เสียงดนตรีบรรเลงแว่ว ท่ามกลางสนามรบอันวุ่นวาย อาเทอร์ ‘ร่ายรำ’กลางสนามรบอย่างเหี้ยมหาญฝ่ามือหนาโบกสะบัดซ้ายขวาถี่ยิบ เสียงสายลมหวีด กรีดทำลายเหล่าปีศาจดุจดั่งพญามัจจุราชที่มา่ชิงดวงวิญญานกลางสนามรบ
“ะเิสายลม”
“พายุคลั่ง”
“พายุคลั่ง”
“พายุคลั่ง”
“ใบมีดสายลม”
เวทย์มนต์ถูกระดมยิงไปไม่ขาดสาย
นี้คือแผนของเขาที่ล่อให้ปีศาจออกจากแนวป่าเพื่อทำให้ฝ่ายปีศาจหมดความได้เปรียบเื่สมรภูมิ จากนั้นก็ตรึงเหล่าปีศาจชั้นสูงไว้ที่แนวหน้าและให้เขากับเคนอสมากวาดต้อนจากด้านหลัง เรียกว่าเป็ยุทธการณ์ปิดล้อมรอบด้าน พูดเหมือนง่ายดายแต่การโจมตีนี้ต้องอาศัยความเชื่อมั่นอย่างหนึ่งนั้นคือ ‘ความแข็งแกร่ง’
ตัวของอาเทอร์ที่เป็ถึงอัศวินศักดิ์สิทธิย่อมมีพลังเทียบเท่าทั้งกองทัพอย่างไม่ต้องสงสัย ที่ก่อนหน้านี้เขาบุกเข้าไปและพ่ายแแพ้ถอยมาล้วนเป็แผนการณ์ของเขา อาเทอร์จงใจไม่ใช้กายาธาตุเพื่อเสริมกำลังและลดอาการาเ็ จงใจยอมเคลื่อนไหวให้ช้าลงและผิดพลาดเพื่อล่อให้ศัตรูทั้งหมดออกมาเสียก่อนไม่งั้นต่อให้เขาจัดการมอนส์เตอร์ชั้นสูงทั้งหมดไปาก็ยังไม่จบลงอยู่ดี นี้คือสาเหตุที่เขาพ่ายแพ้ และหายตัวไป แต่มีอีกตัวแปรหนึ่ง
คนที่จะโอบล้อมทั้งกองทัพย่อมต้องแข็งแกร่งเทียบเท่ากองทัพ และนี้คือความเชื่อใจที่เขามีให้แก่บุตรชายของเขา ‘เคนอส’ เขาเชื่อว่าลูกชายของเขาแข็งแกร่งเพียงพอแล้วที่จะแบกรับความรับผิดชอบนี้ แม้จะยังไม่เทียบเท่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากประสบการณ์ยังขาดอีกมาก แต่เรียกว่าฝีมือไม่ห่างไกลเท่าไรแล้ว
‘ใช่’ไม่ห่างไกลแล้ว บทพิสูจน์นะหรอ ก็คงเป็สายธารเืที่อยู่ทางปีกขวาของกองทัพ หลังจากออกจากป่าเขาก็พัฒนาไปอีกขั้นเขาสังเคราะห์ประสบการณ์ในป่าตลอดคืนกล้ามเนื้อที่อ่อนล้าจากการเดินทางยาวนานถูกพักฟื้นเรียกว่าเขาสมบูรณ์พร้อมอย่างแท้จริงแล้วในตอนนี้
พยัคฆ์น้อยกำลังแผงฤทธิ์ และเชื่อได้ว่าานี้คงเป็ประตูัทีเปลี่ยนมัจฉาน้อยอย่างเคนอสให้ทะยานสู่ฟ้าได้เป็แน่ถ้าเขาสามารถฝ่าฟันมันไปได้
เวทย์สาระพัดถูกร่ายออกมาอย่างคล่องแคล่วไม่ขาดสาย เวทย์นานาชนิดถูกใช้ออก
“ะุน้ำ”
“หอกเปลวเพลิง”
“ใบมีดสายลม”
“อัสนีฝ่า์”
“ปฐีหวนคืน”
“อัคคีทะลวงฟ้า”
.
