ดวงใจมือสอง (โดยพุธระกา)

ตอนที่ 37 มาเฟียอิตาลี 

"ผมว่าถึงเจ้านายจะรู้เรื่องของคุณนิมากไปกว่านี้!เจ้านายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีล่ะครับ เพราะเจ้านายได้หย่าขาดจากคุณนิไปแล้วนะครับ"เขตชัยชี้แจ้งให้เจ้านายได้เข้าใจ

ธีรวัฒน์นั่งนิ่งคิดตามที่ลูกน้องพูดออกมา!เขารู้แต่เขาก็ไม่คิดที่จะยกอดีตภรรยาให้กับใคร

"ให้ถึงเวลานั้นก่อนเดี๋ยวฉันจะเป็นคนคิดเอง"

"ครับนาย"เขตชัยได้แต่ตอบรับ!ถึงเขาอยากจะออกความคิดเห็นมากไปกว่านี้เขาก็ไม่กล้าเพราะมันเป็นเรื่องของเจ้านาย

"งั้นผมขอตัวนะครับ"

” อืม..ไปเถอะ"ธีรวัฒน์พยักหน้าให้ลูกน้องเบาๆ  

          ทางด้านผู้กำกับฯ

"ผู้หมวดเข้ามาพบผมหน่อย"

 " ครับท่าน"

"หมวดช่วยไปสืบประวัติของผู้หญิงคนนี้ให้ผมหน่อย นางสาวนิรา สิรเวช"ผู้กำกับฯอดิศักดิ์วางรูปถ่ายที่มีชื่อของคนที่ให้ไปสืบลงให้ลูกน้อง

"ครับท่าน"

"ผมให้เวลา 3 วันต้องได้รู้เรื่อง"นายตำรวจยศสูงสุ่งเสียงเฉียบ

"ครับท่านผู้กำกับฯ"ลูกน้องคนสนิทรับคำแล้วรีบออกไปพร้อมกับรูปถ่ายของหญิงสาวในมือ

ทางด้านหญิงสาวที่ถูกกล่าวถึง

"พี่ไมค์!นิจะไปพบคุณเสือพี่ไมค์ไปกับนินะคะ"

"ครับคุณนิ"

"นิมีนัดกับคุณไทเกอร์เหรอ?ถ้านิมีนัดกับคุณไทเกอร์นิก็ไปเถอะ!แอลจะไปธุระ!มีงานด่วนเข้ามาพอดี!อดไปเที่ยวเลย"แอรี่ถามเพื่อน!แล้วบ่นอุบ

"เอาไว้วันหน้าก็ได้นี่จ๊ะ!เดี๋ยวนิจะพาไปเอง"เธอบอกกับเพื่อนที่ทำหน้างองิก

"OK งั้นเจอกันที่บ้านเย็นนี้นะจ๊ะ!

"เซกิกับแม็คไปกับคุณแอลส่วนเจมส์ไปกับฉันกับคุณนิ!ตามนั้นนะ"ไมเคิ่ลแบ่งงานให้กับเพื่อนและตัวเอง

หลังจากนั้นมิรากับแอรี่ก็แยกจากกันเพื่อไปทำธุระของตัวเอง

ณ ห้างสรรพสินค้าสุดหรูกลางใจเมืองกรุงเทพฯ รถของหญิงสาวกับคนสนิทเข้ามาจอดตรงที่ลานจอดรถ!นิราลงจากรถเพื่อที่จะไปยังจุดนัดหมายของเธอกับไทเกอร์ หญิงสาวเดินเข้าไปในร้านอาหารสุดหรูของห้างฯ ก็เห็นชายฝรั่งร่างโตทั้ง 3 คนที่นั่งทำหน้าหล่อล้อตาสาวๆ รอเธออยู่ก่อนแล้ว พวกเขากำลังมองมาที่เธอด้วยแววตาทึ่เป็นห่วงเป็นใยที่มันแสดงออกมาให้เธอได้เห็นเขาลุกขึ้นแล้วเดินมาที่เธออย่างช้าๆ สายตายังคงจ้องมองเธออย่างไม่วางตา

