แม่หนูน้อยฤดูกาล

        เมื่ออยู่พูดคุยกับการปลูกเร่งผลผลิตในเขตพื้นที่ที่หมั่นโถวน้อยขอเอาไว้สำหรับทดลองสร้างฤดูใบไม้ผลิขึ้นมาเป็นครั้งแรก มันได้ผลเกินคาดมากมายก็ถึงเวลาแล้วที่หมั่นโถวน้อยขอออกไปด้านนอกบ้านอีกครั้งหนึ่งสำหรับวันใหม่วันนี้

     “พวกเราออกไปข้างนอกกันได้หรือยังคะปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้คะ????...”หมั่นโถวน้อย 

    “ได้ค่ะ” “ได้ครับ”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้

     “ก่อนออกไปใส่ชุดกันฝนให้เรียบร้อยก่อนนะเด็กๆ”แม่

     “ได้ค่ะ” “ได้ครับ”พวกเด็กๆ 

     “.............???”น้องสาวทั้งสองคนมองไปทางพวกพี่ชายทั้ง 6 คนที่ตอนนี้ก็ยืนอยู่ลานหน้าประตูบ้านกัน กับปู่ ตา พ่อ อาอา แบบว่ามองตั้งแต่หัวจรดเท้ากันเลยทีเดียว

     “มีอะไรเหรอน้องสาว???...”พวกพี่ชาย เอ่ยปากถามพร้อมเพรียงกัน เมื่อเจอสายตาของน้องสาวตัวเองมองมาที่พวกเขาแบบนั้นกัน

     “พวกพี่ชายแน่ใจนะว่าไม่ลืมอะไรกันน่ะ???..”หมั่นโถวน้อย

     “เอ๋…????? ลืมอะไรงั้นเหรอน้องหมั่นโถวน้อย???”พวกพี่ชาย ถามน้องเล็กอย่างงุนงงกัน

     “ก็พวกพี่ชายน่ะละเมอกันใหญ่แล้วน่ะสิ  แล้วชุดที่ใส่กันอยู่นี่เรียกว่าอะไรกันล่ะ???? พวกพี่จะใส่อะไรกันอีกเหรอ??”หมั่นโถวน้อย ชี้ไปทางพวกพี่ชาย

     พวกพี่ชายก็มองไปที่ตัวเองกัน และก็รู้ตัวกันแล้วว่าน้องหมั่นโถวน้อยหมายถึงอะไรกัน ก็เพราะว่าพวกพี่ชายตอนนี้ก็สวมชุดคลุมฝนกันอยู่แล้วนี่หน่า!!!

     “จริงด้วย............!!!”พวกพี่ชาย

     “แหะ….แหะ…..”พวกพี่ๆพากันหัวเราะเก้อเขินกันไปหมดแล้ว!!!!

     “สงสัยใส่ชุดกันเปียกน้ำล่ะมั้ง….”หมั่นโถวน้อย

     “............!!!”พวกพี่ชาย

     “เฮ้อ….ไม่ไหวจริงๆเลยพวกพี่ชายเนี่ยนะ”พี่สาวเปาจื่อ

     “ฮ่า…..ฮ่า…..” 

     ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พากันหัวเราะดังกันอีกรอบแล้ว ตั้งแต่เช้ามานี่พวกท่านไม่สามารถบอกได้เลยว่าพากันหัวเราะพวกเด็กๆกันกี่รอบแล้ว

     “มาค่ะสองสาวน้อยของแม่มาใส่ชุดกันน้ำของหนูกันนะ”แม่

     “ได้ค่ะแม่…อิ….อิ….”สองสาวน้อย

     แม่เองก็อดไม่ได้ที่จะหยอกเย้า และพูดชุดกันน้ำบ้างกับลูกสาวทั้งสองคน พวกพี่ชายเองก็ยังรู้สึกเก้อเขินกันอยู่เลย

