“ นี่ตาทึ่ม นายคิดเหมือนฉันไหม ยิ่งนานวันเอมอสยิ่งเปลี่ยนไป ” ลอเรียลกระซิบถามกับบาโรลท์ในรถม้า ส่วนเอมอสนั้นขอเป็คนบังคับรถม้าแทน
“ นั่นน่ะสิ ฉันนึกถึงน้ำเสียงเขาเมื่อตอนนั้นยังขนลุกไม่หายเลย ” บาโรลท์กระซิบตอบ พลางมองด้านหลังเอมอสที่กำลังโยกไปมาและฮัมเพลงเบาๆในลำคออย่างอารมณ์ดี
“ สักวันพวกเราจะโดนจับมัดกับต้นไม้แบบนั้นไหม ” ลอเรียลเอ่ยติดตลก
“ ฉันได้ยินนะ ! ” เอมอสะโบอกโดยไม่หันมามอง แต่เขาแอบอมยิ้มอย่างเงียบๆ
“ เออจริงสิ นายกำลังพาพวกเราไปไหน ” ลอเรียลเอ่ยถาม
เธอลืมถามถึงจุดหมายปลายทาง เพราะยังคงใอยู่บ้างเล็กน้อยกับเหตุการณ์ของเมื่อคืน ด้วยความอ่อนล้าพวกเธอจึงพล็อยหลับไป ส่วนเอมอสนั้นยังไม่ได้พักผ่อนเลยแม้เเต่น้อย เขายืนกรานที่จะเป็คนบังคับรถม้าแทน เเละปล่อยให้เธอกับบาโรลท์ได้พักผ่อน
“ อีกไม่ไกลจะถึงชายหาด ซาลันดอร์ พอดีฉันอยากจะเห็นหน้าตาของเต่าอัลลิเกเตอร์ก่อนน่ะ ” ทันทีที่เอมอสตอบ ลอเรียลก็เดินมายังข้างหน้าทันที
“ เดี๊ยวตาบ้า ! จะไปหาเื่ตายหรือไงยะ มันไม่ใช่มอนส์เตอร์ระดับทั่วๆไปเลยนะ มันเก่งกว่าบอสก็อบลินที่เราสู้มาจนเทียบไม่ติด แม้แต่นักผจญภัยระดับ S บางคนยังเลือกที่ไม่ไปยุ่งกับมันเสียด้วยซ้ำ ” ลอเรียลกล่าว แต่ดูเหมือนสิ่งที่เธอพูดออกไปจะยิ่งไปสร้างแรงจูงใจให้กับบาโรลท์มากกว่าเดิม
“ เอาไอตัวนี้แหละ ยังไงฉันก็จะเอามันเป็แกนกลางของโล่ให้ได้ ” บาโรลท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น
“ ใจเย็นๆ ฉันแค่จะไปดูลาดเลาว่าพอจะมีทางทำอะไรมันได้บ้างไหม ” เอมอสเอ่ยอย่างไม่คิดอะไรมาก เพราะเขาพอจะรู้ความสามารถของคร่าวๆแล้ว แค่อยากไปดูให้เห็นกับตา
“ ถ้าฉันตายขึ้นมา ฉันจะเป็ผีกลับมาฆ่าพวกนาย " ลอเรียลกล่าวอย่างทำใจ ก่อนจะกลับไปนั่งในรถม้าตามเดิม
สิ่งที่เธอเคยคิดไว้กำลังเกิดขึ้น เเม้ว่าเอมอสนั้นจะเป็คนฉลาดและเพรียบพร้อมไปเกือบทุกอย่าง แต่ตัวเขากลับมีนิสัยที่ดื้อรั้นและบ้าบิ่นไม่ต่างจากบาโรลท์ ต่างกันตรงที่เอมอสนั้นฉลาดรอบคอบและสุขุมกว่าในบางเวลา
“ มีฉันอยู่ทั้งคนจะต้องกลัวอะไรอีก ” บาโรลท์ตบอกอย่างมั่นใจ แต่ลอเรียลนั้นคิดสวนทางกัน
“ เพราะนายนั่นแหละฉันถึงกลัว ! ”
“ นายไปพักเอาแรงสักหน่อยดีไหม ” บาโรลท์พึ่งคิดได้ว่าเอมอสนั้นยังไม่ได้พักผ่อนเลย จึงเอ่ยปากอาสาบังคับรถม้าต่อแทน
“ ไม่เป็ไร ไม่ได้นอนแค่วันเดียวไม่ใช่ปัญหาสำหรับฉัน ” เอมอสตอบ เขาเคยชินเเล้วกับการอดหลับอดนอน ปกติเขาจะอ่านตำราเเพทย์หามรุ่งหามค่ำเป็ประจำ
“ เดี๋ยวเราจะลงตรงนี้แล้วเดินเท้าต่อแทน ” เอมมอสบอก เพราะในขณะนี้พวกเขามาถึงจุดหมายปลายทางเป็ที่เรียบร้อย แต่ด้านหน้าของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยต้นหญ้าพงไพรและต้นไม้นานาพรรณหนาทึบ จึงจำเป็ที่จะเดินเท้ากันต่อ
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เดินฝ่ามาจนถึงจุดที่มีมอนส์เตอร์ที่เป็เป้าหมายของพวกเขาอยู่
