่เวลาเจ็ดโมงเช้าเป็่เวลาที่พระอาทิตย์กำลังขึ้น จากแสงสีส้มเข้มกลายเป็สีส้มอ่อน พายอาร์มองดูบรรยากาศรอบๆ บ้านหลังจากที่เธอใส่บาตรพระเสร็จแล้ว วันนี้เป็วันแรกที่เธอตื่นเช้าขึ้นมาในบ้านหลังใหม่เธออยากเริ่มทำอะไรที่มันดีๆ ก่อน เธอถามคุณบดินทร์หรือก็คือคุณพ่อใหม่ของเธอว่าแถวนี้มีพระมาใส่บาตรไหม ซึ่งก็เป็โชคดีของพายอาร์ที่ท่านจะมาเดินผ่านหน้าบ้านหลังนี้ทุกเช้าอยู่แล้ว
พายอาร์ชอบบรรยากาศของบ้านหลังนี้มาก บ้านหลังนี้เป็บ้านจัดสรรสองชั้นถึงตัวบ้านจะไม่ใหญ่มาก แต่ก็เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่พายอาร์ไม่เคยได้รับจากบ้านเก่า บริเวณบ้านก็ปลูกต้นไม้เล็กใหญ่ดูร่มรื่นดีมาก สวนนี้คุณพ่อบดินทร์เป็คนจัดเอง พายอาร์แอบชื่นชมอยู่ในใจในฝีมือการจัดสวนของพ่อบดินทร์ องค์ประกอบในการจัดวางต้นไม้น้อยทำได้สมบูรณ์มองไปตรงไหนไม่รู้สึกขัดตาเลย พายอาร์ชอบต้นไม้อยู่แล้วเห็นอย่างนี้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกสบายใจ
ที่บ้านเก่านั้นเธอก็เคยทำสวนอยู่เหมือนกัน แต่น่าเสียดายที่เด็กน้อยบ้านนั้นเยอะ พอพายอาร์เอาต้นไม้ใหม่ไปลงทีไร เด็กๆ เ่าั้ก็จะมาถอนมันทิ้งเป็ประจำ อาจจะเป็เพราะฝั่งผู้ใหญ่ไม่ได้ปลูกฝังให้ลูกหลานเกรงใจพายอาร์ผู้เป็พี่ แล้วพวกเขายังปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็คนรับใช้อีก จึงทำให้เด็กๆ ยิ่งไม่มีความเกรงกลัวหรือเกรงใจพายอาร์เลย มิหนำซ้ำพวกเขายังชอบแกล้งพายอาร์เป็ประจำอีกด้วย เธอดุคนอื่นไม่เป็ถูกแกล้งทีไรก็ทำได้แค่ขอร้องห้ามปรามว่าอย่าทำ แต่นั่นยิ่งทำให้เด็กพวกนั้นสนุกกันใหญ่ หลายครั้งที่พายอาร์ไปแอบร้องไห้อยู่คนเดียวเพราะเธอไม่สามารถรับมือกับเื่พวกนั้นได้ อาจจะดูเป็เื่เล็กสำหรับผู้ใหญ่บ้านนั้น แต่สำหรับพายอาร์ที่โดนเป็ประจำมันกลายเป็เื่ฝังใจ เธอจึงไม่ค่อยชอบเด็กมากนัก
ชีวิตของพายอาร์ไม่ค่อยมีทางเลือกสักเท่าไหร่เธอ อาศัยอยู่กับครอบครัวของลุงกับป้าซึ่งเป็พี่ชายและพี่สาวแท้ๆ ของแม่รินทร์ ส่วนแม่เป็แม่เลี้ยงเดี่ยวั้แ่พายอาร์เกิดมามีความจำเป็ต้องทำงาน จึงได้ฝากฝังเธอไว้กับตายายพอตายายเสียหน้าที่ดูแลพายอาร์ก็เลยตกไปเป็ของสองครอบครัวพี่ชายและพี่สาวของแม่พายอาร์แต่จะว่าดูแลก็กระไรอยู่ เพราะตอนนั้นพายอาร์ก็โตพอทำงานได้แล้วเรียกว่ากลายเป็คนรับใช้ของสองบ้านจะดีกว่า พอไม่มีตายายปกป้องสองครอบครัวก็เอาใหญ่ใช้งานเธอเยี่ยงทาส พายอาร์ผู้น่าสงสารไม่กล้าปฏิเสธใครจึงต้องทำทุกอย่างที่เขาสั่ง…
