ณ ้าสุดของหอคอยจอมเวทย์ใจกลางเมืองหลวงจักวรรดิเฟอร์นาน
“เ้าว่าไงนะ?”ทีโอที่ตอนนี้ทั้งตัวพันด้วยผ้าพันแผลกำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องตัวเองฟังเบียทริสที่กำลังรายงานผลการเดินทางกลับมาของกองทัพอยู่
“ตอนนี้ทหารส่วนใหญ่เดินทางใกล้ถึงแล้วขอรับแต่กองพันของหลิงเทียนยังเดินทางไม่ถึงครึ่งทางเนื่องจากหลิงเทียนได้แจ้งว่าเค้าาเ็หนักทำให้เดินทางติดต่อกันนานๆไม่ได้จึงจำเป็ต้องแวะพักบ่อยๆขอรับ” เบียทริสรายงานด้วยสีหน้าไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
“แล้วเนื้อหาจริงๆล่ะ”ทีโอไม่มีทางเชื่อแน่นอนไอเด็กเ้าเล่ห์หลิงเทียนมีพลังฟื้นฟูหยั่งกับปีศาจแถมาเ็หนักยังไงมันจำเป็ไหมที่ต้องพักทุกเมือง าเ็หนักมันต้องรีบมารักษาที่สาขาหลักของลัทธิแห่งแสงโดยเร็วที่สุดไม่ใช่รึไง
“มีผู้หญิงประมาณ10คนเข้าออกรถเทียมเวทย์ของหลิงเทียนตลอด3วันมานี้ครับ” เบียทริสพูด
“เฮ้อข้าว่าแล้วต้องไม่พ้นเื่แบบนี้”ทีโอกุมขมับแต่ก็ลืมไปว่าตอนนี้ทั่วตัวมีแต่แผลที่มาจากแรงะเิมานาคราวนั้นพอทีโอยกแขนขึ้นทำให้แผลที่ตรงไหล่เปิดมันเจ็บจนทีโอต้องครางออกมา อูยเจ็บโครตๆ
“ช่างมันเถอะอยากให้เค้าทำอะไรก็ทำไปขอแค่กลับมาถึงเมืองหวงได้ก็พอแล้วตอนนี้พวกเราควรเตรียมวัตถุดิบในการทำพิธีอัญเชิญเพื่อที่จะได้ส่งหลิงเทียนกลับมิติของเค้าสักทีด้วยสมบัติที่ขนมาจากปราสาทคงทำพิธีอัญเชิญได้สบายๆล่ะนะ”หลังจากหลิงเทียนฆ่าจอมมารอูเกลได้ พวกทหารก็ได้เข้าไปขนสมบัติภายในตัวปราสาทที่อูเกลสะสมกว่าพันปีจนหมดเกลี้ยงนับว่าได้กำไรมาไม่น้อย
“ตอนนี้ติดปัญหาแค่พลังเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ที่เป็แกนกลางของวงแหวนอัญเชิญนี้แหละ” ตอนนี้ทางลัทธิแห่งแสงกำลังปวดหัวอย่างหนัก เพราะไม่คิดว่าหลิงเทียนจะพิชิตจอมมารได้ไวขนาดนี้ตอนอัญเชิญมาพวกเขาเสียคนไปกว่า500คนตอนนี้หลิงเทียนแข็งแกร่งกว่าเดิมมากพิธิอัญเชิญคราวนี้อาจจะต้องเสียนักบวชไปเป็พันๆคนซึ่งถ้าตอนนี้ลัทธิแห่งแสงเสียนักบวชไปอีกหลายพันคนคงได้ถึงคราวล่มสลายของลัทธิแห่งแสงแล้วล่ะ
“ใช่สิ!ตอนนั้นข้าจำได้ว่าเ้าอูเกลมันบอกว่าเก็บปีศาจระดับสูงไว้เพื่อส่งตัวเองกลับมิติหนิหลิงเทียนแข็งแกร่งกว่าอูเกลไม่มากนักถ้าเอาปีศาจพวกนั้นบวกกับสมบัติที่หามาได้ข้าว่าอาจจะเพียงพอก็ได้!” ทีโอรู้สึกขอบใจจอมมารก็คราวนี้แหละที่เตรียมตั๋วกลับสำหรับหลิงเทียนให้โดยเฉพาะ
“แต่หัวหน้าครับ วงแหวนอัญเชิญมันต้องใช้พลังศักดิ์สิทธิ์นะครับใช้ปีศาจพวกนั้นมันจะได้หรือขอรับ?” เบียทริสสงสัยปีศาจพวกนั้นพลังขั้วตรงข้ามกับพลังศักดิ์สิทธิ์เลยนะมันจะได้ผลหรือ?
