บทที่ 21 ตระกูลกู้ไม่ใช่ที่สำหรับผู้หญิง
ทว่าคฤหาสน์ของตระกูลเฉียวในเวลานี้ก็เต็มไปด้วยผู้คนอยู่ก่อนแล้ว
เมื่อได้ยินว่าเฉียวเหอกำลังจะกลับปักกิ่ง เ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารของหมู่บ้านต้าต้าวทั้งหมดจึงมากันั้แ่เช้าตรู่ ไล่จากผู้ใหญ่บ้านไปยันเลขาธิการพรรค จากคณะกรรมการไปจนถึงหัวหน้าทีม พวกเขาทั้งหมดมารวมตัวโดยพร้อมเพรียงกัน
เฉียวเหอคือเทพเ้าแห่งความมั่งคั่งประจำหมู่บ้านต้าต้าว
เขาสร้างคฤหาสน์หลังใหญ่หลังนี้ในหมู่บ้านต้าต้าวเมื่อราว ๆ 2 ปีก่อนหน้า และจะมาอยู่ที่นี่ประมาณ 2-3 วันในทุก ๆ สองหรือสามเดือน
ทีแรกเหล่าเ้าหน้าที่หมู่บ้านต้าต้าวเพียงมาเยี่ยมเยียนเขาเพื่อขอรับการสนับสนุน ไม่คาดคิดเลยว่าชายหนุ่มผู้นี้จะใจบุญมากถึงขั้นบริจาคเงินจำนวน 100 ล้านหยวนให้แก่หมู่บ้าน
เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้คนทั้งหมู่บ้านแทบจะบูชาเขาต่างเทพเ้าแห่งความมั่งคั่ง
น่าเสียดายตรงที่แม้ว่าเฉียวเหอจะบริจาคเงินมากมาย เงินทั้งหมดกลับสูญเปล่าราวถูกเทลงแม่น้ำ
หมู่บ้านต้าต้าวคล้ายถูกสาป และผู้ร่ายคำแช่งนั้นคือเทพเ้าแห่งความเสื่อม ด้วยต่อให้จะมีเงิน แต่ก็ต้องนำมันไปสร้างถนนเสียทุกปี ปีแล้วปีเล่า เพราะที่นี่ไม่เคยว่างเว้นจากเหตุการณ์แผ่นดินถล่มหรือแผ่นดินไหวเลย กระทั่งทีมวิศวกรยังต้องยกธงขาวหนีไปเพราะทนไม่ได้
ท้ายที่สุดจึงหลงเหลือเพียงถนนปูน ซึ่งแม้จะผ่านไป 10 ปีแล้ว การก่อสร้างก็ยังไม่แล้วเสร็จสักที
คราวนี้เ้าหน้าที่หมู่บ้านจึงกลับมาเพื่อหาประโยชน์ให้แก่หมู่บ้านต้าต้าวอีกครั้ง
ผู้ใหญ่บ้านอธิบายความยากลำบากของหมู่บ้านต้าต้าวด้วยน้ำเสียงโศกเศร้า น้ำตาไหลนอง
แต่คราวนี้เฉียวเหอไม่มีความตั้งใจที่จะบริจาค 100 ล้านหยวนอีกต่อไปแล้ว ลำพังครั้งล่าสุดที่เขาบริจาคเงินก้อนล่าสุดไป มันยังไม่ทันครบปีเลยด้วยซ้ำ
เขารวย ทว่าก็ไม่ได้โง่
เยี่ยเฟยก้าวไปข้างหน้า สกัดกั้นบรรดาเ้าหน้าที่ของหมู่บ้านต้าต้าว
เฉียวเหอก้าวหายเข้าไปในรถทันที
เพียงเท่านี้บรรดาเ้าหน้าที่บริหารของหมู่บ้านก็ดูออกแล้ว ว่าเฉียวเหอพอกับการบริจาคเป็ที่เรียบร้อย กระนั้นพวกเขาก็ไม่เคยนำเงินไปใช้ในทางที่ไม่ดี ในทางที่ไร้ประโยชน์หรือเสื่อมค่า ไม่เคยยักยอกนำมันเข้ากระเป๋าตัวเอง ทั้งหมดจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเื่ราวพวกนี้มันไม่ยุติธรรม เพราะเงินทุกแดงล้วนมุ่งไปเพื่อพัฒนาหมู่บ้านและคุณภาพชีวิตของชาวบ้านทุก ๆ คน
ทว่า์ไม่ได้สนองความปรารถนาของผู้คน และโชคร้ายก็เอาแต่ถาโถมใส่ไม่มีหยุด
เ้าหน้าที่หมู่บ้านรั้นไม่ยอมจาก รวมถึงไม่ยอมปล่อยให้เฉียวเหอไปด้วย
คนทั้งสองกลุ่มจึงล้วนติดอยู่ในทางตันนี้ด้วยกัน