มาในวันนี้พายอาร์ได้มีครอบครัวใหม่แล้วตอนแรกเธอไม่ได้คาดหวังว่าพวกเขาจะดีกับเธอ ขอแค่ได้อยู่กับแม่พายอาร์ก็พอใจแล้ว แต่เหมือนบุญที่ทำมาพึ่งตอบสนอง ครอบครัวใหม่กลับดีกับพายอาร์มากจนเธอรู้สึกขอบคุณ
หลังจากเดินชมสวนจนอิ่มหนำสำราญใจแล้วพายอาร์ก็ตัดสินใจว่าอยากจะช่วยดูแลสวนนี้ช่วยคุณพ่อบดินทร์ของเธอ เธอจึงหยิบสายยางมาทำการรดน้ำต้นไม้
ฮ่องๆๆๆๆๆ
"อ้าวเ้าสกอว์มีอะไรหรอ" สุนัขตัวใหญ่คล้ายสิงโต พันธ์ุทิเบตันมาสทิฟฟ์กำลังเห่าพายอาร์ที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ พ่อบดินทร์แนะนำทั้งสองให้รู้จักกันแล้วเมื่อวานนี้ สกอว์เป็หมาที่เข้ากับคนง่ายมันจึงไม่ได้รู้สึกระแวงผู้มาอยู่ใหม่อย่างพายอาร์เลย
ตาของมันจ้องมองมาที่สายน้ำที่กำลังไหลสลับกับมองพายอาร์
"นายอยากเล่นน้ำงั้นหรอ" พายอาร์เดาว่าคงเป็อย่างนั้น เพราะมันเป็หมาที่มีขนหนามาก การเล่นน้ำคงจะทำให้ช่วยคลายร้อนได้ พายอาร์ลองฉีดน้ำไปทางที่สกอว์ยืนอยู่โดยไม่ให้ถูกตัวมัน สกอว์มันวิ่งเข้ามาหาสายน้ำทันทีแล้วหมุนไปมาเหมือนลูกข่าง ะโโหย่งๆ แล้วแลบลิ้นเลียสายน้ำที่พรั่งพรูลงมา
พายอาร์หัวเราะชอบใจกับปฏิกิริยาของสกอว์มันเป็หมาตัวใหญ่คล้ายสิงโตที่น่าเกรงขาม แต่ดูตอนนี้สิ มันเหมือนกับเด็กน้อยกำลังดีใจที่ได้ของเล่นใหม่ไม่มีผิด
สกอว์เล่นน้ำจนตอนนี้ตัวมันเปียกโชกแล้วมันก็วิ่งมาทางพาย มันะโขึ้นไปหาพายอาร์ร่างเล็กที่ถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัวก็ล้มลงกับพื้นหญ้าที่ตอนนี้ชื้นแฉะไปด้วยน้ำที่พายอาร์ตัวเล็กเป็คนฉีดเอง
"อื้อ สกอว์ นายทำเราเละเทะไปหมดแล้ว อื้อ อย่านะ" ร่างบางพยายามปัดป้องเ้าสกอว์ที่พยายามะโเข้ามาเล่นด้วยตอนนี้ตัวมันเปียกน้ำไปหมด ขนหนาๆ ที่อุ้มน้ำเอาไว้เมื่อเข้าใกล้พายอาร์และเสียดสีกันไปมามันก็ทำให้ร่างเล็กเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ
สกอว์ยังคงพยายามจะเล่นกับพายอาร์มันใช้ขาหน้าดันหน้าอกเธอจนนอนราบไปกับพื้นแล้วเลียหน้า เลียตาสาวน้อยอย่างมีความสุข