     “เจ้าตัวแสบเอ๊ย ขยันที่จะหาคำพูดกลั่นแกล้งพวกพี่ชายจริงๆนะเราน่ะ”อาสะใภ้ต้งฝู่

     “โอ้….เปล่าเลยค่าาาา…”สองสาวน้อยตอบประสานเสียงกันเลย

     “อ้า…นี่ขนาดยังไม่ได้แกล้งเลยนะเนี่ย???”อาสะใภ้เจียนตุย

     “อิ…..อิ…..”สองสาวน้อย พากันปิดปากหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจกัน

     “จุ๊บ…จุ๊บ….จุ๊บ….”แม่ และอาสะใภ้ทั้งสองคน ต่างผลัดกันจุ๊บแก้ม จุ๊บเหม่ง อย่างหมั่นเขี้ยวสาวน้อยทั้งสอง

     “ดูสิแค่จุ๊บแก้มแรงๆหน่อย ก็แดงแล้วนะเราน่ะ ทำไมขาวขนาดนี้ฮะหมั่นโถวน้อย”แม่

     “ขาวเหมือนแม่ เหมือนยาย เหมือนย่า เหมือนอาสะใภ้ไงคะ”หมั่นโถวน้อย

     “แล้วก็สวย น่ารัก เหมือนย่า เหมือนยาย เหมือนแม่ เหมือนอาสะใภ้ด้วยค่าาาาา…”พี่สาวเปาจื่อ

     “ปากหวานจริงๆเลยหลานสาวใครนะเนี่ย……”ยาย

     “หลานสาวยาย กับย่า แสนสวยที่สุดในหมู่บ้านไฉ่หงเลยค่ะ”หมั่นโถวน้อย

     “สวยที่สุดค่ะ”พี่สาวเปาจื่อ 

     “ฮ่า….ฮ่า…..”ย่า ยาย 

     “เข้าใจพูดจริงๆนะเจ้าตัวเล็กของเราเนี่ย”ย่า 

     “รู้จักเอาใจคนเก่งนะเราน่ะตัวแค่นี้เอง”แม่

     “หมั่นโถวพูดความจริงนี่หน่า”หมั่นโถวน้อย

     “จ้าๆๆ…”แม่

     “ฮ่า….ฮ่า……”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ หัวเราะอย่างชอบใจจริงๆกับสองสาวน้อยสุดที่รักของบ้าน

     “หมั่นโถวใส่หมวกไหมพรมเลยลูก”แม่ 

     “ค่ะแม่…”หมั่นโถวน้อย

     มีหมวกนี่แหละที่แม่ไม่ได้ใส่ให้ เพราะต้องหัดให้เจ้าหมั่นโถวน้อยคุ้นเคยกับการใส่ๆถอดๆของหมวกให้คุ้นเคยมือนั่นเอง

     “เรียบร้อยกันยังคะสองสาวน้อย???”แม่

     “เรียบร้อยแล้วค่ะ”สองสาวน้อย

     “พวกเราพร้อมไปกันแล้วค่ะ”หมั่นโถวน้อย

     “งั้นก็ไปกันได้เลยค่ะ”แม่

     “เย้…เย้…”พวกเด็กๆ พากันครึกครื้นกันอีกรอบเพราะว่าจะได้ออกไปเที่ยวเล่นกันอีกแล้ว ช่างดีจริงๆเลย

     พวกเด็กๆพากันนำหน้าไปก่อนเลย ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้เองก็มองตามด้วยความสุขมีรอยยิ้มเต็มใบหน้ากันทุกๆคน และรู้สึกผ่อนคลายมากๆอย่างไม่เคยเป็นกันมานานมากแล้ว หลังจากติดอยู่ในสภาวะภัยแล้งแบบนี้

     “มันนานเท่าไหร่กันแล้วนะที่พวกเราไม่ได้ออกมาเที่ยวเล่นพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้น่ะ???”ตา

