พิชิตประตูมิติด้วยอาคม

ตอนที่ 33: ศึกหน้าปราการ Wave 2 — คลื่นอสูรเกราะดินกรด (Acid Meltdown Siege)

ตึง... ตึง... ตึง... ตู้มมมมมมม!

แผ่นดินคอนกรีตรอบสถาบันวิจัยวิศวกรรมมิติปั่นป่วนอย่างหนัก แรงสั่นสะเทือนขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ จนเศษคอนกรีตขนาดเท่ากำปั้นเด้งลอยขึ้นจากพื้นปูน ลมพัดเอากลิ่นกำมะถันเข้มข้น รอยคราบไอกรดไฮโดรคลอริกเน่าเปื่อย และกลิ่นคาวเลือดเหนียวแฉะ พุ่งเข้าปะทะนาสิกของทหาร ศป.ม. ทุกนายจนแทบอาเจียน!

เบื้องหน้าห่างออกไปสี่ร้อยเมตร ณ เส้นขอบฟ้าทางทิศเหนือ... ซากตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ ในอดีตที่หลุดมาในมิติต้องคำสาป กำลังพังทลายลงมาดั่งโดมิโน!

กร๊อบ... กร๊อบ... แกร๊กร๊ากกกกกกกก!

เสียงโครงสร้างหินและเปลือกหุ้มหนาหนักกระทบกันดังแสบแก้วหูดังก้องขึ้น! ร่างของ 'ปูอสูรเกราะดินกรด (Acid-Crab Demon) ' อสูรกลายพันธุ์ระดับ 5 นับร้อยตัว ปรากฏตัวทะลักออกมาจากรอยแยกซากตึก!

รูปลักษณ์ของพวกมันคือฝันร้ายโดยแท้! ลำตัวขนาดยักษ์ความกว้างกว่าห้าเมตร สูงเกือบสามเมตร เปลือกหลังของพวกมันไม่ใช่เปลือกปูธรรมดา แต่เป็น 'ผลึกคอนกรีตผสมผสานกับแร่เหล็กกล้าและแร่มิสริลสีดำ' หนาขอบกว่าสามสิบเซนติเมตร ผิวเปลือกขรุขระมีปุ่มป่ำและรอยแตกสีแดงฉานที่มีน้ำกรดสีเขียวมรกตเดือดปุดๆ ไหลซึมออกมาตลอดเวลา เสียง ซู่... ซู่... ดังขึ้นทุกครั้งที่กรดหยดลงพื้น กัดกร่อนหินปูนจนละลายเป็นไอพิษ!

พวกมันมีขาปล้องโลหะหนาแน่นแปดขา ปลายขาคมกริบประดุจลิ่มเหล็กที่แทงทะลุคอนกรีตได้ง่ายดายเหมือนแทงเนย และมี 'ก้ามขนาดยักษ์สองข้าง' ที่ใหญ่เท่ารถยนต์ขนาดเล็ก ก้ามข้างขวาเป็นคีมตัดเหล็กกล้า ส่วนก้ามข้างซ้ายเป็น 'ท่อพ่นกรดแรงดันสูง (Acid Launcher Volley) ' ที่มีรูพรุนนับสิบรูสั่นระริก!

ดวงตาสีแดงเลือดขนาดเล็กนับสิบดวงบนหัวของพวกมัน จ้องมองมายังทหาร ศป.ม. ด้วยความหิวกระหาย และเมื่อพวกมันเคลื่อนตัวพร้อมกันเป็นฝูงนับร้อยตัว แผ่นดินก็สั่นสะเทือนไหวลั่นประดุจคลื่นลาวาเหล็กกล้ากำลังสไลด์ตัวเข้าหาฐานทัพ!

"บอสระดับห้าบุกมาเป็นฝูงครับเจ้าโฮสต์!" เสียงเอเต้ดังกังวานขึ้น นัยน์ตาไฟสีฟ้าหมุนระริกด้วยความตึงเครียด "ระบบประมวลผลสแกนพบเกราะเปลือกคอนกรีต-มิสริลของพวกมัน ซับแรงกระแทกกระสุนปืนธรรมดาได้เก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์! จุดอ่อนเดียวคือ 'ดวงตาสีแดง' และ 'ข้อต่อโคนขา'!"

"แนวยิงที่หนึ่งและสอง... บรรจุกระสุนมานาเจาะเกราะชนิดพิเศษ (Armor-Piercing Mana Round) !" ร้อยเอกสิงขรตะโกนสั่งการ เสียงของเขาดังก้องสยบเสียงคำรามของฝูงปูอสูร "ป้อมปืนใหญ่มานาพกพาทั้งสี่ทิศ... สอยไปที่กลุ่มอสูรด้านหน้า! ยิง!"