"ว่าไงสาวน้อย"เขาถามเสียงอ่อน

เสียงทักทายจากชายหนุ่มตรงหน้ามันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอยู่ไม่น้อย!เธอยิ้มตอบกลับให้เขาน้อยๆ อย่างเขินอายกับสายตาคมคู่นั้น

"คุณเสือ!มองนิขนาดนี้นิก็เขินแย่สิคะ"เธอบอกออกไปเสียงอ่อนเพราะความเขินอาย

"ผมก็ต้องดูให้ละเอียดสิครับว่าคุณบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"เขาตอบพลางสายตาของเขาไม่ได้เว้นว่างไปจากร่างงามตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว

"นิก็บอกคุณเสือแล้วไงคะว่านิไม่ได้เป็นอะไรพี่ไมค์กับพี่เซกิก็ไม่เป็นอะไรเหมือนกันค่ะ"เธอตอบพลางยิ้มหวานส่งให้

"ผมเป็นห่วงคุณจังเลยสาวน้อยรู้ไหม!ว่าทอนที่ผมรู้เรื่องผมแทบทำอะไรไม่ถูก คราวหน้าคราวหลังถ้าเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นอีกคุณรีบบอกผมทันทีเลยนะรู้ไหม"เขาบอกเสียงเครียด

"ทราบแล้วค่ะคุณชาย"เธอประชดเสียงอ่อน

เขายื่นมือหนามาบีบจมูรั้นๆ ของคนตัวเล็กเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว

เธอมองค้อนเจ้าของมือหนาด้วยรอยยิ้ม

"ชิ!!.ชอบแกล้ง”

นิราหันไปหาคนสนิททั้งสองด้วยความห่วงเพราะกลัวว่าทั้งสองจะหิว

"พี่ไมค์กับพี่เจมส์สั่งอาหารทานได้ตามสบายเลยนะคะพวกพี่ก็ยังไม่ได้ทานอะไรมาเหมือนกันตั้งแต่เช้า"เธอบอกกับคนสนิททั้งสอง

"ครับคุณนิไม่ต้องเป็นห่วงพวกผมหรอกครับ”

"นิ!ต้องเป็นห่วงพวกพี่สิคะ!จะไม่ให้นิห่วงพวกพี่ได้ยังไง"ไมเคิลกับเจมส์ยิ้มให้กับนายสาวด้วยความรักและความเอ็นดู

"ขอบคุณครับคนนิ"

หญิงสาวยิ้มให้กับคนทั้งสองด้วยความรักและผูกพันเหมือนเป็นพี่ชายของเธอจริงๆ เช่นกัน 

"เล่าให้ผมฟังได้ไหม!ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมคุณถึงโดนลอบทำร้ายกราดยิงกลางวันแสกๆอย่างนั้น"ไทเกอร์ถามหญิงสาวเสียงเครียด

"ก็มีเรื่องนิดหน่อยค่ะ"เธอตอบพลางยิ้มบางๆ

"ผมว่า!มันไม่นิดหน่อยแล้วมั้งสาวน้อย!ถึงขั้นกลาดยิงกันกลางวันแสกๆ แบบนั้น!บอกผมได้ไหมว่าเรื่องมันเป็นมายังไง!มันถึงได้เกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น"เขาถามงานสบตารอทำอธิบาย

นิราสบเข้ากับสายตาคมคู่นั้นที่มองมายังเธอเพื่อรอคำตอบ 

"คือนิ...มีเรื่องทะเลาะวิวาท!กับบุตรสาวท่านทูตประจำประเทศอิตาลีค่ะ!มันก็เลยเกิดเหตุการณ์อย่างที่คุณเสือรู้มานั่นแหละค่ะ"เธอเล่าอย่างลวกๆ 

