[ ค่ะบอส กำลังจะขึ้นรถตู้แล้วค่ะ ]
[ อย่าลืมเช็คเอกสารให้ผมก่อนด้วยนะ เดี๋ยวผมรอสาย ]
[ ทราบแล้วค่ะ สักครู่นะคะบอส ]
หนิงชิงรีบวิ่งขึ้นรถตู้ที่กำลังจะออกเดินทางไปเมืองไห่เฉิง ที่ซึ่งเธอต้องไปดูทำเลให้กับบอสของเธอ จากนั้นหนิงชิงก็รื้อกระเป๋าเอาเอกสารออกมาเพื่อบอกข้อมูลที่บอส้า ไม่นานหลังจากคุยโทรศัพท์ เสียงเบรกดังกึกก้องไปทั่วทั้งรถตู้ที่เธอนั่ง
เอี๊ยด!!! โครม!
รถตู้ที่ถูกรถบรรทุกหลับในชนเข้าอย่างจังจนร่างของหนิงชิงที่ยังไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยลอยทะลุออกจากรถตู้จนเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ก่อนตายเธอได้แต่คิดว่าตนเองสะเพร่าที่ไม่คาดเข็มขัด คนอื่น ๆ ในรถาเ็กันมากน้อยต่างกันไป มีเพียงหนิงชิงคนเดียวที่ิญญาหลุดออกจากร่างแล้ว
ิญญาของหนิงชิงได้แต่ดูสภาพรถตู้และคนอื่น ๆ เธอยังคิดว่าซวยจริง ๆ ที่เธอไม่คาดเข็มขัดนิรภัยจนต้องตายั้แ่อายุยังน้อย หลังคิดสะระตะไม่นานก็มีเสียงเฒ่าชราเรียกเธอ เธอจึงหันไปมองเห็นเฒ่าชรากำลังลอยอยู่เหมือนเธอ
“คุณตาก็ตายแล้วเหมือนกันเหรอคะ”
“เพ้ย! ตายเตยอะไร ข้าเป็เทพที่จะมาช่วยเ้าต่างหากเล่า แต่ข้ามาช้าเกินไปจนเ้าิญญาออกจากร่างเสียแล้ว เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ ข้าจะส่งเ้ากลับไปที่ตระกูลบรรพบุรุษของเ้าพร้อมกำไลมิติที่มีห้องคอนโดของเ้าอยู่”
“เอ่อ เหตุใดท่านจึงได้ใจดีแปลก ๆ เล่าท่านผู้เฒ่า มีอะไรที่ข้าควรรู้หรือไม่”
“ไม่มี๊ ไม่มี เ้าจะคิดมากไปใย ในเมื่อข้าจะให้ชีวิตใหม่กับเ้า เอ้า เอาไปกำไลมิติของเ้า เ้าเพียงแต่เพ่งจิตก็จะมองเห็นภายในและสามารถเข้าออกได้ตามใจเ้า เอาล่ะ ข้าเสียเวลามามากแล้ว เดี๋ยวข้าจะส่งเ้าไปยังโลกใหม่ที่มีครอบครัวของเ้ารออยู่ก็แล้วกัน”
“ขอบคุณท่านผู้เฒ่าเ้าค่ะ”
หนิงชิงไม่รู้ว่าโลกหน้าจะเป็อย่างไร แต่นางใส่กำไลเอาไว้ในแขนด้วยกลัวจะซุ่มซ่ามทำตกหายไปอีก กระทั่งไม่นานนักสติของหนิงชิงก็หายไป นางหลับใหลไปทั้งอย่างนั้นไม่รู้ว่านานเท่าใด
ส่วนเื่ราวที่เกิดอุบัติเหตุทำให้บอสของหนิงชิงได้แต่เสียใจที่เขามัวแต่ห่วงเื่งานจนลูกน้องสุดแกร่งของเขาต้องมีอันเป็ไป หนิงชิงเองเป็เพียงเด็กกำพร้าที่สู้ชีวิตมาจนโต บอสของเธอเห็นว่าเธอไม่มีญาติเขาจึงรับเป็เ้าภาพจัดงานศพให้เธอจนกระทั่งเสร็จสิ้นพิธี เขายังได้ขออโหสิกรรมกับเื่ราวที่ผ่านมาทั้งหมดที่เขาเคยใช้งานเธอมากเกินไป เพื่อที่ชาตินี้พวกเขาจะได้ไม่ติดค้างกันอีก
กว่าที่งานศพจะจบลงก็เป็เวลาสามวันแล้วหลังจากหนิงชิงตายไป ในงานมีเพียงเพื่อนร่วมงานของเธอเท่านั้นที่มากันแทบทุกวัน ทุกคนรู้ดีว่าหนิงชิงสำคัญกับบริษัทขนาดไหน เธอเป็วิศวกรสาวที่ขยันขันแข็งมากจนได้รับความไว้วางใจจากบอสให้ขึ้นเป็ผู้จัดการั้แ่อายุยังน้อย เพื่อนร่วมงานทุกคนไม่มีใครอิจฉาหนิงชิงเลย เพราะพวกเขาต่างเห็นว่าหนิงชิงทำงานอย่างทุ่มเทมากจริง ๆ ให้กับบริษัท คนอื่น ๆ ยังทำได้ไม่ถึงครึ่งที่เธอทำเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้ไม่มีหนิงชิงแล้ว พวกเขาไม่รู้ว่าบอสจะให้ใครมาทำหน้าที่แทนหนิงชิงด้วยซ้ำ
