บทที่25 เริ่มแผนการ(แก้คำผิดแล้ว)
ชินิสวมใส่ชุดสีแดงฉานพร้อมกับเส้นผมและดวงตาสีแดงทำให้ทุกคนในกลุ่มผ้าคลุมเงาก็จำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำมีเพียงแค่สามคนที่มองเห็นเขาสภาพนี้ ไม่ซิมองเห็นแค่สองส่วนผู้นำกลุ่มผ้าคลุมเงาที่มองไม่เห็นผู้าุโผู้ใช้เงา และหลงอู่เพียงสามคนนี้เท่านั้นหลงอู่เองก็สวมใส่เกราะสีดำทั่วร่างกาย พวกเขาทั้งสองผ่านมิติเงามายังแคว้นแมวป่า
ชินิมีไอเทมระดับสูงสุดหนึ่งชิ้นที่ได้มาจากการทำภารกิจน่าเสียดายที่เขาไม่สามารถหาคนทำมีดสั้นระดับตำนานให้กับเขาได้แต่เขาก็ได้ไม้เท้าแห่งเปลวเพลิงที่มีมณีหัวใจเปลวเพลิงมาแทนในตอนนี้
พลังของมันเมื่อรวมกันเพิ่มความแรงของธาตุเปลวเพลิงได้ถึง350% ชินิพอใจมากเขาเดินทางมาพร้อมกับหลงอู่และมุ่งหน้าไปตามทางพวกเขาไม่ได้ขี่อาชาเพียงแค่เดินทางอย่างช้าๆเท่านั้น
“เ้าคิดว่าข้อมูลที่วิหารแห่งพระเ้าของแคว้นแมวป่านี้กำลังปะทะกับผู้มีพลังแห่งความตายนั้นเื่จริงเช่นนั้นหรือเราอาจจะได้ข่าวผิดมาก็ได้ที่พวกเขาจะพ่ายแพ้พวกมันไม่มีทางที่วิหารแห่งพระเ้าจะปล่อยให้พวกของตนเองพ่ายแพ้แน่นอน”หลงอู่กล่าวถามออกมาเสียงของเขาเปลี่ยนไปเมื่อสวมหมวกเหล็กกระทิงสีดำชินิที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่จะหมุนไม้เท้าไปมาเล็กน้อย“ไม่ต้องห่วงพี่อู่ข้าได้เตรียมพร้อมและตรวจสอบทุกอย่างแล้ว และอีกอย่างนับแต่นี้ข้ามีนามในร่างนี้ว่า ไท่หยาง(แสงสุริยะ) ส่วนท่านก็ ไฮนิ๋ว(กระทิงดำ)”
“ตามที่เ้า้า”หลงอู่กล่าวตอบหลังจากเดินมาพักหลังก็เกิดเสียงะเิขึ้นพวกเขาเดินเข้าไปดูและพบว่ามีโครงกระดูกจำนวนมากกำลังพุ่งเข้าโจมตีคนกลุ่มหนึ่งพวกมันเป็นักรบโครงกระดูกที่ทรงพลังไม่น้อยเลย ชินิจ้องมองพวกมันด้วยแววตาแปลกใจและจ้องมองไปยังคนที่กำลังควบคุมพวกมันอยู่“นั้นคนจากกลุ่มกระดูกแห่งความตายผู้นำและข้ารับใช้ทั้งหมดอยู่ที่นี้แล้ว พลังระดับกึ่งเทวะสมุทรไม่ธรรมดา”
“ส่วนอีกด้านก็คนของวิหารแห่งพระเ้าเหตุใดพวกมันดูอ่อนแอเช่นนั้น”ชินิกล่าวถึงเหล่าผู้ใช้พลังอำนาจแห่งความตายควบคุมซากศพได้ราวกับเนโคแมนเซอร์เลยอีกด้านหลงอู่กล่าวถึงเหล่าคนจากกลุ่มวิหารแห่งพระเ้าที่ตอนนี้อ่อนแออย่างมาก ชินิที่มองไปรอบๆก็กล่าวสิ่งที่คิดขึ้นได้ออกมา“พลังอำนาจแห่งความตายทรงพลังมากก็เท่านั้นแหละ”
“แล้วจะไม่ไปช่วยทำผลงานเช่นนั้นหรือ”หลงอู่กล่าวถามออกมาแต่ชินิที่เลือกจะเงียบและกอดอกจ้องมองการต่อสู้อยู่นานก็ค่อยๆเห็นเหตุการณ์กลุ่มวิหารแห่งพระเ้ากำลังตายกันหมด ชินิจึงเริ่มขยับตัว“เอาละไปกันเถอะ”
