บุรุษมารทมิฬ(泰米尔恶魔)

คลื่นพลังสีดำมากมายพวยพุ่งออกมา มันพุ่งเข้ามาจับล็อกลาปาเอาไว้จากทุกด้าน หมายเลขศูนย์ไม่ยอมปล่อยโอกาสดีๆแบบนี้ไปแน่ ตัดสินใจควบคุมกระบี่บินที่มี พุ่งเข้าใส่ลาปาที่ตอนนี้กำลังถูกจับล็อกไม่สามารถที่จะขยับเคลื่อนที่ได้ ตะโกนสาปแช่งออกมา

เฟี๊ยวๆๆๆๆ

“ตายซะ!!”

"หึ! มีความแข็งแกร่งเพียงแค่นี้ ยังกล้าที่จะมาหาเรื่องกับข้าผู้นี้ ช่างไม่เจียมกระลาหัว…ต่อหน้าความแข็งแกร่งที่แท้จริง พวกเจ้ามันก็เป็นเพียงแค่เศษขยะไร้ค่าเท่านั้น!!"

ลาปาเมินเฉยต่อกระบี่บินที่พุ่งเข้ามา พลังปราณวิ่งออกไปทั่วทั้งร่างกาย ยกเท้าขึ้นมาด้วยกำลังมหาศาลกระทืบเท้าออกมาสุดแรง!!

ตูมม

เพล้ง!

อ๊าก!

ลูกสมุนของหมายเลขศูนย์ ที่ใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาเงาพรายเมื่อครู่ ได้ถูกลาปาระเบิดพลังออกมากระทืบเท้าทำลายลงไม่มีเหลือ โดนคลื่นปะทะกระแทกกระเด็นออกไปไกลตามๆกัน…

ลาปาเดินพลังปราณส่งไปยังอาวุธดาบของตน ตวัดดาบออกไปเบื้องหน้า…

เคล็ดวิชา ดาบสายฟ้า

ฟูม!

เปรี้ยง!!

สายฟ้าปรากฎออกมาที่ตัวดาบ ลาปาสะบัดดาบหนุนวนรอบตัวเองออกไป ก่อเกิดเป็นเกลียวคลื่นสายฟ้า ทำลายกระบี่บินของหมายเลขศูนย์ลงไม่มีเหลือ…ลาปารีดเค้นพลังปราณใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาของตนอีกครั้งในทันที…

ซูมมม!

ปรากฎสายฟ้าจำนวนมากมาย กระจายตัวออกมารอบตัวลาปา แผ่กระจายออกมาเป็นวงกว้าง!!!

เคล็ดวิชา แผ่นดินสายฟ้า!

ซูมมมม 

“ภายใต้สนามพลังนี้ ตัวข้านั้นก็เปรียบเสมือนดั่งราชา….พวกเจ้าจงดีใจเสียเถอะ! ที่จะได้ตายภายใต้ดาบของนายท่านลาปาผู้นี้!! ”

ฟรึบ!

คลื่นสายฟ้าประทุออกมาจากร่างกายจากลาปาอย่างมหาศาล ลาปายันเท้าของตนเองพุ่งตัวออกไปเบื้องหน้า เปรียบเสมือนดั่งสายฟ้าที่เคลื่อนไหว ไปปรากฎตัวเบื้องหน้าหมายเลขศูนย์ในพริบตา สะบัดดาบสายฟ้าเข้าใส่ พร้อมกล่าวจะโกนเสียงดัง

“ตาย!!!”

‘แย่แล้ว! มันรวดเร็วเกินไป!’

ลาปาตื่นตกใจในความเร็วของลาปาอย่างยิ่ง พยายามควบคุมพลังปราณให้ปกคลุมไปทั่วร่าง บวกยกกระบี่ขึ้นมาป้องกัน หวังปกป้องตนเองอย่างสุดฤทธิ์

เปรี๊ยง!

เพล้ง!

เมื่อลาปาสะบัดดาบสายฟ้าลงไปกระแทกเข้ากับหมายเลขศูนย์ เกาะปราณของหมายเลขศูนย์ถึงกับแตกสลายไปในพริบตา ดาบสายฟ้าตรงต่อไป ปะทะเข้ากับกระบี่ของหมายเลขศูนย์ที่ยกขึ้นมาป้องกันเอาไว้เข้าอย่างจัง!! 

เคร้ง!

อั๊ก!

ตูม!

"ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! ปวกเปียกเสียจริง" 

ลาปาหัวเราะลั่นพร้อมกล่าวออกมาเสียงดัง ยืนมองหมายเลขศูนย์ที่กระเด็นลอยออกไปไกลด้วยสายตาที่เหยียดหยาม จับดาบสายฟ้าในมือแน่น พุ่งเข้าไปหมายสังหารให้สิ้น…

พรึบ!

