*เฮ้อ* นึกว่าจะซวยซ่ะแล้วนะเนี้ย..นี้ดีนะที่เรานึกได้ทัน
ไม่อยากจะคิดเลยทางเราเผล่อทํารถหมอนั้นหายจะเป็อย่างไงนะ…
ริวที่พึ่งกลับมาจากที่ทํางานนึกคิดเื่ที่เกิดขึ้นในวันนี้ก่อนจะมุ่งหน้าตรงไปที่บ้าน
หืม?
ริวได้สักเกตเห็นรถคันหนึ่งมาจอดที่หน้าบ้านเขาก่อนจะเดินเข้าบ้าน
กลับมาแล้วครับ
อ่ะ! พี่!ครับ
หืม? มีอะไรหรอ?
มีตํารวจ 2 คนนั่งรออยู่ที่ห้องครัว เขาบอกว่าอยากจะพบกับพี่น่ะ
มาั้แ่เมื่อไหร่กัน?
ก่อนหน้านี้เองพี่ เขามานั่งรออยู่ตั้งนานแล้วล่ะ
อืม..เข้าใจล่ะ นายไปคอยอยู่ที่ห้องก่อน เดี๋ยวฉันคุยกับพวกเขาเอง
ครับ…
ริวตะเดินขึ้นชั้นบนไปรอที่ห้องตัวเองจากนั้นริวจึงเดินไปหาตํารวจทั้ง 2 นายที่รออยู่ในครัว
สวัสดีครับ…
อืม เชิญนั่งก่อนสิ
สารวัตรไดสุเกะและตํารวจนอกเครื่องแบบอีกหนึ่งนายนั่งอยู่ที่โต๊ะรับประทานอาหารก่อนที่ริวจะนั่งลงหันหน้าเข้าหาทั้งสอง
ไดสุเกะ: นี้คนของผมเองชื่อ คิริว เขาคอยสะกดรอยตามคุณมาตลอดจนเรามารู้ที่อยู่ของคุณ แต่อย่าพึ่งใไปทางเรามีเหตุผลที่จําเป็ต้องทําอย่างนี้
ริว: นี้คุณแอบตามผมมาตลอดเลยหรอ?…
คิริว: ทางเราได้สืบค้นมาว่าคุณเป็พนักงานของบริษัท Naohka แล้วยังเป็เพื่อนสนิทของ เคน คาซากิ ผู้อํานวยการของบริษัท Naohka สาขา อากิฮาบะระ คุณไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรที่อันตรายนี้ทั้ง ค้าอาวุธ เก็บเงินเรียกค่าคุ้มครอง มินําซํ้าคุณยังไปพัวพันเหตุยิงกันที่สํานักงานเล็กๆแห่งหนึ่งในย่าน ชิบุยะ เมื่อ่เช้าที่ผ่านมานี้ แถมยังร่วมมือกับมือปืนรับจ้าง
ของทางบริษัทอีกด้วย…จริงอย่างที่ผมเล่ามาทั้งหมดมั้ย?
ริว: !!?
ไดสุเกะ: ใจเย็นๆไม่ต้องใ ผมเข้าใจว่าคุณไม่ได้มีเจตนาแต่ว่ามันมีเหตุจําเป็ต้องทํา ด้วยเหตุนี้เราจึงอยากขอความช่วยเหลือจากคุณ
ริว: เื่อะไรกัน?
ไดสุเกะ: ทางเราเห็นว่าคุณเป็ผู้บริสุทธิ์ที่ต้องไปเกี่ยวพันกับเื่พวกนี้ เขาจึงอยากขอให้คุณมาร่วมมือกับพวกเรา..
จับกุมคนขององค์กรนี้ให้หมดสิ้นเพื่อที่จะได้ไม่เป็ภัยอันตรายของประเทศนี้อีก
ริว: นี้คุณอยากจะให้ผมทรยศเพื่อนของผมอย่างงั้นหรอ!?
ไดสุเกะ: ผมเข้าใจความรู้สึกคุณดี คุณมีเพื่อนรักที่เป็ถึงหัวหน้าขององค์กรนี้ แต่ยิ่งคุณสัมพันธ์กับคนพวกนั้นมากเท่าไหร่
ตัวคุณก็จะกําลังจะกลายเป็พวกเดียวกับพวกนั้นมากขึ้นเท่านั้น เราจึงอยากให้คุณหยุดอยู่เพียงเท่านี้…
ก่อนที่เื่มันจะบานปลายไปมากกว่านี้
คิริว: มิอย่างนั้น ทางเราจําเป็ที่จะต้องจับตายกับคนพวกนั้น ร่วมถึงคุณด้วย…
ไดสุเกะ: ตกลงคุณจะร่วมมือกับพวกเรามั้ย?
