ดูเหมือนว่าไฟโทสะของเขาไม่อาจสูงเทียบเท่ากับความมุ่งมั่นของเธอยี่โถยังคงไปสังเกตการณ์ที่ผับแห่งนั้นทุกวัน หลังจากเก็บข้อมูลจนแน่ใจแล้วว่าวันและเวลาประจำในผับของเอวาคือช่วงใดวันนี้หญิงสาวจึงตัดสินใจมาหาเฟลิกซ์ที่ร้านอีกครั้งในเวลาประมาณสามทุ่มกว่าเมื่อเห็นว่ารถสปอร์ตสีดำคันนั้นยังคงจอดอยู่ยี่โถไม่รีรอที่จะเดินตรงไปยังห้องทำงานนั้นทันที
ก๊อก! ก๊อก! “ยี่โถเองค่ะ” ใบหน้าของเธอเรียบนิ่งไร้ท่าทีประหม่าแต่อย่างใด
“เข้ามา”เสียงทุ้มลึกตอบกลับมาหลังจากนิ่งเงียบไปสักพัก
“ฉันมาคุยเรื่องเอวา...เหมือนเดิม”ยี่โถจ้องมองไปยังร่างกำยำตรงหน้าไม่วางตา คำพูดของเธอทำให้ชายหนุ่มที่กำลังปิดแฟ้มเอกสารอยู่ต้องถอนหายใจออกมาเสียงดังเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาหญิงสาวนิ่งริมฝีปากหนากระจับกำลังจะเตรียมพูดบางอย่างกลับถูกยี่โถแทรกขึ้นเสียก่อน
“ฉันรู้ว่าคุณคงไม่เชื่อเหมือนเดิม แต่วันนี้ฉันจะพาคุณไปยืนยันด้วยตาตัวเองถ้าพิสูจน์แล้วว่าเป็นเรื่องโกหก ฉันจะเลิกยุ่งกับชีวิตคุณทันที...โดยไม่มีข้อแม้”ข้อเสนออันชัดเจนฉะฉานจากยี่โถ ทำให้เฟลิกซ์นั่งนิ่งดวงตาสีฟ้าคู่นั้นจ้องมองลึกเข้ามา ราวกับต้องการจับพิรุธจากเธอเวลาผ่านไปสักพักบรรยากาศแห่งความเงียบได้ถูกแทนที่ด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“ได้”ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมา ร่างกำยำลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเขาเก็บกระเป๋าเอกสารแล้วยืนรอตรงประตู ยี่โถอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินนำเขาไป
*****
รถสปอร์ตสีดำเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทเมื่อถึงจุดหมายที่หญิงสาวบอกยี่โถเดินนำชายหนุ่มตรงไปยังผับแห่งนั้นด้วยท่าทางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น
เมื่อเปิดประตูเข้าไปดวงตาคมของหญิงสาวเพ่งตรงไปยังมุมประจำของเป้าหมายทันทีแต่ทว่าตรงนั้นกลับกลายเป็นลูกค้าคนอื่นแทนยี่โถขมวดคิ้วมุ่นพลางกวาดสายตามองไปยังบริเวณอื่นกลับพบแต่ความผิดหวังเธอจึงรีบตรงดิ่งไปยังห้องน้ำซึ่งก็...ไร้วี่แววของเอวา
“ไหนล่ะเอวา?”เฟลิกซ์ยกยิ้มมุมปาก พลางจ้องมายังเธอด้วยสายตาที่ดูเบื่อหน่ายเต็มทน
“คือว่า...”ยี่โถได้แต่ก้มมองมือตัวเอง เหงื่อเม็ดเล็กๆ เริ่มผุดซึมออกมาตามหน้าผากท่าทีมั่นใจเมื่อครู่หายไปในพริบตา ไม่จริง! นี่คือเรื่องผิดพลาด!
“เสียเวลาแต่ก็ถือว่าคุ้มค่าสำหรับผมอย่าลืมทำตามที่พูดล่ะ” ชายหนุ่มเน้นประโยคหลังด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพูดจบเฟลิกซ์ล้วงกระเป๋ากางเกงเดินออกจากผับด้วยท่าทีผ่อนคลายส่วนทางด้านหญิงสาวได้แต่ก้มหน้าเม้มปากแน่น ไหล่บางห่อลู่ลงเรี่ยวแรงในการก้าวเดินแต่ละก้าวนั้นแทบจะไม่มี เธอรู้สึกหนักอึ้งไปหมด
เมื่อทั้งสองเดินออกมาจวนใกล้จะถึงรถพลันมีเสียงของชายหญิงคู่หนึ่งดังออกมาจากบริเวณม้านั่งซึ่งอยู่ไม่ไกล
“อื้อ! พอก่อนค่ะเอ็ดเวิร์ดเราจะทำกันตรงนี้จริงๆ เหรอ” น้ำเสียงคุ้นๆ ของหญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างกระเง้ากระงอดตามมาด้วยเสียงหัวเราะคิกคักในลำคอของเจ้าหล่อน
“คุณยั่วผมหนักขนาดนี้ใครจะทนไหวล่ะครับ เอวา” ชื่อที่ถูกเอ่ยจากฝ่ายชายพาให้เฟลิกซ์หยุดชะงักเท้าทันใดจนยี่โถเกือบจะเดินชนเข้าให้ แผ่นหลังหนาของเขาตั้งตรง ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆหันไปยังชายหญิงคู่นั้น แสงไฟสลัวให้ความสว่างมากพอที่จะได้เห็นใบหน้าของสองคนนั้น
“อย่าพึ่งรีบร้อนสิคะเราไปโรงแรมกันดีกว่า เดี๋ยวเอวาจะอยู่กับคุณทั้งคืนเลย”ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะยังไม่รู้ตัวว่า มีสายตาสองคู่กำลังจับจ้องพวกเขาอยู่ ยี่โถสัมผัสได้ถึงรังสีเย็นเยียบบางอย่างที่เริ่มแผ่กระจายออกมาจากตัวเฟลิกซ์เธอยังไม่ทันได้ออกความเห็นใดๆร่างกำยำตรงหน้าพลันเดินตรงดิ่งไปยังสองคนนั้นอย่างรวดเร็ว
“เอวา!”น้ำเสียงของเฟลิกซ์ดูแข็งกร้าวจนน่ากลัว
“ฟะ...เฟลิกซ์!” เอวาตาเบิกกว้างตื่นตระหนกเมื่อได้เผชิญหน้ากับเขา เธอรีบผละออกจากตัวผู้ชายคนนั้นทันใด
“นี่คุณ?!”เฟลิกซ์จ้องเขม็งไปยังคนทั้งสองสลับกัน สองมือแกร่งกำหมัดเข้าหากันแน่นยี่โถที่ยืนอยู่ข้างๆ เป็นต้องตกตะลึงอ้าปากค้าง สองแก้มแดงก่ำกับภาพตรงหน้าวันนี้เอวาสวมเดรสเกาะอกรัดรูปเห็นรอยสักลายกุหลาบและเถาวัลย์ได้ชัดเจนทว่าตอนนี้ชุดของหญิงสาวได้ถูกเลื่อนลงจนเกือบจะเห็นยอดปทุมมาลย์อยู่รำไร
เอวามองยี่โถสลับกับเฟลิกซ์ไปมาดวงตาโฉบเฉี่ยวคู่นั้นดูลอกแลกทำอะไรไม่ถูกริมฝีปากเอิบอิ่มตอนนี้สั่นระริกอย่างเห็นได้ชัด
“ก็...ฉะ...ฉันกับคุณยังไม่ได้คบกันจริงๆเสียหน่อย! คะ...คงไม่ผิดอะไร ถ้าฉันจะหาความสุขให้ตัวเองบ้าง”เอวาจ้องสบตากับเฟลิกซ์ พร้อมกับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
คำพูดจากหญิงสาวไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นแม้แต่น้อยตรงกันข้ามนั่นกลับสร้างความตึงเครียดยิ่งกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำจนคนนอกอย่างยี่โถรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
“ฮ่าๆๆ! ผู้หญิงเขาก็พูดถูกนะพี่ชาย!น้ำยาไม่ถึงก็อย่าทำเป็นใจแคบไปหน่อยเลย” คำพูดเย้ยหยันของผู้ชายคนนั้นไม่ได้ต่างอะไรกับเชื้อเพลิงที่เทกระหน่ำเข้ามาดูเหมือนว่าไฟโทสะของเฟลิกซ์ได้ลุกโหมโชติช่วงจนเกินขีดจำกัดไปแล้วเสียงหายใจของเขาถี่รัวพร้อมกับอกหนาที่กระเพื่อมขึ้นลงชัดเจนดวงตาแข็งกระด้างจับจ้องสองคนนั้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าสติของเฟลิกซ์ได้ขาดสะบั้นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“ในเมื่อเธอทำได้ฉันก็ต้องทำได้!” ทันทีที่เฟลิกซ์พูดจบยี่โถต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือหนาเข้ามาฉุดแขนของเธอลากออกจากที่แห่งนั้นเขากำลังพาเธอตรงไปยังโรมแรมที่อยู่ฝั่งตรงข้าม!