"ฮึ!แค่เรื่องทะเลาะวิวาทเล่นกันถึงกับจะเอาชีวิตกันเลยเหรอ?ผมว่ามันไม่แฟร์เลยนะสาวน้อย"

"ก็ไม่รู้สิคะแต่ที่แน่ๆ ทางนั้นคงกัดไม่ปล่อยแน่นอนค่ะ"

"ผมก็ไม่ปล่อยเหมือนกันสาวน้อย ผมจะไม่ปล่อยคนที่มันมาทำกับคุณแบบนี้ไปแน่ๆ"เขาพูดพลางเอามือหนาลูบที่หัวของเธอเบาๆ ด้วยความเอ็นดู  

"เจ้านายครับเท่าที่ผมรู้มาท่านทูตฯคนนี้มือไม่ได้สะอาดอย่างที่เห็นหรอกนะครับ เขามีมาเฟียใหญ่หนุนหลังอยู่!เขาเลยไม่กลัวอิทธิพลของใครทั้งนั้น"เจสันรายงานให้ผู้เป็นนายได้รับรู้ถึงเบื้องหน้าและเบื้องหลังของท่านทูตอรรคพล

"ใครคือมาเฟียคนนั้น"ไทเกอร์ถามอย่างอยากรู้

"คุณโจนาธานครับ!มาเฟียอิตาลีพ่อค้าอาวุธสงครามครับรายใหญ่"

ไทเกอร์พยักหน้ารับรู้ช้าๆ พลางพึมพำชื่อของโจนาธานออกมา

"โจนาธานอย่างนั้น เหรอ"เขาถามพลางแสยะยิ้ม!เขารู้จักมาเฟียเลือดเย็นคนนี้ดี.แต่ก็ไม่ได้สนิท

"ครับ!"

"ปกติเรากับโจนาธานไม่ยุ่งเกี่ยวกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?"

"ครับ เราทำธุรกิจคนละอย่าง!เดินกันคนละเส้นทางครับนาย"เจสันกร่าว

"นั่นสินะ! แต่ยังไงก็ต้องเจอกันสักครั้ง! งานเปิดตัวรถหรูของเรา!ส่งบัตรเชิญไปให้คุณโจนาธานด้วยนะเจสัน"เขาสั่งกับลูกน้อง

"ครับนาย" เจสันรับคำเจ้านาย

"แล้วยังมีผู้กำกับฯ อดิศักดิ์ ชญานนท์ อีกคนครับ!ที่มีส่วนเอี่ยวกับเรื่องกราดยิงเมื่อวานนี้!" 

"..."

"ที่เรื่องเงียบไปก็เพราะว่า!มีผู้กำกับฯ อดิศักดิ์อยู่เบื้องหลังด้วยนะสิครับ"เจสันที่ให้ลูกน้องไปสืบมา!เขาถึงได้รู้ว่ามีใครบ้างที่อยู่เบื้องหลังในการลอบสังหารว่าที่นายหญิงของพวกตนในครั้งนี้

"อย่างนั้นเหรอ"ไทเกอร์ถามเสียงเย็นพลางมองมายังคนตัวเล็ก!แล้วเอยหยอกเย้าเบาๆ

 "คุณนี่!เหยียบแต่ตอใหญ่ๆ ทั้งนั้นเลยนะสาวน้อย"

เธอหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะตอบออกไปด้วยใบหน้าเพื่อนยิ้ม

"ก็ไม่รู้สิคะ!ก็ไม่ได้ตั้งใจอยากจะเหยียบสักเท่าใดหรอกค่ะ!แต่อยู่ๆ ตอ!มันก็โผล่ขึ้นมาให้เหยียบเอง!หลบไม่ทันเลยต้องเหยียบ"เธอพูดไปยิ้มไปโดยไม่ทุกร้อนใดๆ

"ตอ!ของคุณเป็นถึงมาเฟียอิตาลีเชียวนะสาวน้อย"

"คุณโจนาธานนั่นเหรอคะ!นิไม่เห็นจะกลัว"เธอบอกออกมาด้วยรอยยิ้ม

ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูง!อย่างสงสัย!จึงอดที่จะถามคนตัวเล็กออกไปไม่ได้

"คุณรู้จักคุณโจนาธานด้วยเหรอสาวน้อย?"