ริว: . . . . . . . . . . . . . .ไม่! ผมจะไม่หักหลังเพื่อนของผมเป็อันขาด! พวกเราอยู่ด้วยกันมาั้แ่เด็กๆเปรียบเสมือนเป็พี่น้องกัน ผมไม่มีวันทรยศหรอก! มันต้องมีทางอื่นที่ดีกว่านี้! ผมขอเวลาอีกสักหน่อย! ผมจะจัดการด้วยตัวของผมเอง!
ทั้งสองฝ่ายเงียบไปสักระยะหนึ่งก่อนที่สารวัตรไดสุเกะและคิริวจะลุกออกจากเก้าอี้
ไดสุเกะ: ดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้ว คุณก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือกับเรา ไม่เป็ไรเราจะให้เวลาคุณจัดการกับปัญหาพวกนี้
แต่ถ้ารับมือไม่ไหวก็ติดต่อพวกเรามาได้ทุกเมื่อนะครับ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป…
ทั้งคู่เดินออกจากบ้านก่อนจะขึ้นรถขับออกจากบ้านของริวไป
บ้านของริต้า เวลา 22:45
ริต้าที่อยู่บ้านคนเดียวกําลังจะไปล็อคประตูบ้าน…ในขณะนั้นก็มีรถเก๋งคันหนึ่งมาจอดอยู่ที่หน้าบ้านเธอ
ก่อนที่จะมีชายฉกรรจ์จํานวนนึงลงจากรถมาแล้วมาจับตัวเธอไว้
!!!!
พวกเขาใบผ้าที่อาบไปด้วยยาสลบเอาไว้ก่อนที่จะพาขึ้นรถแล้วขับออก
ฮัลโหล สึกาซะ ตอนนี้ฉันได้ตัวนางมาเรียบร้อยแล้ว…กําลังนําตัวไปที่จุดนัดพบ เตรียมคนของนายให้พร้อมล่ะ
เราจะใช้วิธีนี้ล่อให้มันมาหาพวกเราแล้วฆ่าปิดปากมันซ่ะ
เคียวซึเกะกําลังคุยกับสึกาซะในโทรศัพท์ก่อนที่ทั้งหมดในรถจะมุ่งหน้าไปที่โกดังร้างที่เป็แหล่งกบดานของพวกเขา
20 นาทีต่อมาหลังจากที่คอนดะกลับมาจากที่ทํางาน
คอนดะจอดรถไว้นอกบ้านก่อนจะลงมาดูรอยยางรถที่อยู่หน้าบ้านเขา ก่อนที่จะรีบเข้าไปในบ้าน
ริต้า! ริต้า!
คอนดะตามหาริต้าทั่วรอบๆบ้านแต่ก็ไม่พบ ก่อนที่จะมีโทรศัพท์ดังขึ้นมาจากเครื่องของเขา
*เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น*
คอนดะรีบรับสายทันที
ว่าไงคุณนักฆ่าตอนนี้คงเป็ห่วงแฟนของคุณแย่ล่ะสิ แต่ไม่ต้องห่วงเราสัญญาว่าจะไม่ทําอะไรกับเธอ
พวกเราอยู่ที่โกดังร้างอยู่นอกเขตเมืองเกียวโตไป 10 กิโล มาคนเดียวล่ะแล้วเตรียมเงินมา 10 ล้านเยน
*เคียวซึเกะพูดจบก่อนจะวางสาย*
สาระเลว…ถ้าพวกแกทําอะไรกับเธอล่ะก็…แกตายแน่
คอนดะไปเตรียมอาวุธที่ซ่อนเก็บไว้ในห้องนอนก่อนจะโทรหาริว
ริวในขณะที่กําลังเปลี่ยนชุดอยู่นั้นจู่ๆเสียงโทรศัพท์ตนเองก็ดังขึ้นก่อนจะไปรับสาย
ฮัลโหลครับ?
ริวนี้ฉันเอง!
คุณคอนดะมีเื่อะไรหรอครับ?
ริต้าถูกลักพาตัวไป ตอนนี้ไม่มีเวลามาอธิบายแล้วรีบมาฉันที่บ้านด่วนเลย!
ครับ! ผมจะรีบไป
ริววางสายโทรศัพท์ก่อนจะรีบแต่งตัวแล้วออกจากบ้านไปโบกแท๊กซี่แล้วไปหาคอนดะที่รออยู่ที่บ้าน
บ้านของริต้า เวลา 23:43
ริวได้เดินทางมาถึงแล้วรีบวิ่งตรงไปที่บ้านของริต้าทันที
ขึ้นรถมา!
