ตอนที่ 11
ในบ้านหลังหนึ่ง มีชายสองคนที่กำลังคุยกันถึงเื่ที่กำลังเป็ข่าวในตอนนี้ อีกคนคิดถึงเื่ราวที่เกิดขึ้นเหมือนกับเป็เื่ทั่วไป แต่อีกคนกลับคุยเื่ที่เกิดขึ้นด้วยความเป็ห่วงหญิงสาว แต่ก็รู้สึกดีใจที่อีกฝ่ายไม่ได้มีพันธะแล้ว เขาก็จะได้สามารถเข้าไปสานสัมพันธ์ได้ เมื่อก่อนเขาทำเพียงได้แต่แอบมองเท่านั้นเอง และก็เพราะแอบมองอยู่บ่อยๆ ทำให้เขาได้ช่วยเธอจากความตายมาได้
"เหว่ยหนาน เื่ที่ เยี่ยนฟาง ถอนหมั้นแล้วจึงหรือเปล่า"
เขาไม่ค่อยได้อยู่บ้านทั้งวัน เพราะต้องเดินทางแต่เช้า และตอนเย็นก็กลับมานอนที่บ้าน แม้จะเหนื่อยไปสักหน่อย แต่เขาก็ยอม เพราะเป็ห่วงพ่อแม่และน้องสาว บ้านเขาห่างไกลจากบ้านหลังอื่น จึงทำให้เป็ห่วงมากขึ้น แต่ก่อนมีบ้านที่ใกล้กันอยู่หลังหนึ่ง แต่ตอนนี้มันร้างไร้ผู้คนอยู่อาศัย ทำให้เขายิ่งเป็ห่วงมากยิ่งขึ้น
"ก็ใช่นะสิ ที่นายไปช่วย เยี่ยนฟางเอาไว้ได้ เห็นเขาบอกว่าเธอ้าจะจบชีวิตเพราะทนความอับอายไม่ไหว แต่เื่จริงเป็มาอย่างไรฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน นายก็รู้ชาวบ้านมักจะพูดกันไปเรื่อย ไม่รู้ว่าเื่จริงมีแค่ไหนกัน"
"เื่จริงมีแค่ไหนไม่รู้ ขอแค่ให้เธอไม่มีพันธะก็พอแล้ว ฉันจะได้หาโอกาสเข้าไปคุยกับเธอได้ ไม่ต้องคอยแอบมองอย่างที่แล้วมา แต่เธอโดนยกเลิกงานหมั้นก็ดีแล้ว ไอ้ผู้ชายสารเลวคนนั้น ไม่ได้ซื่อสัตย์อะไรเลย นายก็รู้ก็เห็น มันไม่ซื่อสัตย์ยังไม่พอ ยังจะคบหากับน้องสาวของคู่หมั้นตัวเองอีก เป็ผู้ชายที่น่ารังเกียจจริงๆ"
เมื่อคิดถึงสิ่งที่เขาได้ไปเห็นมากับตา ว่าผู้ชายที่เป็คู่หมั้นของคนที่เขาชอบกลับไปแอบคบหากับน้องสาวของเธอ ทำให้เขาอยากจะเข้าไปทำร้ายพวกเขาให้ได้ แต่ก็ไม่อยากจะให้เกิดเื่เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะปกป้องเธอในฐานะอะไรเหมือนกัน
"เื่นั้นมันก็จริง แต่เื่ที่เกิดขึ้นมันก็ยากจะทำใจเหมือนกัน แม้จะไม่ได้รักได้ชอบกัน แต่ทุกคนในหมู่บ้านก็รับรู้แล้ว ผู้หญิงจึงเป็ฝ่ายเสียหายมากกว่า ส่วนผู้ชายไม่มีอะไรอยู่แล้ว เดี๋ยวก็คงจะหาคู่หมั้นใหม่ได้ แต่คงจะไม่ใช่เร็วๆ นี้หรอกมั้ง ถ้าพวกเขารู้จักคิดนะ แต่ถ้าไม่คิดอะไร คงจะมาขอน้องสาวของอดีตคู่หมั้น ทีนี้ล่ะ ได้ดังอีกครั้งอย่างแน่นอน"
คนที่น่าสงสารที่สุดก็ยังไม่พ้น เยี่ยนฟาง คนที่เพื่อนเขาชอบมาเนิ่นนาน มีผู้หญิงมาชอบกี่คนก็ไม่เคยสนใจ ทั้งที่รู้ว่าเขามีคู่หมั้นั้แ่อยู่แล้วก็ตาม เอาแต่คอยเฝ้าแอบมองเขา แต่ไม่เคยที่จะเขาไปคุยเลย เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเสียชื่อเสียง เขามีเพื่อนที่แสนดีเป็อย่างมาก และในเวลาไม่นานนี้ เขาจะกลายเป็น้องเขยของเพื่อนคนนี้ เพราะว่าน้องสาวเป็คนรักของเขาเอง กว่าที่เขาจะผ่านด่านพี่ชายของคนรักมาได้ ก็ต้องใช้เวลานานอยู่เหมือนกัน เพราะเพื่อนของเขาหวงน้องสาวเป็อย่างมาก