"รู้สิคะลูกค้าคนสำคัญของนิเลยล่ะค่ะ"เธอตอบออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"ว้าว!!!คุณนี้มีอะไรมาให้ผมเซอร์ไพรส์ใด้อีกแล้วนะครับ"ไทเกอร์มองคนตัวเล็กอย่างฉงน

เธอไม่อยากจะบอกเลยว่า โจนาธานเป็นทั้งคู่ค้าเป็นทั้งพี่ชายของเพื่อนรักของเธอตอนสมัยที่เรียนอยู่อิตาลี ถึงโจนาธานจะเป็นมาเฟียที่โหดและน่ากลัว.แต่.แต่นั่นมันสำหรับคนอื่น!.แต่สำหรับเธอเขาคือพี่ชายที่น่ารักและใจดีเสมอ

ไม่น่าล่ะเธอถึงไม่กลัวท่านอรรคพลกับผู้กำกับฯ อดิศักดิ์เลยสักนิด!ไทเกอร์มองคนตัวเล็กแพลางคิดในใจ.ว่าคนตัวเล็กของเขาไม่ธรรมดาจริงๆ

"แต่ยังมีอีกหลายคนนะครับที่คอยให้การสนับสนุนท่านทูตฯอยู่!เพราะว่าท่านทูตฯคอยอำนวยความสะดวกให้กับพวกเขาเหล่านั้นอยู่อย่างลับๆ ครับนาย"

"ไม่เป็นไรเจสัน คนพวกนั้นเดี๋ยวฉันจัดการเอง"

"ไม่เป็นไรค่ะคุณไทเเกอร์ นิเกรงใจ"เธอรีบบอกออกไปด้วยความเกรงใจ

"คุณจะเกรงใจผมทำไมสาวน้อยผมสัญญากับคุณแล้วไงว่าผมจะไม่ให้ใครหรือไอ้อีหน้าไหนมาทำร้ายคุณได้อีก..หือ!"เขาบอกเสียงอ่อน

นิรามองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างซึ้งใจ.ในความเป็นห่วงของเขา

"ขอบคุณมากๆ นะคะคุณเสือ"

"ไม่เป็นไรผมยินดีที่จะดูแลคุณสาวน้อย"เขาบอกพลางส่งยิ้มให้

       หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป  

"อะไรกันให้สืบมาเป็นอาทิตย์แล้วยังสืบไม่ได้เรื่องอีกเหรอว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร"

"ครับ.เท่าที่ผมสืบมาได้! มันก็มีแค่นี้แหละครับ"ลูกน้องผู้ใต้บังคับบัญชารายงานพรางหลุบตาลงมองแฟ้มเอกสาร

"เธอชื่อนิรา ศิระเวชครับ! เธอไปเรียนที่ต่างประเทศตั้งแต่อายุ 16 กลับมาเมื่อ 4 ปีที่แล้ว แล้วเธอก็ได้แต่งงานกับคุณธีรวัฒน์! นักธุรกิจนำเข้ารถหรู แต่งงานได้ 2 ปีบิดาของเธอก็เสียชีวิตลง จากนั้นมาชีวิตของเธอก็ไม่ได้มีอะไรให้น่าสนใจมันก็เหมือนกับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วทั่วไปครับ"

ผู้กำกับฯ อดิศักดิ์นั่งฟังลูกน้องรายงานและคิดตามไปด้วยอย่างใช้ความคิด

"ช่วงที่เธออยู่ต่างประเทศล่ะ!สืบได้ไหมว่าเธอไปทำอะไรมาบ้าง?"ผู้กำกับอดิศักดิ์ถามพูดได้บังคับบัญชาเสียงเรียบ

