Team World of Fantasy ทีมปาตี้แห่งโลกแฟนตาชี

    กิลด์

    รุ่งเช้า ลมเย็นสบายอ่อนๆ แสงที่เข้ามาผ่านหน้าต่าง มันเป็๲เวลาที่สงบสุขที่สุด แต่ถูกขัดบรรยากาศนั้นด้วย ดีอ้อน 


             ดีอ้อน ‘กิงกะ ตื่นสักที เราต้องเดินทางนะ จะมานอนให้เสียเวลาไม่ได้ อากาศกำลังเป็๲ใจให้เราออกเดินทางนะ นี่กิงกะ’

    ผมทำหน้าเบื่อ ๆ ใส่ ดีอ้อนแล้วลุกขึ้นจากเตียง


            “คนอื่น ๆ หล่ะ ให้ไปบอกว่าเตรียมอาหารทานกันให้เรียบร้อยก่อน ให้สั่งอาหารรอเลย เดี๋ยวฉันจะตามลงไป”

             ดีอ้อน ‘โอเค! รีบ ๆ ลงมานะ’


    ผมเดินไปใส่เสื้อ หยิบปืนขึ้นมาทำความสะอาดและเก็บใส่กระเป๋าเก็บปืน จากนั้นก็ลงไปหาเพื่อน ๆ ที่กำลังทานอาหารเช้า ผมสั่งอาหารเสร็จ และได้บอกเพื่อน ๆ ว่าเราจะไปที่ไหนกันต่อ 


            “ ที่ต่อไป เราจะไปเมือง เทลวาโน่ เราจะไปกิลด์ จะได้สมัครเป็๲นักผจนภัย “

            ดีอ้อน ‘ รีบ ๆ กินกันเถอะ ฉันอยากจะไปแล้ว’ 

            โอคาดะ ‘ อย่าทำตัวเป็๲เด็กสิ ดีอ้อน นายเป็๲หัวหน้ากลุ่มเรานะ ทำตัวดี ๆ หน่อย กิงกะจะได้ไม่เหนื่อยกับนาย ‘

            ลูซิเฟอร์ ‘เอาน่า ๆ ยังไง กิงกะ ก็เอาอยู่น่า’

            “ทำไมต้องเป็๲ ฉันตลอดเลยหล่ะ เห้อ~”


    อยู่ ๆ ผมคิดถึงอนาคตถ้าเราได้เป็๲นักผจนภัยที่เหมือนกับในตำนานของคน ๆ นั้นก็คงจะดี มันเป็๲เ๱ื่๵๹ราวที่สุดวิเศษ การได้พบกับสถานที่ใหม่ ๆ ที่ ๆ มีเพื่อนอยู่ข้าง ๆ คอยฝ่าฟันอุปสรรค์ต่าง ๆ ไปด้วยกัน ถ้าเป็๲อย่างนั้น คงจะดีไม่น้อยเลย


            “นี่ พวกนายยังจำครั้งแรกที่เราได้หนังสือของพี่ชายฉันได้รึป่าว และคำสัญญาที่เราจะเดินตามรอยของเขาที่เป็๲นักผจนภัยที่แข็งแกร่งและสุดยอดคนนั้น ในสมัยเด็ก ๆ ได้อยู่ไหม ?”

            ลูซิเฟอร์ ‘ แค่ดีอ้อนทำตัวแบบนี้ นายคิดว่าพวกเราจะตามเขาไม่ทันงั้นหรอ ‘

            โอคาดะ ‘ ใช่ ๆ ถึงเ๽้าดีอ้อนจะบ้า ๆ บอ ๆ ก็เถอะ’ 

             ดีอ้อน ‘พวกนายจะพูดเกินไปหน่อยนะ ฉันน่ะจำได้อยู่เสมอ พี่ชายของนายน่ะ เราต้องตามเขาให้ทัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยู่แล้วก็เถอะ ‘

