ส่วนที่ 1 ณ ดาว ใชอัส ดาวรายล้อมไปด้วย พลังงาน ดาบเเละเวทมนตร์ ความรักเเละไวน์ อัศวิน เเละ นักพจญภัย เเล้วคงซึ่งความล้าหลังอันมีเสน่ห์ของยุคกลาง เจาะลึกลงไปในทวีป จูนเทีย มีหมู่บ้านชุนชนมนุษย์อันเก่าเเก่ ตั้งอยู่ใต้เชิงเขา ป่าเนื้อหินอยู่ ต้นไม้ที่เรียงรายเติบโตพรั้งพร้อมเติมเต็มป่าเเละเทือดเขานั้น ตัวมันขึ้นชื่อว่าเป็ไม้หิน นอกจากจะมันมาทำเป็บ้านเเละอาวุธเเล้ว มันก็หาได้มีประโยชน์อันใดไม่ เปรียบสเหมือนเป็ตัวเเทนความกันดาน รกร้างสุดขอบชายเเดนของทวีป ที่ไม่มีเผ่าพันธุ์ไหนหรือกลุ่มชนใด ใคร่อยากมาตั้งรกราก เเถวนี้ เเต่มันก็มีความเป็ไปได้ไม่สิ้นสุดในตัวมันเอง หมู่บ้านที่ชื่อหมู่บ้านหินเเตก ชึ่งตั้งอยู่อย่างทรหดดทนไม่รู้ัจักกาลเวลา ไม่รู้เเม้กระทั้งเมื่อใดหรือกระทั้งกลุ่มชนใดเป็บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหมู่บ้านเเห่งนี้ จำได้เพียงว่ามีวีรชนท่านหนึ่ง ผ่านตำนาน เื่เล่าขานมานับนานปี บุรุษคนเเรก ที่พิสูจน์ตนผ่านความยากลำบาก ผ่านคำครหานินทราผ่านเเผนสมครบคิดเเละภัยพิบัตมากมาย จนมานำพาผู้คนของเขามาตั้งรกราง ณที่เเห่งนี้. ,,หื้ม.. ดูน่าเบื่อนิดหน่อยเหะ ,, ( เสียงเด็กหนุ่มพึมพำ พร้อมเสียงพลิกหน้าหนังสือ พึบ.พึบ.ไปอย่างใคร่รู้) #ท่านชู ครั้นย้อนกลับเมื่อเขายังเป็เด็ก เขาเกิดมาพร้อมกับปานเเดงลุกลามทั่วกายตั้งหัวจรดปลายท้าวดั้งเปลวเพลิง ตั้งเเต่เเรกกำเนิด พ่อเเละเเม่ของเขาเเละชาวบ้าน ล้วน สะพรึงเเละหวาดกลัว ในประกฎการณ์ที่เกิดขึ้น มันเป็รางร้ายมรณะของเผ่าปีศาจ ในความเชื่อโบราณของโซนใจกลางทวีปจูนเทีย จนหัวหน้าหมู่บ้านใบเมเปิ้ลเเละชาวบ้านพากันลงความเห็น ให้นำเด็กคนนี้ ลงบูชายันต์ในเเท่นกองเพลิง จัดพิธีเพื่อถวายเเก่ทวยเทพเเห่งไฟเเละการชำระล้าง (อินฟรี) ,, ชิ! ก็เเค่ไอกลุ่มชาวบ้านล้าหลัง ไร้การศึกษางมงาย ทำเป็เื่ใหญ่เื่โตไปได้,, ( เด็กหนุ่มคนนั้นยังจดจ่อตั้งใจอ่านต่อไป) ณ ขณะที่กำลังจะยืนเด็กลงกองไฟ มีเสียงห้ามปรามของยายเฒ่า โพร่งขึ้นมาจากท้ายหมู่บ้านก่อนมีเฒ่าผู้หนึงค่อยเดินอกมาจากความมืด มีไม้เท้าที่มีกระดูกสัตว์มากมายประดับ เเกว่งไกวเป็จังหวะกับไม้เท้าอย่าน่าประหลาด ยายเฒ่าเฉา ชึ่งมาจากทวีปตะวันออก