พวกเขาเดินทางต่อ ผ่านอุโมงค์แคบๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนจะมาถึงบริเวณที่เป็เหมือนห้องโถงกว้างใหญ่ที่สุดของดันเจี้ยน เพดานของห้องโถงสูงลิบลิ่ว มีผลึกน้ำแข็งขนาดมหึมาห้อยระย้าลงมาคล้ายโคมระย้าอันวิจิตรตระการตา อากาศในห้องโถงนี้เย็นะเืจนกระทั่งไอน้ำในอากาศแข็งตัวกลายเป็เกล็ดน้ำแข็งขนาดเล็กๆ ลอยฟุ้ง
และที่ใจกลางห้องโถงนั้น มีร่างของอสูรตัวสุดท้ายที่ใหญ่โตที่สุดกำลังนั่งสงบนิ่งอยู่ มันคือสิ่งที่เฝ้าสมบัติอันล้ำค่าของดันเจี้ยนแห่งนี้อย่างแท้จริง
มันคือ ‘จอมอสูรเหมันต์ – กลาเซียร์’ ร่างกายของกลาเซียร์สูงกว่าครีโอนถึงสามเท่า ประกอบขึ้นจากก้อนน้ำแข็งโปร่งแสงที่ส่องประกายสีฟ้าอ่อนอมขาว ด้านหลังมีปีกน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ดูราวกับแกะสลักจากหินอัญมณี ดวงตาของมันเป็ประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้า และมีพลังมานาน้ำแข็งที่หนาแน่นจนแทบจะจับต้องได้แผ่ออกมาทั่วบริเวณ
“จอมอสูรชั้นต้น” อควาเอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตาฉายประกายจริงจัง “ด้วยออร่าที่แผ่ออกมา พลังเวทของมันสมบูรณ์พร้อมทะลวงระดับได้ทุกเมื่อ มันคือผู้ปกครองที่แท้จริงของดันเจี้ยนแห่งนี้”
จินรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลจากกลาเซียร์ แม้จะมีระดับเท่าครีโอน แต่พลังของมันเหนือกว่าครีโอนอย่างเทียบไม่ติด ซึ่งเป็อีกระดับของความแข็งแกร่งโดยสิ้นเชิง ความรู้สึกที่ได้รับนั้นเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับูเาน้ำแข็งที่เคลื่อนไหวได้ บรรยากาศในห้องโถงกว้างนี้ยิ่งหนาวเหน็บจนจับขั้วหัวใจ
“เราต้องเตรียมพร้อมให้ดีที่สุด” จินเอ่ยกับอควา เสียงของเขาหนักแน่น “มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เราจะบุ่มบ่ามเข้าไปได้”
อควาพยักหน้าเห็นด้วย “พลังของมันบริสุทธิ์และเข้มข้นยิ่งกว่าอสูรน้ำแข็งตัวอื่นที่เราเจอมา การโจมตีธรรมดาอาจไม่ได้ผล มันสามารถละลายและแข็งตัวได้ในพริบตา ทำให้การโจมตีทางกายภาพแทบไร้ประโยชน์”
จินหยิบผลึกเบอร์รี่เยือกแข็งสองผลที่เหลืออยู่ออกมาจากมิติเก็บของ เขามองไปยังอควาเล็กน้อย คล้ายจะขอคำยืนยัน ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด
“เราจะใช้มันเดี๋ยวนี้” จินกล่าว “เพิ่มมานาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”
เขากัดกินผลึกเบอร์รี่เยือกแข็งเข้าไปทีละผล ความเย็นะเืของมันแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย แต่กลับไม่ใช่ความทรมาน มันคือความรู้สึกสดชื่นที่ช่วยชะล้างความเหนื่อยล้า มานาในตัวจินพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่เคยเป็มา เขารู้สึกเหมือนความจุมานาในร่างกายกำลังถูกขยายออกอย่างรวดเร็ว แต่ก็มั่นคง ไม่มีอาการเ็ปจากการดูดซับพลังของมันเลย นั่นอาจเป็เพราะเขาได้พลังธาตุน้ำมาแต่เดิม ซึ่งมีคุณสมบัติที่เข้ากันได้ดีกับพลังงานของเบอร์รี่ แม้จะไม่ได้เปลี่ยนธาตุ แต่มานาสูงสุดของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ขณะเดียวกัน อควาก็กินแล้วยืนสงบนิ่ง ปล่อยให้พลังงานน้ำแข็งหมุนวนรอบตัวอย่างสมดุล เขาพร้อมแล้วที่จะใช้พลังที่เพิ่งวิวัฒนาการมานี้อย่างเต็มที่