โม่เชียนซึ่งขึ้นรถไปแล้วจึงลงมาจากรถ ในอ้อมแขนมีเสี่ยวเฮย เดินไปหน้าฝูงชน
ทางผู้ใหญ่บ้านพอเห็นโม่เชียนก็ตื่นใ รีบยกมือขึ้นมาปิดหูทันที
เธอไม่สนใจ ก่อนพูดกับฝูงชนอย่างสงบว่า “ไม่ว่าพวกคุณจะอ้อนวอนขอเงินไปมากมายเท่าไหร่ สุดท้ายมันก็ไร้ประโยชน์”
เสียงของเธอเบา แต่กลับสามารถส่งไปถึงหูของทุกคนที่กำลังปิดโสตประสาทของตนเองได้อย่างชัดเจน
เธอทำได้เพียงนั่งนิ่ง ติดอยู่ในรถมาเป็เวลานานแล้ว สุดท้ายจึงเริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย
เ้าหน้าที่หมู่บ้านต่างมองหน้ากัน ความสับสนในสายตาแต่ละคนล้วนชัดเจน ด้วยเหตุนั้นพวกเขาจึงนำมือที่ใช้ปิดหูลง
ผู้ใหญ่บ้านมีอายุ 50 ปี เส้นผมขาวโพลนทั่วศีรษะ ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย ดูเผิน ๆ เหมือนคนอายุ 70 ดูแก่กว่าวัยไปโข
เขาลูบ ก่อนประสานมือไปทางโม่เชียนพร้อมกล่าวทักทาย
“อาจารย์โม่เชียน ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ? ”
โม่เชียนพ่นลมหายใจยาว ชี้นิ้วไปทีู่เาต้าต้าว
“คุณไม่แม้แต่จะใส่ใจเขตที่ตั้งของหมู่บ้านต้าต้าวด้วยซ้ำว่าเทพองค์ใดรับผิดชอบอยู่ เทพเ้าหรือพระพุทธองค์ไม่สามารถอำนวยพรให้พวกคุณได้หรอกนะ ไปสร้างถนนตัดขึ้นูเาอย่างถูกต้อง แล้วให้วัดต้าต้าวเป็สื่อกลางระหว่างเทพเ้าแห่งความมั่งคั่งกับพวกคุณเถอะ”
หลังจากโม่เชียนพูดจบเ้าหน้าที่หมู่บ้านล้วนนิ่งตะลึง
ทุกคนต่างมีสิ่งที่อยากจะพูด แต่ร่างกายกลับแข็งทื่อ
มีบางอย่างที่พวกเขาอยากจะพูด แต่ก็ไม่กล้าพูด
ด้วยเพียงพิจารณาจากเสื้อผ้าของโม่เชียน พวกเขาล้วนสามารถเห็นได้ว่าเทพเ้าแห่งความมั่งคั่งในวัดเต๋าคงทำงานได้ไม่ค่อยดีนัก ...
เช่นนั้นจะบูชาพวกเขาไปเพื่ออะไรกันล่ะ?
เ้าหน้าที่หมู่บ้านไม่รู้จะตำหนิหญิงสาวตรงหน้าที่พูดเื่ไร้สาระหรือยกย่องจินตนาการอันน่าทึ่งของเธอดี...
โม่เชียนเพิกเฉยต่อการแสดงออกอันแปลกประหลาดของพวกเขา
หน้าที่ที่เธอต้องรับผิดชอบ ก็มีเพียงการพูดในสิ่งที่ตนเองสมควรพูดให้เสร็จสิ้นเท่านั้น
จากนั้นหญิงสาวก็กอดเสี่ยวเฮย ก้าวกลับขึ้นรถไปอีกครั้ง
คราวนี้ไม่มีเ้าหน้าที่หมู่บ้านคนใดพยายามก้าวเข้ามาขวางทางอีก เพราะเยี่ยเฟยมายืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว
และการจะบอกว่าบอดี้การ์ดร่างใหญ่คนนี้สามารถจัดการพวกเขา 20 คนได้อย่างง่ายดายก็ไม่ใช่เื่เกินจริงเลย
รถขับออกไปอย่างรวดเร็ว โม่เชียนมองออกไปนอกหน้าต่าง
นับั้แ่จำความได้ นี่เป็ครั้งแรกที่เธอออกจากหมู่บ้านต้าต้าว
ูเาต้าต้าว แม่น้ำต้าต้าว วัดต้าต้าว... ทั้งหมดค่อย ๆ เล็กลง ๆ จนเหลือเท่าเม็ดถั่ว ก่อนจะลับหายไปจากสายตา
รถขับออกจากหมู่บ้านต้าต้าวไปอย่างรวดเร็ว
...
