“ เอาฟ่าวันเรียกฐาน! เอาฟ่าวันเรียกฐาน! ตรวจพบพลังงานขนาดใหญ่ไม่สามารถจำแนกประเภทที่ชัดเจนได้ อีก 1 นาทีจะพุ่งชนชั้นบรรยากาศด้านนอกสุด ฐานตอบกลับด้วย ได้ยินแล้วตอบกลับด้วย! ”
เหล่าคนสวมชุดสีขาวยืนตัวแข็งหลังจากรายงานฐานบนพื้นโลกให้รับรู้เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขากำลังจ้องมอง
บนหน้าจอขนาดใหญ่แสดงภาพที่ทำให้พวกเขาแสดงอาการตะลึงออกมา เนื่องจากว่ามีวัตถุบางอย่างกำลังพุ่งเข้าหาโลกด้วยความเร็วที่ยากจะตรวจสอบ
วัตถุชิ้นนั้นคือกลุ่มก้อนพลังงานสีฟ้าขนาดใหญ่ เพียงครู่เดียวเท่านั้นมันได้วิ่งทะลุชั้นบรรยากาศมุ่งหน้าเข้าหาพื้นแผ่นดินเบื้องล่าง ราวกับเป็อุกกาบาตขนาดั์ถูกส่งเข้าสู่โลกมนุษย์
ไม่ถึง 20 วินาทีที่วัตถุปริศนาปรากฎ มันได้หายตัวไปจากอุปกรณ์ทุกอย่างที่กำลังตรวจจับ ไม่เหลือแม้กระทั่งร่องรอยพลังงานให้ติดตาม
“ สิ่งนั้นอาจจะเป็อันตรายกับประเทศของเรา คำนวณพิกัดที่มันพุ่งไปเร็วเข้า ”
นักวิจัยภายในห้องรีบคำนวณเส้นทางการพุ่งของวัตถุที่เหมือนดาวหางพุ่งชนโลกอย่างรวดเร็วจนได้พิกัดที่คาดว่าวัตถุชิ้นนั้นพุ่งตกลงไป
ณ พื้นที่เขต X เมืองหวงซี
เฮือก!
ลมหายใจเฮือกใหญ่ส่งเข้าสู่ปอดทั้งสองข้างกระตุ้นร่างของชายอายุ 25 ให้ลืมตาตื่น
ภาพแรกที่เขามองเห็นคือเพดานแปลกประหลาดสร้างมาจากวัสดุที่ไม่เคยเห็น หลังจากสูดหายใจอีกครั้งได้มีความรู้ชุดหนึ่งไหลเข้าสู่สมองทำให้เขารู้ว่ามันคือเพดานที่สร้างมาจากปูนซีเมนต์จึงทำให้มีความแข็งแรงทนทาน
“ ฉันมาโผล่ที่ไหนกัน ”
ภาษาเปลี่ยนไป เขาไม่เคยพูดภาษานี้มาก่อน ความคิดเมื่อครู่กลับใช้ภาษาที่ไม่รู้จักแต่กลับเข้าใจและใช้มันได้อย่างคล่องแคล่ว เพียงแต่ว่าสัญชาตญาณได้เตือนให้รีบหาทางออก เขาจึงกวาดตามองออกไปรอบๆโดยไม่ขยับตัวเพราะััได้ว่ามีหลายคนอยู่ภายในห้อง
หลอดไฟบนเพดานถูกทำลายจนไม่มีแสงสว่าง มันจะต้องมีเื่ไม่ดีเกิดขึ้นอย่างแน่นอน การลุกขึ้นนั่งอาจจะทำให้เขาตกที่นั่งลำบากจึงนอนนิ่งไปก่อน
“ 12 ไม่สิ มีอีก 3 คนหลบอยู่รวมแล้วน่าจะมี 15 คน ดูท่าร่างนี้จะถูกลอบสังหารสินะ ”
ความทรงจำยังคงไหลเข้าสู่สมองทำให้เขารู้ว่าตนเองคือเฉินห่าว ชายตัวสูงใบหน้าหล่อเหลาอายุ 25 ปี เมื่อ 5 นาทีก่อนมีชายชุดดำบุกเข้ามาในตึกที่เขาเป็เ้าของแล้วเริ่มทำลายหลอดไฟก่อนจะเข้ามาประชิดร่างแล้วสังหารโดยไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกไปด้านนอก นับเป็การลงมือที่รวดเร็วและเด็ดขาด