หลังจากที่จินดูดซับพลังงานจากผลึกเบอร์รี่เยือกแข็งจนหมดสิ้น เขาก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น สายตาจับจ้องไปที่กลาเซียร์
“พร้อมนะ อควา” จินเอ่ย
“ตลอดเวลา” อควาตอบกลับ เสียงของเขานิ่งสงบ แต่แฝงด้วยความพร้อมเพรียง
กลาเซียร์รับรู้ถึงการเตรียมพร้อมของทั้งสองร่างเล็กๆตรงหน้า มันค่อยๆลืมตาขึ้น แสงสีฟ้าเจิดจ้าจากดวงตาของมันจับจ้องมายังจินและอควา ก่อให้เกิดแรงกดดันที่หนาวเหน็บราวกับความตาย พลังมานาน้ำแข็งที่หนาแน่นจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเริ่มหลั่งไหลออกจากร่างของมัน มันเงื้อแขนขึ้นช้าๆ สร้างเคียวขนาดมหึมาที่ทำจากน้ำแข็งบริสุทธิ์ออกมาในมือ
มันไม่พูดจา เพียงแค่เงื้อเคียวขึ้นสูง และฟาดฟันลงมา
พิโรธกลาเซียร์ ทัณฑ์เคียวเหมันต์บดขยี้
เคียวขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่า พร้อมด้วยพลังทำลายล้างที่สามารถผ่าูเาให้แยกออกจากกันได้ ลมหายใจของจินสะดุด เขาเห็นเพียงคมเคียวที่พุ่งเข้ามาราวกับอสนีบาต
เวทผสาน โล่แห่งวารีศิลา
พลังธาตุน้ำและธาตุดินผสานกัน ก่อร่างเป็กำแพงน้ำแข็งที่แข็งแกร่ง และมีชั้นดินหนาเป็เกราะเสริมซ้อนอยู่ด้านหลัง โล่แห่งวารีศิลานี้มีขนาดใหญ่กว่าโล่ที่จินเคยสร้างมาทั้งหมด มันแข็งแกร่งยิ่งกว่าอะไรที่เขาเคยสร้างมา ราวกับูเาขนาดย่อมๆ ที่ตั้งตระหง่าน
เปรี้ยงงงงงงงง!!!
คมเคียวของกลาเซียร์ปะทะเข้ากับโล่แห่งวารีศิลาอย่างจัง เสียงสะท้านดังกึกก้องไปทั่วทั้งดันเจี้ยน พื้นน้ำแข็งร้าวราน ผนังถ้ำสั่นะเื เกล็ดน้ำแข็งโปรยปรายลงมาราวกับหิมะ โล่ของจินสั่นคลอนอย่างรุนแรงจนเกิดรอยร้าวไปทั่ว เขารู้สึกเหมือนถูกรถบรรทุกชนเข้าอย่างจัง แต่โล่ก็ยังคงต้านทานไว้ได้ ไม่แตกสลาย
‘แข็งแกร่งขนาดนี้เลยหรือ!’ จินกัดฟันแน่น เขาััได้ถึงพลังมหาศาลที่ปะทะเข้ามา นี่คือพลังของจอมอสูรอย่างแท้จริง
ในขณะที่โล่ของจินยังคงยื้อเวลาเอาไว้ อควาก็เคลื่อนไหว
เวทผสาน เงาเยือกแข็งแห่งคมมีด
เสียงที่ดูดูลึกล้ำและเ็าเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนที่ร่างของอควาจะเลือนหายไปในเงามืด เขาปรากฏตัวอีกครั้งที่ด้านหลังของกลาเซียร์ พร้อมด้วยคมมีดที่ทำจากน้ำแข็งสีดำทมิฬที่พุ่งเข้าโจมตีจุดอ่อนของจ้าวแห่งน้ำแข็งอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า คมมีดแต่ละเล่มแฝงไว้ด้วยพลังธาตุมืดที่ดูดกลืนพลังงาน และพลังธาตุน้ำแข็งที่สามารถสร้างความเสียหายต่อโครงสร้างน้ำแข็งของกลาเซียร์ คมมีดแต่ละเล่มถูกเล็งไปยังจุดเชื่อมต่อของเกล็ดน้ำแข็งบนร่างของกลาเซียร์อย่างแม่นยำ
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!