"ไม่รู้ว่าเธอจะทำใจได้หรือยัง นายบอกว่าเธอไม่สบายมากไม่ใช่หรือ แล้วตอนนี้เป็อย่างไรบ้าง"
"น่าจะดีขึ้นแล้วนะ เห็นชาวบ้านเขาคุยกัน เหมือนกับว่าหายดีแล้ว แต่มีเื่ใหม่มาอีกน่ะสิ"
"มีเื่อะไรหรือ"
เขารีบถามด้วยความอยากรู้ เพราะเื่อะไรที่เกี่ยวกับเยี่ยนฟาง เขาอยากรู้ทุกเื่
"นายนี่มันจริงๆ เลย นี่อยากจะรู้เื่ของเยี่ยนฟางไปเสียทุกเื่ อย่างกับเป็คนรักของเธออย่างนั้นล่ะ"
เมื่อ เหว่ยหนาน พูดอย่างนั้น ทำให้คนที่ถูกแซวถึงกับหน้าแดงด้วยความเขินอาย เพราะเขาอยากรู้ทุกเื่ของเธอจริงๆ แต่เขาก็เป็กับเยี่ยนฟาง คนเดียวนี่นา คนอื่นเขาไม่ได้รู้สึกแม้แต่อยากเข้าใกล้เลยด้วยซ้ำ ยิ่งรู้จักยิ่งไม่้าเลยสักนิด
"เื่ของฉัน นายแค่ตอบคำถามที่ฉันอยากจะรู้ก็พอแล้ว จะพูดมากทำไมกัน"
"แซวนิดแซวหน่อย ทำมาแกล้งโมโหกลบเกลื่อน รู้ทันหรอกน่า"
"คุณเพื่อนครับ ได้โปรดบอกมาหน่อยครับ ไม่อย่างนั้น เท้าของผม คงจะเอาไปพักไว้ที่หน้าอกของคุณในไม่ช้านี้แล้วนะครับ ถ้ายังลีลาอยู่อย่างนี้"
ถ้าไม่กลัวว่าน้องสาวเขาจะเข้ามาเห็นแล้วโกรธเอานะ เขาจะถีบเพื่อนคนนี้ให้หงายหลังไปเลย ที่ชักช้า ทั้งที่รู้ว่าเขา้าจะรู้ ยังจะลีลาอยู่ได้
"ก็เื่ที่ชาวบ้านเขาเอาไปพูดกันว่า เยี่ยนฟางถูกถอนหมั้น จนถึงกับะโน้ำตาย เป็เื่จริง ทำให้บ้านใหญ่ถึงกับตัดขาดและแยกบ้านให้ครอบครัวของลุงซีซวนน่ะสิ"
"ถึงกับต้องตัดขาดและแยกบ้านเลยหรือ ไม่ใช่ความผิดของเธอเสียหน่อย ทำไมพวกเขาใจร้ายเกินไปแล้ว ยายเฒ่ายอมให้ลูกชายแยกบ้านได้ยังไงกัน ปกติก็เห็นรักลุงซีซวนอยู่นี่นา"
"คิดว่าน่าจะเื่กลัวว่าหลานสาวคนโปรด จะถูกมองไม่ดีไปด้วยหรือเปล่า แต่ที่รู้มานายก็รู้ว่าบ้านใหญ่มีลูกชายที่ทำงานโรงงาน ซึ่งมีเงินเดือน แล้วอย่างป้าอ้ายเย่ว คงจะเห็นถึงความ เสียเปรียบของบ้านตัวเอง เพราะได้ข่าวว่า้าแยกบ้านหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้สำเร็จเสียที"
ได้ยินชาวบ้านว่าป้าอ้ายเย่ว มักจะนำเื่ที่บ้านตัวเองเสียเปรียบบ้านรอง ไปพูดในทางที่ไม่ดีเหมือนกัน และยังจะเื่เจ็บป่วยของเยี่ยนฟางอีก และพอมีเื่เกี่ยวกับเื่ของลูกสาวที่เป็ที่รักยิ่งทำให้ตัดสินใจง่ายมากยิ่งขึ้น แต่คนที่น่าสงสารคงจะไม่พ้นบ้านรองที่แยกตัวออกมา ไม่รู้ว่าต่อไปจะต้องทำอย่างไรกัน เพราะแรงงานมีเพียงลุงซีซวนคนเดียวเท่านั้น คงจะลำบากกันมาก
"แล้วพวกเขาจะทำอย่างไรกันล่ะ ที่ต้องแยกบ้านอย่างนั้น พวกเขาจะไปอยู่ที่ไหนกัน"
เมื่อได้ยินอย่างนี้ทำให้อดที่จะเป็ห่วงมากยิ่งขึ้น ตัวเองก็เพิ่งจะเจอเื่ร้ายๆ มา แต่กลับต้องมาพบปัญหาที่ใหญ่มากอีกครั้ง จะทนได้หรือเปล่านะ
"นายจำบ้านร้างที่ใกล้บ้านนายได้หรือเปล่าที่ไม่มีคนอยู่นานแล้ว"
"ทำไมจะจำไม่ได้กัน อยู่ใกล้กันแค่นี้เอง"