ริวขึ้นไปบนรถเก๋งสีเทาที่คอนดะสตาร์ทรอเอาไว้ก่อนที่จะขับออกจากบ้านไป
ริต้าโดนลักพาตัวไปหรอครับ?
ใช่ ฝีมือของไอ้พวกสึกาซะ นั้นแหละมันจับตัวเธอไปที่โกดังร้างอยู่นอกเมือง
คุณพอจะรู้ที่อยู่บ้างมั้ย?
ฉันเคยเห็นอยู่ผ่านๆ พอจะจําได้บ้าง อ่ะนี้ใส่เอาไว้ คราวนี้ฉันจะคิดบัญชีจัดการพวกมันทั้งสองเอง
คอนดะยื่นเสื้อเกราะกันะุไว้ก่อนที่ริวจะรับมาแล้วใส่เอาไว้
ปืนและะุอยู่ในใต้เบาะนั้น เอาไปเท่าที่จําเป็..
ดูท่าแล้วพวกมันคงเตรียมลูกน้องรอเอาไว้ที่นั้นแล้ว…เราต้องช่วยริต้าออกมาจากพวกนั้นให้ได้
ครับ!
ริวเปิดเบาะออกแล้วหยิบปืนกลมือ[MP5] ปืนพก[Sig P226] ะุและะเิมืออีก 2 ลูก
ใส่ไว้ในแจ็คเก็ตหนังตัวเองไว้ เตรียมพร้อมรับมือกับแก๊งสีคาซะ
โกดังร้างนอกตัวเมือง เกียวโต เวลา 1:45
ทั้งสองได้เดินทางมาถึงที่โกดังร้างโดยที่มีลูกน้องของสึกาซะ 3 คน มายืนรออยู่ด้านนอก
รออยู่ในรถเดี่ยวฉันจัดการต่อตรงนี้เอง ถ้าไม่มีใครอยู่ด้านนอกแล้ว นายแอบเข้ามาในโกดังได้เลย
ครับ คุณระวังตัวเอาไว้ด้วย
คอนดะเดินลงจากรถพร้อมกับกระเป๋านิรภัยใบนึงแล้วเดินมุ่งตรงไปที่โกดัง
โดยที่มีลูกน้องของสึกาซะยืนรออยู่ทางเข้า
เฮ้ย! หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ
ลูกน้องสึกาซะบอกให้คอนดะหยุดอยู่ตรงนั้นก่อนที่อีก 2 คน จะเข้ามาตรวจดูตัวเขา
ไม่พบอาวุธ แล้วกระเป๋านั้นล่ะ?
ก็เงินที่พวกแกอยากได้ไง..
อืม พามันไปข้างใน!
ทั้ง 3 พาตัวคอนดะเข้าไปในโกดัง ริวที่นั่งมองอยู่ในรถนั้นก็ค่อยๆออกมาจากรถแล้วเดินตรงไปที่โกดัง
คอนดะและอีก 3 คนเดินเข้ามาภายในที่รอบๆนั้นเต็มไปด้วย
เหล่าลูกน้องของสึกาซะทั้งด้านหน้าและ้ารวมแล้ว 20 กว่าคนยืนมองดูเขาอยู่
ก่อนที่เคียวซึเกะจะเดินออกมาจากห้องที่อยู่้า
แหม่ๆ ไม่คิดว่าจะเชื่อฟังกันถึงขนาดต้องมาคนเดียวในที่แบบนี้
ริต้าอยู่ไหน!?
ไม่ต้องห่วงเธอสบายดีนอนอยู่ในห้องของพวกเราน่ะ เอาล่ะส่งเงินมาซ่ะแล้วเราจะปล่อยแฟนของแกไป
ไม่! ฉันจะไม่ให้จนกว่าจะได้เห็นว่าเธอยังอยู่จริงๆ!
ในขณะที่ทั้งสองกําลังพูดคุยกันอยู่นั้นริวก็ได้แอบเข้ามาข้างในแล้วค่อยมองดูทั้งสอง
เงินน่ะสําคัญที่สุดเพราะฉะนั้นนายน่ะเปิดกระเป่าออกมาให้ดูซ่ะว่ามีเงินอยู่ในนั้นจริงๆ
!…
คอนดะเริ่มแสดงสีหน้าไม่พอใจบรรยากาศรอบๆนั้นเริ่มตึงเครียดขึ้น
ก่อนที่ริวจะหยิบะเิมือที่ติดตัวมาถอดสลักออกแล้วขว้างใส่พวกลูกน้องที่อยู่ด้านหน้า
เต๋ง….เต๋ง….เต๋ง
ลูกะเิกระเด๋งไปมาบนพื้นแล้วกลิ้งไปหยุดอยู่ที่ลูกน้องของสึกาซะที่อยู่กันเป็กลุ่ม
ก่อนที่พวกเขาจะสักเกตเห็นะเิลูกนั้น
ฮ่ะ-!?
