การทะเลาะกันในครอบครัวถือเป็เื่ธรรมดาที่มักเกิดขึ้นบ่อยๆโดยเฉพาะการทะเลาะกันของบุคคลที่เป็พี่เป็น้องกันนั้นแทบจะเรียกได้ว่าเกิดขึ้นกับทุกครอบครัวแต่ไม่มีครอบครัวไหนเลยที่จะทะเลาะกันได้น่ากลัวไปกว่าการทะเลาะกันของครอบครัวเทพ
พี่ชายบัดซบไสหัวออกมาพบข้าเดี๋ยวนี้!
[เสียงตวาดของเทพธิดาเซเลสเทียร์ดังก้องไปทั่วสวน์เอเดน]
[เทพแห่งอัคคีและงานฝีมือทราฟาก้าสะดุ้งเฮือก]
[เทพทราฟาก้ากุลีกุจอออกมาจากที่พำนักในทันที]
ภาพบุรุษเทพกำลังกระเสือกกระสนออกมาจากที่พักคงเป็ภาพที่พิลึกน่าดูน่าเสียดายที่เอเลนไม่มีโอกาสได้เห็นใบหน้าที่ซีดเป็ไก่ต้มของเทพเ้าแห่งไฟผู้นี้
น้องข้าเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงได้เสียงดังนัก?
[เทพทราฟาก้าถามขึ้นด้วยความฉงน]
[เทพีเซเลสเทียร์พลันชี้นิ้วมายังท่าน]
เด็กคนนี้คือผู้ศรัทธาของข้าทำไมท่านต้องริบพร์ของเขา
เอเลนพลันสะดุ้งเมื่อรู้ว่าเซเลสเทียร์กำลังชี้นิ้วมาทางนี้
[ทราฟาก้าเกิดอาการกระอักกระอ่วนแล้วรีบบ่ายเบี่ยง]
พะพูดถึงเื่อะไรกัน พี่ไม่ได้พบปะกับมนุษย์มานานแล้ว
[ทราฟาก้าปฏิเสธ เซเลสเทียร์ขยี้เท้าด้วยความขุ่นเคือง]
หากมิใช่ท่านแล้วจะเป็สุนัขตนไหน?ผู้ที่ทราบพร์ของเขาดีที่สุดนอกจากข้าแล้วก็มีแต่ท่านเท่านั้น
[ทราฟาก้าอับจนคำพูด ทั้งพยายามบ่ายเบี่ยง]
พี่บอกไม่ได้ทำก็คือไม่ได้ทำถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่ขอตัวก่อน
[ทราฟาก้ากำลังคิดหนี]
[เซเลสเทียร์ไม่ออกแรงห้ามแต่อย่างใดเพียงพูดสั้นๆขึ้นมาว่า]
ถ้ายังไม่ยอมรับข้าจะไม่พูดกับท่านอีก
[ทราฟาก้าชะงักและเกิดอาการลังเลอย่างชัดเจน]
นอกจากนี้ยังจะทำเหมือนกับท่านเป็เพียงฝุ่นถุลีเหมือนที่ท่านทำกับผลงานของเด็กคนนี้
[ทราฟาก้าพลันเหงื่อตกแต่ยังคงไม่พูดอะไร]
อย่าลืมว่าถึงท่านจะควบคุมไฟได้ดีกว่าแต่แท้จริงผู้ใดที่สองท่านจนกลายเป็เทพแห่งงานฝีมือ
[ทราฟาก้ายังคงเงียบแต่ใบหน้าซีดขาว]
[เซเลสเทียร์พลันรู้สึกเหลืออด]
ก็ได้นับจากวันนี้ท่านอย่ามาเรียกข้าว่าน้อง เราท่านต่างคนต่างอยู่เข้าใจหรือไม่ ทรา ฟาก้า
[เมื่อได้ยินคำขาดทราฟาก้าพลันย้อนกลับมาทรุดเข่าลงอ้อนวอน]
น้องพี่ข้าผิดไปแล้วได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย
[เซเลสเทียร์ได้ยินดังนั้นก็แค่นเสียงก่อนจะชี้นิ้วมายังท่านอีกครั้ง]
คืนให้เขาไปซะ
ตะแต่สักวันเ้ามนุษย์นั่นอาจจะก้าวขึ้นมาท้าทายพวกเรา
แล้วมันใช่กิจของท่าน?