“ งดงามจริงๆ ! ” เอมอสเอ่ยออกมา นี่เป็ครั้งแรกที่เขาเห็นสิ่งที่ทุกคนในอาณาจักรชอบพูดถึงนั่นคือ ทะเล
สายตาของเอมอสหยุดที่ ริมชายหาดที่ผืนทรายนั้นดูละเอียดจนสะท้อนกับเเสงแดดแวววาว ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนไปที่ น้ำทะเลสีฟ้าครามอันกว้างไกลออกไปสุดลูกหูลูกตา ถึงน้ำทะเลจะเป็สีฟ้าครามแต่ด้วยน้ำทะเลนั้นใสสะอาด จนเห็นฝูงปลานานาชนิดแหวกว่ายกันไปมาภายใต้ท้องทะเล กลิ่นไอของน้ำทะเลนั้นลอยมาเตะจมูกของเอมอส นี่คือความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขาได้เห็นและัั
“ เ้านั่นแหละ เต่าอัลลิเกเตอร์ ” ลอเรียลเรียกสติของเอมอสกลับมา
ตรงริมชายหาดปรากฎร่างของเต่าอัลลิเกเตอร์ขนาดั์ มันมีกระดองสีดำมันวาวซึ่งดูแล้วมีความแข็งแกร่งเป็อย่างมาก และยังมีจงอยปากขนาดใหญ่ที่ดูแล้วสามารถกัดและทำลายรถม้าได้เพียงครั้งเดียว แถมอุ้งเท้าขนาดมหึมาของมันยังจมลึกลงไปหลายเมตรลงไปในผืนทรายสีขาวที่สะท้อนแสงดั่งกระจก พวกมันบางตัวยังต่อสู้กันในทะเลสีฟ้าครามอย่างดุเดือด การกัดของพวกมันแต่ละครั้ง ก่อให้เกิดคลื่นทะเลกระทบเข้ากับชายหาดอย่างรุนแรง และการโจมตีด้วยการพ่นน้ำออกมาจากปากของมันนั้น ยังทำให้กองหินขนาดย่อมๆสลายไปในพริบตา
“ นายเห็นมันเต็มตาหรือยัง ว่าเราไม่มีทางที่จะเอาชนะมันได้เลย ” ลอเรียลเอ่ยอย่างเงียบเชียบ ขณะซุ่มดูเต่าอัลลิกิเตอร์ผ่านพุ่มไม้
“ ิัเเละกระดองของมันหนาและเเข็งแกร่งมากเกินไป ดูทรงแล้วพวกเราคงได้แต่ถอดใจ ” เอมอสกล่าวอย่างปลงๆ แม้ใจจริงเขาอยากจะพักค้างแรมที่ริมหาดสักคืนนึง แต่พอเห็นถึงความอันตรายนี้แล้วเขาได้แต่เปลี่ยนเความคิด
ทีแรกเขามีความคิดว่าอยากให้บาโรลท์ได้โล่ทั้งที ก็ได้ของที่สุดยอดไปเลย แต่พอมาเห็นขนาดและรูปร่างของเต่าอัลลิเกเตอร์แล้วก็ได้แต่ยอมแพ้
“ เดี๋ยว ! บาโรลท์ไปไหน ! ” ลอเรียลเอ่ยถามอย่างลนลาน เธอมองซ้ายมองขวาก็ไม่พบร่างของเขา ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังอยู่ข้างๆเธอ
“ ย้ากกกก ! ” แต่แล้วเสียงแหกปากของบาโรลท์ก็คือคำตอบ เมื่อเห็นว่าบาโรลท์ถือดาบที่ไร้โล่ในมือพุ่งเข้าใส่เต่าอัลลิเกเตอร์ตัวนึงที่อยู่ไกล้ที่สุด
“ ไม่มีเวลาคิดแล้ว ! ” เอมอสลุกขึ้นยืน พร้อมกับร่ายบัฟทันที
“ สปีดอัพ ! สปีดอัพ ! ”
“ ถ้าฉันรอดไปได้ ฉันจะเขกกบาลหมอนั่นให้หัวแดงไปเลย ! ”
ลอเรียลกล่าวจบก็ไปยืนประจำตำแหน่งทันที ส่วนเอมอสนั้นร่ายบัฟใส่ให้บาโรลท์ที่พุ่งเข้าไปอย่างบ้าเื ทำให้ความเร็วของบาโรลท์นั้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เต่าอัลลิเกเตอร์ที่เห็นศัตรูพุ่งเข้าหามันก็เปิดฉากโจมตีด้วยะุน้ำออกไปทันที แต่บาโรลท์นั้นพุ่งหลบออกไปด้านข้างอย่างเฉียดฉิว
“ เอากระดองมาให้ฉัน ! ” บาโรลท์ที่เข้าไปถึงตัวมันได้สำเร็จก็ะโฟันไปที่กระดองสุดกำลังที่เขามี
เคร้ง !