คมมีดจำนวนมากกระทบเข้าที่ข้อต่อและเกล็ดน้ำแข็งบนร่างของกลาเซียร์ สร้างรอยร้าวเล็กๆ น้อยๆ และทำให้แสงเรืองรองบนร่างกายของมันหรี่ลงไปบ้าง กลาเซียร์สะดุ้งเล็กน้อย แต่มันก็ยังไม่ได้รับาเ็สาหัส
กลาเซียร์คำรามด้วยความโมโห มันสะบัดปีกน้ำแข็งขนาดมหึมาของมันอย่างรุนแรง กระแสลมเย็นจัดพัดกระหน่ำไปทั่วห้องโถง
พายุเหมันต์ บลิซซาร์ดพิสุทธิ์
ลมพายุหิมะที่เย็นะเืและคมกริบราวกับใบมีดพวยพุ่งออกมาจากร่างของกลาเซียร์ พัดกระหน่ำไปทั่วห้องโถง แรงลมนั้นรุนแรงจนสามารถฉีกร่างมนุษย์ให้ขาดวิ่นได้ และเกล็ดหิมะแต่ละเม็ดก็คมราวกับเข็มน้ำแข็งนับล้านเล่มที่พุ่งเข้าใส่ จินรู้สึกเหมือนถูกกระหน่ำด้วยคมมีดนับไม่ถ้วน
จินะโหลบพายุหิมะอย่างรวดเร็ว ในขณะที่อควาถอยร่นกลับไปในเงามืดอีกครั้งเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะโดยตรง
‘ต้องโจมตีจากระยะไกล’ จินคิด ‘แต่การโจมตีด้วยเวทน้ำหรือดินอย่างเดียวก็ไม่น่าจะเพียงพอ’
เวทวารี ัวารีพิโรธ
จินรวบรวมมานาธาตุน้ำทั้งหมด ก่อร่างเป็ัน้ำขนาดใหญ่ที่พุ่งทะลวงผ่านพายุหิมะ พุ่งตรงเข้าชนร่างของกลาเซียร์หวังจะพันธนาการมันไว้
โฮกกกกก!
ัน้ำเข้าปะทะกับร่างของกลาเซียร์ แต่มันกลับถูกแรงพายุน้ำแข็งและพลังป้องกันของกลาเซียร์ทำให้แข็งตัวอย่างรวดเร็วและแตกสลายไปในที่สุด ราวกับถูกน้ำแข็งั์กลืนกิน
กลาเซียร์ไม่แม้แต่จะขยับ แสดงให้เห็นถึงพลังป้องกันที่น่าเหลือเชื่อ
“มันแข็งแกร่งเกินไป!” จินะโ เสียงของเขาเริ่มสั่นคลอนด้วยความเหนื่อยล้า “ทั้งพลังป้องกันและการโจมตี!”