"ไม่ได้ครับ!สืบได้แค่ว่าเธอเรียนหนังสืออย่างเดียว!ชีวิตก็มีแค่เรียนและห้องสมุดเท่านั้นครับ"

"อืม...ออกไปได้แล้ว"เมื่อฟังมาจนคิดว่าไม่มีอะไรที่น่าสนใจมากไปกว่านี้แล้วจึงไล่ให้คนสนิทออกไป 

เท่าที่เขาดูในใบประวัติ และฟังจากที่ลูกน้องรายงานมา!มันก็ไม่ได้มีอะไรที่น่าสงสัยนี่นา!..แล้วที่ไอ้ทนายนั่น!พูด!.มันหมายความว่ายังไง! ถ้าสืบได้เรื่องก็จะรู้ว่าเธอเป็นใครแต่ถ้าสืบไม่ได้แสดงว่าเธอไม่ธรรมดาอย่างนั้นเหรอ!ผู้กำกับอดิศักดิ์คิดจนหัวแทบจะระเบิด

  "เชี่ย!!..เอ้ย!!.ทำไมประวัติมันดูน้อยจังวะ!สืบไม่ได้หรือไมมีอะไรให้สืบกันแน่วะ"เขาสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด พลางเก็บแฟ้มเอกสารลงในลิ้นชัก!ด้วยความหงุดหงิด 

"พี่ธีขาวันนี้เราไปดูชุดแต่งงานกันนะคะพี่ธี"

ฟ้ารดากำลังอ้อนแฟนหนุ่มเพื่อให้เขาพาเธอไปลองชุดแต่งงาน หลังจากที่เขากับเธอตกลงกันเอาไว้ว่าจะแต่งงานกันในปลายเดือนหน้า แต่บิดาของเธอก็มีข้อแม้ว่าจะต้องจดทะเบียนสมรสกันก่อน.เพราะให้เหตุผลกับฝ่ายชายว่ากลัวลูกสาวคนเพียงคนเดียวจะเสียหายมากไปกว่านี้!ธีรวัฒน์จึงตอบตกลง ยอมไปจดทะเบียนสมรสกับฟ้ารดา ก่อนจะมีพิธีแต่งงานกันในเดือนหน้า!

เขากับฟ้ารดาไปจดทะเบียนสมรสกันหลังจากออกจากโรงพยาบาลได้ 2 วัน เพราะฉะนั้นตอนนี้!ฟ้ารดาจึงกลายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขาอย่างที่เธอตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่แรกสร้างความดีอกดีใจแก่นายกิตติกับนางวิมล ผู้เป็นบิดาและมารดาของเธออย่างเหลือล้น ! 

"เป็นช่วงบ่ายๆ ได้ไหมฟ้า!เพราะช่วงเช้าพี่มีประชุม"ธีรวัฒน์หันมาตอบคนรัก

"ได้ค่ะพี่ธี!งั้นฟ้าจะรอพี่ธี.ที่ห้องทำงานนะคะพี่ธีประชุมเสร็จเมื่อไหร่แล้วเราค่อยไปกัน"เธอบอกออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม

"ก็ได้ครับ"เขาตอบออกมาอย่างเหนื่อยๆ

ทางด้านท่านทูต อรรคพลที่กำลังเกลี้ยวโกรธให้กับลูกน้องที่ทำงานพลาด...

"อะไรวะ!พวกแกทำงานกันยังไง?นี้มันก็ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว..แต่ฉันก็ยังเห็นนังนั่นมันยังเดินไป!เดินมา!อย่างสบายใจเฉิบไม่เห็นว่ามันจะเป็นอะไร!พวกแกทำงานกันยังไงวะ!ไอ้พวกโง่?" 