เซเลสเทียร์กล่าวเสียงเย็นจนเอเลนนึกถึงสีหน้าของพี่น้องเทพคู่นี้ออกเทพีสาวคงกำลังขมวดคิ้วหมุ่นในขณะที่ทราฟาก้านั้นคงกำลังก้มหน้างุดดุจลูกหมาถูกดุ
อย่าให้ข้าพูดซ้ำ
....
[เทพทราฟาก้ายอมจำนนแต่โดยดี(กลัวน้องนั่นแหละ)]
[เทพทาฟาก้าได้คืนพร์ทั้งหมดให้แก่ท่าน]
[ท่านได้รับทักษะการตีเหล็ก(เริ่มต้น) ระดับ 1]
[ท่านได้รับทักษะเจียระไน(เริ่มต้น) ระดับ 1]
[ท่านได้รับทักษะเย็บผ้า(เริ่มต้น) ระดับ 1]
[ท่านได้รับทักษะขุดแร่ (เริ่มต้น) ระดับ 1]
และเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่เกิดเื่แบบนี้ขึ้นซ้ำสอง
เซเลสเทียร์เอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยนดูเหมือนทราฟาก้าจะรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรจึงส่งเสียงห้ามปรามแต่เทพธิดาคนสวยไม่สนใจแม้แต่น้อย
[ท่านได้รับพรแห่งเทพธิดาแห่งการต่อสู้และศาสตราวุธ]
พรแห่งเทพธิดาแห่งการต่อสู้และศาสตราวุธ
ประเภท เสริมพลัง
ท่านจะไม่ได้รับผลร้ายใดๆจากสิ่งมีชีวิตที่มีระดับตัวตนเทียบเท่ากับเทพ
- ป้องกันคำสาปเทพ 100%
- เทพทราฟาก้าจะไม่มีวันทำร้ายท่านได้อีก
นับเป็พรที่ดี
เอเลนคิดในใจลำพังแค่ได้ความสามารถในการผลิตทั้งหมดกลับมาเขาก็ดีใจแล้วแต่เขาหารู้ไม่ว่าเทพธิดาองค์นี้ถูกใจสาวกของนางอย่างมาก
เอาล่ะเราเห็บกวาดเื่ไม่เป้นเื่เสร็จแล้วเชิญท่านไสหัวไปได้และถ้าหากท่านคิดร้านต่อสาวกของข้า ข้าจะรู้
เซเลสเทียร์เอ่ยปากไล่พร้อมกับทิ้งคำขู่ส่งผลให้ทราฟาก้าที่ไม่ได้พบน้องสาวของเขานานเป็อันต้องจ๋อยไป
[เทพทราฟาก้ากลับไปยังที่พำนักของตัวเองด้วยใบหน้าเศร้าหมอง]
ต่อไปก็เป็พรของเราสาวกแห่งเทพธิดาแห่งการต่อสู้จะอ่อนแอได้อย่างไร?
[ท่านได้รับทักษะใหม่ คำอวยพรแด่เทพนักรบ]
คำอวยพรแด่เทพนักรบ
ระดับ 1 (สูงสุด)
ประเภท เสริมพลัง
ท่านคือสาวกแห่งเทพธิดาแห่งการต่อสู้และศาสตราวุธเทพธิดาไม่้าเห็นสาวกของตนอ่อนแอจึงได้มอบพรที่สอดคล้องกับคลาสของท่าน
- ท่านจะได้รับทักษะเรียกใช้ 1 ทักษะต่อทักษะเชี่ยวชาญอาวุธทุกๆ 50ระดับโดยทักษะที่ได้จะสอดคล้องกับความชำนาญอาวุธนั้นๆ
- ท่านสามารถสวมใส่ยุทธภัณฑ์ที่ถูกผลิตด้วยน้ำมือของท่านเท่านั้น
!