      “นานเสียจนจำไม่ได้จริงๆนั่นแหละ หลายปีมากๆ”ปู่

      “นั่นน่ะสินะ ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ความรู้สึกโล่งอก และสมองปลอดโปร่งมันเป็นแบบนี้นี่เอง ไม่มีความทุกข์ใจอะไรให้ต้องกังวลและคิดมากอีกแล้ว”ตา

      “ใช่ ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่ได้ร่ำรวยอะไรยังคงเหมือนเดิมกัน แต่แค่ตอนนี้มีน้ำเหลือกิน เหลือใช้ และมีผลผลิตจากการปลูกที่ต้องลงแรงไปได้เยอะแยะมากมายแบบนี้ก็เพียงพอแล้วจริงๆ”ปู่

     “สำหรับพวกเรามีแค่นี้ก็ทำให้ครอบครัวมีความสุขมากพอแล้วล่ะ กินอิ่ม นอนหลับ”ตา

     “จริงครับพ่อ”พ่อ อาผู้ชาย

     “คงไม่ใช่เพียงแค่พวกเราสองตระกูลเท่านั้นที่จะรู้สึกแบบนี้ ครอบครัวอื่นๆก็คงจะเป็นเหมือนกันกับพวกเรา”พ่อ

     “มันแน่นอนอยู่แล้วล่ะพี่ชาย ปัญหาสภาวะภัยแล้งที่มีมานานมันหายไปแล้วล่ะ ชาวบ้านที่รอน้ำใช้สำหรับทำการเกษตรคงจะดีใจกันมากๆเลย”อาหูปิ่ง

     “ใช่ๆ…”ตา ปู่ พ่อ อาล่าเถียว

     “เมื่อคืนเป็นคืนที่ผมก็นอนหลับสนิทมากจริงๆนะครับ นอนแบบว่าได้นอนจริงๆ!!”อาล่าเถียว

     “ใช่…”ตา ปู่ พ่อ อาหูปิ่ง

     ทุกๆคนเข้าใจคำที่อาล่าเถียวบอกกันทุกๆคน เพราะการนอนที่ได้นอนหลับพักผ่อนจริงๆมันมีความสุขมากขนาดไหน 

     “วันนี้พวกเราก็พักผ่อนกันให้เต็มที่ไปกับพวกเด็กๆเลย”ตา

     “ครับ”พ่อ อาผู้ชาย

     “แต่ใจจริงแล้วพวกผมอยากจะไปทำสวนกันต่อเลยนะครับเนี่ย”อาล่าเถียว

     “ไม่ต้องหรอกเจ้าล่าเถียว เพียงแค่เก็บเกี่ยวผลผลิตได้ถึง 3 รอบนี้ก็มากเกินพอแล้วจริงๆนะ อย่าได้โลภมากกับเรื่องแบบนี้เลย อย่างไรเสียพวกเราจะปลูกเพิ่มเติมอีกเมื่อไหร่ก็ได้ อย่าลืมสิว่าพวกเรามีเซียนตัวน้อยๆอยู่กับพวกเราจะกังวลเรื่องอื่นๆทำไมกันล่ะ???”ตา

     “ครับพ่อ”อาล่าเถียว

     “พวกเราใช้ชีวิตในช่วงเวลาดีๆ แบบนี้กับครอบครัวกันเถอะ”ปู่

     “ครับ”พ่อ อาผู้ชาย

     “น่าตื่นเต้นเหมือนกันนะครับว่าไหม ไม่รู้ว่าแม่น้ำตอนนี้จะกักเก็บน้ำฝนได้มากน้อยขนาดไหนกันนะ”พ่อ

     “ก็น่าจะได้มากพอดูนะพ่อว่า เพราะดูปริมาณความถี่ที่เม็ดฝนตกลงมาสิ หนาแน่นมากขนาดนี้ หมั่นโถวน้อยเองก็คงอยากให้แม่น้ำเต็มสายเร็วๆเหมือนกัน”ตา

