รุ่งเช้า ลมเย็นสบายอ่อนๆ แสงที่เข้ามาผ่านหน้าต่าง มันเป็เวลาที่สงบสุขที่สุด แต่ถูกขัดบรรยากาศนั้นด้วย ดีอ้อน
ดีอ้อน ‘กิงกะ ตื่นสักที เราต้องเดินทางนะ จะมานอนให้เสียเวลาไม่ได้ อากาศกำลังเป็ใจให้เราออกเดินทางนะ นี่กิงกะ’
ผมทำหน้าเบื่อ ๆ ใส่ ดีอ้อนแล้วลุกขึ้นจากเตียง
“คนอื่น ๆ หล่ะ ให้ไปบอกว่าเตรียมอาหารทานกันให้เรียบร้อยก่อน ให้สั่งอาหารรอเลย เดี๋ยวฉันจะตามลงไป”
ดีอ้อน ‘โอเค! รีบ ๆ ลงมานะ’
ผมเดินไปใส่เสื้อ หยิบปืนขึ้นมาทำความสะอาดและเก็บใส่กระเป๋าเก็บปืน จากนั้นก็ลงไปหาเพื่อน ๆ ที่กำลังทานอาหารเช้า ผมสั่งอาหารเสร็จ และได้บอกเพื่อน ๆ ว่าเราจะไปที่ไหนกันต่อ
“ ที่ต่อไป เราจะไปเมือง เทลวาโน่ เราจะไปกิลด์ จะได้สมัครเป็นักผจนภัย “
ดีอ้อน ‘ รีบ ๆ กินกันเถอะ ฉันอยากจะไปแล้ว’
โอคาดะ ‘ อย่าทำตัวเป็เด็กสิ ดีอ้อน นายเป็หัวหน้ากลุ่มเรานะ ทำตัวดี ๆ หน่อย กิงกะจะได้ไม่เหนื่อยกับนาย ‘
ลูซิเฟอร์ ‘เอาน่า ๆ ยังไง กิงกะ ก็เอาอยู่น่า’
“ทำไมต้องเป็ ฉันตลอดเลยหล่ะ เห้อ~”
อยู่ ๆ ผมคิดถึงอนาคตถ้าเราได้เป็นักผจนภัยที่เหมือนกับในตำนานของคน ๆ นั้นก็คงจะดี มันเป็เื่ราวที่สุดวิเศษ การได้พบกับสถานที่ใหม่ ๆ ที่ ๆ มีเพื่อนอยู่ข้าง ๆ คอยฝ่าฟันอุปสรรค์ต่าง ๆ ไปด้วยกัน ถ้าเป็อย่างนั้น คงจะดีไม่น้อยเลย
“นี่ พวกนายยังจำครั้งแรกที่เราได้หนังสือของพี่ชายฉันได้รึป่าว และคำสัญญาที่เราจะเดินตามรอยของเขาที่เป็นักผจนภัยที่แข็งแกร่งและสุดยอดคนนั้น ในสมัยเด็ก ๆ ได้อยู่ไหม ?”
ลูซิเฟอร์ ‘ แค่ดีอ้อนทำตัวแบบนี้ นายคิดว่าพวกเราจะตามเขาไม่ทันงั้นหรอ ‘
โอคาดะ ‘ ใช่ ๆ ถึงเ้าดีอ้อนจะบ้า ๆ บอ ๆ ก็เถอะ’
ดีอ้อน ‘พวกนายจะพูดเกินไปหน่อยนะ ฉันน่ะจำได้อยู่เสมอ พี่ชายของนายน่ะ เราต้องตามเขาให้ทัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยู่แล้วก็เถอะ ‘
“นั้นสินะ การผจนภัยของเรามันพึ่งจะเริ่มเอง เรายังไม่ได้ไปจุดสูงสุดและสถานที่ ที่สวยที่สุดเลย “
นั้นสิน่ะ ความฝันของพวกผมยังคงดำเนินกันต่อไป และเมื่อทานข้าวกันเสร็จ ผมกับเพื่อนจึงออกเดินทางออกจากเมืองในเวลาบ่ายเพื่อไปเมือง เทลวาโน่ ทันที ในทางที่เรากำลังจะผ่าน มันเป็ป่าทึบ บรรยากาศพาเสียวสันหลัง
ดีอ้อน ‘นี่~ กิงกะ มันคงจะไม่มีอะไรโผล่ออกมาสินะ?’
“ฉันไม่รู้หรอกนะ แต่อาจจะมีผีก็ได้นะดีอ้อน”
ผมแกล้งแหย่เล่น แต่พอยิ่งเข้าป่าไปเรื่อย ๆ ยิ่งรู้สึกเหมือน แสงอาทิตย์เริ่มส่องมาไม่ถึง บรรยากาศค่อย ๆ เย็นขึ้นและรู้สึกเหมือน ท้องฟ้ากำลังมืดลงเรื่อย ๆ
ดีอ้อน ‘กิงกะ~ เราออกจากเมืองตอนบ่ายไม่ใช่หรอ ทำไมมืดเร็วจังเลยอ่า?’