มือของบาโรลท์ถึงกับชาเพราะเเรงสะท้อนของกระดองนั้นรุนแรงมาก ทำให้ข้อมือของเขาเกิดอาการปวดร้าวขึ้นมาทันที แต่บาโรลท์ยังไม่ยอมแพ้เขาพยายามที่จะฟันไปที่อุ้งเท้าของเต่าอัลลิเกเตอร์ แต่มันรู้ทันเต่าอัลลิเกเตอร์ตวัดหางขนาดใหญ่ฟาดไปที่บาโรลท์ซึ่งไร้โล่ในการป้องกันเข้าอย่างจัง
ตู้ม !
ร่างของบาโรลท์นั้นกลิ้งราวกับลูกขนุนไปกับผืนทราย โชคยังดีที่มีผืนทรายคอยรับแรงกระแทกร่างของเขา ไม่เช่นนั้นบาโรลท์อาจจะได้รับาเ็มากกว่านี้
“ ฮีลลิ่ง ! ”
“ สวิทซ์ ! นายไปพักก่อนบาโรลท์ " เอมอสเอ่ยจบก็เข้าไปสลับตำแหน่งกับเขาทันที
“ ไฟร์บอล ! ไฟร์บอล ! " เอมอสร่ายเวทย์เพื่อล่อเต่าอัลลิเกเตอร์มาที่เขาแทน ซึ่งดูเหมือนจะได้ผลมันตอบโต้เอมอสโดยการใช้ะุน้ำออกไปเช่นกัน แต่เอมอสก็พุ่งตัวหลบออกไปได้อย่างไม่ยากเย็น
ตู้ม !
เสียงอันดังสนั่นของะุน้ำเมื่อมันปะทะเข้ากับหินขนาดใหญ่ จนหินก้อนนั้นแหลกเป็ผุยผงอย่างง่ายดาย เอมอสถึงกับปาดเหงื่อ ไม่อยากจะคิดสภาพเลยว่า ถ้าเปลี่ยนจากเขาเป็หินก้อนนั้นจะเป็เช่นใด
“ สวิทซ์ ! ” บาโรลท์ในตอนนี้ที่ลุกขึ้นได้เเล้วสลับกับเอมอสทันที แต่ความบ้าบิ่นของเขานั้นไม่ได้จางหายไปเลยสักนิด มันกลับเพิ่มพูนมากกว่าเก่าเสียด้วยซ้ำ เพราะเขาเห็นถึงความเเข็งแกร่งของเต่าอัลลิเกเตอร์แล้ว บาโรลท์ยิ่งอยากได้มาไว้ใน
“ ไอบ้าบาโรลท์ ! ตั้งสติหน่อยสิยะ ! ” ลอเรียลแหวออกมา
เธอง้างธนูยิงออกไปอย่างสุดแรง แต่ลูกธนูของเธอกลับเด้งออกอย่างง่ายดายเมื่อัักับตัวเต่าอัลลิเกเตอร์ เธอพยายามเล็งไปที่จุดอื่นของร่างกายของมันแต่กลับไร้ผล ไม่ว่าจะยิงออกไปสักเท่าไหร่ก็ไม่มีทางที่จะเจาะเข้าไปบนร่างกายของมันได้แม้แต่น้อย
“ ไฟร์บอล ! ไฟร์บอล ! ไฟร์บอล ! "
เอมอสปล่อยเวทย์ออกไปอย่างต่อเนื่อง เพื่อสร้างจังหวะให้กับบาโรลท์ได้ใช้ดาบโจมตีมันในระยะประชิด ด้วยความที่ว่าเอมอสในตอนนี้รู้จังหวะเข้าออกของบาโรลท์ได้เป็อย่างดี ทำให้เขาสามารถเปิดช่องว่างให้กับบาโรลท์ได้อย่างไม่ยากเย็น แต่ผลที่ได้กลับมาคือพวกเขาไม่สามารถทำอะไรมันได้แม้แต่น้อย ไม่ว่าบาโรลท์จะพยายามฟันไปที่จุดไหนก็ตามแต่ ิัของมันเหมือนกับเหล็กกล้า ที่สะท้อนการโจมตีออกมาได้ทุกครั้ง