ตู้ม!!
อ๊าาาาาาาาาาาาา!!
แรงะเิทําให้กลุ่มลูกน้องสึกาซะกระเด็นไปคนล่ะทิศคนล่ะทางสร้างความแตกตื่นให้กับทุกคน
คอนดะจึงใช้จังหวะชุลมุนนี้ะโเข้าไปหลบที่กําบัง
จัดการมัน!!
เคียวซึเกะะโบอกลูกน้องก่อนที่ทั้งหมดจะระดมสาดะุใส่พวกเขาทั้งจากด้านหน้าและ้า
ริวก้มหัวหลบพวกที่ยิงมาจาก้าก่อนจะใช้ปืนกลมือยิงสวนกับพวกที่อยู่้าจนบ้างคนหล่นตกลงมาตายด้านล่าง
คอนดะเปิดกระเป๋านิรภัยที่มีปืนอยู่สองกระบอก[USP .45,USP 40]
หยิบขึ้นมาแล้วยิงใส่พวกที่อยู่ด้านหน้าเขาจนตายไปหลายคน
ทั้งสองยิงไปเปลี่ยนที่หลบกําบังไปศพมากมายที่นอนตายอยู่บนพื้นกับเสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว
ท่ามกลางทั้งสองฝ่ายยิงกันเอาเป็เอาตายก่อนที่พวกลูกน้องที่อยู่ด้านล่างจะตายกันหมด
ริต้าอยู่ชั้นบน รีบขึ้นไปเร็ว!
คอนดะะโบอกริวและทั้งคู่รีบขึ้นบันไดไปชั้นบน
เดี๋ยว! มันดักรอเราอยู่
ทั้งสองหยุดนั่งบรรจุะุปืนก่อนที่ริวจะนึกอะไรบ้างอย่างได้
ผมจัดการเอง
ริวหยิบะเิมือที่เหลืออีกหนึ่งลูกออกมาก่อนจะโยนขึ้นไปใส่พวกลูกน้องสึกาซะที่ดักรออยู่้า
ทางฝั่งของพวกสึกาซะและเคียวซึเกะที่หลบอยู่ในห้องที่มีริต้านอนสลบอยู่
เอามันไม่อยู่จริงๆไอ้สองคนนี้!
ใจเย็นสิ ถ้าพวกลูกน้องนายเอาไม่อยู่ก็รีบหนีสิจะรออะไร
ตู้ม!!
เสียงะเิดังมาจากนอกห้อง
โธ่เว้ย..ถึงคราวที่พวกเราต้องลงมือเองแล้วสิ
*เสียงสับนกปืนดังมาจากด้านหลัง*
คงจะไม่เป็แบบนั้นหรอกนะ…
!!?
เคียวซึเกะใช้ปืน [P99] เล็งไปที่สึกาซะ
นี้นายคิดจะทําอะไรกัน!?
ถึงคราวที่ต้องบอกความจริงให้นายได้รู้สักที…ความจริงแล้วฉันทํางานให้กับกลุ่มสมาคมลับของฮ่องกง
หรือก็คือฉันเป็พวกของคุณเพนนี่นั้นแหละ
สมาคมลับ? หรือว่า!?
กลุ่มอีกาขาว…นายยังจําตอนที่ชิโระตายนั้นได้มัย นั้นเองก็เป็ส่วนหนึ่งของแผนการของพวกเรา ล่อให้หมอนั้นออกมา
จะไม่มีใครหน้าไหนมายุ่งกับเื่ส่วนตัวของพวกเรา…คนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับพวกเรามีจุดจบสถานเดียว…
คือความตาย
ไอ้คนทรยศ!!
ปัง!
เคียวซึเกะยิงเข้าใส่กลางอกสึกาซะอย่างจังๆจนล้มลงไปนอนพื้น ก่อนที่จะหนีออกไปทางอื่น
ในจังหวะนั้นคอนดะและริวพังประตูเข้ามาในห้องก่อนจะพบสึกาซะนอนาเ็อยู่ที่พื้น
ทันใดนั้นคอนดะสังเกตเห็นเคียวซึเกะกําลังวิ่งตรงไปที่รถเก๋งที่จอดอยู่ในโกดัง
เฝ้าหมอนี้ไว้! เดี๋ยวฉันมา!