“ถามฉัน แล้วฉันจะไปรู้หรอ ก็มาพร้อมนายเนี่ย “
เราเข้าป่าไประยะนึงจนฟ้ามืด ดีอ้อนที่ไม่ถูกโลกกับที่มืด ๆ จึงรีบเอาตะเกียงที่อยู่ในกระเป๋าสัมภาระด้านหลังของรถม้ามาจุดทันทีเพื่อให้ความสว่าง
ลูซิเฟอร์ ‘ฉันว่าเราหาที่พักในป่ากันเถอะ เดินทางกลางคืนต่อไป อันตราย พวกมอนเตอร์มันยิ่งจะแข็งแกร่งขึ้นในที่มืด’
โอคาดะ ‘ฉันเห็นด้วยนะ เอาเป็ว่าพักข้างทางตรงนี้แหละ’
“งั้นเราก็เตรียมของก่อไฟเถอะ แค่ตะเกียงคงช่วยให้มองอะไรมากไม่ได้”
ดีอ้อน ‘ฉันอยากรีบออกไปจากที่นี้~ ง่าา~’
ผมจึงบังคับรถม้าให้แวะข้างทาง และเตรียมข้าวของเตรียมที่พัก ดีอ้อนทำสีหน้าไม่ค่อยดี
“ดีอ้อน นายไหวรึเปล่า? เป็อะไรไหม?”
ดีอ้อน ‘ไม่เป็ไร แค่อึดอัดนิดหน่อย’
ลูซิเฟอร์ ‘ดีอ้อนนายพักเถอะ เตรียมที่นอนให้นายใกล้เสร็จแล้ว’
โอคาดะ จัดเตรียมที่นอนและก่อไฟเสร็จพอดี ผมจึงให้ดีอ้อนได้พัก และผลัดกันเฝ้า หลังจากที่ทุกคนหลับอยู่นั้น ผมได้ััถึงสายตาที่แอบมองอยู่ ผมจึงเตรียมอาวุธทันที และเรียกทุกคนให้ตื่น
“ทุกคน! ตื่นเร็ว!!”
ทั้งสามคนใตื่นขึ้นมา พร้อมกับทำสีหน้ายังงัวเงีย
ลูซิเฟอร์ ‘มีอะไรหรอ ?’
ดีอ้อน ‘เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?’
ในระหว่างที่ผมกำลังจะบอกทุกคน โอคาดะได้พูดขึ้น
โอคาดะ ‘ป่านี้มันแปลก ๆ นะ ไม่รู้สิฉันว่าชักจะไม่ดีแล้ว’
“โอคาดะ อย่าอยู่ห่างกับดีอ้อนนะ ลูซิเฟอร์ เก็บของเดี๋ยวนี้ เราจะไปจากที่นี้กัน “
ผมคอยกวาดสายตาไปรอบ ๆ เพื่อป้องกันทุกคน และทันทีที่ลูซิเฟอร์เก็บของเสร็จ เราจึงขึ้นรถม้า จุดตะเกียง และออกจากตรงนั้นทันที
“ลูซิเฟอร์ ฝากบังคับม้าด้วย ฉันจะไปนั่งด้านหลัง กับโอคาดะ”
ลูซิเฟอร์ ‘อื้ม ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นหรอ? ‘
“ฉันว่ามีมอนเตอร์แอบจ้องมองพวกเราอยู่ห่างๆ ถ้าไม่ไปตอนนี้อาจจะโดนโจมตีก็ได้ ในที่นี้เราเสียเปรียบอยู่”
ในระหว่างที่รถม้ากำลังวิ่งอยู่ เสียงของสุนัขป่าก็เห่าหอนดังขึ้น
“ลูซิเฟอร์ เร็วขึ้นอรกได้ไหม ? “
ลูซิเฟอร์ ‘เต็มที่แล้วแหละ’
ผมเริ่มได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนหนึ่งที่ใกล้เข้ามา
“ดีอ้อน ใช้เวทย์ไล่พวกมันที หรือให้มันตามมาไม่ทันก็ได้ “
ดีอ้อน ‘อื้ม จะลองดู’
ดีอ้อนทำสมาธิระยะหนึ่ง และลืมตาขึ้นกับชูคธาขึ้นชี้ฟ้า พร้อมกับร่ายเวทย์
ดีอ้อน ‘พระเ้าผู้ยิ่งใหญ่ โปรดมอบพลังให้แก่ข้าผู้นี้ และจงปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง โฮลี่ไลท์!!! ‘
คธาเวทย์ของดีอ้อนส่องแสงสว่างทั่วบริเวณระยะหนึ่ง เสียงฝีเท้าของสุนัขป่าก็หายไปแล้ว หลังจากนั้นก็ออกจากป่าได้ในตอนเช้า