“จอมมารน่ะถ้าเป็เื่เวทมนต์แล้วก็ไม่ด้อยไปกว่าข้าหรอกข้าว่าจอมมารคงคิดไว้เรียบร้อยแล้วถึงกล้าที่จะใช้ปีศาจระดับสูงเป็แกนพลังงานน่ะ” ทีโอมั่นใจเื่ทักษะเวทมนต์ของจอมมารเป็อย่างมาก ถ้าเวทมนต์ไม่แข็งแกร่งพอจอมมารไม่มีทางที่จะครองโลกได้กว่า500ปีหรอก
แต่ทีโอลืมไปเื่นึงว่าจอมมารแค่มีแขนขากับหัวเท่ากันกับมนุษย์เท่านั้นนอกนั้นไม่มีอะไรใกล้เคียงกับคำว่ามนุษย์เลยวัตถุดิบในการสร้างแหวนอัญเชิญบางอย่างจึงแตกต่างจากของหลิงเทียน เช่นประเภทแกนพลังงานที่ใช้ในการทำงานของวงแหวนเวทย์
“เอาล่ะข้าตัดสินใจแล้ว บอกให้ทัพหลังที่รั้งท้ายอยู่กลับไปค้นหาปิศาจระดับสูงที่จอมมารเก็บเอาไว้และนำกลับมาซะ” ทีโอสั่งการเบียทริส
“หัวหน้า ปิศาจระดับสูงมากมายขนาดนั้นเพียงแค่ทัพหลังคงไม่สามารถรับมือไหวนะขอรับ” เบียทริสแย้ง ปิศาจระดับสูงตัวเดียวสามารถต่อสู้กับนักเวทย์ขั้นต้นได้เป็ร้อยๆลำพังกองทัพที่รั้งท้ายส่วนใหญ่มีแต่ทหารธรรมดาจะไปสู้ได้ไง
“ไม่ต้องห่วงข้าคิดว่าปิศาจระดับสูงพวกนั้นตอนนี้คงไม่สามารถขยับได้หรืออาจจะมีแค่ร่างเปล่าๆที่มีพลังเวทย์เท่านั้น คนอย่างจอมมารอูเกลไม่ได้โง่ขังปิศาจระดับสูงหลายร้อยตัวไว้เฉยๆหรอก” ถึงจะเป็จอมมารก็เถอะแต่ถ้าให้รับมือกับปิศาจระดับสูงเกือบพันตัวพร้อมกันก็หืดขึ้นคอเหมือนกันแหละเ้านั้นคงไม่แค่จับปิศาจพวกนั้นขังเฉยๆแน่
“รับทราบขอรับ งั้นข้าขอตัว” หลังจากทีโอแก้ข้อสงสัยทั้งหมดแล้วเบียทริสก็ทำความเคารพแล้วเดินออกจากห้องไปเขาจำเป็ต้องมีข้อมูลที่ชัดเจนไปอธิบายแก่หัวหน้ากองพันไม่งั้นถ้าไม่อธิบายอะไรเลยแล้วจู่ๆบอกให้ไปนำตัวปิศาจระดับสูงเกือบพันตนกลับเมืองหลวงคงได้ใกลัวจนล้มลงไปกองกับพื้นแน่ๆ
“เอ้อ แล้วก็เื่หลิงเทียนช่างเขาอยากให้ทำอะไรก็ทำไปไม่ต้องไปยุ่งอะไรกับเขาอีกแล้วขอให้กลับมาถึงเมืองหลวงก็พอ” ทีโอสั่งเบียทริสที่กำลังเดินออกจากห้อง เบียทริสพยักหน้าเชิงรับทราบแล้วก็ออกจากห้องไป
หลังจากห้องทำงานไม่มีใครแล้วห้องก็เข้าสู้บรรยากาศอันเงียบสงบทีโอมองเพนดานแล้วค่อยๆหลับตา
ในที่สุดก็ได้พักเสียทีาเ็หนักขนาดนี้ยังต้องได้ทำงานอยู่อีกไม่รู้ว่าตำแหน่งมหาจอมเวทย์มันมีดีอะไรกันนะ อำนาจ? เหอะ อำนาจในตอนที่มนุษย์ที่กำลังล่มสลายมันจะมากขนาดไหนเชียว สมบัติ? ไอเทมทั้งตัวที่เขาใช้เกือบหมดเขาก็เป็คนสร้างเองสมบัติอะไรโกหกทั้งเพ
เฮ้อ ทีโอถอนหายใจ เมื่อไหร่ที่ข้าสามารถค้นคว้าความลับพลังของหลิงเทียนข้าก็จะสามารถพักอย่างถาวรได้เสียทีทีโอทบทวนความคิดของตัวเองจากนั้นก็เริ่มเข้าสู่ห้วงนิทรา ในความฝันนั้นเขาได้ฝันว่ามีชีวิตแสนธรรมดาเป็จอมเวทย์ทั่วไปใช้ชีวิตอยู่ครอบครัวพ่อ แม่ และน้องสาวก็เป็เพียงชาวบ้านไม่มีพลังอำนาจอะไร ช่างธรรมดาแต่อบอุ่นเหลือเกิน