“เจ๋ง”
เอเลนดีใจจนเนื้อเต้นเพราะเขาเป็อาชีพสายผลิตทำให้ทักษะทุกชนิดล้วนเกี่ยวโยงกับการผลิตทั้งสิ้นการล่าสัตว์สำหรับเขาแม้จะเป็มอนสเตอร์ที่แสนอ่อนแอล้วนเต็มไปด้วยความยากลำบากหลายครั้งที่เขามักจะแอบดูพวกคลาสสายต่อสู้ใช้ทักษะกันอย่างยิ่งใหญ่อลังการด้วยความอิจฉา
เราดีใจที่เ้าชอบหวังว่าเราจะได้พบกันอีกในเร็ววัน
[เทพธิดาเซเลสเทียร์เข้าสู่ที่พำนัก]
เอเลนไม่รีบร้อนกลับร้านของเขาในทันทีเด็กหนุ่มอยากตอบแทนท่านเทพธิดากลับบ้างสุดท้ายเขาก็ใช้เวลาอีกสองชั่วโมงเพื่อขัดพื้นวิหารเทพจนเงาวับแม้จะดูเล็กน้อยแต่นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นก่อนจากไปเอเลนไม่ได้สังเกตเลยว่ารูปปั้นตัวแทนของเทพีแห่งศาสตราวุธกำลังยิ้มแย้มให้กับอนาคตที่สดใสของเด็กหนุ่ม
หลังจากผ่อนคลายร่างกายและจิตใจจนปลอดโปร่งด้วยมื้อเย็นสุดแสนวิเศษเด็กหนุ่มก็ไม่รอช้ารีบตรงไปยังเตาหลอมแล้วเริ่มต้นงานอีกครั้งเท้าเหยียบลงบนเครื่องเป่าลมส่งผลให้เตาหลอมกลับมาเรืองแสงสีแดงสดเช่นเดียวกับไฟแห่งงการต่อสู้ในแววตาของเขา
“เอาล่ะ!”
เด็กหนุ่มสวมถุงมือหนังและผ้ากันเปื้อนกันไฟเรียบร้อยเขาก็เติมฟืนเข้าไปในเตาหลอมอีกนิดหน่อยก่อนจะเริ่มต้นงานตีเหล็กประเดิมด้วยการโยนก้อนเหล็กเสริมแกร่ง
ซ่า
แท่งเหล็กแวววาวค่อยๆถูกเร่งความร้อนจนกลายเป้นสีส้มดวงตาสีทับทิมจับจ้องสีของเหล็กจนถึงจุดที่ได้ที่แล้วรีบใช้คีมเหล็กหยิบมาออกมาวางบนทั่งไม่ต้องคอยท่าค้อนขนาดเหมาะมือที่เตรียมเอาไว้แล้วฟาดลงไปบนแท่งเหล็กร้อนทันที
เคร้ง เคร้ง
เขาเริ่มนวดโลหะอย่างเชี่ยวชาญแม้จะเคยล้มเหลวมาแล้วเป็พันๆครั้งแต่สิ่งที่น่าทึ่งอย่างหนึ่งก็คือเขาสามารถอดทนทำมันมาได้ตลอดแม้สุดท้ายจะจบลงด้วยความล้มเหลวก็ตามเริ่มแรกเขาล้มแหลวั้แ่ขั้นตอนหลอมโลหะในเตาด้วยซ้ำ
ประสบการณ์ค่อยๆหล่อหลอมให้เอเลนผ่านขั้นตอนมาได้อย่างช้าๆในขณะที่ช่างตีเหล็กที่อายุเท่ากันผลิตมีดสั้นได้ร้อยเล่มเขากลับเพิ่งสามารถเริ่มต้นการตีเหล็กบนทั่งด้วยซ้ำ
เคร้ง เคร้ง
แม้จะเจ็บใจแต่เขาไม่เก็บมันมาเป็ความรู้สึกในด้านลบเพราะมันจะทำให่เขาทำงานออกมาได้ไม่ดีดังนั้นในตอนนี้เขาจึงทุ่มเทจิติญญาทั้งหมดลงในผลงงานชิ้นแรกอย่างเต็มที่