หญิงสาวที่ใบหน้าเต็มไปด้วยาแชุดของนางเต็มไปด้วยโลหิตดาบภายในมือฟันปะทะเข้ากับดาบของเหล่าโครงกระดูกและถูกดีดจนถอยหลังออกมานางกำลังอ่อนแอลงและคนของนางเองก็กำลังอ่อนแอลงมากๆดาบจากโครงกระดูกถูกง้างขึ้นพร้อมฟันดาบและนางพยายามจะยกดาบขึ้นมากันแต่แรงของนางหมดสิ้นแล้วดาบจึงหลุดจากมือและตกลงสู่พื้น ดาบของนักรบโครงกระดูกฟันเข้าใส่หญิงสาวอีกครั้งทันที
“วิ้ง ฟุมมมมมมม”เปลวเพลิงพุ่งเข้ามาและกวาดทำลายล้างเหล่าโครงกระดูกทั้งหมดในพริบตาชินิะโเข้ามาด้านหน้าของกลุ่มวิหารแห่งพระเ้าด้วยสีหน้ายิ้มแย้มก่อนที่จะกระแทกไม้เท้าเปลวเพลิงปรากฏัเพลิงขึ้นมันคำรามปลดปล่อยเปลวเพลิงออกมาไปทำลายล้างทั้งกองทัพและผู้ใช้ความตายทั้งหมดในพริบตาเปลวเพลิงของชินินั้นเมื่อหลอมรวมกับไม้เท้าแล้วมันคือภัยพิบัติอันบ้าคลั่งเลยก็ว่าได้“ตายยากจริงๆนะ”
“เ้าเป็ใคร”หญิงสาวจ้องมองมาที่ชินิก่อนที่จะพยายามกล่าวถามแต่ก็ล้มลงมาที่อ้อมอกของเขาชินิจ้องมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะลูบที่ใบหน้าของหญิงสาวเบาๆ“รอยแผลหาได้ทำความงดงามของเ้าลดลงเลย”
“แต่เอาไว้ก่อนข้าจะต้องจัดการพวกมันก่อน ไฮนิ๋ว ป้องกันพวกเขา ข้าจะกวาดล้างพวกมัน”ชินิกล่าวออกมาพริบตาชายร่างใหญ่ก็ตกลงมาจากฟ้ายืนด้านหลังของชินิจ้องมองไปยังเหล่ากองทัพแห่งความตายชินิอุ้มหญิงสาวขึ้นอย่างง่ายดายด้วยมือเดียวก่อนที่จะยกไม้เท้าขึ้นรวบรวมพลังเปลวเพลิงอันทรงพลังและปลดปล่อยมันออกไป“ข้าเรียกมันว่าทะเลเพลิง”
“ได้รับสกิล ทะเลเพลิง เลเวล1ปลดปล่อยเปลวเพลิงทำลายล้างวงกว้าง เพิ่มพลังโจมตีธาตุเปลวเพลิงขึ้น 80% ติดสถานะเผาไหม้สร้างความเสียหายต่อเนื่อง 30%”
“ของดี”ชินิคิดเขาเผาทำลายเหล่าทหารโครงกระดูกทั้งหมดอย่างง่ายดายเหล่าผู้ใช้ความตายนั้น้าที่จะหนีแต่ชินิใช้สกิล เพลิงเปลวัปลดปล่อยัพุ่งออกไปและะเิสังหารพวกมันจำนวนมากในพริบตา“หัวหน้าหนีไปได้เหรอน่าเสียดายไม่น้อย”
“เลเวลอัพ”
“ว่าแต่พวกเ้าเป็ใครข้าช่วยโดยที่ยังไม่ได้ถามเลย”ชินิกล่าวถามออกมาด้วยรอยยิ้มพวกเขาจ้องมองมาที่ชินิเล็กน้อยเพราะตอนนี้มือซ้ายของชินิกำลังอุ้มหญิงสาวในกลุ่มของพวกเขาอยู่“พวกเราคือคนจากวิหารแห่งพระเ้า”
“ขอโทษด้วยแต่ข้าไม่รู้จัก ว่าแต่พวกเ้ามีที่พักหรือไม่ข้าว่าข้าไปส่งพวกเ้าดีกว่า สภาพพวกเ้าตอนนี้ไม่น่าจะไปที่ที่พักของพวกเ้าได้”ชินิกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มพวกเขาจ้องมองชินิด้วยความสับสนแต่สุดท้ายก็บอกที่ตั้งของวิหารของพวกเขา ชินิให้ไฮนิ๋วแบกคนเจ็บด้วยการให้พวกเขานั่งบนดาบใหญ่และออกเดินทางไปจนถึงวิหาร“ขอบคุณท่านเอ่อ…”