“ เอาเลยลอเรียล ! ” เอมอสรู้สึกได้ถึงพลังเวทย์ที่หน่วงเอาไว้ของลอเรียลจากด้านหลัง
“ ชาร์จ แอร์โรว์ ” ลูกธนูที่ห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีเขียวอ่อน ถูกปล่อยจากคันธนูอย่างรวดเร็วและรุนแรง
ตู้ม !
ร่างของเต่าอัลลิเกเตอร์ถูกแรงกระแทกทำให้กระเด็นออกไปเล็กน้อย แต่ที่สำคัญคือมันถูกความรุนแรงจากลูกธนูของลอเรียล ทำให้ร่างของมันหงายชี้ฟ้ามันพยายามดิ้นทุรนทุรายให้พลิกกลับมาเหมือนเดิมแต่ไม่สำเร็จ
บาโรลท์ะโขึ้นไปบนส่วนท้องของมัน ในตอนนี้มันไร้ซึ่งทางต่อสู้เพราะถูกทำให้หงายหลัง บาโรลท์กระหน่ำฟันดาบออกไปอย่างไม่ยั้งมือ แต่ไม่ว่าเขาจะโจมตีไปสักเท่าไหร่ก็ไม่สามารถสร้างาแให้กับมันได้เลยแม้เเต่น้อย
แต่แล้วทันใดนั้น
“ บาโรลท์ระวัง ! " ลอเรียลร้องลั่น เมื่อเห็นว่าจู่ๆเต่าอัลลิเกเตอร์อีกตัวนึงก็โผล่มา และพ่นะุน้ำใส่บาโรลท์ที่ยืนเป็เป้านิ่งอยู่
“ อั่ค ! ” แต่เป็เอมอสแทนที่พุ่งตัวออกไปผลักร่างของบาโรลท์ได้อย่างทันท่วงที แต่เขาก็ได้รับาเ็หนักจากะุน้ำของเต่าอัลลิเกอเตอร์เช่นกัน
“ เอมอส ! ” บาโรลท์ร้องลั่นเมื่อเห็นาแฉกรรจ์ที่หลังของเอมอส
“ บาโรลท์ ! ถอย ! ” ลอเรียละโบอก พร้อมกับถ่วงเวลาให้บาโรลท์อุ้มร่างของเอมอสออกมา แต่ด้วยน้ำหนักตัวของบาโรลท์นั้นมากจนเท้าของเขาจมลึกลงไปในผืนทราย ทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ดั่งใจนัก
“ เข้าไปในถ้ำนั้น ” ลอเรียลเอ่ยอย่างเป็กังวล ในเวลานี้ไม่มีที่ให้ที่เธอหนีไปไหนได้อีกแล้วนอกจากถ้ำ ที่ทอประกายแสงแวววาวเมื่อกระทบกับแสงแดด
ส่วนเต่าอัลลิเกเตอร์นั้นก็ตามพวกเขาอย่างไม่เลิกรา มันพยายามที่จะมุดเข้ามาภายในถ้ำแต่ก็ไม่เป็ผลเนื่องจากทางเข้าของถ้ำนั้นมีขนาดเล็กเกินไป แต่แล้วทันใดนั้นมันก็โจมตีใส่พวกเขาอย่างไม่คาดคิด
ตู้ม !