.
เวทย์ขั้นสูงถูกยิงออกมาไม่ยั้ง เรียกว่าไม่ยั้งอย่างแท้จริงเคนอสร่ายเวทย์ร่วม 50 บทภายในนาทีเดียวแล้วด้วยซ้ำ แม้เขาจะยังไม่อาจเข้าถึงกายาธาตุแต่ปริมาณมานาที่เขามีก็เพียงพอแบ่งมาคุ้มกายพร้อมกับกระหน่ำโจมตีไปเรื่อยๆ อย่างไม่ยากเย็น
มือซ้ายร่ายเวทย์โจมตี มือขวากลับควงง้าวฟาดฟันอย่างคล่องแคล่วร่างเล็กเคลื่อนกายหลบศัตรูนับร้อยที่กรูเข้าหาก่อนจะ ฟาดฟันง้าวสวนกลับอย่างรวดเร็วตอนแลกเขายังเคลื่อนกายได้ไม่ดีนักเนื่อจากไม่ชินกับการต่อสู้กับคนหมู่มาก แต่เด็กชายก็โชว์ศักยภาพความเติบโตที่น่ากลัวขึ้นมาอีกครั้ง เขาเฉียบคมขึ้นเรื่อยๆ เขาแยบยลขึ้นเรื่อยๆ เขาสุขุมขึ้นเรื่อยๆ และการแสดงออกของเขาบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ
กี๊ กี๊ กี๊ กี๊
ฉึกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“แน่จริงก็เข้ามาอีกเซ่”เด็กชายะโพร้อมเผยรอยยิ้มชั่วร้ายที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนขึ้น รอยยิ้มอันคุ้นเคยที่เหมือนกับ อาเทอร์ วิลฟอร์ด เวลา‘ฆ่า’ปรากฏบนใบหน้าของบุตรชายของเขาแล้ว
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เข้ามาอีกๆ”
เืของเหล่าปีศาจรินไหลดั่งสายธารเพียงชั่วพริบตามีปีศาจมากกว่าครึ่งพันร่างเละแตกกระจายกลายเป็เศษเนื้อและบึงโลหิตจากฝีมือของสองพ่อลูก พูดไปเหมือนยาวนานแต่นี้เวลาพึ่งผ่านไปไม่ถึง 5 นาทีเสียด้วยซ้ำ
สายลมฉีกเฉือน กระแสน้ำรุนแรง เปลวเพลิงโหมกระหน่ำ ผืนดินสั่นะเื
เด็กชายกลายเป็ภัยพิบัติธรรมชาติเคลื่อนที่ได้ไปแล้วเวทย์มนต์ที่ปล่อยไปว่าหนักแล้วแต่เมื่อฝ่ามาได้กลับเจอเพลงง้าวที่แข็งแกร่งคอยฉีกเฉือนซ้ำไปอีก รอยยิ้มบ้าคลั่งราวกับปีศาจปรากฎบนใบหน้าของเด็กชาย เหมือนกับยมทูตน้อยที่มาวิ่งเล่นรับดวงิญญาของเหล่าปีศาจก็ไม่ปาน
กองทัพปีศาจเกิดความกลหนในพริบตา ความกดดันของเผ่ามนุษย์จางหายไป เสริมสร้างสภาวะของกองทัพทำให้กลับมากุมาได้อีกครา พลังสภาวะเปลี่ยนก่อตัวขึ้นที่ฟากฝั่งของมนุษย์อย่างกระทันหัน พลิกกลับมาคุมเกมาอีกครั้ง...ถึงเวลาสนุกแล้ว