เขานั้นก็แค่นั่งนิ่งๆ และมองหน้าเธอ
"แกจะไม่พูดอะไรหน่อยงั้นเหรอ?"
ยูนากระซิบถาม
"พูดอะไร?"
เธอก็ยังคงหงุนงง
"ก็ถามว่าทำไมถึงอยู่กับยัยนั่นไง!"
มินยองพูด
"แล้วทำไมฉันต้องถามด้วย?
แกอยากรู้ก็ถามเองสิ"
เธอตอบไป
"ก็แหม~ แกก็อยากรู้ไม่ใช่เหรอ?"
มินยองพูด
"หรือว่าที่แกไม่ถามเพราะแกหึง~?"
ฮามินพูดเสริม
"ใครหึงกัน!!!?"
เธออายและพูดเสียงเข้ม
"งั้น?"
มินยองชี้ไปหาเขา
เธอตัดสินใจได้แล้วว่าจะถามเขา
"ทำไมนายไปอยู่กับเยริม?"
เธอถามเสียงเรียบ
เขาก็ตอบความจริงเธอไป
"หลงกับเธอ เขาจึงเดินมาส่ง"
เธอก็ไม่ได้มีท่าทีอะไร แล้วพูดขึ้นว่า
"เพื่อนฉันฝากถาม"
"เฮ้ยๆ อะไรของแก? ฮ่าๆ"
มินยองตกใจ
เขาก็มองไปที่เพื่อนของเธออย่าง งงๆ
"อ้อ ฉันชื่อ มินยอง"
"ฉันชื่อ ยูนา"
"ฉันชื่อ ฮามิน"
"ส่วนผมชื่อ พัคอู ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
หลังจากที่ทักทายกันเสร็จแล้วนั้น เขาก็กลับมานั่งนิ่งๆและมองเธอเหมือนเดิม
แต่เธอก็ไม่ได้มีท่าทีอะไร
และพวกเธอก็ทำกิจกรรมกันไป ส่วนเขานั้นก็ได้แต่นั่งดูอย่างเงียบๆ
และแล้วก็ได้มาถึงตอนเที่ยง
"ไปกินข้าวกับฉันไหมคะ?"
เยริมเข้าไปถามเขาอย่างเริงร่า
"ไม่รบกวนดีกว่าครับ"
เขาตอบเสียงเรียบ
"ทำไมล่ะคะ ไม่ต้องเกร...."
เยริมยังพูดไม่จบ เขาลุกขึ้นเดินจากไป
เขาเดินตรงไปที่ๆเธออยู่
"ไปกินข้าว"
"END"