พายอาร์ไม่สามารถสู้แรงสกอว์ได้เลยเมื่อเธอพยายามจะะลุกขึ้นสกอว์ก็เข้ามาดันตัวเธอลงไปกับพื้นอีกเป็แบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำที่เปิดทิ้งไว้ก็ไหลนองท่วมตัวร่างเล็กแล้วตอนนี้
"ฮืออ หยุดเดี๋ยวนี้นะสกอว์" เพราะสกอว์แรงเยอะตอนมันขย่มบนตัวพายอาร์เล็บมันก็ข่วนเธอไปด้วย จนทำให้เธอเจ็บไปทั้งตัวแล้วตอนนี้
"เฮ้ย สกอว์หยุดเดี๋ยวนี้นะเว้ย!" เสียงต้าร์ดังขึ้นจากชั้นสอง ความจริงนี่เป็เวลานอนของเขา แต่เพราะได้ยินเสียงน้องสาวสุดน่ารักกำลังร้องเขาก็ดีดตัวลุกขึ้นมาดูทันที ภาพที่เขาเห็นในตอนแรกนั้นทำเอาเขาใอยู่ไม่น้อย เมื่อน้องสาวสุดน่ารักลงไปนอนแผ่หราอยู่ที่พื้นกระโปรงของเธอเลิกขึ้นจนเห็นแพนตี้สีชมพูตัวจิ๋ว ในความคิดแรกของเขาเมื่อเห็นภาพนั้น คือ
(น่าอิจฉาไอ้สกอว์ชะมัด มันได้เลียน้องพายอาร์โดยไม่มีความผิดเลย)
ก่อนที่ต้าร์จะได้สติแล้วเรียกให้สกอว์หยุดการกระทำ แต่ดูเหมือนสกอว์มันจะเล่นเพลินเกินจนไม่ยอมสนใจเสียงของเ้านายเลย ต้าร์ถึงต้องรีบวิ่งลงมาชั้นล่าง
"เฮ้ย ไอ้สกอว์มานี่เลยนะ!" ต้าร์วิ่งลงมาแล้วลากสายจูงของสกอว์ออกไปแล้วผูกมันไว้กับหลักตามเดิมก่อนจะรีบวิ่งมาดูน้องน้อยของเขา
พายอาร์ตอนนี้เธอทั้งใและกลัวกับเื่ที่เกิดขึ้น ทำให้ตอนนี้เธอร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กเลย
"พายอาร์เป็อะไรรึเปล่า!" ต้าร์เข้ามาพยุงตัวน้องน้อยของเขาขึ้น ตอนนี้เธอกำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นบนตัวเปียกไปหมด มีเศษดินจากเท้าของสกอว์เลอะเต็มตัวพายอาร์
เมื่อลุกขึ้นมาได้พายอาร์ก็โผเข้ากอดต้าร์ทันที
"ฮือ พี่ต้าร์น้องกลัว ฮึก ฮือออ" เสื้อผ้าของพายอาร์เป็เสื้อคอกว้างตอนนี้มันหลุดลงไปกองที่แขนต้าร์ที่อยู่มุมสูงกว่ามองลงไปเขาก็เห็นเนินซาลาเปาสีขาวสองลูกโดยไม่ตั้งใจ ต้าร์รีบหลบตามองไปทางอื่นทันที
"เอ่อ พายอาร์ไม่เป็ไรแล้วนะ พี่ต้าร์อยู่ตรงนี้แล้ว ไอ้สกอว์มันทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ" ต้าร์ตบไปที่แผ่นหลังบางของน้องน้อยอย่างปลอบโยน เขาลูบแผ่นหลังบางนั้นอย่างแ่เบาหวังให้คนตัวเล็กหายกลัว
ความจริงที่เธอร้องไห้เมื่อกี้นี้ก็เพราะใและเจ็บ เธอไม่ได้กลัวสกอว์ตอนนี้ได้รับคำปลอบโยนที่แสนอ่อนโยนจากพี่ชายแล้วพายอาร์ก็รู้สึกดีขึ้นมากเลยทีเดียว เธอคลายอ้อมกอดจากพี่ชายแล้ว เงยหน้ามองเขา ด้วยใบหน้าที่ยังเปื้อนคราบน้ำตาอยู่
