“งือ...มีธุระอะไรเหรอมิเรเซีย...มาแต่เช้าเลยนะ...”
ไมเดนนางไม้สาวเอ่ยถามมิเรเซียในสภาพงัวเงียเพราะพึ่งตื่นนอนมาสดๆ ร้อนๆส่วนทางด้านมิเรเซียที่กำลังมองเธออยู่ก็แอบเหลือบดูหน้าอกของไมเดน ก่อนที่จะเอามือมาัักับหน้าอกตัวเองพร้อมกันสีหน้าจ๋อยๆ
“...ถ้ามาถามวิธีเสริมหน้าอกล่ะก็ฉันไม่รู้หรอกนะ”
“ไม่ใช่เื่นั้นย่ะ! ฉันแค่จะมาขอของที่จะช่วยให้ชีวิตคู่ดีขึ้นเท่านั้นเอง”
“ชีวิตคู่?”
พอไมเดนได้ยินคำว่าชีวิตคู่จากปากของมิเรเซีย เธอก็ถึงกับขมวดคิ้วพร้อมกับจ้องไปที่มิเรเซียแล้วก็เอียงคอสงสัย
“กับน้องหมา?”
“ช่ายยยพวกเรารักกันหวานชื่นเลยล่ะ ^ ^”
“เธอใช้เวทย์สะกดจิตเหรอ?”
“เฮ้ย ! หมายความว่ายังไงยะ!”
มิเรเซียขู่ฟ่อๆ ใส่ไมเดน ซึ่งเธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรก่อนที่เธอจะเสกเตียงกับหมอนขึ้นมานอนคุยอย่างชิวๆ
ส่วนทางด้านมิเรเซียนั้น...เมื่อเธอเห็นดังนั้นแล้วเธอก็เข้าไปนอนข้างๆ ไมเดนอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว
“...นี่...มันแคบนะ”
“ไม่เห็นจะเป็อะไรเลยนี่นา? พวกเราเป็ผู้หญิงทั้งคู่นี่? ”
“ก็ฉันอยากจะนอนสบายๆนี่นา...อย่ามาเบียดกันสิ...แล้วเธอก็เอามือออกจากหน้าอกฉันซะที”
ไมเดนบ่นมิเรเซียที่กำลังใช้มือนวดหนุบหนับไปที่หน้าอกหน้าใจของเธออยู่อย่างมันมือซึ่งมิเรเซียก็นวดหน้าอกของไมเดนอยู่แบบนั้นหลายนาทีเลยทีเดียว
“...ทำไมมันถึงได้ใหญ่ขนาดนี้กันล่ะ?”
“ก็ไม่รู้สิ? รู้ตัวอีกทีมันก็โตขึ้นถึงขนาดนี้เองล่ะ...เธอลองเอาปุ๋ยไปใส่ดูไหม?”
“ฉันไม่ใช่ต้นไม้อย่างเธอนะยะยัยนางไม้นี่...”
ใครมันจะไปหม่ำปุ๋ยแล้วหน้าอกโตได้กันยะนอกจากนางไม้แบบเธอน่ะ...เอ๊ะ...หรือว่ามันจะได้ผลกันนะ...
ลองดูสักหน่อยดีไหมหว่า- ไม่ๆๆๆหยุดเดี๋ยวนี้ตัวฉัน...
“แล้วไอ้ของที่ช่วยให้ชีวิตคู่ดีขึ้นของเธอนั่นมันอะไรกันล่ะนั่น? แหวนแต่งงาน ?”
“ไม่ใช่สักหน่อย! เมล็ดพืชยังไงล่ะเมล็ดพืช! เห็นพวกมนุษย์บอกว่าถ้าหากคู่รักได้ปลูกต้นไม้ร่วมกันแล้วจะทำให้ชีวิตรักเติบโตขึ้นตามต้นไม้ใช่ไหมล่ะ? ฉันอยากจะทำแบบนั้นบ้างก็เลยมาถามเธอว่าเธอพอจะมีเมล็ดอะไรดีๆมาแนะนำฉันบ้างไหมนะสิ”
“อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง...”
ไมเดนพยักหน้าด้วยดวงตาที่เริ่มปรือซึ่งแสดงให้เห็นว่าเธอเริ่มง่วงนอนแล้ว...ทำให้เธอรีบหยิบเมล็ดพืชเมล็ดหนึ่งออกมาพร้อมกับมอบให้มิเรเซียเพื่อที่เธอจะได้ไปนอนสักที
“เอ้า เอาเ้านี้ไปก็แล้วกัน...มันเป็พืชที่ขึ้นชื่อในฐานะต้นไม้แห่งความรักเลยนะ ดังนั้นมันน่าจะช่วยอะไรเธอได้บ้างล่ะมั้ง ?”
“เย้ ! ขอบคุณน้า<3 ถ้าอย่างนั้นฉันไม่กวนเธอแล้วฉันกลับก่อนนะไมเดน”
“จ้าๆ...กลับบ้านดีๆล่ะ...”
ไมเดนเผยยิ้มออกมาด้วยสีหน้าง่วงๆ พร้อมกับโบกมือลามิเรเซียที่เข้ามาหอมแก้มเธอแล้วก็บินจากไปเบาๆ
เฮ้อ...ในที่สุดมันก็กลับมาสงบอีกรอบสักที...
“ฮ้าว...เอาล่ะ...นอนต่อดีกว่า...”
นางไม้สาวหาวออกมาเบาๆ...ก่อนที่ร่างของเธอจะกลับเข้าไปในต้นไม้ใหญ่ในที่สุด...
71K