อควาปรากฏตัวขึ้นข้างๆ จิน “เราต้องหาช่องโหว่ของมัน” เขาเอ่ยเสียงเรียบ “อสูรน้ำแข็งระดับสูงมักจะมีจุดอ่อนในเื่ความคล่องตัว หรือพลังงานที่ไม่เสถียรเมื่อใช้พลังมหาศาลต่อเนื่อง พวกมันไม่สามารถคงสภาพพลังที่สูงสุดไว้ได้ตลอด”
จินและอควายังคงหลบหลีกการโจมตีอันรุนแรงของกลาเซียร์ สลับกับการโจมตีสวนกลับด้วยเวทมนตร์ผสานพลังธาตุของตนเอง การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด พื้นและผนังของห้องโถงกลายเป็ลานน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวและเศษเสาน้ำแข็งที่หักโค่น เสียงปะทะของเวทมนตร์และเสียงคำรามของอสูรก้องกังวานไม่หยุด
จินและอควาผนึกกำลังกันอย่างเต็มที่ ใช้ทุกพลังและกลยุทธ์ที่มี แต่กลาเซียร์ก็ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคงราวกับูเาน้ำแข็งที่ไม่หวั่นไหวพวกเขาเดินทางต่อ ผ่านอุโมงค์แคบๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนจะมาถึงบริเวณที่เป็เหมือนห้องโถงกว้างใหญ่ที่สุดของดันเจี้ยน เพดานของห้องโถงสูงลิบลิ่ว มีผลึกน้ำแข็งขนาดมหึมาห้อยระย้าลงมาคล้ายโคมระย้าอันวิจิตรตระการตา อากาศในห้องโถงนี้เย็นะเืจนกระทั่งไอน้ำในอากาศแข็งตัวกลายเป็เกล็ดน้ำแข็งขนาดเล็กๆ ลอยฟุ้ง
และที่ใจกลางห้องโถงนั้น มีร่างของอสูรตัวสุดท้ายที่ใหญ่โตที่สุดกำลังนั่งสงบนิ่งอยู่ มันคือสิ่งที่เฝ้าสมบัติอันล้ำค่าของดันเจี้ยนแห่งนี้อย่างแท้จริง
มันคือ ‘จอมอสูรเหมันต์ – กลาเซียร์’ ร่างกายของกลาเซียร์สูงกว่าครีโอนถึงสามเท่า ประกอบขึ้นจากก้อนน้ำแข็งโปร่งแสงที่ส่องประกายสีฟ้าอ่อนอมขาว ด้านหลังมีปีกน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ดูราวกับแกะสลักจากหินอัญมณี ดวงตาของมันเป็ประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้า และมีพลังมานาน้ำแข็งที่หนาแน่นจนแทบจะจับต้องได้แผ่ออกมาทั่วบริเวณ
“จอมอสูรชั้นต้น” อควาเอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตาฉายประกายจริงจัง “ด้วยออร่าที่แผ่ออกมา พลังเวทของมันสมบูรณ์พร้อมทะลวงระดับได้ทุกเมื่อ มันคือผู้ปกครองที่แท้จริงของดันเจี้ยนแห่งนี้”
จินรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลจากกลาเซียร์ แม้จะมีระดับเท่าครีโอน แต่พลังของมันเหนือกว่าครีโอนอย่างเทียบไม่ติด ซึ่งเป็อีกระดับของความแข็งแกร่งโดยสิ้นเชิง ความรู้สึกที่ได้รับนั้นเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับูเาน้ำแข็งที่เคลื่อนไหวได้ บรรยากาศในห้องโถงกว้างนี้ยิ่งหนาวเหน็บจนจับขั้วหัวใจ
“เราต้องเตรียมพร้อมให้ดีที่สุด” จินเอ่ยกับอควา เสียงของเขาหนักแน่น “มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เราจะบุ่มบ่ามเข้าไปได้”
อควาพยักหน้าเห็นด้วย “พลังของมันบริสุทธิ์และเข้มข้นยิ่งกว่าอสูรน้ำแข็งตัวอื่นที่เราเจอมา การโจมตีธรรมดาอาจไม่ได้ผล มันสามารถละลายและแข็งตัวได้ในพริบตา ทำให้การโจมตีทางกายภาพแทบไร้ประโยชน์”
จินหยิบผลึกเบอร์รี่เยือกแข็งสองผลที่เหลืออยู่ออกมาจากมิติเก็บของ เขามองไปยังอควาเล็กน้อย คล้ายจะขอคำยืนยัน ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด
“เราจะใช้มันเดี๋ยวนี้” จินกล่าว “เพิ่มมานาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”