"ขอบคุณมากนะคะ พี่ชาย" พายอาร์ส่งยิ้มแสนน่ารักให้กับพี่ชายของเธอ ต้าร์ที่เห็นใบหน้าที่แสนจะน่ารักนั้นในตอนนี้หัวใจของเขาก็แทบจะหลอมละลาย
(อ๊าาา การมีน้องสาวให้คอยปกป้องมันดีอย่างนี้นี่เองโว้ยยยย)
"อ๊ะ แย่แล้ว น้องทำเสื้อพี่ต้าร์เปื้อนหมดเลย" น้องน้อยก้มมองเสื้อพี่ชายก็ปรากฏว่สเสื้อเขาเปื้อนไปหมดเพราะเธอไปกอดเขา
"ไม่เป็ไรหรอกแค่นี้เอง" ต้าร์ไม่ได้คิดมากเื่นี้เลยแค่พายอาร์ปลอดภัยเขาก็ดีใจแล้ว แต่ว่า
"เอ๊ะ นี่อะไรกัน รอยพวกนี้มัน!" ต้าร์ใเมื่อเห็นรอยข่วนบนตัวพายอาร์เต็มไปหมด
"ไม่เป็ไรหรอกค่ะแดงนิดหน่อย เดี๋ยวก็หาย" น้องน้อยส่งยิ้มให้พี่ขายที่ดูจะกังวลใจจนเกินไป สำหรับพายอาร์แผลแค่นี้จิ๊บจ้อยมาก ตอนเธอโดนแกล้งที่บ้านเก่าหนักกว่านี้เยอะ
"ไม่ได้นะ เดี๋ยวพี่จะพาเราไปทายานะ" ต้าร์เห็นรอยแผลบนตัวน้องสาวแล้วก็รู้สึกโมโหเ้าสกอว์ขึ้นมาทันที โชคดีที่มันฉีดยาป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าแล้ว ไม่อย่างนั้นคงต้องพาพายอาร์ไปฉีดยา
"เอ่อ แต่ก่อนอื่นคงต้องไปล้างตัวก่อนละนะ…" เขามองสภาพของพายอาร์ที่ค่อนข้างล่อแหลมตอนนี้เสื้อคอย้วยที่มันตกจากไหล่และกระโปรงที่เลิกขึ้นเผยให้เห็นต้นขาขาว ลำตัวที่เปียกน้ำทำให้มองเห็นสัดส่วนของน้องสาวได้อย่างชัดเจน ต้าร์ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ในขณะที่ตอนนี้หัวใจกำลังสูบฉีดเือย่างแรง
"ล้างตัวหรอคะ" สาวน้อยก้มมองสภาพของตัวเองแล้วก็อยากจะร้องไห้อีกครั้ง มันเลอะไปหมดเลย
ต้าร์ที่เห็นใบหน้าน่ารักกำลังเศร้าเขาก็อยากจะปลอบโยนเลยพลั้งปากพูดออกไปว่า
"ไม่เป็ไรๆ เลอะแค่นี้เดี๋ยวพี่ช่วยล้างนะ" ต้าร์เอ่ยขึ้นอย่างใจดี
พอได้ยินต้าร์พูดอย่างนั้นพายอาร์ก็เผยรอยยิ้มสดใสออกมา
ต้าร์พยุงพายอาร์ให้ลุกขึ้นยืนแล้วพาเธอมายืนอยู่ที่ก๊อกน้ำที่พื้นเป็กระเบื้องเขาหาตั่งเล็กๆ มาให้พายอาร์นั่งแล้วเปิดน้ำ แล้วเริ่มล้างที่แขนของเธอก่อน น้องน้อยก็แสนรู้ยื่นแขนออกมาให้พี่ชายล้างอย่างว่าง่าย
ต้าร์ลูบไล้แขนเล็กของน้องสาวไปมาช้าๆ แขนของเธอมันเล็กแล้วก็นิ่มมากเลยทีเดียวเสร็จจากแขนแล้ว จากนั้นเขาก็เลื่อนสายยางไปที่บริเวณลำคอขาวและลูบไล้ไปมาเพื่อทำความสะอาด ในจังหวะนั้นต้าร์แอบมองบริเวณหน้าอกของเธอมันก็เลอะเหมือนกัน