“เป็เพราะเวทย์ของดีอ้อนเลยนะ ที่ทำให้รอดจากพวกสุนัขป่าได้”
ดีอ้อนทำท่าทางเขินอายหน้าแดงที่ถูกชม
ดีอ้อน’แหม่ ๆ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก’
พวกเราได้เห็นท่าทีนั้นของดีอ้อน และอดหัวเราะกันไม่ได้ ดีอ้อนทำหน้างงๆ และในที่สุดก็เห็นเมืองเทลวาโน่แล้ว
เมื่อพวกเราถึงเมือง ก็หาที่พัก โดยถามจากคนข้างทาง และได้เดินทางไปที่พักแห่งนั้นทันที ที่พักแห่งนั้นเป็สถานที่เหมือนบาร์ ชื่อ บาร์โทร่านี่ มีพนักงานต้อนรับเป็สาวสวยผมทอง
“ขอโทษนะครับ คือว่าอยากจะเช่าห้องสัก 1ห้อง ราคาไม่แพงมากน่ะครับ”
‘ค่ะ มีห้องว่างอยู่พอดีเลยค่ะ ขึ้นไปเลี้ยวขวาสุดทางห้องทางซ้ายนะค่ะ’
ผมได้จ่ายเงิน และรับกุญแจห้องมา หลังจากนั้นก็ขึ้นไปเก็บของ
“เดี๋ยวฉันมานะ จะไปถามเื่กิลด์ของเมืองนี้หน่อย พวกนายเก็บของให้เรียบร้อยหล่ะ”
ลูซิเฟอร์ ‘ได้เลย รีบมานะ จะได้รีบไปลงทะเบียนที่กิลด์สักที’
ดีอ้อน ‘รอฉันด้วย จะไปด้วยย~’
โอคาดะ ‘นายน่ะ อยู่นี่แหละ ไปก็วุ่นวายเปล่า ๆ ไปเลยกิงกะ เดี๋ยวฉันจัดการเ้านี้เอง’
ผมได้ลงไปหาพนักงาน
“ขอรบกวนหน่อยนะครับ อยากทราบว่ากิลด์ของเมืองน้ไปทางไหนครับ”
‘ค่ะ ถ้าเดินไปจากที่นี่ ออกไปทางซ้ายค่ะ เดินตรงไปเรื่อย ๆ จะเจอรูปปั้นเทพธิดา เดินต่อไปทางขวานะค่ะ จะเจอกิลด์ค่ะ’
“ขอบคุณนะครับ”
‘ค่ะ ด้วยความยินดีค่ะ’
ผมจึงขึ้นไปหาทุกคนและพากันไปตามทางที่พนักงานสาวคนนั้นบอก จนมาถึงกิลด์ มันเป็เหมือนปราสาท แต่ขนาดนั้นไม่ใหญ่มาก มีนักผจนภัยมากหน้าหลายตาเดินเข้าออกตลอดเวลา ผมกับเพื่อนได้เข้าไปหาเ้าหน้าที่ของกิลด์ทันที
“ผมกับเพื่อน อยากเป็นักผจนภัยครับ ต้องทำอะไรบ้างครับ”
‘งั้นรอสักครู่ยะค่ะ’
‘ นี่ค่ะใบสมัคร กรอกข้อมูลของแต่ล่ะคนนะค่ะ หลังจากกรอกข้อมูลเสร็จแล้ว ให้แจ้งเ้าหน้าที่นะค่ะ”
“ครับ “
ผมกับเพื่อนก็ได้กรอกข้อมูลกันจนเรียบร้อย และเรียกเ้าหน้าที่ของกิลด์ทันที
‘ค่ะ ใบรับสมัครแล้วนะค่ะ กิลด์เราเป็ระบบแรงค์นะค่ะ สังเกตได้จากแผ่นป้ายที่สลักชื่อนะค่ะ เริ่มจาก ทองแดง เงิน ทอง แพทตินั่ม และสูงสุดคือ ไดม่อน ค่ะ’
ตอนนี้ทุกคนต่างทำท่าทางดีใจ และอยากเริ่มอยากออกผจนภัย
‘ภารกิจต่าง ๆ จะติดที่บอร์ดทุกเช้านะค่ะ และถ้าสนใจภารกิจไหนที่ตรงกับแรงค์ตัวเอง ก็ดึงใบภารกิจนั้นมา ที่ยื่นใบภารกิจจะอยู่ตรงข้ามของบอร์ดนะค่ะ’
“ครับ งั้นขอตัวไปดูที่บอร์ดก่อนนะครับ”
‘ค่ะ ขอให้เจอภารกิจดี ๆ นะค่ะ’
ผมได้เดินไปที่บอร์ดกับเพื่อน และช่วยกันดูว่าภารกิจอันไหนที่เหมาะกับเรา พวกเรายืนดูอยู่สักพัก ก็สนใจภารกิจใบนึงขึ้นมา ผมได้ดึงใบภารกิจนั่นและไปหาเ้าหน้าที่กิลด์ทันที