ภายในถ้ำเกิดการสั่นะเือย่างรุนแรงจากการโจมตีของเต่าอัลลิเกเตอร์ จนภายในถ้ำเกิดรูโหว่เล็กๆที่ขนาดของมนุษย์สามารถเข้าไปได้
“ เข้าไป ! ” ลอเรียลหันกลับไปยิงธนูขัดขวางพวกมันเอาไว้ เมื่อเห็นว่าบาโรลท์ที่แบกร่างของเอมอสเข้าไปได้สำเร็จจึงรีบมุดตามเข้าไปทันที
“ ฉันขอโทษ เอมอส ” บาโรลท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด พลางป้อนน้ำยาฟื้นฟูพลังให้กับเอมอส
“ ฮ่าๆ อย่าโทษตัวเองเลยถ้าฉันเป็นายก็คงไม่ต่างกัน ถ้าอยากได้หรือจะทำอะไรต้องเอาให้สุด ” เอมอสกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เขาไม่ได้ถือสาความบ้าบิ่นและเอาแต่ใจของบาโรลท์เลยสักนิด กลับกันถ้าเป็เขาพุ่งเข้าใส่ บาโรลท์ก็จะช่วยเขาโดยไม่ปริปากบ่นอย่างแน่นอน
“ ทำไมนายไม่ใช้ฮีลลิ่ง รักษาตัวเอง ” บาโรลท์เอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าเอมอสเริ่มพยุงตัวไหว
“ มันระดับต่ำเกินไป ขนาดพ่อฉันเองยังทำไม่ได้เลย ” เอมมอสกล่าวจบ ก็มองไปรอบด้านอย่างช่วยไม่ได้ เหตุการณ์ก่อนหน้านี้เขามีสติครบถ้วนจึงรู้ว่าที่นี่มันคือส่วนหนึ่งของภายในถ้ำ แต่บรรยากาศที่เขาััได้มันต่างกันลิบลับ
“ อาการเป็ยังไงบ้าง เอมอส ” ลอเรียลเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
“ พอไหว ” เอมอสกล่าวจบ ก็หยิบพวกใบไม้และรากอะไรบางอย่างออกมาจากในกระเป๋ามิติ ก่อนเขาจะนำมันมาบดกันจนละเอียด
“ รบกวนทามันให้ทั่วาแฉันที ” เอมอสเอ่ยกับบาโรลท์
“ มันคืออะไร ? ” บาโรลท์เอยถาม แต่เขาก็ทาเศษซากของใบไม้และรากไม้ทาไปทั่วบริเวณแผลจนทั่วหลังของเอมอส
“ ยารักษาชั้นดี ” ทันทีที่เอมอสกล่าวจบ าแทั่วบริเวณหลังของเขาก็เริ่มสมานเข้าหากันอย่างช้าๆ จนบาโรลท์และลอเรียลยังใ
“ สุดยอด ! ” บาโรลท์เอ่ยออกมาอย่างตกตะลึง ก่อนจะกล่าวต่อว่า
“ ทำไมนายไม่ใช้พวกนี้รักษาพวกเรา ”
“ นายคิดว่าฉันจะมีเวลามานั่งหยิบส่วนผสม และมานั่งบดพวกมันระหว่างการต่อสู้หรอ ” เอมอสตอบ พลางชันตัวลุกขึ้นยืนและหยิบคบเพลิงออมาจากกระเป๋ามิติ เมื่อจุดไฟติดแล้วเขาจึงเริ่มสำรวจรอบห้อง
ในตอนแรกนั้นพวกเขาไม่ได้คิดว่าจะเจอห้องแปลกๆภายในถ้ำแห่งนี้ พวกเขาเเค่คิดว่าจะหาทางหนีจากเต่าสุดอันตรายนั้นได้อย่างไรจนมันโจมตีเข้ามาเเละเกิดเป็รูโหว่ ทำให้ตอนนี้พวกเขามาอยู่ในห้องที่สุดแสนจะแปลกประหลาดและเเสนพิศดาล ภายในห้องลับนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความอาฆาตแค้น และตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย กลิ่นอายที่เขาััได้ในขณะนี้นั้นมันคล้ายคลึงกับปีศาจที่สังหารพ่อของเขา แต่มันแตกต่างกัน
ภายในห้องลับแห่งนี้ไม่ได้มีอะไรมากมาย เป็ห้องสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดเล็ก ภายในไม่ได้ประดับประดาอะไรไว้เลยมีเพียงเตียงรูปทรงแปลกประหลาดสภาพทรุดโทรม บ่งบอกได้ถึงความเก่าแกของมัน