ความทรงจำกลับมีเพียงเท่านี้ เขาไม่รู้เกี่ยวกับสาเหตุที่ถูกลอบสังหาร ไม่รู้แม้กระทั่งพื้นเพเ้าของร่าง รู้แค่ว่าตนเองอาศัยอยู่ที่ตึก 20 ชั้นแห่งนี้ที่กำลังจะร้างเนื่องจากไม่มีลูกค้าเข้ามาใช้บริการ
มือสังหารััได้ถึงลมหายใจรีบหันขวับมองไปยังร่างที่ตายไป พวกมันพึ่งรายงานกลับไปยังผู้ว่าจ้างว่าการสังหารเรียบร้อย เป้าหมายกลับหายใจและเหมือนจะยังไม่ตายอีกด้วย
ความตื่นตะลึงเผยบนแววตามือสังหาร หนึ่งในพวกมันตัดเส้นเืใหญ่บริเวณคอของชายตรงหน้าเองกับมือ เป้าหมายกลับยังมีชีวิตอยู่ทั้งๆที่เมื่อครู่หยุดหายใจไปแล้ว
“แกตัดคอมันยังไง ทำไมมันยังไม่ตาย ” ชายใบหน้าโเี้มีรอยฟันพาดผ่านดวงตาซ้ายหันไปด่าลูกน้องของตนที่ปล่อยให้เหยื่อรอดชีวิต
“ ฉันตัดคอมันไปแล้วจริงๆ สาบานได้ ไม่เชื่อดูที่มีดของฉันสิ ”
เืสีแดงติดเต็มใบมีด ทำให้เห็นความลึกที่มีดจมลงไป แต่ตอนนี้พวกมันต้องรีบจัดการเป้าหมายก่อน ต่อให้จะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง สุดท้ายก็ต้องตายเพราะที่นี่ถูกล้อมเอาไว้ทั้งหมด
เฉินห่าวพบว่ามือสังหารรู้ตัวแล้ว เขาจึงรีบตรวจสอบร่างกายว่าตนเองใช้อะไรได้บ้าง คงไม่ยากที่เขาจะจัดการมือสังหารทั้ง 15 คน
ความจริงกลับโหดร้าย ภายในตันเถียนของเขาว่างเปล่าไร้พลังปราณ กระดูกเซียนที่เคยมีทั่วร่างหายไป ด้วยร่างกายในตอนนี้ไม่ต่างจากคนธรรมดาเลยด้วยซ้ำ นับว่าโชคดีอยู่บ้าง เขายังคงััได้ถึงจิตแห่งดาบ ถึงจะลดขนาดลงไปมากก็ตาม เขาสามารถคลุมทับมันที่ปลายนิ้วใช้เป็อาวุธสังหาร
[ ตรวจพบเป้าหมาย เปิดใช้งานระบบฟิตเนสะ ]
[ ตรวจพบว่าโฮสต์ตกอยู่ในอันตรายไม่สามารถฟังคำอธิบายของระบบได้ ระบบจึงขอใช้สิทธิตัดสินใจ 100% เพื่อรักษาชีวิต ]
[ เริ่มทำการตรวจสอบทรัพย์สิน ]
[ ตรวจพบทรัพย์สินตรงตามเงื่อนไข เปิดใช้งานฟังก์ชันธุรกิจ ]
[ เป้าหมายตึก 20 ชั้น ทำการติดตั้งร้านค้าฟิตเนสะ ]
[ ขอแสดงความยินดี ท่านได้เป็เ้าของร้านฟิตเนสแล้ว ]
บนใบหน้าของเฉินห่าวปรากฎความงงงวย เขากำลังเตรียมต่อสู้กับมือสังหารที่ยังไม่รู้ระดับของพวกมัน ทว่าจู่ๆกลับมีเสียงแจ้งเตือนดัง จากความทรงจำเ้าของร่าง ทำให้เขารู้ว่าตนเองได้รับระบบโกงมาแล้ว
[ ตรวจพบจิตสังหารในฟิตเนสของคุณ ทำการปิดกั้นพลัง ]