"ผมก็ส่งคนไปจัดการกับพวกมันตามที่เจ้านายสั่งแล้วนะครับ แต่ส่งไปกี่คน กี่คนก็หายเงียบกันไปหมดไม่เห็นมีใครโผล่หัวกลับมารายงานผมเลยสักคน"

"นี่มันเรื่องบ้าอะไร!มันจะเป็นไปได้ยังไงพวกมันหลอกเอาเงินแล้วหนีไปหรือเปล่า!"ท่านอรรคพลโมโหจนเลือดขึ้นหน้าตะโกนใส่หน้าลูกน้องเสียงดังลั่นห้อง

"ไม่หรอกครับพวกนี้เป็นมืออาชีพ!ถ้ามันทำงานไม่สำเร็จพวกมันจะไม่หนีไปไหนเด็ดขาดผมรับประกันได้"

"มืออาชีพแล้วยังไง ทำงานไม่ได้เรื่อง..วันนี้ส่งไปใหม่!จัดการมันให้ได้!อย่าให้ฉันเห็นมันมาเดินขวางหูขวางตาให้ฉันรำคาญใจได้อีก"

"ครับท่าน!"

หลังจากลูกน้องออกไปแล้ว เขาก็นึกสงสัย ถ้าในเมื่อส่งคนไปแล้ว..แต่ไม่มีใครกลับมาสักคน.แล้วมันหายไปไหนกันหมดวะ!ท่านอรรคพลได้แต่นึกสงสัยอยู่ในใจ 

        1 อาทิตย์ผ่านไป

"เจสัน!"เมื่อปลายสานรับสายไทเกอร์ก็รีบถามในสิ่งที่ตนเองอยากรู้ทันที

"ครับนาย"

"แล้วระหว่างที่ฉันไม่อยู่ท่านอรรถพลกับผู้กำกับฯ ได้ส่งคนมาทักทายหนูนาของฉันอีกหรือเปล่า?" ไทเกอร์ถามคนสนิทผ่านเครื่องมือสื่อสารรุ่นใหม่ล่าสุด!เพราะตอนนี้เขามาประชุมที่อิตาลี

"ส่งมา 2 ครั้งครับ!ครั้งแรกพวกผมเป็นคนจัดการ!ส่วนครั้งที่ 2 บอดี้การ์ดของคุณนิเป็นคนจัดการครับ"เจสันรายงานที่เป็นงาน

"ดีมาก!แล้วนายคิดว่าพวกนั้นจะส่งมาอีกไหม?"

"ผมคิดว่าส่งมาแน่นอนครับเพราะพวกมันยังไม่บรรลุเป้าหมาย แล้วคนที่มันส่งมาก็เล่นหายสาบสูญไปแบบไร้ร่องรอยแบบนั้น!มันยิ่งสร้างความสงสัยให้กับท่านอรรคพลกับผ้กำกับฯอดิศักดิ์อยู่ไม่น้อย ผมว่ายังไงๆ! มันก็ต้องส่งมาอีกแน่นอนครับ"

"มันกัดไม่ยอมปล่อยจริงๆ สินะ"

"ครับมันกะจะเก็บคุณนิกับเพื่อนและบอดี้การ์ดของคุณนิ!ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียวครับ"

"นายอยู่ทางนั้นดูแลสาวน้อยของฉันแทนฉันให้ดีๆล่ะเจสัน"เขาสั่งเสียงเข้ม

"ครับนาย"เจสันรับคำสังน้ำเสียงหนักแน่น

"ส่วนคนที่มันส่งมาจัดการอย่าให้เหลือซาก! ให้มันหายสาบสูญไปเหมือนกับว่าพวกมันไม่เคยมีตัวตนบนโลกใบนี้"

"ครับนาย แล้วนายจะกลับวันไหนครับ"

"ฉันจะกลับพรุ่งนี้!แล้ว"

"ครับนาย" เจสันรับคำสั่งจากผู้เป็นนายแล้ววางสายไป

 หลังจากวางสายจากลูกน้องคนสนิทไปแล้ว! ไทเกอร์ ก็กลับไปที่คฤหาสน์เพื่อไปทานข้าวกับมาดามซีเวียผู้เป็นมารดาทันที

"ว้ายย!!!!กรี๊ด!!!"