อันห่างไกล ครั้งหนึ่งชาวบ้านไปออกหากินใกล้ชายฝั่งทะเลได้พบเห็น เธอสมัยยังสาวนอนสลบ สะบักสะบอม อยู่ใกล้ชายฝั่งทะเลร่างกายเต็มไปด้วยปาดเเพล ดวงตาทั้งสองมีเเต่เืไหลออกมาจากเบ้าตา ตลอดเวลาสภาพทะเลในวันนั้นเต็มด้วยซากเรือสำเภาที่พังทะลาย เกลื้อนกลาดเต็มพื้นน้ำ เธอเป็ผู้รอดมาได้เพรียงคนเดียว ยายเฒ่าได้ถูกชาวบ้านช่วยไว้ ก็ได้อาศัยอยู่ภายในหมู่บ้านตั้งเเต่นั้นต้นมา เธออาศัย ศาสตร์จากรากอารยธรรมของบ้านเกิด ศาสตร์ของทำนาย เเละ การปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายเลี้ยงชีพ เเละเป็หมอเท้าเปล่าทีีช่วยเหลือชาวบ้านเเลกกับค่ายาที่ไม่เเพง เวลาล่วงเลยมาทุกคนเลยถือว่ายายเฒ่าเฉาเป็หมอประจำหมูบ้านโดยปริยาย เเต่ในวันนี้เธอได้ก้าวออกมา มาหยุดยั้งพิธีกรรม เธอได้ร้องขอ หัวหน้าหมู่บ้าน ให้นำเด็กผู้นั้นมาให้เธอได้ัั หัวหน้าหมู่บ้านได้ปรามชาวบ้านจากความวุ่นวาย การได้ถามยายเฒ่าว่า ,, ยายเฒ่าเฉา คนนอกอย่างเ้าอย่าได้หาได้มายุ่งธุระกงการของคนในหมู่บ้านเลย เ้ามาหาเื่วุ่นวายอันใดตรงนี้รึ,, ยายเฒ่าเฉา พงะสะงักงันสักครู่ ก่อนใตร่ตรองคำพูด ก่อนเอ่ยขึ้นมาว่า,, ขอข้าได้สัมพัสเ้าเด็กน้อยผู้นั้นเพรียงครั้งเดียวเท่านั้น หัวหน้าหมู่บ้าน ได้โปรด เเววตาของหัวหน้าหมู่บ้านนั้นกำลังคุ่นคิด ก่อนส่งเด็กชาย ไปให้หญิงชลาได้ลูบคลำ หญิงชลาเฉานั้น ค่อยๆ ยืนมือไปใกล้เด็กก่อนใช้สองนิ้วกดไปที่หวางคิ้ว ของเด็กชาย เธอค่อยใช้มืออีกข้าง ใช้ทั้งนิ้วชี้เเละนิ้วกลางจับจีบเข้าหานิ้วโป้ง ในปากก็พึมพำภาษาบทสวดของบ้านเกิดที่ฟังไม่ได้ศัพท์ ก็เธอจะค่อย เหงื่อไหลเเละหายใจเเรงก่อนจะถอนมือออกจากเด็กโดยพลัน ,, ชั่งเป็ดวง กำเนิดมาพร้อมชะตาที่ทุกข์ระทมสุดยั้ง เเต่เมื่อเติบโตล่วงไปในวาระสุดท้าย จะพริบานสวยงาม งดงามขณะจักรวาลต้องหลบสายตา ปาฏิหาริย์ ปาฎิหารย์ ชั่ง เป็ปาฎิหารย์ ก่อนจะมีเืทะลักออกจากปากเเละหูตา ของยายเฉา เธอสำลอกเืออกมา พรวด!!! ชาวบ้านต่างพากันต่างเเตกตื่น หมายจะเข้ากรู่กันเข้ามาช่วย หัวหน้าหมู่นั้นได้ชูมือส่งสัญญาณปกปรามเเล้วสัังลูกน้องกั้นชาวบ้านออกไป ก่อนค่อยๆเดินไปประคอง เเม่เฒ่ามานั่งใต้ต้นเมเปิ้ล ก่อนหัวหมู่บ้านจะพูดว่า ,, เ้าบ้าไปเเล้วหรอ อยากตายขนาดนั้นเชียวหรือ:!! เหตุใดเ้าเลือก เปิดใช้งานสงิล เเรกกำเนิดของเ้าเหล่า มันคุ้มค่าจะใช้กับเด็กคนนี้หรือยังไงกัน,, สายตาของหัวหน้าหมู่เต็มไปด้วยความผูกพัว มีเสี้ยวน้ำใสละหมาดเออคลอในรอบขอบ น้ตาของเขา น้ำเสียงที่เปล่งออกเต็มไปเสียงที่เเหบพร่าง ยายเฉานั้นหันหน้ามามองชายชลาหัวหน้าหมู่บ้านก่อนเปร่งคำ เเววตาของเธอขณะนี่นั้นชัดเจน เปร่งประกายมากกว่าทุกๆครั้ง มากกว่าทุกครั้งที่ทั้งคู่มีปฎิสัมพันธ์โต้ตอบกันมา ,,อัลเบิร์ต มันคุ้มค่าเเน่นอนคุัมค่าที่สุดในชีวิตของข้า จะบอกให้อย่างนะตาเฒ่า ในที่บ้านเกิดของข้านั้น เด็กที่เกิดมาพร้อมกับปานเเดง ปานดำทั่วตัวนั้นหาใช่จะเกิดจาก ติดเชื้อเเปดเปื้อนความโกลาหลจากเหวอวจีมาเกิด อย่างเดียวชะที่ไหน เด็กที่มีปานเเดงทั่วตัวดั้งไฟนั้น ย่อมมีครอบครัวเก่าที่อยู่ในมิติชั้นสูง ส่งมาเพื่อมาทำเป้าหมายบ้างอย่างให้บรรลุ เป็เเน่ ,,เเครกๆ อ่าอึม(เเม่เฒ่านั้นไออย่างหนักก่อนใช้มือมาป้องปากไว้) ,, อัลเบิร์ต สัญญากับข้าสิ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเ้าเเละชาวบ้านหมู่บ้านใบเมเปิ้ลจะต้องไม่สร้างเวรกรรมต่อเด็กคนนี้ เเละสร้างความอยุติธรรมให้กับเขา เป็อันขาด สัญญามาสิ เร็วสิเ้าเเก่ อัล เเครกๆๆๆ,, (อัลเบิร์ตนั้นได้จับมือยายเฉาไว้เเน่นไม่ยอมปล่อย) ,, ได้สิข้าสัญญา ตาบใดที่ข้าอัตเบิร์ดผู้นี้ยังมีชีวิต จะไม่มีเื่อันใดอย่างเ้ากังวลเกิดขึ้นได้เป็อันขาด,, ( ฮ่าๆๆ ยายเฒ่านั้นหัวเราะ ก่อนจะชี้หน้า หัวหน้าหมู่บ้าน) ,,เ้ายังคงไม่เปลื่ยนเลยสินะ ไอที่สัญญาอะไรให้ผ่านๆ ไป เหมือนครั้นก่อนๆ หึออ ข้าเหนื่อยเเล้ว ข้าบรรลุเป้าในการเเสวงหา ข้าไม่หลบหนีเเล้ว เด็กคนนี้ข้ามอบชื่อว่า ชู ก็เเล้วกัน ขอให้เ้าจงลุกขึ้นสู้ในทุกชะตาที่เ้าต้องประสบนะเ้าหนู คงจะดีเเค่ไหนกันนะกันน่า ถ้าเด็กนี้ได้เกิดที่ทวีปของข้า ไฝร่ฟ้าประชาราชคงได้อยู่ในยุคเเสงทองเป็เเน่,,,(ก่อนเปือกตาของนางเฉาจะค่อยๆปิดเเละมืดสนิทไปตลอดกาล) &#(สกิล มองกระเเส รู้ชะตา /// สามารถใช้คำสวดเเละการัั รับรู้ดวงชะตาของเป้าหมายได้ ผลการสะท้อนกลับของการใช้สกิลนี้ขึ้นกับ ศีลบารมี บุญ.กรรม. หักล้างกับความยิ่งใหญ่ของดวงชะตาเป้าหมายที่ถูกใช้)