกล่าวขึ้นขณะรีบวิ่งออกจากห้อง