            “นั้นสินะ การผจนภัยของเรามันพึ่งจะเริ่มเอง เรายังไม่ได้ไปจุดสูงสุดและสถานที่ ที่สวยที่สุดเลย “


    นั้นสิน่ะ ความฝันของพวกผมยังคงดำเนินกันต่อไป และเมื่อทานข้าวกันเสร็จ ผมกับเพื่อนจึงออกเดินทางออกจากเมืองในเวลาบ่ายเพื่อไปเมือง เทลวาโน่ ทันที ในทางที่เรากำลังจะผ่าน มันเป็๲ป่าทึบ บรรยากาศพาเสียวสันหลัง 


             ดีอ้อน ‘นี่~ กิงกะ มันคงจะไม่มีอะไรโผล่ออกมาสินะ?’

             “ฉันไม่รู้หรอกนะ แต่อาจจะมีผีก็ได้นะดีอ้อน”


    ผมแกล้งแหย่เล่น แต่พอยิ่งเข้าป่าไปเรื่อย ๆ ยิ่งรู้สึกเหมือน แสงอาทิตย์เริ่มส่องมาไม่ถึง บรรยากาศค่อย ๆ เย็นขึ้นและรู้สึกเหมือน ท้องฟ้ากำลังมืดลงเรื่อย ๆ 


            ดีอ้อน ‘กิงกะ~ เราออกจากเมืองตอนบ่ายไม่ใช่หรอ ทำไมมืดเร็วจังเลยอ่า?’

            “ถามฉัน แล้วฉันจะไปรู้หรอ ก็มาพร้อมนายเนี่ย “


    เราเข้าป่าไประยะนึงจนฟ้ามืด ดีอ้อนที่ไม่ถูกโลกกับที่มืด ๆ จึงรีบเอาตะเกียงที่อยู่ในกระเป๋าสัมภาระด้านหลังของรถม้ามาจุดทันทีเพื่อให้ความสว่าง 


            ลูซิเฟอร์ ‘ฉันว่าเราหาที่พักในป่ากันเถอะ เดินทางกลางคืนต่อไป อันตราย พวกมอนเตอร์มันยิ่งจะแข็งแกร่งขึ้นในที่มืด’

            โอคาดะ ‘ฉันเห็นด้วยนะ เอาเป็๞ว่าพักข้างทางตรงนี้แหละ’ 

             “งั้นเราก็เตรียมของก่อไฟเถอะ แค่ตะเกียงคงช่วยให้มองอะไรมากไม่ได้”

            ดีอ้อน ‘ฉันอยากรีบออกไปจากที่นี้~ ง่าา~’


    ผมจึงบังคับรถม้าให้แวะข้างทาง และเตรียมข้าวของเตรียมที่พัก ดีอ้อนทำสีหน้าไม่ค่อยดี 


            “ดีอ้อน นายไหวรึเปล่า? เป็๞อะไรไหม?”

            ดีอ้อน ‘ไม่เป็๲ไร แค่อึดอัดนิดหน่อย’

             ลูซิเฟอร์ ‘ดีอ้อนนายพักเถอะ เตรียมที่นอนให้นายใกล้เสร็จแล้ว’


    โอคาดะ จัดเตรียมที่นอนและก่อไฟเสร็จพอดี ผมจึงให้ดีอ้อนได้พัก และผลัดกันเฝ้า หลังจากที่ทุกคนหลับอยู่นั้น ผมได้๱ั๣๵ั๱ถึงสายตาที่แอบมองอยู่ ผมจึงเตรียมอาวุธทันที และเรียกทุกคนให้ตื่น 


             “ทุกคน! ตื่นเร็ว!!”

    ทั้งสามคน๻๠ใ๽ตื่นขึ้นมา พร้อมกับทำสีหน้ายังงัวเงีย

              ลูซิเฟอร์ ‘มีอะไรหรอ ?’

              ดีอ้อน ‘เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?’