เปรียด! เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงง!

ลำแสงพลังงานมานาสีฟ้าครามและกระสุนเจาะเกราะนับพันนัด ถูกสาดสวนออกจากแนวยิง ศป.ม. เข้าใส่ฝูงปูอสูรเกราะดินกรดอย่างมโหฬาร!

ตู้ม! ตู้ม! ปัง! ปัง! ปัง!

แรงปะทะของกระสุนเจาะเกราะชนเข้ากับเปลือกหลังคอนกรีตมิสริลจนเกิดประกายไฟสว่างจ้าดั่งดอกไม้ไฟ! กระสุนบางนัดเจาะเข้าที่เปลือกจนแตกหัก ส่งผลให้น้ำกรดสีเขียวเข้มทะลักระเบิดออกมากระเซ็นใส่ปูอสูรตัวข้างๆ จนเนื้อในของพวกมันส่งควันฉุนเฉียว! ปูอสูรระลอกหน้าหกเจ็ดตัวถูกลำแสงปืนใหญ่อัดเข้ากลางลำตัวจนเปลือกแตกพังทลาย ล้มตึงระเบิดดับคาที่!

ทว่า... ฝูงปูอสูรนับแปดสิบตัวที่เหลือ กลับใช้ก้ามขนาดยักษ์ยกขึ้นบังดวงตา แล้วสปีดขาโลหะแปดขาพุ่งสไลด์ตัวแหวกฝุ่นควัน เข้าชนปะทะกับ 'รั้วสนามพลังงานความร้อนสูง' ชั้นนอกสุดอย่างรุนแรง!

เปรี๊ยะ! ตู้มมมมมมมมมมมมมมมม!

ก้ามซ้ายท่อพ่นกรดของปูอสูรนับสิบตัว อ้าออกพร้อมกัน! พวกมันพ่น 'ลำน้ำกรดไฮโดรคลอริกความดันสูงสีเขียวมรกต' สาดข้ามรั้วพลังงานเข้ามาใส่แนวยิงทหาร!

ซู่ซูซูซูซูซูซูซู!

น้ำกรดชีวภาพความร้อนสองพันองศาเซลเซียส สาดกระเซ็นลงบนพื้นปูนคอนกรีต ละลายปูนจนกลายเป็นน้ำบ่อกรดกัดกร่อน! ทหาร ศป.ม. นายหนึ่งหลบไม่พ้น โดนละอองกรดสาดใส่เกราะไหล่ซ้ายจนไทเทเนียมเริ่มละลายและส่งควันฉุน!

"หมวดสาม! ลำเลียงคนเจ็บไปเต็นท์แพทย์!" ลันตาตะโกนสั่งการพร้อมกับกระโดดข้ามบังเกอร์คอนกรีต เธอชูปืนพกคู่ไซเบอร์ขึ้น เหนี่ยวไกยิงกระสุนไมโครมานาด้วยความเร็วสูง!

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

กระสุนเจาะทะลวงเข้าที่ดวงตาสีแดงเล็กๆ บนหัวของปูอสูรตัวหน้าสุดสามดวงอย่างแม่นยำยิบ! ปูอสูรร้องเสียงดังก้องด้วยความเจ็บปวด ก้ามยักษ์สะบัดไปมาอย่างคั่งแค้น!

"โมนา! ช่วยตัดแนวซ้าย!" น้ำมนต์ตะโกนบอกขณะที่ร่างของเขาเรืองแสงทองเจิดจ้า

"จัดไปค่ะ!"

[HYPER-NANO CORE: MAX OUTPUT 80X SPEED ENGAGED!]

พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!

ร่างของโมนา ในชุดวอร์มที่เชื่อมต่อกับเตาปฏิกรณ์นาโนรุ่นใหม่ พุ่งทะยานแหวกม่านอากาศด้วยความเร็ว 80 เท่า! เงาร่างสีเขียวเข้มเคลื่อนตัวผ่านละอองน้ำกรดกลางอากาศประดุจสายฟ้าฟาด!

โมนาพุ่งตัวเข้าใส่ปูอสูรเกราะดินกรดตัวหนึ่งที่กำลังจะใช้ก้ามขวาคีมตัดเหล็กสับใส่แนวยิงของสิงขร หญิงสาวสลับตำแหน่งย่อตัวลงต่ำ สไลด์ตัวลอดใต้ท้องของมันที่มีเกราะอ่อนบางที่สุด!

