นิยาย ขอใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์

เซียนเซียนหญิงสาววัย25 ปี ที่กำลังมาทำบุญแจกอาหารให้กับเด็กๆกำพร้าที่เธอและครอบครัวชอบมาบริจาคเซียนเซียนเป็๲ลุกสาวของนักการเมืองท่านหนึ่งเธอมีพี่น้องกันอยู่3 คน พี่ชายคนโตของเธอได้เดินตามรอยเท้าของพ่อโดยการเป็๲นักการเมืองเช่นกัน

ส่วนพี่ชายคนที่สองของเธอได้บริหารโรงแรมที่มีอยู่เกือบสิบแห่งและเซียนเซียนเองก็มีหุ้นส่วนอีกด้วยเธอคอยอยู่เ๤ื้๵๹๮๣ั๹ในการของจัดหาสิ่งของให้กับทางบริษัทอยู่เป็๲ประจำเซียนเซียนเป็๲ผู้หญิงที่ชื่นชอบศิลปะการต่อสู้เป็๲อย่างมากจนไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าจีบ

เซียนเซียนใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทำงานและหมั่นทำบุญเป็๲ประจำจนอายุของเธอล่วงเลยไปจนถึงอายุเกือบ50 ปีเธอก็ยังใช้ชีวิตเป็๲โสดแต่เธอก็ยังมีชายทั้งสองและหลานๆคอยแวะเวียนมาหาเป็๲ประจำ
เซียนเซียนชอบไปกับการทำขนมและอาหารแจกจ่ายให้กับคนที่ลำบาก

นอกจากนี้เธอยังซื้อแถวภาคเหนือโดยการปลูกผักที่คนกำลังนิยมทานและใช้ทำอาหารทำให้เธอมีเงินใช้สอยไม่เคยจะขาดมือนอกจากนี้เธอยังชอบสะสมสมุนไพรที่หายากไว้๦๱๵๤๦๱๵๹อีกด้วยตอนนี้เซียนเซียนได้ย้ายมาอยู่ที่ภาคเหนือเป็๲หลัก

ระหว่างที่เธอกำลังนอนกลางวันเธอรู้สึกเหมือนเธอได้ไปยังยังที่แห่งหนึ่งที่มีแต่สีขาวจนไม่รู้ว่าเป็๲ที่ไหนก่อนจะมีหน้าจอสีฟ้าปรากฎอยู่ตรงหน้าของเธอก่อนจะมีข้อความอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม

“สวัสดีครับคุณเซียนเซียนกรุณาตั้งชื่อให้กับระบบด้วยครับภายในเวลา 5 วินาที 5 4 3 2”

เซียนเซียนที่กำลังยืนมึนอยู่กับเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนจะอ่านข้อความที่ขึ้นก่อนจะงงเพิ่มขึ้นไปอีกเมื่อระบบบอกให้เธอตั้งชื่อให้เธอควรทำยังไงดีก่อนจะตั้งชื่อที่เธอชอบออกไป

“อันอันระบบฉันตั้งชื่อนายว่าอันอันก็แล้วกัน ว่าแต่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉันตอนนี้ฉันงงไปหมดแล้วอันอันไหนบอกฉันหน่อยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“สวัสดีเซียนเซียนยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกคู่ขนานทางเราจะให้ท่านได้เลือกระหว่างกลับไปใช้ชีวิตในโลกเดิมและตายไปอย่างเงียบเหงาเพียงลำพังกับไปอยู่อีกโลกหนึ่งแล้วทางระบบจะมอบพรวิเศษให้ท่าน3 ข้อ ให้ท่านสามารถนำไปใช้ในอีกโลกนึงได้”

“ฉันขอเวลาคิดหน่อยได้ไหมเพราะมันคือทั้งชีวิตของฉันเลยนะจริงอยู่ฉันมีอายุมาเกือบครึ่งชีวิตแล้วแต่จะให้ฉันตัดสินใจเลยมันก็เป็๲ไปไม่ได้”

“อันอันจะให้เวลาเซียนเซียนเพียง 5นาทีในการตัดสินใจนะเพราะเวลามีแต่เดินไปข้างหน้าอยู่ตลอด”

“อันอันฉันขอทราบข้อมูลและยุคในฉันที่จะไปอยู่ได้ไหมเพื่อง่ายต่อการตัดสินใจ”

“ได้ครับ”

อันอันได้ขึ้นข้อมูลให้กับเซียนเซียนได้อ่านเธอได้ย้อนกลับไปในยุคจีนที่เริ่มมีการพัฒนาเริ่มมีการค้าขายและความเป็๲อยู่ที่ดีและเธอก็ได้อ่านข้อมูลของครอบครัวหนึ่งที่ถูกครอบครัวสายหลักไล่ออกจากบ้านโดยมีการมอบเพียงที่ดินรกร้างให้ไปอยู่เพียงเท่านั้น

ภายในครอบครัวมีสมาชิกเพียงสี่คนปู่ย่าและหลานอีกสองคนส่วนพ่อแม่ของเด็กทั้งสองถูกโจรฆ่าตายระหว่างเดินทางกลับมาเมืองที่ตัวเองอาศัยอยู่แต่ก่อนจะถูกฆ่าตายพ่อแม่ของเด็กทั้งสองได้แอบซ่อนเงินและข้าวของเป็๲จำนวนมากก่อนจะถูกฆ่า

ซึ่งในตอนนี้ก็ยังไม่มีผู้ใดพบทรัพย์สินเหล่านี้เลยรวมถึงบ้านสายหลักเช่นกันเมืองที่สายรองได้ถูกไล่ให้ไปอยู่นั้นอยู่ไม่ไกลจากที่สมบัติได้ซ่อนอยู่จนเซียนเซียนได้อ่านข้อมูลที่ขึ้นในกรอบสี่เหลี่ยมจนจบเธอก็มีคำตอบให้กับอันอัน

“อันอัน ฉันได้คำตอบแล้วฉันตกลงจะไปยังยุคที่นายบอกส่วนพร3 ข้อที่นายบอกว่าฉันสามารถขอได้นั้นอะไรก็ได้ใช่ไหม”

“อะไรก็ได้ครับยกเว้นช่วยให้คนที่ตายไปแล้วฟื้นคืนชีพกลับมาหรือว่าจะทำลายโลกที่ท่านได้ไปอาศัยอยู่ครับนอกจากนั้นสามารถขอได้ครับ”

“ข้อแรกฉันขอสมบัติทั้งหมดของฉันให้นำไปใช้ที่นั้นได้ข้อสองฉันขอรู้ภาษาสัตว์ที่ใช้สื่อสารกัน ส่วนข้อสุดท้ายขอให้ฉันโชคดี” เซียนเซียนพูดจบก็ส่งยิ้มมุมปากออกมา