หนึ่ง สองสามชั่วโมงผ่านไปหลังจากผ่านการนวดมานับพันๆครั้งในที่สุดแท่งโลหะเสริมแกร่งก็ถูกเปลี่ยนรูปกลายเป็หัวค้อนชิ้นหนึ่งเด็กหนุ่มยิ้มอย่างพึงพอใจหลังจากที่หัวค้อนผ่านการจุ่มด้วยน้ำสะอาด เมื่อเหล็กเย็นตัวด้ามที่ถูกเตรียมเอาไว้อย่างประนีตก็ถูกสวมใส่ก่อนจะตอกล่อมเพื่อยึดด้ามจับกับหัวค้อนแล้วตบท้ายด้วยการพันแผ่นหนังเพื่อให้เวลาจับจะได้รู้สึกถนัดมือ
ค้อนตีเหล็กสีเงินวาวทอแสงระยิบระยับแข่งกับแสงจันทร์หากใครได้ชมผลงานชิ้นนี้ก็ต้องต่างพูดว่าสิ่งนี้ถูกรังสรรค์โดยศิลปิน
[ท่านผลิตอุปกรณ์สำเร็จ]
[ท่านได้รับค้อนตีเหล็กที่เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้]
[ค่าพละกำลังเพิ่มขึ้น 10 หน่วย]
[ค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น 40 หน่วย]
“ในที่สุด”
เอเลนยิ้มอย่างเหนื่อยอ่อนหลังที่ทำงานติดต่อกันมาหลายชั่วโมงนับั้แ่เริ่มทำงานมานี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้รับค่าสถานะเพิ่มขึ้นมากที่สุดหลังจากทำงานผลิตแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจเด็กหนุ่มกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอก่อนจะกลั้นใจเรียกดูค่าสถานะของอุปกรณ์
“ขอละ แรงค์ E ก็ยังดี”
แม้จะมีทักษะตีเหล็กสูงส่งขนาดไหนแต่นั่นก็ส่งผลแค่ความเร็วในการผลิตเท่านั้นส่วนผลที่ได้จะแปรผันตรงกับวาสนาของช่างแต่ละคนโดยเกรดของอุปกรณ์จะขึ้นกับสูตรการผลิตอย่างค้อนตรงหน้าเอเลนมาจากสูตรการผลิตค้อนตีเหล็กหลอมฟ้าที่มีเกรดต่ำสุดคือ FสูงสุดคือC
ค้อนตีเหล็กที่เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้
แรงค์ B
ประเภท อุปกรณ์การผลิต
พลังโจมตี 200
ความทนทาน 450 / 450
ผู้สร้าง เอเลน
เงื่อนไขการสวมใส่ ช่างตีเหล็ก ช่างฝีมือ
ค้อนตีเหล็กที่เกิดจากจิติญญาที่ลุกโชนของช่างฝีมือรุ่นใหม่ที่ยังอ่อนประสบบการณ์แม้จะผ่านความล้มเหลวมามากมายผลงานชิ้นแรกหลังจากหลุดพ้นจากความริษยาของเทพที่เปี่ยมด้วยความมุมานะและความประนีต
- หากใช้ทักษะซ่อมอุปกรณ์ด้วยค้อนชิ้นนี้ค่าความทนทานสูงสุดของสิ่งที่ซ่อมจะเพิ่มขึ้น 10 %
- เพิ่มค่าความต้นทานไฟ 25 %
-โอกาสที่สิ่งที่ผลิตผ่านค้อนชิ้นนี้จะมีเกรดสูงขึ้นจากค่าปกติหนึ่งขั้นคือ 5 %
- เกรดอุปกรณ์ต่ำสุดที่สามารถสร้างได้คือ F
!!!!!