(ก็มันเลอะก็ต้องทำให้มันสะอาดสิ ไม่ได้คิดอะไรไม่ดีสักหน่อย)
ต้าร์ลูบไล้ลงต่ำลงมายังเนินหน้าอกของน้องสาวที่ตอนนี้เธอช่างแสนรู้นั่งนิ่งไม่ว่าอะไรเขาสักคำ ต้าร์สังเกตว่าตอนที่เขาลูบผ่านเนินหน้าอกของน้อง น้องจะเม้มปากแน่น แล้วก็หายใจแรงขึ้น
(ถ้าลองลงไปลึกกว่านี้จะได้มั้ยนะ)
ต้าร์อยากจะลองเสี่ยงดวงดูสักครั้ง เขาล้วงมือลงไปลึกจนััได้ถึงจุกเล็กๆ เด้งสู้มือเขา
"อ๊ะ!" พายอาร์สะดุ้งตัวเมื่อต้าร์ลูบมือผ่านจุกสีชมพูของเธอ ความรู้สึกแบบนี้มันแปลกมากสำหรับพายอาร์มันทั้งตื่นเต้นและรู้สึกดีที่โดนััแบบนี้
ตอนนี้ต้าร์สังเกตว่าใบหน้าของน้องน้อยเริ่มจะแดงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ตัวเขาเองก็เริ่มจะทนไม่ไหวหากฝืนมากไปกว่านี้อาจจะเลยเถิดได้ เขาจึงรีบล้างตัวให้น้องน้อยด้วยความเร็ว
"เอาล่ะเสร็จแล้ว" ต้าร์พูดกับพายอาร์ที่ยังก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย
(อ๊า ตอนเขินก็ยังน่ารักขนาดนี้ หัวใจผมมันจะละลายแล้วววว)
"ขะ ขอบคุณค่ะพี่ต้าร์" พายอาร์พูดโดยไม่กล้ามองหน้าต้าร์เธอลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าจะเดินเข้าบ้านแต่ต้าร์รั้งตัวเธอไว้
"พายอาร์ขึ้นไปแล้ว รีบเปลี่ยนชุดเลยนะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา เดี๋ยวพี่จะไปเอายาไปทาให้"
พายอาร์หันมาพยักหน้าแล้วส่งยิ้มหวานให้ต้าร์แล้วเธอก็วิ่งขึ้นห้องไปเลย
ส่วนต้าร์ที่ได้รับรอยยิ้มที่ดาเมจทำลายล้างสูง เขาก็ะโโหยงๆ ด้วยความดีใจและฟินสุดๆ
……………….
หลังจากที่พายอาร์อาบน้ำเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเธอก็มานั่งรอต้าร์ที่เตียงในห้องของตัวเอง เธอยังคงจำความรู้สึกดีตอนที่ต้าร์เลื่อนมือผ่านหน้าอกของเธอได้ดี มันทั้งตื่นเต้นและปั่นป่วนอยู่ที่ท้องน้อย
สาวน้อยไม่อาจรู้ได้เลยว่าความรู้สึกแบบนั้นมันคืออะไร เพราะเธอไม่เคยมีประสบการณ์ในเื่แบบนี้มาก่อน เธอรู้เพียงว่าชอบที่ต้าร์ััเธอแบบนั้น
แค่คิดถึงตอนที่เขาััมันก็ทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงแล้ว พายอาร์ยกมือเล็กัักับหน้าอกของตัวเองแบบที่ต้าร์ัั แต่เธอไม่ได้ล้วงเข้าไปในเสื้อแบบที่ต้าร์ทำ
"อ๊ะ" แค่ััเบาๆ ที่ปลายจุกก็ทำให้พายอาร์รู้สึกคล้ายๆ กับที่ต้าร์ััเธอแล้ว แต่ที่ต้าร์ทำนั้นทั้งรู้สึกดีและตื่นเต้นมากกว่า