[ ทำการปิดกั้นพลังเสร็จสิ้น ทว่าโฮสต์ยังตกอยู่ในอันตราย ระบบจึงขอแนะนำบางอย่างที่เป็ประโยชน์ หากโฮสต์ยังคงอยู่ภายในร้าน โฮสต์จะปลอดภัย ]
เหล่ามือสังหารมองหน้ากัน ภายในแววตาเผยให้เห็นความใ ความแข็งแกร่งมากมายภายในร่างหายไป ราวกับว่าพวกมันเป็แค่คนธรรมดา
“ เราถูกปิดกั้น รีบฆ่ามันเร็วเข้า! ”
หัวหน้ามือสังหารรีบสั่งการ พวกมันจำเป็ต้องออกจากพื้นที่แห่งนี้ก่อนจะมีคนเข้ามาช่วยเหลือชายตรงหน้า เพียงแต่ว่าสกิลและทักษะที่ใช้ในการเคลื่อนที่ไม่ตอบสนอง สิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายพวกมันมีเพียงการวิ่งธรรมดาเข้าหาเป้าหมายเท่านั้น
เมื่อรู้ว่าตนเองถูกปิดกั้นจากพลังจนไม่สามารถเรียกใช้สิ่งใดได้ พวกมันจึงทุ่มกำลังไปที่ขาพาตนเองวิ่งเข้าหาเป้าหมาย ต่อให้จะถูกปิดกั้นพลัง อีกฝ่ายจะต้องตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน
หลังจากชายชุดดำคนหนึ่งวิ่งมาถึงร่างของเฉินห่าว มันไม่รอช้าฟาดฟันดาบภายในมือมุ่งตรงไปยังคอหวังจะตัดมันให้ขาด คอของอีกฝ่ายกับตั้งตระหง่านรับดาบของมันราวกับว่าเป็เหล็กแข็งๆท่อนหนึ่ง สิ่งที่พวกมันได้ยินหลังจากดาบฟันคอคือเสียงกระทบดังราวกับใช้ค้อนทุบเหล็ก
เหล่ามือสังหารเห็นว่าเป้าหมายป้องกันการโจมตีได้จึงรีบเข้าไปช่วยกันฟันจนทำให้เกิดเสียงดังถี่รัว
“ ไม่จริงใช่ไหม!? ”
ความรู้สึกกลัวเผยบนใบหน้าของมือสังหาร เป้าหมายในการลงมือครั้งนี้กลายเป็ะไปแล้ว ไม่ว่าพวกมันจะทำอย่างไรก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้ได้ คอที่เคยมีเืไหลไร้รอยแผล
ขณะที่คิดว่าจะทำอย่างไรต่อไปนี้เอง หนึ่งในมือสังหารกลับถูกคว้าคอจากมือของอีกฝ่าย มือที่ดูไร้เรี่ยวแรงกลับคว้าจับคอได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะหักคอของมือสังหารทิ้งราวกับเป็ไม้จิ้มฟัน
เฉินห่าวมองดูมือของตนเองด้วยใบหน้าพอใจ ภายในร้านฟิตเนสแห่งนี้เขาไม่ต่างจากพระเ้า ต่อให้เขาจะไม่สามารถรังสรรค์สิ่งต่างๆขึ้นมาได้ เขากลับสามารถลบพลังของศัตรูที่เข้ามาในร้านออกไปได้ แล้วยังเพิ่มพลังให้ตนเองได้ตาม้า
ท่ามกลางสีหน้าแตกตื่นของมือสังหาร เขาจึงพุ่งเข้าไปคว้าคอของชายอีกคนด้วยมือขวา เนื่องจากมือซ้ายอุ้มบางอย่างเอาไว้ เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้เพียงแค่ว่าสิ่งที่อุ้มถูกห่อเอาไว้ด้วยผ้าอย่างดี จิตที่หลงเหลือของร่างเดิมบอกไว้ว่าสิ่งๆนี้สำคัญมาก เขาจะทิ้งไม่ได้จึงอุ้มเอาไว้ก่อน