เอเลนใจนเกือบทำค้อนหลุดมือหากช่างตีเหล็กคนไหนได้มาเห็นค้อนด้ามนี้หากไม่ลงมือแย่งก็ยินดีจ่ายไม่อั้นเพื่อให้ได้มาเอเลนเคยซ่อมค้อนตีเหล็กชั้นสูงมานักต่อนักยังไม่เคยเห็นค้อนด้ามไหนมีคุณสมบัติพิเศษแบบนี้มาก่อน
แถมคุณสมบัติพิเศษของค้ออนยังสอดคล้องกับทักษะที่มีอยู่แล้วยิ่งโชคดีเข้าไปใหญ่แม้จะไม่เข้าใจในคุณสมบัติข้อสุดท้ายก็ตาม
ค่อยสมกับเป็พร์ที่ถูกเทพอัคคีทราฟาก้าริษยา
[ทักษะการตีเหล็กเพิ่มขึ้น 30 ระดับ]
[ท่าผลิตอุปกรณ์ระดับสูงกว่า B สำเร็จได้ั้แ่ครั้งแรกที่เริ่มตีเหล็ก]
[ค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น 50 หน่วย]
เอเลนยิ้มอย่างสุขใจน้ำตาลูกผู้ชายที่ผ่านความยากลำบากมามากมายลงท้านด้วยความสำเร็จชิ้นแรกในมือค้อนด้ามนี้คือใบเบิกทางชิ้นแรกสู่ความสำเร็จในอนาคต
บนสวน์เอเดนที่พำนักของเทพีเซเลสเทียร์
“เป็ค้อนที่ไม่เลว”
เทพธิดาเรือนผมสีเงินใบหน้างดงามและแข็งกร้าวเช่นเดียวกับที่เอเลนพบในวิหารเซเลสเทียร์กำลังนั่งในห้องทำงานสีขาวที่มีศาสตราวุธชั้นสูงทั้งหลายเป็ของประดับห้องดวงตาสีทองกำลังจับจ้องไปยังโล่กลมที่เงินวาวที่มองผ่านเหมือนกระจกเงา
“ก็แค่ผลงานเด็กเล่น”
เสียงบ่นอุบอิบดังขึ้นเซเลสเทียร์ที่กำลังยิ้มอย่างพึงพอใจพลันหุบยิ้มดวงตาสีเหลืองทองเสมองไปยังคนผู้หนึ่งอย่างเ็า
ชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่และเต็มไปด้วยมัดกล้ามสีแทนดวงตาสีทองเช่นเดียวกับเซเลสเทียร์ต่างกันที่เขามีเส้นผมเป็เปลวไฟเทพอัคคีผู้แสนห้าวหาญและองอาจบัดนี้กำลังมาเรียกร้องขอความให้อภัยจากผู้เป็น้องสาว
“ครั้งแรกที่ข้าสอนท่านตีเหล็กข้าจำได้ว่าท่านทำได้เลวร้ายกว่านี้”
เซเลสเทียร์พูดเสียงเย็นส่งผลให้ทราฟาก้ายิ่งก้มหน้างุด
“ความริษยาของท่านจะกัดกินตัวท่านเองซักวันรู้หรือไม่การที่ข้าสั่งท่านให้คืนพรพ์ให้เขาไปเป็การช่วยชีวิตน้อยๆของท่าน”
พอได้ยินดังนั้นทราฟาก้าก็ไม่อาจทนเฉยได้อีกต่อไปเปลวเพลิงบนศีรษะพลันพวยพุ่ง ดวงตาสีทองวาวโรจน์ผุดขึ้นยืนก่อนจะตวาดเสียงดังก้อง
“เ้าคิดจริงๆหรือว่าลำพังมนุษย์ที่แสนอ่อนแอนั่นจักเป็ภัยต่อข้า”
พรึ่บ
บรรยากาศโดยรอบพลันถูกแทนที่ด้วยเปลวเพลิงแต่เซเลสเทียร์นั้นกลับสงบนิ่งเธอรู้ถึงความใจร้อนของพี่ชายเธอดีและเธอยินดีที่จะราดน้ำเย็นเพื่อดับมันซะ
เทพีสาวโบกมือโล่เงินที่ฉายภาพของเอเลนพลันหันไปทางทราฟาก้า
?