ก๊อกๆ
ในขณะที่น้องสาวกำลังทดลองทำอะไรแปลกๆ นั้นต้าร์ไม่อาจรู้ได้เลย ตอนนี้เขาถือหลอดยามาพร้อมที่จะทาให้น้องน้อยแล้ว
เมื่อเสียงประตูดังขึ้นพายอาร์ก็กระเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงทันที เธอรีบรุดไปเปิดประตูให้กับต้าร์ทันที
"เอ๊ะ ทำไมหน้าแดงอย่างนั้นล่ะ ไม่สบายรึเปล่า" ต้าร์สังเกตว่าใบหน้าของน้องสาวมันแดงแปลกๆ เลยใช้หลังมือััที่หน้าผากน้องน้อยดู แต่พอทำอย่างนั้นดูใบหน้าของพายอาร์จะแดงกว่าเดิมเสียอีก
(ตัวก็ไม่ร้อน หรือว่าน้องเขาจะกำลังคิดอะไรแปลกๆ อยู่รึเปล่านะ) พอคิดอย่างนั้นต้าร์ก็แอบยกยิ้มที่มุมปาก
"อืม น้องคิดว่าอาจจะเป็เพราะอากาศมันร้อนละมั้งคะ" พายอาร์ใช้มือถูที่ท้ายทอยของตัวเองไปมา
ต้าร์ที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกขำในใจตอนนี้อากาศไม่ได้ร้อนเลย แล้วดูท่าทางน้องเขาดูจากดาวอังคารยังรู้ว่าโกหกอยู่ คงกำลังคิดอะไรแปลกๆ อยู่แน่ๆ
(แต่ถึงจะยังไงก็น่ารัก>_<)
ต้าร์เดินเข้ามาในห้องของพายอาร์แล้วนั่งลงบนเตียงของน้องแล้วเริ่มแกะยาที่จะใช้ทา เขาสังเกตว่าน้องยังคงยืนทำท่าเก้ๆ กังๆ อยู่ไม่ยอมมานั่งสักทีจึงเรียก
"มานั่งตรงนี้สิ เดี๋ยวพี่ทายาให้" ต้าร์ตบลงที่ปลายเตียงข้างๆ เขา
น้องสาวที่น่ารักก็เดินมานั่งแหมะลงอย่างว่าง่าย ต้าร์เริ่มสำรวจรอยแผลบนตัวของพายอาร์ว่ามีที่ไหนบ้าง
"หืม เยอะอยู่เหมือนกันนะเนี่ย เดี๋ยวพี่จะงดข้าวเย็นไอ้สกอว์เป็การทำโทษดีมั้ยเนี่ยที่ทำให้น้องสาวของพี่ต้องเจ็บตัวขนาดนี้"
ได้ยินอย่างนั้นพายอาร์ก็หัวเราะเสียงเล็กน่ารักออกมา "สกอว์เขาก็แค่เล่นน่ะค่ะพี่ต้าร์ เขาคงไม่ได้ตั้งใจ พี่ต้าร์อย่าทำโทษเขาเลยนะคะ"
พอน้องสาวขอร้องอย่างนี้มีหรือที่ต้าร์จะกล้าขัด "ใจดีจังเลยนะพายอาร์เนี่ย" ต้าร์พูดพร้อมกับเริ่มทายาให้พายอาร์ "พี่ละอิจฉาสกอว์จริงๆ "
พายอาร์เอียงคอสงสัยอย่างน่าเอ็นดู "อิจฉาทำไมละคะ"
(ก็มันทั้งได้เลียและขย่มน้องน่ะสิ) ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ต้าร์ก็ตอบกลับไปว่า
"ก็ที่มันให้ให้น้องเจ็บตัวขนาดนี้แล้วยังไม่โดนโกรธน่ะสิ" ต้าร์โกหกออกไปหน้าตาเฉย
"คนที่บ้านเก่าเล่นกับน้องแรงกว่านี้อีกค่ะ แค่นี้น้องไม่โกรธหรอก" น้องน้อยพูดตาใส แต่ต้าร์กลับรู้สึกว่ามันแปลกๆ
(ถ้าแรงกว่านี้ก็ได้เืแล้วนะ)