“เตียงเดี่ยวผู้ใหญ่สองคน!” เฟลิกซ์บอกกับพนักงานโรงแรมน้ำเสียงของเขายังคงเต็มไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวส่วนท่าทีของยี่โถตอนนี้กลับมีเพียงสีหน้าอันเรียบเฉยไม่พูดจาโต้แย้งและไม่ได้แสดงท่าทีขัดขืนแต่อย่างใด
ปึง! เสียงประตูถูกกระแทกปิดลงร่างกำยำหยุดยืนนิ่ง มือหนาปล่อยแขนเธอให้เป็นอิสระจังหวะการหายใจของเขาเริ่มกลับมาสม่ำเสมอ ความเยือกเย็นรอบตัวเขาเริ่มจางหายไปส่วนยี่โถยังคงยืนนิ่งดวงตาคมสวยที่กำลังจ้องมองคนตรงหน้านั้นดูเรียบเฉยไร้อารมณ์ใดๆเฟลิกซ์ย่นคิ้วเล็กน้อยกับปฏิกิริยาของหญิงสาว เพียงครู่เดียวเขาก็ได้ยกยิ้มเย้ยหยันเหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
“หึ! ที่เธอไม่ขัดขืนคงเพราะเฝ้ารอวันนี้มานานแล้วสินะ” เฟลิกซ์สรุปออกมาเสียงเรียบ ส่วนยี่โถที่ได้ยินดังนั้นจึงส่งยิ้มบางๆให้เขา
“เพราะมั่นใจต่างหากว่าคุณไม่กล้าทำอะไรฉันอยู่แล้ว”ดวงตาที่เคยเรียบเฉยของหญิงสาวฉายแววสุกใสขึ้นมาทีละน้อย เขานิ่งเงียบไปกับคำตอบของเธอแต่ทว่าคำพูดถัดมาของยี่โถได้ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันควัน
“ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนดีมีความสุภาพบุรุษพอ ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลว่า...เอวาไม่เหมาะสมกับคุณจริงๆ”
“กำลังจะบอกว่ามีเพียงเธอที่เหมาะสมกับฉันอย่างนั้นเหรอ!” เฟลิกซ์แค่นหัวเราะในลำคอน้ำเสียงของเขาไม่สบอารมณ์เต็มที่ มือแกร่งข้างหนึ่งยกเท้าเอวสอบเอาไว้ดวงตาคู่นั้นดูแข็งกร้าว เริ่มมีประกายไฟลุกโชนขึ้นมา
“...ใช่!” ยี่โถตอบกลับด้วยเสียงหนักแน่นสายตาของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความแน่วแน่
“มั่นใจดีนี่!”รอยยิ้มยียวนปรากฏอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา
“ฉันพร้อมพิสูจน์คุณกล้าไหมล่ะ?” ยี่โถช้อนตามองเขาอย่างท้าทาย แม้จะรู้ว่า คำพูดของตนเองนั้นดูบ้าบอสิ้นดีแต่เธอก็รู้ดีแก่ใจว่าเขาคงไม่...
“คิดว่าผมไม่กล้าเหรอ”มือหนายกขึ้นมาแกะกระดุมเสื้อตัวเองทีละเม็ดอย่างอ้อยอิ่งปลุกเร้าดวงตาสีฟ้าตอนนี้เต็มไปด้วยเปลวเพลิงเร่าร้อนอันตรายบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน...
************* แจ้งข่าวจ้าาาา**************
"Stalker mode ทำอย่างไรให้ได้รัก" มีในรูปแบบอีบุ๊คใน meb แล้วนะคะ ใครรอไหมไหวอยากอ่านต่อแล้ว สามารถเข้าไปอุดหนุนกันได้เลย ราคาเพียง 79 บาทเท่านั้น!!!
ปล. ฉาก 18+ แบบเต็มๆ มีเฉพาะในอีบุ๊คนะเธอ ^_<