เสียงมาดามซีเวียกรีดร้องลั่นบ้านเมื่อเห็นลูกชายสุดที่รักเดินเข้ามาในบ้าน!นางโผข้ากอดบุตรชายด้วยความดีใจ

"คิดถึงจังเลยพ่อมาเฟียเสือร้ายของมัม!"

ฟอด!!!!! ฟอด!!!!

"อืม..ชื่นใจ"มาดามซีเวีย กอดบุตรชายสุดที่รักเอาไว้แน่น แล้วหอมแก้มสากของบุตรชายทั้งสองข้างอย่างคิดคิด

"คิดถึงเหมือนกันครับ!มัม"

"ฟอด!!! ฟอด!!! แก้มใครน๊าห้อมหอม" ไทเกอร์กอดมารดาเอาไว้แน่นหอมแก้มนุ้มๆ ของคนเป็นแม่ฟอดใหญ่

"พอเลยไอ้เสีอ..ไอ้มาเฟียร้าย!!..แกอย่ามาหอมแก้มเมียฉัน"เสียงดุๆ ของคนเป็นพ่อดังขั้นก่อนตัวจะปรากฏตัวขึ้นเสียอีก

"อ้าว!!!คุณไล๊อ้อน! ก็อยูด้วยเหรอครับเนี่ย!ผมนึกว่าไม่อยู่ซะอีก! ว้า..กะว่าคืนนี้จะได้นอนกอดมาดามซีเวียซะหน่อย"คนเป็นบุตรชายพูดสัพยอกคนเป็นพ่อ

"หยุดเลย!หยุดเลย แกไม่ต้องคิดที่จะมานอนกอดเมียฉันเลย...แกไปหาเอาของแกเองนู่น! ไม่ใช่จะมารอกอดแต่เมียของฉัน"คุณไล๊อ้อนแกล้งดุบุตรชาย.ใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"อ้าว..คุณไล๊อ้อนเมียคุณ!..แต่เป็นแม่ผมนะครับ!!แล้วอีกอย่างเมียคุณก็รักผมมากกกกด้วย!จริงไหมครับมาดามซีเวีย"คนเป็นลูกก็ไม่คิดที่จะยอมเช่นกัน เลยเปิดเปิดชิงนางระหว่างพ่อกับลูกอย่างเบาๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของมาดามซีเวีย

"จริงที่สุดเลยจ้ะเสือน้อยของแม่"^_^

"ฮ่าๆๆ เสือน้อยอย่างนั้นเหรอ?คุณดูตรงไหนว่ามันน้อยเนี่ย?ดูตัวมันใหญ่ยิ่งกว่าช้างซะอีก"คนเป็นพ่อหัวเราะพลางจ้องมองเจ้าเสือตัวน้อยของเมียรัก.พลางขำออกมาอย่างอดกลั้นไม่อยู่

โฮ่.!!!!..แด๊ด ☹️☹️ 

ทำเอาบุตรชายสุดหล่อถึงกับมองค้อนใบหน้าหงิกงอ

????????

   ?  สปอย ตอนหน้า

"ไม่สำคัญอย่างนั้นเหรอการที่แกหย่ากับเมียที่อยู่กับแกมาตั้ง 4 ปีโดยที่แกไม่ให้อะไรติดตัวเขาไปสักอย่าง!แค่นั้นยังไม่พอ! หย่ากับเมียได้ยังไม่ถึงเดือน!แกก็จดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงคนใหม่!นี่แกคิดอะไรอยู่ไอ้ธี?"คุณสุวัสตะโกนด่าใส่หน้าบุตรชายด้วยความโมโห