รู้สึกว่าหลายครั้งแล้วที่คำพูดของน้องเกี่ยวกับบ้านเก่ามีแต่เื่ที่ไม่ดี สงสัยคงจะเป็บ้านที่ไม่น่าอยู่จริงๆ
"ต่อไปนี้ถ้าใครทำให้น้องเจ็บตัวอีกบอกพี่ทันทีนะ เดี๋ยวพี่จะไปจัดการมันให้—เอาล่ะเสร็จแล้ว" ต้าร์พูดออกมาโดยไม่ได้คิดอะไรมาก
แต่สำหรับพายอาร์นั้นคำพูดนั้นมันกระตุกใจเธอตลอดเวลาที่ผ่านมาเธออยู่ตัวคนเดียวมาตลอด พอได้ยินอย่างนี้มันหมายความว่าต้าร์จะคอยปกป้องเธอสินะ พายอาร์รู้สึกซาบซึ้งใจจริงๆ แต่ก่อนที่ต้าร์จะออกไปพายอาร์ก็ได้รั้งเขาเอาไว้
"เอ่อ ยังเหลืออยู่ค่ะ" สาวน้อยเลิกเสื้อขึ้นเผยให้เห็นหน้าท้องที่แบนราบ ที่เต็มไปด้วยรอยข่วน
ตอนแรกที่ต้าร์เห็นน้องสาวเลิกเสื้อขึ้นเขาก็ใเหมือนกันแต่พอเห็นาแก็เข้าใจ
"หืม ยังเหลืออยู่อีกสินะไอ้สกอว์นี่มันเล่นแรงจริงๆ " ต้าร์ใช้นิ้วมือป้ายยาแล้วทาไปบนรอยข่วนที่หน้าท้องแบบราบของน้องสาว
ในจังหวะนั้นพายอาร์กระตุกและเผลอครางเสียงต่ำออกมาเล็กน้อย ต้าร์มองใบหน้าของเธอที่มันเริ่มแดงขึ้นมาอีกแล้ว
เขาก็รู้สึกว่าดูเหมือนพายอาร์จะเร็วต่อความรู้สึกมากเลยทีเดียว พอเห็นเธอหน้าแดงแบบนั้นแล้วต้าร์ก็แกล้งหญิงสาวโดยเขาค่อยๆ บรรจงทามันช้าๆ ค่อยๆ ลูบ ค่อยๆ ไล้ไปเรื่อยๆ จนตอนนี้พายอาร์เม้มริมฝีปากแน่นด้วยความอดกลั้น
"พะ พี่ต้าร์คะ พอก่อนเถอะค่ะ" พายอาร์จับมือต้าร์ให้หยุดทา
"อ้าว ทำไมล่ะพี่ยังทาไม่เสร็จเลยนะ" ต้าร์ทำเป็เฉไฉ ไม่รู้ไม่ชี้
"เอ่อ คือ เดี๋ยวน้องจะทาเองดีกว่าค่ะ" น้องน้อยพูดด้วยความเขินอาย เพราะเธอไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้ตอนที่ต้าร์ทายาให้ มันมีแต่อยากจะร้องเสียงแปลกๆ ออกมา ถ้าต้าร์ได้ยินอาจจะคิดว่ามันน่าเกลียดก็ได้
"อืม เอางั้นก็ได้ งั้นพี่ไปก่อนนะ"
จุ๊บ
"เอ๊ะ" พายอาร์ยกมือขึ้นมากุมแก้มที่ต้าร์พึ่งจะหอมเธอไป พร้อมกับใบหน้างงงวยอย่างน่ารัก
"เอ่อ พี่ชายหอมแก้มน้องสาวได้ใช่มั้ย" ต้าร์ถามพายอาร์ที่หน้าแดงเป็มะเขือเทศแล้ว
"เอ่อ อื้ม" พายอาร์พยักหน้าด้วยความเขินอาย
ต้าร์ที่เห็นพายอาร์พยักหน้าอนุญาตแล้วเขาก็ดีใจจนเนื้อเต้น นั่นมันหมายความว่าต่อไปเขาจะหอมน้องสาวมากขนาดไหนก็ได้ใช่มั้ย
(เยส!)
จากนั้นต้าร์ก็ออกจากห้องพายอาร์ไปด้วยความสุขที่ล้นทะลัก วันนั้นทั้งวัน หน้าเขามันยิ้มไม่ยอมหุบเลยล่ะ
***************************
407