ทราฟาก้ากำลังฉงนไม่เข้าใจว่านองสาว้าจะสื่ออะไร
เซเลสเทียร์โบกมืออีกครั้งคราวนี้ภาพถูกเลื่อนเข้าไปใกล้ตัวเอเลนมากขึ้นแต่ไม่ได้เจาะจงที่ใบหน้าแต่เป็นาฬิกาพกที่แขวนอยู่ที่เอวของเขา
“ก็แค่สิ่งประดิษฐ์ของมนุษย์ให้ข้าหลับตาข้าก็สามารถผลิตได้เป็ร้อยๆเรือน”
ทราฟาก้าเอ่ยอย่างถือดีเซเลสเทียร์ได้แต่ถอนหายใจด้วยความสมเพช
“ท่านนี่เกินเยียวยาจริงๆ จงเบิกตาดูให้ดี”
คราวนี้เหลือเพียงภาพนาฬิกาพกเซเลสเทียร์ค่อยๆหมุนภาพอย่างช้าๆปรากฏฝาปิดนาฬิกาพกที่มีสัญลักษณ์รูปเทพธิดาสองพระองค์กำลังหันหน้าเข้าหากันทั้งสองกำลังร่วมกันถือนาฬิกาทรายทราฟาก้าพลันนิ่งประหนึ่งลาโง่ดวงตาทั้งสองเบิกกว้างเสียยิ่งกว่าดวงตาถมึงทึงของรูปสลักเทพธิดาบนนาฬิกาทั้งสองที่กำลังจ้องกลับมายังตน
โลกรอบตัวสองพี่น้องซีกหนึ่งกลายเป็สีขาวอีกข้างกลายเป็สีดำ เซเลสเทียร์ที่ยืนอยู่ฝั่งสีขาวพลันเหงื่อตกอย่างเลี่ยงไม่ได้แต่ทางทราฟาก้านั้นกลับย่ำแย่ยิ่งกว่า
เปลวเพลิงทั้งหมดพลันสลายไปในพริบตาเมื่อพื้นที่รอบทราฟาก้ากลายเปนสีดำบรรยากาศเย็นะเืเข้าปกคลุมพื้นที่แม้แต่เทพแห่งไฟอย่างทราฟาก้ายังรู้สึกเย็นประหนึ่งโดนแช่แข็งเปลวไฟบนหัวค่อยๆมอดลงเช่นเดียวกับใบหนี่ซูบซีดของเทพผู้เย่อหยิ่งก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปกว่านี้เซเลสเทียร์รีบสลายภาพนาฬิกาพกทิ้ง
วูบ
บรรยากาศกลับมาเป็ปกติ ทราฟาก้าทรุดกายลงคุกเข่าเขาสั่นอย่างไม่อาจควบคุมความกลัวที่เหมือนยืนอยู่ริมขอบหน้าฝาระหว่างความเป็ความตายก็มิปานขนาดเซเลสเทียร์ยังต้องปาดเหงื่อก่อนจะก้มหน้าให้กับความว่างเปล่า
“ขอบพระคุณทั้งสองท่านที่เมตตา”
“ปะ เป็พวกนาง นาฬิกานั่นเป็ของพวกนาง”
ทราฟาก้าเค้นเสียงแตกตื่นเขาหวาดกลัวเกินกว่าจะทำอะไรได้
“ทีนี้เข้าใจรึยัง เ้าพี่โง่”
เซเลสเทียร์เอ็ด
“ท่านยังจะดื้อดึงริษยาเขาอยู่อีกหรือไม่”
“ม ไม่แล้ว ผู้ที่สมบัติของพวกนางได้แบบยังมีชีวิตคือผู้ที่ได้รับความรักจากพวกนางข้าไปกล้าอีกแล้ว”