"โล่บาเรียนาโนอัดอากาศ... สลับเป็นโหมดหมัดกระแทก (Air-Impact Piston) !"

โมนาชูหมัดขวาขึ้นเหนือศีรษะ วงกลมสนามแม่เหล็กอัดอากาศห่อหุ้มหมัดซ้อนทับกันแปดชั้น ร่างของเธอดีดตัวสปรินก์ขึ้นจากพื้น ชกหมัดอัดอากาศสวนเข้าใต้ท้องของปูอสูรเต็มรัก!

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!

เสียงอัดอากาศระเบิดดังก้องประดุจปืนใหญ่! แรงกระแทกแปดชั้นทะลวงผ่านเปลือกท้องอ่อน อวัยวะภายในและถุงกรดของปูอสูรระเบิดลัดวงจรภายใน! ร่างขนาดยักษ์หนักสามตันของมันถูกหมัดของโมนาเสยลอยขึ้นฟ้าสูงกว่าสี่เมตร ก่อนจะร่วงลงมากระแทกพื้นแตกกระจายเป็นชิ้นส่วนโลหะและเถ้าถ่าน!

"ตัวต่อไป!" โมนาไม่หยุดพัก เธอหมุนตัวสปีด 80 เท่า ไต่ขึ้นไปบนก้ามซ้ายของปูอสูรอีกตัว ใช้ออกด้วยวิชาขาตัดอัดอากาศ สับเข้าที่ข้อต่อก้ามโลหะจนก้ามยักษ์หลุดขาดสะบั้น!

ในเวลาเดียวกัน ใจกลางสนามรบหน้าปราการ...

น้ำมนต์ใน 'ชุดเกราะผ้ายันต์นาโนด้ายทองคำ' เดินก้าวไปข้างหน้าท่ามกลางสายฝนน้ำกรดสีเขียว!

น้ำกรดเข้มข้นสาดกระทบเข้ากับแผ่นอกและแขนเสื้อของชุดเกราะนาโน แต่เส้นใยนาโนชีวภาพและอักขระยันต์มหาอุตม์ด้ายทองคำ พลันระเบิดออร่าสีทองสว่างวาบ ดีดละอองกรดออกไปรอบทิศทางโดยที่เนื้อผ้าไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน!

"ปูอสูรพวกนี้เปลือกหนา..." น้ำมนต์เพ่งนัยน์ตาสีเข้มฉายแววสมาธิฌานขั้นสูงสุด "ต้องใช้อาคมธาตุไฟทะลวงจากภายใน!"

น้ำมนต์กระชับดาบพลาสม่าในมือขวา ส่วนมือซ้ายยกขึ้นทาบลงบนอกเสื้อเกราะบริเวณ 'อักขระยันต์เสือเผ่นมหาอำนาจ' ที่จารึกด้วยด้ายทองคำบริสุทธิ์!

"โอม พยัคฆะ พยัคฆา มหาอำนาจา... อิทธิฤทธิ ปาฏิหาริยัง สัมปะฏิจฉามิ!"

โฮกฮาดดดดดดดดดดดด!

เสียงคำรามของพยัคฆ์แห่งอาคมดังก้องไปทั่วสนามรบ! เส้นด้ายทองคำรูปเสือเผ่นบนแผ่นอกของชุดเกราะนาโน เรืองแสงสีทองคำสว่างจ้าจนกลายเป็น 'ออร่าหัวเสือเพลิงสีทอง' ขนาดยักษ์ครอบทับร่างของน้ำมนต์ไว้!

พรึ่บ!

น้ำมนต์ใช้ออกด้วยวิชามวยไทย 'กุมภกรรณพุ่งแหลน ผสาน เสือเผ่นขย้ำเหยื่อ' ย่อตัวลงต่ำแล้วยิงตัวพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วเหนือเสียง! ร่างของเขาประดุจลูกไฟเสือทองคำ พุ่งตรงเข้าหาฝูงปูอสูรเกราะดินกรดห้าตัวที่กำลังตั้งแถวบุก!

ฉับ! เปรี้ยงงงงงงงงงงงง!

ดาบพลาสม่าอาคมผสานยันต์เสือเผ่น ตวัดฟันทะลวงเข้าที่ข้อต่อปากและดวงตาของปูอสูรตัวแรก! คลื่นไฟพลาสม่าสีทองแทรกซึมเข้าสู่แกนกลางลำตัวของมัน และระเบิดออกในเสี้ยววินาที!