ระหว่างที่ลาปากำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง เสวี่ยหนิงและเสวี่ยเจี้ยนก็ฝืนตัวเองพุ่งเข้าใส่สนามสายฟ้าเขตแดนของศัตรู ไปปรากฎขวางเบื้องหน้าลาปาเอาไว้ เดินพลังปราณเต๋าถึงขีดสุด สองมือประกบคู่ ใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาที่มี

เคล็ดวิชามารเหมันต์  กระบวนท่าที่ 2 เหมันต์แช่แผ่นดิน!

เคล็ดวิชามารเยือกแข็ง กระบวนท่าที่ 2 เยือกแข็งแช่ปฐพี!

ครืนนนน~~

ฟู่!~~

ย้า!!

คลื้นน้ำแข็งและเหมันต์ขนาดยักษ์แผ่ผสานกันอย่างลงตัว พุ่งถาโถมเข้าใส่ลาปาอย่างกับคลื่นยักษ์ใหญ่…

ฟูม!

ลาปาพยายามฝืนร่างกายของตนเองโถมเข้าไปข้างหน้า แต่เหมือนร่างกายเริ่มที่จะไม่ตอบสนองลงเรื่อยๆ ลาปาก้มหน้าลงไปมองขาทั้งสองข้างของตนเองที่ตอนนี้กำลังถูกแช่แข็งอยู่ มันรามขึ้นมาเรื่อยๆบนร่างกายอย่างรวดเร็ว 

ลาปาพยายามขยับขาทั้งสองข้างดิ้นให้หลุดอย่างสุดฤทธิ์ แต่ก็ยังคงเปล่าประโยชน์ มองไปที่สองพี่น้องตระกูลเสวี่ยด้วยสายตาที่เคียดแค้น เดินพลังปราณต่อต้านออกมาจากร่างกายอย่างต่อเนื่องหวังพยายามดิ้นให้หลุด ตะโกนออกมา

“จะฝึนรั้งข้าเอาไว้ได้นานแค่ไหนกันเชียว เมื่อพลังปราณของพวกเจ้าหมดลงเมื่อไหร่ อย่าหวังว่าจะรอดไปได้!”

เสวี่ยหนิงและเสวี่ยเจี้ยน ยังคงฝืนใช้เคล็ดวิชาออกมาอย่างต่อเนื่อง พลังปราณที่ยังหลงเหลือถูกสูบเอาไปใช้อย่างไม่เสียดาย เสวี่ยเจี้ยนสูดหายใจเข้าลึก ตะโกนออกมาเสียงดัง!

"เร็วเข้า! พวกข้ารั้งเอาไว้ได้ไม่นานนัก!"

ฉินอินไม่ปล่อยให้โอกาสลอยนวล โคจรพลังปราณเต๋าทั่วทั้งร่างอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่จะง้างแขนกว้าง เขวี้ยงหอกทองคำออกไปอย่างสุดแรง พุ่งเข้าใส่ลาปาด้วยความเร็วดุจแสง

เคล็ดวิชามารทองคำ กระบวนท่าที่ 2 หอกทองคำยักษ์!!

“จงใหญ่!!”

วูบบบ

ฉินอินใช้ออกด้วยพลังปราณควบคุมหอก ร้องตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง พริบตาเดียวหอกทองคำก็ขยายใหญ่ยักษ์ปกคลุมไปด้วยคลื่นสีทองที่สว่างไสว แหวกอากาศพุ่งใส่หาลาปาดุจสายฟ้า

หมายเลขศูนย์ฝืนลุกขึ้นยืน พลังปราณเต๋าที่หลงเหลืออยู่ถูกใส่เข้าไปในเคล็ดวิชาท่านี้ พุ่งเข้าไปข้างหน้าเกร็งพลังแขนตวัดกระบี่ออกไปสุดแรงเกิด!!

เพลงกระบี่มารสังหาร กระบวนท่าที่ 1 มารผ่าตัด!!

ตูมมมม

คลื่นยักษ์สีดำพุ่งเข้ามาคล้ายกับพระจันทร์เสี้ยว มันพุ่งไปยังทิศทางลาปาหมายเพื่อจะเอาชีวิต ลาปาหันไปมองรอบๆ สังเกตเห็นหอกยักษ์และคลื้นพลังสีดำที่พุ่งเข้ามาด้วยความวิตกกังวล 

กรึก! กรึก!

ลาปาพยายามฝืนขยับร่างกายอย่างสุดกำลัง แต่ก็ยังไม่สามารถที่จะขยับเขยื้อนไปไหนได้ เงยหน้าขึ้นไปมองพี่น้องเสวี่ยด้วยความโมโห ตะโกนออกมา

"เจ้าพวกเศษขยะไม่รู้จักประมาณตน!!"