ใช้เวลาอยู่บนรถรวม 8 ชั่วโมง โม่เชียนนอนกอดแมวดำอยู่บนรถไปตลอดทาง ทั้งคนและแมวต่างมีอาการเมารถกันทั้งคู่
จนกระทั่งพวกเขาไปถึงเมืองปักกิ่ง ฝูเสวี่ยปลุกหญิงสาวด้วยการแตะมือของโม่เชียนเบา ๆ
สองวันนี้ฝูเสวี่ยคงไม่สามารถอยู่ดูแลโม่เชียนได้ เพราะเธอต้องกลับไปที่สถานีตำรวจพร้อมกับเ้าหน้าที่เพื่อสอบสวนสถานการณ์
เธอพิมพ์ข้อความบนโทรศัพท์และแสดงให้โม่เชียนดู
[คุณไปอยู่ออฟฟิศของฉันแทนไหม? ]
เนื่องจากทั้งฝูเสวี่ยและกู้ไป๋เหยี่ยต่างกำหนดวันหย่าร้างเอาไว้แล้ว หญิงใบ้จึงต้องย้ายออกจากตระกูลกู้และไปอาศัยอยู่ที่ออฟฟิศของตนเองแทน
สภาพแวดล้อมที่นั่นดีและกว้างขวางมาก และหลังจากที่ฝูเสวี่ยให้ความร่วมมือกับการสืบสวนของตำรวจจนเสร็จสิ้นแล้ว เธอย่อมสามารถกลับไปดูแลโม่เชียนได้
น่าเสียดายที่โม่เชียนมีความคิดเป็ของตัวเอง
หญิงสาวมองไปที่หน้าจอของฝูเสวี่ยแล้วส่ายหัว
“ฉันอยากกลับบ้าน”
กู้ไป๋เหยี่ยนั่งอยู่ข้าง ๆ เมื่อเขาและฝูเสวี่ยได้ยินประโยคนี้ จึงหันมามองโม่เชียนทันที
“บ้านของเธออยู่ที่ไหน?”
“บ้านของคุณคือบ้านของฉันไง” โม่เชียนเน้นย้ำ
“ฝันหวานไปหน่อยล่ะมั้ง”
กู้ไป๋เหยี่ยยิ้มเยาะ
เขาหันกลับไป เอนหลังอย่างเกียจคร้าน “ฉันจะหาโรงแรมห้าดาวให้เธอพัก บ้านตระกูลกู้ของฉันไม่ใช่ที่ ๆ จะให้ใครเข้าไปได้ง่าย ๆ หรอกนะ”
ผู้หญิงคนนี้เป็มิตรต่อฝูเสวี่ย และในเมื่อภรรยาเขาเป็คนพาเธอมาที่ปักกิ่งด้วยตัวเอง กู้ไป๋เหยี่ยย่อมต้องออกหน้าดูแลเธออย่างแน่นอน
แต่มันก็ใช่ว่าเขาจะอนุญาตให้เธอทำสิ่งที่้าได้อย่างไร้ขอบเขต
ที่สำคัญคือหญิงสาวคนนี้มีนิสัยอันสุดจะเหลือทน ต่อให้คนอื่นจะอดทนกับเธอมากแค่ไหน มันก็ไม่นับว่าเพียงพอ
เมื่อโม่เชียนได้ยินว่าอีกฝ่ายไม่อนุญาตให้เธออยู่ในตระกูลกู้ จึงตบไหล่กู้ไป๋เหยี่ยอย่างเห็นอกเห็นใจ
“ครอบครัวของคุณไม่มีปัญญารับลูกหลานของตัวเองกลับไปด้วยซ้ำ ที่ทิ้งฉันไปั้แ่ยังเด็กเพราะสาเหตุทำนองนี้” โม่เชียนถอนหายใจเบา ๆ มือลูบแมวดำในอ้อมแขน “พวกเขาน่าสงสารจริง ๆ เทียบกับวัดเต๋าของเราไม่ได้เลย”
กู้ไป๋เหยี่ยหมดคำจะเอ่ย “...”
เป็ไปตามคาด!
สุดท้ายเด็กนี่ก็ยังฝีปากจัดจ้านเหมือนเคย!
เมื่อฝูเสวี่ยได้ยินว่าโม่เชียนกำลังจะไปอยู่ตระกูลกู้ เธอก็กัดริมฝีปากด้วยความกระอักกระอ่วนและลังเลใจ ว่าควรบอกความจริงไปดีหรือไม่ ว่าตระกูลกู้...
ไม่ใช่ที่สำหรับผู้หญิง
ตราบใดที่โม่เชียนเป็เด็กผู้หญิง กู้เซียงเวยไม่มีวันต้อนรับเธอ
2K