ตู้มมมมมมมมมมมม!

ร่างของปูอสูรตัวแรกระเบิดแตกกระจาย ไฟอาคมสีทองลุกลามไหม้ต่อไปยังปูอสูรตัวที่สอง สอง และสี่ ราวกับไฟลามทุ่ง! น้ำมนต์หมุนตัวกระโดดฟาดแข้ง 'จระเข้ฟาดหาง' เข้าใส่ก้ามยักษ์ของตัวที่ห้า จนก้ามโลหะหักสะบั้นและแกนพลังงานลัดวงจรระเบิดดับคาที่!

"น้ำมนต์! ก้มหัวลง!" เสียงสิงขรตะโกนลั่นจากแนวหลัง

น้ำมนต์ย่อตัวลงแนบพื้นปูนทันที!

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมม!

ร้อยเอกสิงขรแบกปืนกลหนักมานาแคนนอน M-80 สาดกระสุนแสงสีฟ้าขนาดเท่าลำต้นไม้ ออกไปซ้ำใส่กลุ่มปูอสูรที่โดนไฟอาคมของน้ำมนต์ชะงักอยู่! กระสุนมานาเจาะเกราะทะลวงเข้าแผลเปลือกแตกอย่างแม่นยำ ส่งผลให้ฝูงปูอสูรระลอกที่สองระเบิดแหลกเป็นเศษหินและโกโก้ครั้นช์ดับสูญไปนับสิบตัว!

การประสานงานระหว่าง กองพัน ศป.ม. (ยุทธวิธีทหาร) + โมนา (สปีดนาโนอัดอากาศ) + น้ำมนต์ (อาคมขมังเวทย์ไซเบอร์) เป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ!

ผ่านไปกว่าสี่สิบนาทีแห่งศึกสงครามบดขยี้... ฝูงปูอสูรเกราะดินกรดนับร้อยตัว ก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ลานปูนหน้าสถาบันวิจัยเต็มไปด้วยซากเปลือกคอนกรีต รอยบ่อกรดที่ค่อยๆ สลายตัว และคราบเถ้าถ่านสีดำ

ทหาร ศป.ม. และชาวบ้านที่มองดูผ่านกระจกสถาบันต่างโห่ร้องด้วยความโล่งอกและศรัทธา!

ทว่า... ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีนั้นเอง...

ครืนนนนนนนนนนนน!

ท้องฟ้าสีแดงฉานเหนือหอคอยแกนกลาง (The Core Tower) ที่อยู่ห่างออกไปห้ากิโลเมตร พลันหมุนวนจนกลายเป็น 'ลำแสงออร่าสีดำทองขนาดยักษ์' พุ่งแทงทะลุขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศ!

กระแสคลื่นมานามืดความเข้มข้นสูง ระเบิดแผ่ออกมาจากยอดหอคอย กระแทกเข้ากับม่านน้ำมิติเสถียรจนผิวน้ำสั่นระริกและกะพริบดับไปชั่วเสี้ยววินาที!

"เกิดอะไรขึ้น?!" สิงขรวิ่งเข้ามาหาลันตา

ลันตารัวนิ้วบนแป้นพิมพ์แฮกเกอร์ ใบหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด "ผู้กองคะ! สัญญาณมานามืดจากยอดหอคอยแกนกลาง... มันเพิ่มระดับพลังงานขึ้นสิบเท่า! จอมมารวิวิชและวิศรุต... กำลังเริ่มเดินเครื่อง 'แกนหัวใจจอมมาร' เพื่อบดขยี้คลื่นดาวเทียมของเราแล้วค่ะ!"

น้ำมนต์และโมนามองหน้ากัน นัยน์ตาของคนทั้งสองทอประกายเด็ดเดี่ยวและแน่วแน่

"ศูนย์ปฏิบัติการส่วนหน้า (FOB) ที่นี่แข็งแกร่งและมีทหารหนึ่งร้อยสิบสองนายคอยคุ้มกันแล้ว..." น้ำมนต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "หมดเวลาตั้งรับแล้วครับ... ถึงเวลาที่เราต้องบุกมุ่งหน้าสู่ 'หอคอยแกนกลาง 100 ชั้น' เพื่อดับชีพแกนหัวใจจอมมารด้วยตัวเอง!"

"จัดไป!" เอเต้ฉายแสงสีฟ้าสว่างจ้า "ปาร์ตี้ขุนพลพร้อมแล้ว! เป้าหมายต่อไป... บุกหอคอยแกนกลาง 100 ชั้น!"