ตูม!!!

หอกทองคำยักษ์และคลื่นพลังสีดำพุ่งเข้าใส่ลาปาจากสองทิศทางพร้อมกัน เศษฝุ่นละอองลอยคลุ้งเต็มไปทั่ว…

“สำเร็จแล้วหรือ?”

เสวี่ยเจี้ยนเพ่งมองออกไป กล่าวออกมาด้วยความสงสัย เผลอผ่อนคลายอารมณ์หยุดใช้พลังปราณควบคุมเคล็ดวิชาของตนเองลง แต่พริบตานั้น!!!

"ระวัง!!"

หมายเลขศูนย์เพ่งมองออกไปยังฝุ่นละอองเบื้องหน้า คล้ายรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดแปลกออกไป รีบตะโกนกล่าวออกมาเสียงดัง

ฟรึบ!

แต่เหมือนการกล่าวเตือนนั้นจะยังคงเชื่องช้า ลาปาพุ่งออกมาจากกลุ่มควันพร้อมกับสายฟ้าที่ตามติดมาเหมือนกับเงา ปรากฎตัวเบื้องหน้าพี่น้องตระกูลเสวี่ยด้วยสภาพที่เสื้อผ้าฉีกขาด…

“แย่แล้ว!”

ลาปาง้างดาบสายฟ้าตวัดลงมาสุดแรงฟันเข้าใส่เสวี่ยเจี้ยน ด้วยพลังปราณที่เหลือน้อย การที่จะรอดพ้นได้อย่างปลอดภัยคงจะเป็นไปไม่ได้ เสวี่ยเจี้ยนกัดฟันยกกระบี่คู่ใจขึ้นมาฟาดฟันสวนเข้าไป

เคล็ดวิชา ดาบสายฟ้า!!

เคร้ง!

เพล้ง!

กระบี่ของเสวี่ยเจี้ยนหักครึ่งในพริบตา เสวี่ยเจี้ยนตื่นตกใจจนตาค้าง จนไม่ทันสังเกตเห็นดาบสายฟ้าที่พุ่งเข้ามาอีกครั้งหวังเพื่อฆ่าสังหารตน

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตายซะ!!”

พรึบ!

ผลัก!

เคล็ดวิชามารเยือกแข็ง โล่น้ำแข็งคลุ้มกันกาย!

เสวี่ยหนิงเมื่อเห็นว่าน้องชายของตนเองกำลังจะเกิดอันตรายขึ้น ร่างกายก็เผลอขยับก่อนจิตใจ พุ่งเข้าไปผลักเสวี่ยเจี้ยนให้กระเด็นออกไป ก่อนที่จะใช้พลังปราณที่มีเหลืออยู่ทั้งหมด ใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาป้องกัน หวังเพื่อผ่านพ้นไปในครานี้ 

ครืน! 

ปรากฎโล่น้ำแข็งขึ้นมาเบื้องหน้าเสวี่ยหนิงในพริบตา…แต่เมื่อลาปาเห็นเช่นนั้นก็ทำเพียงแค่เค้นเสียงออกมาเล็กน้อย คล้ายว่าไม่ได้กังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฟาดฟันดาบสายฟ้าเข้าใส่ที่โล่อย่างไม่หยุดยั้ง

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เพล้ง!

ลาปาฟาดฟันดาบเข้าใส่โล่น้ำแข็งจนแตกสลาย ก่อนที่จะเข้าไปฟันเข้าใส่เสวี่ยหนิงอีกครั้ง…

ฉั๊ว! อั๊ก! เฟี๊ยว! ตู้ม!!

เลือดสาดกระจายออกมา เสวี่ยหนิงปลิวกระเด็นออกไปกระแทกเข้ากับต้นไม้ข้างหลังอย่างแรง สลบลงไปในพร้อมกับเลือดที่ไหลนองออกมาเต็มพื้น…

"พี่เสวี่ยหนิง!!!!"

เสวี่ยเจี้ยนที่เห็นเช่นนั้น ก็เกิดเลือดขึ้นหน้าโมโหอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พุ่งเข้าใส่ลาปาด้วยความเกรี้ยวโกรธ แต่ลาปามองเสวี่ยเจี้ยนพุ่งมาเข้าด้วยรอยยิ้มที่น่ารังเกียจ คล้ายว่าเป็นสิ่งที่ตนชื่นชอบ…

ผ๊วะ! ๆๆๆๆ

อั๊ก พร๊วด!