เหล่ามือสังหารเห็นว่าเป้าหมายเริ่มตอบโต้ด้วยพลังที่เหนือกว่าพยายามหลบหลีก ไม่ว่าพวกมันจะหลบอย่างไร การตอบสนองกลับไม่สูงเกินกว่าคนธรรมดาทั่วไป การะโ การกลิ้ง การวิ่ง ทุกอย่างถูกใช้ออกด้วยพละกำลังไม่ต่างจากคนธรรมดาจนถูกหักคอคนแล้วคนเล่า
หัวหน้ามือสังหารเห็นท่าไม่ดีจึงสั่งให้ถอยหนี ภารกิจครั้งนี้ล้มเหลว พวกมันจำเป็ต้องรักษาชีวิตให้ได้ก่อน
แต่เมื่อวิ่งมาถึงหน้าต่าง มันกลับพบว่ามีพลังงานบางอย่างขวางกั้นเอาไว้จึงพยายามใช้ดาบทุบทำลายหวังจะออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
เพียงแต่ว่าม่านพลังกลับไร้รอยขีดข่วน มันจึงรีบวิ่งหาทางออกอื่น
“ หัวหน้า ทางนี้ก็ไม่ได้! ”
“ หัวหน้า ทางนี้ก็ไม่ได้เหมือนกัน! ”
ความกังวลปรากฎมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เส้นทางที่เคยใช้เข้ามาในตึกถูกปิดตายทั้งหมดจากพลังแปลกประหลาด ทันใดนั้นพวกมันก็ถูกสังหารอีกครั้งจากชายที่วิ่งไล่ตามมา
“ ฉันไม่อยากจะใช้มันเลย แต่ดูเหมือนว่าเราจะไม่รอด จงออกมา ”
เครื่องรางสีทองลักษณะคล้ายแผ่นป้ายชื่อขนาดเท่าฝ่ามือโยนขึ้นไปบนท้องฟ้าปลดปล่อยสิ่งที่ถูกกักขังเอาไว้ข้างในออกมาให้เห็นเต็มๆตา
ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยเกล็ดหนาเมื่อััได้ถึงอากาศด้านนอกมันจึงชูคอคำรามด้วยเสียงอันดังสะกดข่มทุกสิ่งอย่าง ด้วยระดับของมันสามารถทำลายตึกได้ทั้งหลังและสามารถทำลายได้แม้กระทั่งเมืองเล็กๆ
เพียงแต่ว่าเสียงที่ส่งออกไปนั้นกลับเล็กแหลมไม่ต่างจากเสียงร้องของแมวจนเ้าตัวยังใ ด้วยสติปัญญาที่มากไม่ต่างจากมนุษย์มันจึงรู้ได้ว่าตนเองอยู่ในพื้นที่ปิดกั้นพลัง ถึงอย่างนั้นร่างกายของมันยังคงแข็งแกร่งจึงไม่ได้เกรงกลัวผู้ใด
“ ดราก้อน สังหารหมอนั่นซะ ”
คำสั่งส่งออกมาจากมือสังหาร ัสูงใหญ่จนต้องย่อตัวติดเพดานรีบหันมองชายที่ออกคำสั่ง หลังจากพบว่าปลอกคอที่สวมใส่กำลังทรมานจนมันรู้สึกเ็ป หากไม่ทำตามมันจะถูกปลอกคอเล่นงานจนตาย เพียงแต่ว่ามันกลับถูกบางสิ่งบางอย่างกระแทกเข้าที่กลางหน้าอกจนร่วงลงไปนอนกองบนพื้นไม่สามารถหายใจได้
“ หมัด เมื่อครู่ข้าถูกหมัดเ้ามนุษย์คนนี้ต่อยเช่นนั้นหรือ ”
ความตื่นตะลึงเผยบนใบหน้าั มันคือสิ่งมีชีวิตที่สามารถกวาดล้างเมืองได้ราวกับทำลายรังมดแต่กลับถูกชายสวมเสื้อยืดกางเกงขายาวต่อยด้วยหมัดๆเดียวจนร่วงลงไปนอนบนพื้นไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีก
หัวหน้ามือสังหารเห็นว่ามันไม่มีทางรอดแล้วเพราะแม้แต่ัยังถูกต่อยจนเกือบตาย มันจึงควักปืนออกมายิงอีกฝ่าย สิ่งที่เกิดขึ้นสร้างความโกรธแค้นให้มันไม่น้อย ไม่ว่าจะยิงปืนไปกี่นัด หรือโยนะเิออกไปกี่ลูก เป้าหมายของมันสามารถเดินฝ่ามาได้อย่างง่ายดายก่อนจะใช้มือคว้าจับคอของมันเอาไว้โดยไม่สามารถหลบหนีไปที่ไหนได้อีก
แต่แล้วมันกลับเป็ฝ่ายฉีกยิ้ม เมื่อพบว่ามีแสงไฟส่องเข้ามาจากด้านนอก มันเป็แสงไฟจากเ้าหน้าที่ที่เดินทางมาถึง อย่างน้อยการถูกจับยังดีกว่าตกตายมันจึงต้องหาทางโน้มน้าวอีกฝ่ายจนกว่าเ้าหน้าที่จะเข้ามา
“ แกสังหารฉันไม่ได้หรอก ”
เฉินห่าวหยุดมือ เขาไล่เก็บมือสังหารทั้งหมดแล้วจนเหลือเพียงหัวหน้า เดิมทีเขาคิดว่าจะสังหารพวกมันทั้งหมดเพราะเขาอาจจะรู้ความจริงหลังจากทุกอย่างสงบลง ความทรงจำเ้าของร่างอาจจะส่งข้อมูลมาเพิ่ม แต่ตอนนี้ยังไม่มีข้อมูลส่งมาเลย เขาจึงต้องไว้ชีวิตมันก่อน
ขณะนั้นเองระบบฟิตเนสะเตือนเขาให้รู้ว่าเ้าหน้าที่ด้านนอกพยายามจะบุกเข้ามาด้านใน เขาจึงรู้ว่าหัวหน้ามือสังหารคิดจะคุยกับเขารอเ้าหน้าที่มาถึงตำแหน่งนี้ เฉินห่าวจึงทำเป็ไม่รู้ เพื่อให้มันตายใจยอมบอกบางอย่างออกมา
“ ทำไมฉันสังหารแกไม่ได้ ”
“ แกไม่อยากรู้เหรอว่าใครเป็คนจ้างเรามาสังหารแก ถ้าแกฆ่าฉัน ใครจะให้ข้อมูลแก ”
“ แล้วใครเป็คนจ้างแกมากัน ”
“ แกถามตัวเองก่อนไหม แกไปทำให้ใครเหม็นขี้หน้าถึงขั้นจ้างนักฆ่าระดับสูงแบบพวกเราให้มาลงมือ เป็เื่ยากนะที่มือสังหารระดับพวกเราที่รับงานแค่เมืองใหญ่ๆจะเดินทางมาเมืองเล็กๆนี่ ”
เฉินห่าวรู้ว่ามันคงไม่ยอมบอก แต่สิ่งที่มันพูดทำให้เขารู้ว่ามีคนใหญ่คนโตพอสมควรจ้างให้สังหารเขา
“ แค่ไม่ชอบหน้าฉันก็จะลงมือเลยเหรอ แล้วพวกมันเป็ใคร ถ้าแกไม่บอกฉันจะสังหารแก ”
มือสังหารทำเพียงยิ้ม เฉินห่าวจึงกระแทกมันเข้ากับผนังจนกระดูกหักไปหลายท่อนตามด้วยเตะร่างของมันซ้ำๆจนร้องออกมาด้วยความเ็ป มันทำสิ่งใดไม่ได้แล้วนอกจากนอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น
มือสังหารไม่ยอมปริปากเลยเขาจึงสอดมือเข้าไปในปากดึงฟันของมันออกมาหลายซี่ป้องกันไม่ให้มันฆ่าตัวตายตามด้วยการเก็บอุปกรณ์ใกล้ตัวของมันไม่ให้หยิบสิ่งใดออกมาใช้งานได้อีก เขาจะกลับมาสอบถามมันในภายหลังตอนนี้จำเป็ต้องไปพบตำรวจก่อน
245