หลังงานศพของหนิงชิงจบลง บริษัทก็เปลี่ยนโครงสร้างใหม่โดยนำเื่ของหนิงชิงมาเป็บทเรียน บอสเลือกคนที่าุโที่สุดขึ้นมาแทนตำแหน่งของหนิงชิง แต่เขาลดความเข้มข้นของการทำงานลงมากโข ด้วยรู้ดีว่าหากเขายังทำงานเหมือนเมื่อก่อน มีหวังผู้จัดการคนใหม่ก็คงจะต้องจากไปเหมือนหนิงชิงเป็แน่ ตอนนี้เขา้าให้ทุกคนในบริษัททำงานในหน้าที่ตนเองให้ดีเท่านั้น งานส่วนอื่นเขาจะรับผิดชอบเอง
บรรดาพนักงานต่างได้รับอานิสงฆ์จากการตายของหนิงชิง พวกเขายังถือว่าหนิงชิงเป็คนทำงานที่แกร่งที่สุดในบริษัทเช่นเดิม และพวกเขายังเอาอย่างหนิงชิงเื่การทำงานอีกด้วย แต่ไม่ได้หักโหมเหมือนที่หนิงชิงทำ ด้วยพวกเขารู้ดีว่าตนเองไม่สามารถทำได้ทุกอย่างเหมือนหนิงชิงหญิงแกร่งแห่งบริษัทในศตวรรษที่ 21 คนนั้นนั่นเอง
หนิงชิงที่หมดสติไปไม่รู้ว่าเธอหมดสติไปนานแค่ไหนแล้ว แต่ตอนนี้เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเ็ปในร่างกายจนเธอคิดว่าเธอตายแล้วทำไมยังเ็ปแบบนี้อีก แถมเธอยังได้ยินเหมือนมีใครไม่รู้มานั่งร้องไห้เสียงดังข้างหูเธอทำเอาเธอที่เ็ปเนื้อตัวไปหมด ปวดหูเข้าไปอีก เธออยากลืมตาตื่นแต่เหมือนว่าร่างกายไม่ฟังคำสั่งของเธอเลย เธอได้ยินแต่เสียงพร่ำเรียกชื่อเธอไม่หยุดพร้อมเสียงร้องไห้หลายเสียงจนเธอทนไม่ไหว
หนิงชิงฝืนลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วก็มองเห็นเพดานเก่า ๆ เหมือนบ้านดินในหนังสือที่เธอเคยเห็น พอหันไปด้านข้างเธอพบเด็กสองคนกับผู้หญิงผอมบางคนหนึ่งร้องไห้อยู่และเอาแต่พร่ำบอกว่าอย่าให้เธอเป็อันใดไป ทำเอาหนิงชิงอยากสลบไปอีกรอบ นี่เธอมาอยู่ในครอบครัวเช่นไรกันแน่ ท่านผู้เฒ่าเหตุใดไม่บอกเธอบ้างเล่า
“หนิงชิง ลูกรู้สึกยังไงบ้าง ไหนบอกแม่มาหน่อยสิ รู้ไหมแม่เป็ห่วงลูกขนาดไหน ทีหลังอย่ามาขวางแบบนี้อีกนะลูก แม่ทนได้แต่แม่ทนเห็นลูกเจ็บตัวแบบนี้ไม่ได้”
หนิงชิงพยักหน้ารับคำแล้วจู่ ๆ นางก็ปวดหัวจี๊ดขึ้นมา ภาพในหัวของนางบอกเล่าเื่ราวของครอบครัวนี้ให้กับนางทราบทั้งหมด นางเป็พี่ใหญ่ชองน้องชายน้องสาว ครอบครัวของพวกเธอต้องรองมือรองเท้าท่านย่าและครอบครัวท่านลุงทั้งสองมานานนับั้แ่เธอจำความได้ หนิงชิงมองอดีตผ่านความทรงจำของร่างเดิมจนรู้ว่าตอนนี้เธออายุเพียงสิบขวบเท่านั้น แต่กลับถูกลูกหลงตอนที่ป้าใหญ่จะทำร้ายแม่ของเธอจนสลบไป ทุกคนต่างเป็ห่วงเธออย่างมาก แม้แต่เงินอีแปะเดียวสำหรับเรียกหมอท่านย่ายังไม่ให้ครอบครัวเธอเลย ทั้งที่พ่อของเธอส่งเงินให้กับครอบครัวอยู่ตลอด แต่พอครอบครัวเธอต้องใช้เงินกลับไม่ได้รับความเมตตาแม้แต่นิดเดียว เื่ราวในหัวของหนิงชิงหยุดลงในวันที่เธอถูกทำร้ายจนตายเพราะร่างกายอ่อนแอ ร่างเดิมขอให้เธอช่วยดูแลครอบครัวแทนเธอด้วยก่อนที่ร่างิญญาจะจางหายไป
หนิงชิงได้แต่คิดว่าตอนนี้ในเมื่อนางต้องอาศัยร่างนี้และครอบครัวนี้ นางจะเปลี่ยนครอบครัวของนางให้ได้ในสักวันหนึ่ง แต่ก่อนอื่นนางต้องรีบหายดีเสียก่อน หนิงชิงนึกถึงกำไลก็ได้แต่แอบจับ ๆ ก็พบว่ากำไลยังอยู่ แต่ดูเหมือนคนอื่นจะมองไม่เห็นกำไลของนาง เช่นนี้ยิ่งสะดวกับนางยิ่งนัก หากคนอื่นเห็นเข้าแล้วมาชิงเอาไปนางคงซวยอีกแน่