เสวี่ยเจี้ยนพุ่งเข้าใส่ลาปา ชกต่อยออกมาอย่างบ้าคลั่ง ลาปามองเพลงหมัดที่ชกออกมาอย่างมั่วซั่ว ขยับเขยื้อนหลบไปมาอย่างง่ายดาย ฉวยโอกาสใช้มือซ้ายชกเข้าใส่หน้าท้องเสวี่ยเจี้ยนเต็มแรงจนลำตัวเสวี่ยเจี้ยนโค้งงอเหมือนกุ้ง สำลักเลือดออกมาเต็มพื้นเปรอะเปื้อนเสื้อผ้า ลาปายกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่จ้างดาบสายฟ้าในมือขึ้น หมายฟันให้จบๆไป…แต่พริบตานั้น ลาปาก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่พุ่งเข้ามาด้วยความว่องไว ชะลอดาบที่จะง้างฟันเอาไว้ ตัดสินใจเตะเสวี่ยเจี้ยนออกไปอย่างเต็มแรง…

ปัง ง!

เสวี่ยเจี้ยนกระเด็นออกไป แต่ก็พยายามฝืนลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจความเจ็บปวดที่พึ่งได้รับ ด้วยความเป็นห่วงพี่สาวของตนเอง รีบวิ่งเข้าไปหาดูอาการของนางเป็นอันดับแรก 

"พี่เสวี่ยหนิง ท่านได้ยินเสียงข้าหรือไม่!!"

เสวี่นหนิงที่ตอนนี้ยังไม่ได้สติ ไม่สามารถที่จะกล่าวตอบน้องชายของตนเองได้ เสวี่ยเจี้ยนเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งรู้สึกปวดใจ เพราะตนเองแท้ๆที่ไม่รอบคอบทำให้พี่สาวของตนเองต้องเป็นภัย เอายาโอสถออกมาพยายามให้ป้อนกลืน พร้อมเอามือกดห้ามบาดแผลเอาไว้ เพ่งมองไปทางลาปาที่ตอนนี้กำลังรับมือกับหมายเลขศูนย์และฉินอินพร้อมกัน..

เคร้งๆๆๆ

หมายเลขศูนย์และฉินอินโจมตีพร้อมกันจากทั้งสองทิศทาง แต่ก็ยังไม่สามารถที่จะทำอะไรลาปาได้เลยแม้แต่น้อย

“ข้าจะค่อยๆฆ่าพวกเจ้าลงทีละคน…เพื่อให้พวกเจ้าได้พบเจอกับความเจ็บปวดทีละน้อย..ฮึ..ฮึ..ฮึ..”

ลาปากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่น่ารังเกียจ โจมตีเข้าใส่หมายเลขศูนย์และฉินอินอย่างแรง ก่อนที่จะสลัดตัวหนีออกมา ไปปรากฎเบื้องหน้าลูกสมุนของหมายเลขศูนย์ที่เฝ้าระวังอยู่โดยรอบ 

ฉั๊วๆๆๆๆ

อ๊าก! 

หมับ!

ลาปาเข่นฆ่าลูกสมุนของหมายเลขศูนย์ลงทีละคน….ทีละคน…ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข หมายเลขศูนย์มองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ก็พยายามลุกขึ้นมาอย่างไม่คิดชีวิต พุ่งเข้าใส่ลาปาอีกครั้งหนึ่ง… ลาปาหันหลังกลับมา ร่างกายระเบิดพลังสายฟ้าออกมาอีกครั้ง หายตัวจากไปในสายตา ไปปรากฎตัวเบื้องหน้าของหมายเลขศูนย์ฉวยโอกาสบีบคอหมายเลขศูนย์เอาไว้อย่างแรง

อั๊ก!

“อยากที่จะตายทันที…หรืออยากที่จะตายอย่างทรมานล่ะ…หืม..”

ลาปากล่าวถามออกมาด้วยในขณะที่กำลังบีบขอหมายเลขศูนย์เอาไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขที่ยังไม่ยอมคลาย

ถุย!

แปะ…

หมายเลขศูนย์ไม่ได้กล่าวตอบสิ่งใดออกมา แต่กับถุยน้ำลายเข้าใส่หน้าลาปาแทนคำตอบ…ลาปายกมือขึ้นมาเช็ดน้ำลายที่เปรอะเปื้อนยู่บนใบหน้า ใบหน้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเหี้ยมโหด กล่าวออกมา

"ดูเหมือน…เจ้าเลือกที่จะตายแบบทันทีสินะ งั้นข้าก็จะสงเคราะห์ให้…"

ลาปายกดาบสายฟ้าจ้วงแทงเข้าไปที่บริเวณท้องหมายเลขศูนย์อย่างสุดแรง หวังให้มันทะลุออกไปข้างหลัง…

ฉึก!…