     “แต่ก็อาจจะเต็มยากพอดูเหมือนกันนะ เพราะพวกเราอย่าลืมกันว่า ทางคนที่ดูแลเรื่องแม่น้ำจากเมืองหลวงคงจะต้องถ่ายเทปริมาณน้ำจากเขตหัวเมืองตะวันออกของเราออกไปแจกจ่ายกับหัวเมืองต่างๆอย่างแน่นอนเลย”ปู่

     “จริงด้วยสิครับ…!!!”พ่อ อาผู้ชาย

     “เพราะอย่าลืมกันนะว่ามีเพียงแค่เขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเราในตอนนี้เท่านั้นที่มีฝนตกกันอยู่น่ะ”ตา

     “ใช่ครับ..!!!”พ่อ อาผู้ชาย

     “เผลอๆ ว่าป่านนี้คงจะทยอยถ่ายเทน้ำออกจากแม่น้ำสายย่อยที่ผ่านมาเส้นทางหัวเมืองตะวันออกกันแล้วก็ได้”ปู่

     “ก็จริงครับ เพราะขนาดแค่รอบๆเขตแดนของหัวเมืองที่อยู่ใกล้ๆบ้านของพวกเรายังมีทหารมาเยอะกว่าเดิมอีก นี่คนที่มีอำนาจหน้าที่โดยตรงที่ดูแลเกี่ยวกับแม่น้ำสายใหญ่ของเมืองเฉิงหลงเองก็คงจะพากันเดินทางมาถึงเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเรากันแล้วอย่างแน่นอนครับ”พ่อ

     “ใช่ พวกเขาจะต้องมาถึงกันแล้วอย่างแน่นอน คงจะไม่มีเรื่องที่เร่งด่วนอะไรที่จะสำคัญไปกว่าเรื่องที่มีฝนตกที่เขตหัวเมืองตะวันออกแห่งนี้อีกแล้วล่ะ”ปู่

     “เรียกได้ว่าแทบจะย้ายเหล่าคนสำคัญๆจากเมืองหลวงมากันหมดก็คงจะไม่แปลกหรอก”ตา

     “มันถึงขนาดนั้นเลยเหรอครับพ่อ??”อาล่าเถียว

     “เรื่องนี้เรื่องใหญ่ของเมืองเฉิงหลงเลย มีหรือคนระดับใหญ่ๆจะไม่มากันถึงที่นี่กันหมดน่ะ??”ตา

     “จริงด้วยสิครับ”อาล่าเถียว

     “น้ำขึ้นแล้ว…..!!!”เสียงพวกเด็กๆ 

     “น้ำในแม่น้ำขึ้นแล้วจริงๆด้วย..!!!”พ่อ พูดขึ้นอย่างตื่นเต้นเพราะตอนนี้มาถึงที่กันแล้ว

     ในที่สุดตระกูลสวี ตระกูลเซียวก็เดินทางมาถึงแม่น้ำสายย่อยที่อยู่ใกล้บ้านของพวกเขามากที่สุดกันแล้ว

     “มันดีมากจริงๆ น้ำขึ้นจริงๆ!!!”ตา กับปู่

     ส่วนพวกเด็กๆ ก็พากันวิ่งไปถึงขอบริมแม่น้ำกันแล้วด้วย พากันมองน้ำในแม่น้ำที่ฝนตกลงมาตั้งแต่เมื่อวานนี้กันอย่างตื่นเต้น

     “พวกเราไปดูระดับน้ำที่ขึ้นกันเถอะค่ะ ว่าขึ้นจากเมื่อวานนี้แค่ไหนกัน”หมั่นโถวน้อยเองที่ดูตื่นเต้นมากไม่แพ้กันเลย

     “จริงด้วยน้องหมั่นโถวน้อย”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ

     “ไปกัน”พวกพี่ชาย

     ไม่ใช่แค่พวกพี่ชายที่ไปดูเท่านั้น ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายเองก็ตามไปดูด้วยเช่นกัน เพราะก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าน้ำขึ้นจากเดิมเท่าไหร่ เพื่อกะและคาดคะแนกันว่าอีกกี่วันจะเห็นน้ำขึ้นจนปริมขอบแม่น้ำแบบในเมื่อก่อนนี้