คอนดะวิ่งลงบันไดไปด้านล่างก่อนที่เคียวซึเกะจะสตารท์รถขับออกไปจากโกดัง
คอนดะจึงรีบวิ่งออกไปด้านนอกแล้วเล็งปืน [USP .45] ก่อนจะยิงใส่
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
ะุพุ่งเข้าไปโดนตัวล้อรถเข้าก่อนจะเสียหลักผลิกควํ่า คอนดะจึงเดินเข้าไปดูเพื่อความแน่ใจ
ตู้ม!!
ทันทีที่เขายังไม่ได้เข้าไป รถคันนั้นก็ะเิขึ้นมาทันที
คอนดะจึงตัดสินใจเดินหันหลังกลับเข้าไปที่โกดัง
*ไอ* *ไอ*
เกิดเื่อะไรขึ้น?
ริวนั่งถามสึกาซะที่นอนาเ็สภาพตัวเขานั้นมีเืไหลออกมามาก
ก็ไอ้หมอนั้นนะ…สิ…มันหักหลังฉัน มันทํางาน… ให้กับพวกอีกาขาว..
อีกาขาว?
กลุ่มสมาคมลับของฮ่องกง… มีตัวการอยู่เื้ัคือ… ยัยเพนนีนั้น…
!? คุณเพนนี?
อย่าได้บอกให้หมอนั้นรู้ล่ะ มิอย่านั้น ทั้งมันและก็แฟนของมัน ต้องถูกพวกมันตามล่า-….
สึกาซะพูดคําพูดสุดท้ายก่อนที่จะสิ้นใจไปเพราะเสียเืมาก
…. ทําไมถึงกลายเป็แบบนี้ไปได้ล่ะ? เพนนี.. อาหว่อง.. คือคนที่อยู่เื้ังั้นหรอ?
ริวนึกคิดในใจก่อนที่จะเดินไปดูริต้าที่นอนสลบอยู่ข้างๆเขา
คุณริต้าครับ! คุณริต้า!
ริวพยายามปลุกให้ตื่นขณะเองคอนดะก็รีบเดินเข้ามาในห้องทันที
คอนดะเห็นสภาพสึกาซะที่แน่นิ่งก็จะเข้าไปหาริว
เธอเป็อะไรมั้ย?
ไม่เป็ไรครับ เธอแค่นอนสลบไป แล้วหมอนั้นล่ะ
ตายไปแล้ว… ส่วนหมอนั้น…
คอนดะหันไปมองสึกาซะ
ตายแล้วครับ
หืม…อย่างงั้นสินะ งานสุดท้ายของฉันคงจบลงเพียงเท่านี้แหละ…
ไปกันเถอะ ทุกอย่างมันจบลงแล้ว
ครับ
คอนดะอุ้มตัวริต้าไว้จากนั้นทั้งสองจึงเดินออกจากโกดังมุ่งตรงไปที่รถเก๋งสีเทาที่จอดไว้ข้างนอก
แล้วขึ้นรถขับออกจากที่นั้นไป ทิ้งเอาไว้แต่กลิ่นคาวเื เศษปลอกะุ และศพมากมายที่นอนตายอยู่ในนั้น
เมืองเกียวโต เวลา 5:11
เป็เวลากว่าหลายชั่วโมงที่พวกเราขับมาถึงใจกลางเมืองอีกครั้ง
เธอเป็ไงบ้าง
ยังไม่ตื่นเลยครับ สงสัยคงต้องพาส่งโรงพยาบาลแล้วล่ะครับ ดูแล้วพวกนั้นคงใช้ยาสลบกับเธอแน่เลย
คงจะอย่างงั้นล่ะ-…..…….?
จู่ๆรถก็เกิดดับขึ้นมากลางทาง
เกิดอะไรขึ้น?
นํ้ามันหมด สงสัยคงต้องเดินเอาแล้วล่ะ
คอนดะเดินออกจากรถจากนั้นริวจึงอุ้มริต้าตามเขาไปอยู่นอกรถ
ให้ฉันดูแลเธอเอง
ได้ครับ
ริวยื่นริต้าให้กับคอนดะก่อนที่เขาจะอุ้มเธอเอาไว้จากนั้นทั้งสองจึงเดินตรงตามถนนไปเรื่อยๆ
เพื่อมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลท่ามกลางท้องฟ้าที่เริ่มจะส่องสว่างขึ้น