เขากัดกินผลึกเบอร์รี่เยือกแข็งเข้าไปทีละผล ความเย็นะเืของมันแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย แต่กลับไม่ใช่ความทรมาน มันคือความรู้สึกสดชื่นที่ช่วยชะล้างความเหนื่อยล้า มานาในตัวจินพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่เคยเป็มา เขารู้สึกเหมือนความจุมานาในร่างกายกำลังถูกขยายออกอย่างรวดเร็ว แต่ก็มั่นคง ไม่มีอาการเ็ปจากการดูดซับพลังของมันเลย นั่นอาจเป็เพราะเขาได้พลังธาตุน้ำมาแต่เดิม ซึ่งมีคุณสมบัติที่เข้ากันได้ดีกับพลังงานของเบอร์รี่ แม้จะไม่ได้เปลี่ยนธาตุ แต่มานาสูงสุดของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ขณะเดียวกัน อควาก็กินแล้วยืนสงบนิ่ง ปล่อยให้พลังงานน้ำแข็งหมุนวนรอบตัวอย่างสมดุล เขาพร้อมแล้วที่จะใช้พลังที่เพิ่งวิวัฒนาการมานี้อย่างเต็มที่
หลังจากที่จินดูดซับพลังงานจากผลึกเบอร์รี่เยือกแข็งจนหมดสิ้น เขาก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น สายตาจับจ้องไปที่กลาเซียร์
“พร้อมนะ อควา” จินเอ่ย
“ตลอดเวลา” อควาตอบกลับ เสียงของเขานิ่งสงบ แต่แฝงด้วยความพร้อมเพรียง
กลาเซียร์รับรู้ถึงการเตรียมพร้อมของทั้งสองร่างเล็กๆตรงหน้า มันค่อยๆลืมตาขึ้น แสงสีฟ้าเจิดจ้าจากดวงตาของมันจับจ้องมายังจินและอควา ก่อให้เกิดแรงกดดันที่หนาวเหน็บราวกับความตาย พลังมานาน้ำแข็งที่หนาแน่นจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเริ่มหลั่งไหลออกจากร่างของมัน มันเงื้อแขนขึ้นช้าๆ สร้างเคียวขนาดมหึมาที่ทำจากน้ำแข็งบริสุทธิ์ออกมาในมือ
มันไม่พูดจา เพียงแค่เงื้อเคียวขึ้นสูง และฟาดฟันลงมา
พิโรธกลาเซียร์ ทัณฑ์เคียวเหมันต์บดขยี้
เคียวขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่า พร้อมด้วยพลังทำลายล้างที่สามารถผ่าูเาให้แยกออกจากกันได้ ลมหายใจของจินสะดุด เขาเห็นเพียงคมเคียวที่พุ่งเข้ามาราวกับอสนีบาต
เวทผสาน โล่แห่งวารีศิลา
พลังธาตุน้ำและธาตุดินผสานกัน ก่อร่างเป็กำแพงน้ำแข็งที่แข็งแกร่ง และมีชั้นดินหนาเป็เกราะเสริมซ้อนอยู่ด้านหลัง โล่แห่งวารีศิลานี้มีขนาดใหญ่กว่าโล่ที่จินเคยสร้างมาทั้งหมด มันแข็งแกร่งยิ่งกว่าอะไรที่เขาเคยสร้างมา ราวกับูเาขนาดย่อมๆ ที่ตั้งตระหง่าน
เปรี้ยงงงงงงงง!!!
คมเคียวของกลาเซียร์ปะทะเข้ากับโล่แห่งวารีศิลาอย่างจัง เสียงสะท้านดังกึกก้องไปทั่วทั้งดันเจี้ยน พื้นน้ำแข็งร้าวราน ผนังถ้ำสั่นะเื เกล็ดน้ำแข็งโปรยปรายลงมาราวกับหิมะ โล่ของจินสั่นคลอนอย่างรุนแรงจนเกิดรอยร้าวไปทั่ว เขารู้สึกเหมือนถูกรถบรรทุกชนเข้าอย่างจัง แต่โล่ก็ยังคงต้านทานไว้ได้ ไม่แตกสลาย
‘แข็งแกร่งขนาดนี้เลยหรือ!’ จินกัดฟันแน่น เขาััได้ถึงพลังมหาศาลที่ปะทะเข้ามา นี่คือพลังของจอมอสูรอย่างแท้จริง
ในขณะที่โล่ของจินยังคงยื้อเวลาเอาไว้ อควาก็เคลื่อนไหว
เวทผสาน เงาเยือกแข็งแห่งคมมีด
เสียงที่ดูดูลึกล้ำและเ็าเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนที่ร่างของอควาจะเลือนหายไปในเงามืด เขาปรากฏตัวอีกครั้งที่ด้านหลังของกลาเซียร์ พร้อมด้วยคมมีดที่ทำจากน้ำแข็งสีดำทมิฬที่พุ่งเข้าโจมตีจุดอ่อนของจ้าวแห่งน้ำแข็งอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า คมมีดแต่ละเล่มแฝงไว้ด้วยพลังธาตุมืดที่ดูดกลืนพลังงาน และพลังธาตุน้ำแข็งที่สามารถสร้างความเสียหายต่อโครงสร้างน้ำแข็งของกลาเซียร์ คมมีดแต่ละเล่มถูกเล็งไปยังจุดเชื่อมต่อของเกล็ดน้ำแข็งบนร่างของกลาเซียร์อย่างแม่นยำ
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!