     “โอ้………..”ไม้วัดที่หมั่นโถวให้นำมาปักเอาไว้ ในตอนนี้ที่ทุกๆคนกำลังมองดูด้วยความถูกใจ

     “ขึ้นมาได้เยอะเกินคาดนะเนี่ย”ตา

     “ก็นั่นน่ะสิ”ปู่

     “แบบนี้ค่อยน่าพอใจหน่อย นึกว่าจะต้องเพิ่มปรับเพิ่มขนาด และปริมาณความหนาแน่นของเส้นฝนเสียแล้วสิ”หมั่นโถวน้อยเองก็บ่นพึมพำให้กับตัวเอง แต่คนอื่นๆก็ได้ยินด้วยเช่นกัน

     “ปรับขนาดเส้นฝน???...”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้

     “ใช่ค่ะทุกๆคน ถ้าไม่ปรับเส้นฝนที่ตกลงมาอยู่นี่ จะได้ปริมาณน้ำฝนน้อยเกินไปค่ะ เพราะตอนนี้ทุกๆคนกำลังรอน้ำกันอยู่เยอะมากๆเลย แต่หมั่นโถวน้อยก็ต้องปรับเปลี่ยนอย่างระมัดระวังไม่ให้เกิดน้ำท่วมในส่วนอื่น แทนที่จะมีน้ำใช้กลับโดนน้ำท่วมขังแทน”หมั่นโถวน้อย

     “เก่งมากค่ะลูก”แม่

     “น้องหมั่นโถวน้อย เก่งมว๊ากกกกก เก่งที่สุดดดด”พวกพี่ชาย เอ่ยปากชื่นชมน้องสาวคนเล็กยกใหญ่เลยเช่นกัน

     “ทางเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเรานั้น ประวัติความเป็นมาสมัยก่อน พื้นที่โดยรอบนั้นดีมากๆค่ะ เพราะฉะนั้นจึงไม่เป็นปัญหาอะไรเลยสำหรับรับน้ำฝนปริมาณมากๆขนาดนี้ 

     ก็มีบ้างบางจุด บางสถานที่ที่ปริมาณเส้นฝนปรับให้เบาบางลงลดการขังน้ำมากจนเกินไปค่ะ”หมั่นโถวน้อย

     “ตาไม่คิดว่าหมั่นโถวน้อยจะรอบคอบมากขนาดนี้ในการสั่งฟ้า สั่งฝนตกให้อยู่ในระดับพอเหมาะต่อบางสถานที่”ตา

     “หมั่นโถว อยากจะช่วยทุกๆคนค่ะไม่อยากให้ความช่วยเหลือกลายเป็นความเดือดร้อนแบบไม่รู้ตัวแทน และตกยกความดีให้ ปู่ ตา พ่อ อาอา ด้วยนี่คะ เพราะถ้าไม่เล่าเรื่องเขตพื้นที่เขตหัวเมืองตะวันออกให้หมั่นโถวฟังโดยละเอียดก็อาจจะลำบากนิดหน่อยค่ะในการสร้างฝนตกแบบนี้”หมั่นโถวน้อย

     “ครับ….”ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายก็รับคำชื่นชมจากหมั่นโถวน้อยอย่างพอใจมากๆเช่นกัน

     “โอ้….นั่นปลานี่หน่า..!!!”หมั่นโถวน้อยที่ตาดีอีกแล้วเจอปลาในแม่น้ำ

     “ไหนๆ….ปลาอยู่ไหนน้องหมั่นโถวน้อย???”พวกพี่ชาย พากันถามอย่างเสียงหลงกันเลยทีเดียว

************

     ปริมาณน้ำฝนที่ตกลงไปในแม่น้ำเขตหัวเมืองตะวันออก ถือว่าเป็นผลที่น่าพึงพอใจสำหรับหมั่นโถวน้อยพอสมควรเลย และยังเจอปลาในแม่น้ำอีกด้วย!!!