“จริงซิ เสียมารยาทจริงๆ ข้า ไท่หยางส่วนนี้ ไฮนิ๋ว”ชินิกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มหลังจากมาส่งพวกเขาระหว่างนั้นก็มากลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเดินทางมาด้วยอาชามีปีกพวกเขาลงมาจากอาชาและเข้ามาตรวจสอบคนเจ็บทันที ชินิและหลงอู่นั้นไม่ได้สนใจมากและคิดที่จะเดินทางกลับทันที“หยุดก่อน”
“พวกเ้าเป็ใคร”ชายคนหนึ่งกล่าวถามแต่ชินิเลือกที่จะไม่แยแสเขาและเดินออกมาแต่ชายคนนั้นกับไม่ยอมลามือและเดินตรงเข้ามาดาบของหลงอู่พุ่งเข้ามาจ่อที่คอของมันทันทีเหล่าคนจากวิหารแห่งพระเ้าต่างเตรียมพร้อมสู้ทันที แต่คนที่ถูกชินิช่วยเหลือเลือกที่จะช่วยพวกเขาทั้งสองทันที“พวกเ้าคิดที่จะทำสิ่งใดพวกเขาคือคนที่ช่วยเหลือพวกเรา”
“เหตุใดจะต้องให้คนนอกช่วยเหลือ”ชายคนหนึ่งกล่าวถามออกมาพวกเขาจับกระบี่จนแน่นชินิเมื่อได้ยินก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งก่อนที่จะหันไปยิ้มให้กับพวกเขา“เหตุใดจะต้องให้ช่วยเหลือแน่นอนอยู่แล้วกับคำตอบเพราะพวกเ้าอ่อนแอข้าจึงต้องช่วยเพื่อไม่ให้พวกเ้าจะต้องตายเช่นนั้นยังไม่เข้าใจอีกหรือเ้าคนไร้มารยาท”
“หุบปาก ห้ามกล่าวคนไร้มารยาทที่ไม่รู้จัก ขอบคุณ คนที่ช่วยเหลือสหายร่วมวิหารของตนแต่กับ้าคำตอบจากข้าหรือเ้าเพียงแค่้าแสดงความเป็ผู้นำจอมปลอมให้คนอื่นได้เห็นทั้งที่ตนเองอ่อนแอคนเช่นเ้าข้าเห็นมาเยอะเก่งแต่ปาก แต่เมื่อสู้จริงก็เอาแต่ตัวเองให้รอด”ชินิกล่าวขัดชายหนุ่มที่กำลังจะกล่าวบางอย่างพร้อมกับก้นของไม้เท้าแทงไปที่อกของมันจนถอยหลังออกไป“คนที่เก่งแต่คำกล่าวจะไม่มีสิ่งใดรู้จักแม้แต่นามของข้าพวกเขาตั้งหากที่แข็งแกร่งกว่าเ้า ยอมตายดีกว่าหนีส่วนพวกเ้าก็ไม่ยอมสู้เอาแต่หลบอยู่ด้านหลังและออกมาช่วยเหลือ เหอะ พวกสวะอ่อนแอ”
“บังอาจ”ชายคนหนึ่งคำรามออกมาและกระบี่ขึ้นพริบตาเปลวเพลิงก็พุ่งออกมาจากใต้เท้าของชินิล้อมเหล่าคนจากวิหารแห่งพระเ้าที่ถืออาวุธเอาไว้ทั้งหมดพวกมันนั้นไม่สามารถหนีไปไหนได้อีกแล้ว“พวกเ้าอยากตายเช่นนั้นหรือ”
“โปรดหยุดเถอะขอรับพวกเขาไม่ได้ตั้งใจ โปรดให้อภัยด้วย”ชายคนหนึ่งประสานมือคำนับชินิและกล่าวขอโทษทันทีเปลวเพลิงทั้งหมดสลายหายไปพร้อมกับรอยยิ้มที่กลับมาของชินิ“แค่นี้เองไม่ใช่ปัญหา เอาละ พวกเราขอตัวก่อน”
3K
![ณ กลางใจรัก [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661882651_52777463.webp)