แต่แล้วสายตาของเขาก็ไปหยุดที่มุมห้อง ก็พบกับร่างของโครงกระดูกอันไร้ิญญาสวมชุดเครื่องแต่งกายอันสูงศักดิ์แต่คงไว้ด้วยความโบราณ ร่างอันไร้ิญญานั้นนั่งอยู่บนบัลลังค์ที่่แลดูให้เห็นว่าร่างนี้ต้องเคยเป็ใครที่มีฐานะและความสูงส่งไม่น้อยเลยทีเดียว แต่เพราะเหตุใดกันคนที่ดูมีฐานะและสูงส่งขนาดนี้กลับเหลือแต่โครงกระดูกและมาจบชีวิตลงในห้องเล็กๆแห่งนี้
ทันทีที่เอมอสเดินมาหยุดที่ร่างอันไร้ิญญานั้น เขา้าที่จะจับมือที่เหลือแต่กระดูกของเขา เพื่อสวดส่งิญญาไปสู่สุขสติ เพียงเเค่เขาััอย่างเเผ่วเบาร่างที่เหลือแต่โครงกระดูกนั้นก็สลายกลายเป็เถ้าธุลี เนื่องจากกาลเวลาที่ผันผ่านมาเนิ่นน่าน เอมอสสวดภาวนาให้แก่บุคคลปริศนานี้เสร็จเขาจึงเดินไปหยิบแหวนที่กองอยู่กับพื้นขึ้นมาดู
มันส่งกลิ่นอายแห่งความตายออกมาอย่างเด่นชัด ตรงหัวเเหวนนั้นประดับไปด้วยพลอยเม็ดเล็กสีแดงดั่งโลหิต เอมอสััได้ถึงพลังงานอันรุนแรงที่ออกมาจากแหวน เขาจึงคิดว่าเเหวนนี่น่าจะเหมาะกับบาโรลท์ที่เป็สายกายภาพ จึงโยนแหวนนี้ให้กับบาโรลท์อย่างไม่คิดมาก
“ แหวนนี้น่าจะเหมาะกับนายนะ บาโรลท์ ”
“ ขอบ- " บาโรลท์กำลังจะเอ่ยขอบคุณ แต่คำพูดนั้นยังไม่หลุดออกมาจากปากของเขา บาโรลท์ก็เข่าทรุดลงไปกองกับพื้น ใบหน้าของบาโรลท์นั้นซีดเซียวราวไก่ต้ม
“ เป็อะไรไป ! ” เอมอสและลอเรียลเอ่ยออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน
“ มะมะ มานา มันดูดมานาฉันไปเกือบหมด ” บาโรลท์เอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก
“ ทำไมฉันไม่รู้สึกอะไรเลย ” เอมอสเอ่ย พลางเดินไปหยิบแหวนที่บาโรลท์โยนทิ้งไป มาไว้บนมือ เขาก็พบว่ามันดูดมานาจริง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบรุนแรงแต่อย่างใด ไม่มีอาการผิดปกติเหมือนบาโรลท์แม้แต่น้อย ก่อนจะใช้ฮีลลิ่งฟื้นฟูพลังให้กับบาโรลท์ที่นั่งอย่างหมดแรง
“ เธอลองหน่อยไหม ลอเรียลอาจจะเหมาะกับเธอก็ได้ ” เอมอสเอ่ยถาม เเต่ลอเรียลส่ายหน้าเป็พลันวัน เธอรีบโบกมือปฎิเสธ ถ้าแหวนวงนั้นดูดมานาจริงคนที่มานาและพลังเวทย์ธรรมดาอย่างเธอกับบาโรลท์ คงเทียบไม่ได้กับตัวประหลาดอย่างเอมอส
“ หึหึหึ ไม่มีทาง ”
ทันทีที่เอมอสสวมแหวนเข้าไปบนนิ้ว ก็เกิดการสั่นะเื สั่นไหวอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง จนกำแพงห้องเริ่มเกิดรอยแตกร้าวหินก้อนเล็กเริ่มปริแตกร่วงหล่นลงมา
“ รีบออกไปจากที่นี่เร็ว ! ” เอมอสะโบอก
“ เเต่เ้านั่นมันยังดักรอพวกเราไม่ไปไหนเลยนะ ! ” ลอเรียลเอ่ยอย่างร้อนรน เพราะะุน้ำนั้นยังถูกยิงใส่เข้ามาภายน้ำอย่างไม่หยุด
“ เราไม่ออกไปตอนนี้ ก็โดนฝังทั้งเป็อยู่ดี ! ”
3K