"บ้านหลังนั้น เป็บ้านของ ป้าต้าเหนิง แม่ของ เยี่ยนฟาง ฉันคิดว่าพวกเขาคงจะย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนั้นล่ะ เพราะคงจะปลูกใหม่ไม่ได้ เพราะต้องใช้เงินเยอะ คงจะซ่อมแซมกัน ฉันคิดว่าพรุ่งนี้พวกเขาคงจะมาดูกัน ถ้านายอยากจะทำคะแนนก็อย่าลืมไปช่วยล่ะ จะได้เป็ที่รักของบ้านนี้ เขาจะได้เห็นความดี จะได้เข้าหาลูกสาวของเขาได้"
บอกกับเพื่อนที่กำลังรับฟังอยู่ และอีกฝ่ายก็ยิ้มออกมา คงจะรู้แล้วว่าจะต้องอย่างไร ให้ตัวเองเข้าบ้านนั้นได้
"นายนี่สมแล้วที่เป็เพื่อนที่ดีของฉัน รู้ไปเสียทุกเื่ว่าเพื่อน้าอะไร"
"ทำไมจะไม่รู้ล่ะ คบกันมาั้แ่เด็ก ถ้าไม่มีฉันก็ไม่มีใครคบนายแล้ว"
"นายเองก็เหมือนกันนั่นล่ะ ไม่มีใครคบเหมือนกัน"
แล้วทั้งสองคนก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจที่นึกถึงความหลัง ที่ทั้งสองคนแสบพอกัน ไม่เคยทำใครก่อน แต่ก็ไม่ยอมใครเหมือนกัน จึงมักจะไม่มีใครมาหาเื่เพราะคนที่เข้ามาหาเื่มักจะสู้ทั้งสองคนไม่ได้
"พวกพี่สองคนหัวเราะอะไรกันหรือคะ เสียงดังเข้าไปถึงในบ้านเลย"
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของทั้งสองคนจึงได้เดินออกมา ตอนแรกไม่ได้เข้ามาเพราะเหมือนว่าทั้งสองคนกำลังคุยอะไรสักอย่าง จึงไม่อยากจะเข้ามาขัดการคุยของพวกเขา
"ไม่มีอะไรหรอกครับ พี่กำลังจะหาพี่สะใภ้ให้ไฉ่หงน่ะสิ" บอกกับคนรักของเขาเสียงนุ่ม ผิดกับบเมื่อสักครู่ที่คุยกับเพื่อน
"จริงหรือคะ พี่ลี่ิ พี่เหว่ยหนาน ที่ฉันกำลังจะมีพี่สะใภ้"
พี่ชายของเธออายุ 20 ปีแล้ว แต่ว่าเธอไม่เห็นว่าเขาจะชอบใครเลยสักคน มีแต่พวกผู้หญิง ที่ชอบมาตาม และบางทีก็ชอบมาถามเธออยู่บ่อยครั้ง แต่เธอรู้ว่าพวกผู้หญิงพวกนี้พี่ชายของเธอไม่น่าจะสนใจ เพราะเธอเองยังรู้สึกรำคาญเลย พี่ชายของเธอคงจะไม่ต่างกันสักเท่าไร แต่ตอนไปทำงาน เธอก็ไม่เห็นว่าเขาพูดถึงว่ามีคนที่ชอบอยู่ที่โรงงานหรือเปล่า แต่ที่ดูคงจะไม่มีอย่างแน่นอน
"อย่าไปเชื่อ เหว่ยหนาน ให้มันมาก พูดจาไปเรื่อย"
เมื่อพูดออกไปเหมือนว่าจะโกรธเพื่อน แต่ที่หูและหน้าที่แดงกลับดูไม่ยากว่าเื่ที่คนรักของเธอพูดนั้นต้องเป็ความจริง อยากจะรู้เสียแล้วสิว่าคนอย่างไหนกันนะที่ทำให้พี่ชายของเธอชอบได้
"แหม..พี่ลี่ิ จะชอบใครก็ต้องรีบแล้วนะคะ อย่ามัวแต่รออยู่ ไม่เข้าไปคุยกับเขา เดี๋ยวคนอื่นเข้ามาก่อน เดี๋ยวพี่จะไม่มีสิทธิ์นะคะ ถ้าเขาชอบคนอื่นไปก่อน"
ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมอย่างแน่นอน เขาจะต้องทำความรู้จักกับเธอ และต้องขอเธอเป็คนรักให้ได้ ขอแค่เธอให้โอกาสเขาเท่านั้น เขารับรองว่าเขาจะทำให้เธอมีความสุขที่สุด เื่ที่แล้วมาเขาไม่ได้สนใจเลยสักนิด กับคิดว่ามันทำให้เขาได้โอกาสที่จะสานสัมพันธ์กับเธอ ถือว่าเป็เื่ดีสำหรับเขาเสียด้วยซ้ำ
( ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ )
5K