ทราฟาก้าเมื่อสำนึกได้ว่าตนกำลัเล่นกับไฟเทพเ้าอัคคีก็ไม่รอช้ารีบเผ่นแน่บกลับไปยังที่พำนักของตนเพื่อสวดอ้อนวอนต่อเหล่าสิ่งที่ชีวิตที่
มีลำดับขั้นสูงกว่าเพื่อขอคุ้มกะลาหัวแม้พวกเขาเ่าั้อยากจะช่วยแต่แรงะเืที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสักครู่นั้นสะท้านไปทั้งเอเดน
เหล่าผู้สูงส่งรับรู้ได้ทันทีว่านี่คือพลังอำนาจของใครพวกเขาไม่คิดและไม่อยากจะเอาคอไปพาดเขียงต่อหน้าพลังที่เกือบเรียกได้ว่าไร้ขีดจำกัดหากต่อต้านก็ไม่ต่างอะไรกับเอากิ่งไม่ผุๆไปขวางกระแสน้ำเชี่ยว
[เทพทราฟาก้าไม่ริษยาท่านอีก]
[ทราฟาก้าสาบานอย่างหนักแน่นว่าจะไม่แตะต้องท่านอีก]
“หืม อะไรละนั่น?”
เอเลนโพล่งขึ้นอย่างงุนงงแต่ก็ได้แต่ไหวไหล่ปล่อยเื่นี้ผ่านไปแต่ไหนแต่ไรเทพคือสิ่งมีชีวิตที่คาดเดาไม่ได้อยู่แล้วคิดว่าที่เป็แบบนี้คงเป็เพราะเซเลสเทียร์แน่ๆ
“เอาล่ะ อีกนิดเดียว”
เด็กหนุ่มเลียริมฝีปากต่อหน้าเหล็กแท่งหนึ่งที่ถูกเขาขึ้นรูปจนกลายเป็ส่วนของใบมีดด้วยค้อนตีเหล็กที่เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้ททุกครั้งที่ค้อนถูกฟาดค้อนจะปล่อยแสงสีเงินออกมา
เคร้ง เคร้ง
[ท่านผลิตอุปกรณ์สำเร็จ]
[ท่านได้รับ มีดสั้นเหนือมาตราฐาน]
มีดสั้นเหนือมาตรฐาน
แรงค์ D
ประเภท อาวุธ
พลังโจมตี 320
ความทนทาน 170 / 170
ผู้สร้าง เอเลน
เงื่อนไขการสวมใส่ ไม่จำกัด
มีดสั้นที่ถือกำเนิดมาจากช่างฝีมือฝึกหัดที่ไม่ถูกเทพริษยาอีกต่อไปเหล็กถูกนวดอย่างประณีตเป็เวลานานความสม่ำเสมอของแรงนวดทำให้ใบมีดมีความหนาแน่นเท่ากันทุกสัดส่วน
- มีโอกาส 1 ใน 50 ที่จะโจมตีโดยไม่สนการป้องกัน
- มีโอกาส 1 ใน 10 ที่จะเพิ่มพลังชีวิตของผู้ใช้200 หน่วย เมื่อโจมตี
“ไม่เลว”
เอเลนกล่าวชมเชยด้วยรอยยิ้มหลังจากที่ได้พร์กลับคืนมานี่ก็ผ่านมาห้าวันแล้วหากมีเวลาว่างเอเลนไม่ลังเลเลยที่จะใช้มันไปกับการตีเหล็กแม้ระดับทักษะจะเพิ่มขึ้นไม่มากแต่ความยินดีที่ผลิตอุปกรณ์สำเร็จนั้นมากเกินกว่าจะทำให้เขาสนใจเื่ยิบย่อย