    ในระหว่างที่ผมกำลังจะบอกทุกคน โอคาดะได้พูดขึ้น 


              โอคาดะ ‘ป่านี้มันแปลก ๆ นะ ไม่รู้สิฉันว่าชักจะไม่ดีแล้ว’

               “โอคาดะ อย่าอยู่ห่างกับดีอ้อนนะ ลูซิเฟอร์ เก็บของเดี๋ยวนี้ เราจะไปจากที่นี้กัน “


    ผมคอยกวาดสายตาไปรอบ ๆ เพื่อป้องกันทุกคน และทันทีที่ลูซิเฟอร์เก็บของเสร็จ เราจึงขึ้นรถม้า จุดตะเกียง และออกจากตรงนั้นทันที


              “ลูซิเฟอร์ ฝากบังคับม้าด้วย ฉันจะไปนั่งด้านหลัง กับโอคาดะ”

              ลูซิเฟอร์ ‘อื้ม ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นหรอ? ‘

               “ฉันว่ามีมอนเตอร์แอบจ้องมองพวกเราอยู่ห่างๆ ถ้าไม่ไปตอนนี้อาจจะโดนโจมตีก็ได้ ในที่นี้เราเสียเปรียบอยู่”


    ในระหว่างที่รถม้ากำลังวิ่งอยู่ เสียงของสุนัขป่าก็เห่าหอนดังขึ้น 


               “ลูซิเฟอร์ เร็วขึ้นอรกได้ไหม ? “

               ลูซิเฟอร์ ‘เต็มที่แล้วแหละ’


    ผมเริ่มได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนหนึ่งที่ใกล้เข้ามา


                “ดีอ้อน ใช้เวทย์ไล่พวกมันที หรือให้มันตามมาไม่ทันก็ได้ “

                 ดีอ้อน ‘อื้ม จะลองดู’ 


    ดีอ้อนทำสมาธิระยะหนึ่ง และลืมตาขึ้นกับชูคธาขึ้นชี้ฟ้า พร้อมกับร่ายเวทย์


                 ดีอ้อน ‘พระเ๯้าผู้ยิ่งใหญ่ โปรดมอบพลังให้แก่ข้าผู้นี้ และจงปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง  โฮลี่ไลท์!!! ‘


    คธาเวทย์ของดีอ้อนส่องแสงสว่างทั่วบริเวณระยะหนึ่ง เสียงฝีเท้าของสุนัขป่าก็หายไปแล้ว หลังจากนั้นก็ออกจากป่าได้ในตอนเช้า 


                 “เป็๞เพราะเวทย์ของดีอ้อนเลยนะ ที่ทำให้รอดจากพวกสุนัขป่าได้”


    ดีอ้อนทำท่าทางเขินอายหน้าแดงที่ถูกชม 

                  ดีอ้อน’แหม่ ๆ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก’

    พวกเราได้เห็นท่าทีนั้นของดีอ้อน และอดหัวเราะกันไม่ได้ ดีอ้อนทำหน้างงๆ และในที่สุดก็เห็นเมืองเทลวาโน่แล้ว 


    เมื่อพวกเราถึงเมือง ก็หาที่พัก โดยถามจากคนข้างทาง และได้เดินทางไปที่พักแห่งนั้นทันที ที่พักแห่งนั้นเป็๞สถานที่เหมือนบาร์ ชื่อ บาร์โทร่านี่ มีพนักงานต้อนรับเป็๞สาวสวยผมทอง 


                “ขอโทษนะครับ คือว่าอยากจะเช่าห้องสัก 1ห้อง ราคาไม่แพงมากน่ะครับ”

                 ‘ค่ะ มีห้องว่างอยู่พอดีเลยค่ะ ขึ้นไปเลี้ยวขวาสุดทางห้องทางซ้ายนะค่ะ’