คมมีดจำนวนมากกระทบเข้าที่ข้อต่อและเกล็ดน้ำแข็งบนร่างของกลาเซียร์ สร้างรอยร้าวเล็กๆ น้อยๆ และทำให้แสงเรืองรองบนร่างกายของมันหรี่ลงไปบ้าง กลาเซียร์สะดุ้งเล็กน้อย แต่มันก็ยังไม่ได้รับาเ็สาหัส
กลาเซียร์คำรามด้วยความโมโห มันสะบัดปีกน้ำแข็งขนาดมหึมาของมันอย่างรุนแรง กระแสลมเย็นจัดพัดกระหน่ำไปทั่วห้องโถง
พายุเหมันต์ บลิซซาร์ดพิสุทธิ์
ลมพายุหิมะที่เย็นะเืและคมกริบราวกับใบมีดพวยพุ่งออกมาจากร่างของกลาเซียร์ พัดกระหน่ำไปทั่วห้องโถง แรงลมนั้นรุนแรงจนสามารถฉีกร่างมนุษย์ให้ขาดวิ่นได้ และเกล็ดหิมะแต่ละเม็ดก็คมราวกับเข็มน้ำแข็งนับล้านเล่มที่พุ่งเข้าใส่ จินรู้สึกเหมือนถูกกระหน่ำด้วยคมมีดนับไม่ถ้วน
จินะโหลบพายุหิมะอย่างรวดเร็ว ในขณะที่อควาถอยร่นกลับไปในเงามืดอีกครั้งเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะโดยตรง
‘ต้องโจมตีจากระยะไกล’ จินคิด ‘แต่การโจมตีด้วยเวทน้ำหรือดินอย่างเดียวก็ไม่น่าจะเพียงพอ’
เวทวารี ัวารีพิโรธ
จินรวบรวมมานาธาตุน้ำทั้งหมด ก่อร่างเป็ัน้ำขนาดใหญ่ที่พุ่งทะลวงผ่านพายุหิมะ พุ่งตรงเข้าชนร่างของกลาเซียร์หวังจะพันธนาการมันไว้
โฮกกกกก!
ัน้ำเข้าปะทะกับร่างของกลาเซียร์ แต่มันกลับถูกแรงพายุน้ำแข็งและพลังป้องกันของกลาเซียร์ทำให้แข็งตัวอย่างรวดเร็วและแตกสลายไปในที่สุด ราวกับถูกน้ำแข็งั์กลืนกิน
กลาเซียร์ไม่แม้แต่จะขยับ แสดงให้เห็นถึงพลังป้องกันที่น่าเหลือเชื่อ
“มันแข็งแกร่งเกินไป!” จินะโ เสียงของเขาเริ่มสั่นคลอนด้วยความเหนื่อยล้า “ทั้งพลังป้องกันและการโจมตี!”
อควาปรากฏตัวขึ้นข้างๆ จิน “เราต้องหาช่องโหว่ของมัน” เขาเอ่ยเสียงเรียบ “อสูรน้ำแข็งระดับสูงมักจะมีจุดอ่อนในเื่ความคล่องตัว หรือพลังงานที่ไม่เสถียรเมื่อใช้พลังมหาศาลต่อเนื่อง พวกมันไม่สามารถคงสภาพพลังที่สูงสุดไว้ได้ตลอด”
จินและอควายังคงหลบหลีกการโจมตีอันรุนแรงของกลาเซียร์ สลับกับการโจมตีสวนกลับด้วยเวทมนตร์ผสานพลังธาตุของตนเอง การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด พื้นและผนังของห้องโถงกลายเป็ลานน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวและเศษเสาน้ำแข็งที่หักโค่น เสียงปะทะของเวทมนตร์และเสียงคำรามของอสูรก้องกังวานไม่หยุด
จินและอควาผนึกกำลังกันอย่างเต็มที่ ใช้ทุกพลังและกลยุทธ์ที่มี แต่กลาเซียร์ก็ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคงราวกับูเาน้ำแข็งที่ไม่หวั่นไหว