“จะว่าไปอุปกรณ์ดีๆก็สร้างยากใช่เล่นนะเนี่ย”
เอเลนบนอุบหลังจากที่สร้างค้อนตีเหล็กที่เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้ก็มีแต่มีดสั้นเหนือมาตราฐานนี่แหละที่เป็อุปกรณ์ที่มีเกรดเกินE แม้พลังโจมตีจะมากกว่าค้อนตีเหล็กที่เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้ แต่คุณสมบัติแฝงกลับด้อยกว่ากันเยอะส่วนหนึ่งเพราะมีดคือสิ่งที่สร้างขึ้นมาเพื่อการฆ่าฟัน
“คุณสมบัติพวกนี้พึ่งโชคเกินไปไหม”
เอเลนแอบบ่นเล็กน้อยด้วยความเสียดาย
“เราจะเก็บเอาไว้ใช้เอง”
เด็กหนุ่มเอ่ยก่อนจะหาซองใส่มันแล้วเหน็บไว้ข้างเอวใบมีดสีเงินเงางามคู่ไปกับกำบังดาบที่เอเลนออกแบบมาทำให้ดูไม่เล็กหรือใหญ่จนเกินไปหลังจากชื่นชมอยู่นานเอเลนก็หันไปมองอาวุธนานาชนิดที่มีแรงค์อยู่ที่F และE
“เอาไปตั้งขายจะมีใครซื้อไหมนะ”
เด็กหนุ่มครุ่นคิดเงียบๆก่อนที่เสียงกระดิ่งร้านจะดังขึ้น
กรุ้งกริ้ง
“ยินดีต้องรับคร้าบ”
เอเลนหันไปสวมบทพ่อค้าอีกครั้งก่อนจะชะงักเมื่อลูกค้าที่เข้ามาใหม่นั้นมีใบหน้าที่สวยงามเรือนผมสีทองราวกับแสงแดดตัดกับดวงตาสีมรกตชุดสวมใส่ของเธอแค่มองผ่านก็รู้ว่าคือของดีชุดผ้าสีขาวกระโปรงยาวครึ่งเข่าสวมทับด้วยเกราะเบาที่แผ่พลังเวทย์ออกมาจนเอเลนยังอดนับถือคนสร้างไม่ได้ยังไม่ทันที่เอเลนจะพูดอะไรเสียงไพเราะก็ดังออกมาจากริมฝีปากบาง
“ใช่เอเลนเ้าของร้าน ค้อนเพลิง รึเปล่า”
“ครับ?”
เอเลนรับคำอย่างงงๆก็เห็นอยู่ว่าทั้งร้านมีเขาอยู่คนเดียวเด็กสาวทลูกค้ามองเอเลนั้แ่หัวจรดเท้าก่อนจะยกกระเป๋าสี่เหลี่ยมผืนผ้าใบยาวขึ้นมาวางบนโต๊ะ
แกร่ก
เมื่อเปิดออกดูเอเลนก็ต้องเบิกตากว้างเด็กสาวพลันถามขึ้นดด้วยสีหน้าคาดหวัง
“ได้โปรด ซ่อมสิ่งนี้ที”
8K
![รักของผมน่ะไม่ธรรมดา 3P [END]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1677948620_96374755.webp)