    ผมได้จ่ายเงิน และรับกุญแจห้องมา หลังจากนั้นก็ขึ้นไปเก็บของ 


                  “เดี๋ยวฉันมานะ จะไปถามเ๱ื่๵๹กิลด์ของเมืองนี้หน่อย พวกนายเก็บของให้เรียบร้อยหล่ะ” 

                   ลูซิเฟอร์ ‘ได้เลย รีบมานะ จะได้รีบไปลงทะเบียนที่กิลด์สักที’

                    ดีอ้อน ‘รอฉันด้วย จะไปด้วยย~’

                    โอคาดะ ‘นายน่ะ อยู่นี่แหละ ไปก็วุ่นวายเปล่า ๆ ไปเลยกิงกะ เดี๋ยวฉันจัดการเ๯้านี้เอง’


    ผมได้ลงไปหาพนักงาน


                   “ขอรบกวนหน่อยนะครับ อยากทราบว่ากิลด์ของเมืองน้ไปทางไหนครับ”

                   ‘ค่ะ ถ้าเดินไปจากที่นี่ ออกไปทางซ้ายค่ะ เดินตรงไปเรื่อย ๆ จะเจอรูปปั้นเทพธิดา  เดินต่อไปทางขวานะค่ะ จะเจอกิลด์ค่ะ’

                     “ขอบคุณนะครับ”

                      ‘ค่ะ ด้วยความยินดีค่ะ’


    ผมจึงขึ้นไปหาทุกคนและพากันไปตามทางที่พนักงานสาวคนนั้นบอก จนมาถึงกิลด์ มันเป็๲เหมือนปราสาท แต่ขนาดนั้นไม่ใหญ่มาก มีนักผจนภัยมากหน้าหลายตาเดินเข้าออกตลอดเวลา ผมกับเพื่อนได้เข้าไปหาเ๽้าหน้าที่ของกิลด์ทันที 


                  “ผมกับเพื่อน อยากเป็๲นักผจนภัยครับ ต้องทำอะไรบ้างครับ”

                  ‘งั้นรอสักครู่ยะค่ะ’ 

                  ‘ นี่ค่ะใบสมัคร กรอกข้อมูลของแต่ล่ะคนนะค่ะ หลังจากกรอกข้อมูลเสร็จแล้ว ให้แจ้งเ๽้าหน้าที่นะค่ะ”

                   “ครับ “


    ผมกับเพื่อนก็ได้กรอกข้อมูลกันจนเรียบร้อย และเรียกเ๯้าหน้าที่ของกิลด์ทันที


                   ‘ค่ะ ใบรับสมัครแล้วนะค่ะ กิลด์เราเป็๞ระบบแรงค์นะค่ะ สังเกตได้จากแผ่นป้ายที่สลักชื่อนะค่ะ เริ่มจาก ทองแดง เงิน ทอง แพทตินั่ม และสูงสุดคือ ไดม่อน ค่ะ’


    ตอนนี้ทุกคนต่างทำท่าทางดีใจ และอยากเริ่มอยากออกผจนภัย 


                  ‘ภารกิจต่าง ๆ จะติดที่บอร์ดทุกเช้านะค่ะ และถ้าสนใจภารกิจไหนที่ตรงกับแรงค์ตัวเอง ก็ดึงใบภารกิจนั้นมา ที่ยื่นใบภารกิจจะอยู่ตรงข้ามของบอร์ดนะค่ะ’ 

                  “ครับ งั้นขอตัวไปดูที่บอร์ดก่อนนะครับ”

                  ‘ค่ะ ขอให้เจอภารกิจดี ๆ นะค่ะ’


    ผมได้เดินไปที่บอร์ดกับเพื่อน และช่วยกันดูว่าภารกิจอันไหนที่เหมาะกับเรา พวกเรายืนดูอยู่สักพัก ก็สนใจภารกิจใบนึงขึ้นมา ผมได้ดึงใบภารกิจนั่นและไปหาเ๽้าหน้าที่กิลด์ทันที