2...ค้างคืนเท่าไหร่
“ผู้ชายอะไรขี้ใจน้อยเป็บ้า พูดแค่นี้สะบัดตูดงอนไปโน่นเลย”
กรรวี รวีวงค์หญิงสาวชาวไทยวัยยี่สิบสามเ้าของใบหน้าสวยหวานพูดพร่ำกับตัวเอง ในขณะที่สายตาที่เต็มไปด้วยความหมั่นไส้มองลอดแว่นสายตาผ่านไปยังผู้ชายร่างสูงที่ยืนขายเหล้าให้สาวๆ กลุ่มหนึ่งที่กำลังกรี๊ดกร๊าดในความหล่อเหลาของเขาอยู่
“ชะนีฝรั่งเศสนี่ก็แร่ดไม่เบาเลยเนอะ กะอีแค่บาร์เทนเดอร์หล่อๆ คนหนึ่งทำไมต้องกรี๊ดซะเวอร์ขนาดนี้ บ้าบอคอแตกสิ้นดีเลย”
น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยออกมาเหมือนกับคนไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่นัก ในขณะที่ดวงตากลมโตสีดำขลับยังเอาแต่จ้องมองผู้ชายตัวโตที่ยืนเขย่าแก้วเชคด้วยท่วงท่าที่แสนจะน่ามองอยู่ในมวลหมู่สาวสวยที่สุดแสนจะเซ็กซี่
“ทำไมยิ่งมองยิ่งหล่อ มองมุมไหนก็หล่อ หรือว่าเราจะเลือกคนนี้ดีล่ะ บาร์เทนเดอร์ก็บาร์เทนเดอร์ล่ะวะ ยังไงเขาก็เป็ผู้ชาย และที่สำคัญเขาหล่อมาก ถ้าลูกเราออกมาจะต้องเป็เด็กที่หน้าตาที่สุดคนหนึ่ง แกลืมเื่ฐานะ เื่ความสูงต่ำในทางสังคมไปก่อนเถอะ แกแค่ทำตามความ้าของแกเท่านั้น ลืมเื่ทุกอย่างซะและทำให้สำเร็จเท่านั้นเป็พอ เขาอยู่ฝรั่งเศส แกอยู่เมืองไทยนะ โอกาสที่จะได้เจอกันอีกมันเป็ศูนย์ถ้าแกทำจนสำเร็จและหนีจากเขาไปเงียบๆ มันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร คืนนี้เป็คืนสุดท้ายของแกที่จะอยู่ฝรั่งเศษนะรวีและมันเป็โอกาสเดียวแล้ว ไข่แกก็ตกวันสุดท้ายแล้วด้วยนะรวี ถ้าพลาดคืนนี้ไปแกต้องรออีกเป็เดือน แกมาอยู่ที่นี่ตั้งสองอาทิตย์แล้วแกยังไม่เจอคนที่ถูกใจ ผู้ชายดูดีมีชาติตระฉันลมันไม่ได้เดินหาได้ตามท้องถนน ตอนนี้มีคนที่สนใจแกและแกก็ถูกอกถูกใจในความหล่อของเขาไม่ใช่น้อย แกก็หลับหูหลับตาทำๆ มันไปซะให้มันจบสิ้น เพื่อชัยชนะของแกนะกรรวี ถ้าแกไม่ท้องภายในสองเดือนนี้แกก็จบเห่ และแกก็ต้องเสียทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่มีไปให้แก่กองทุนบ้าบออะไรของคุณตา คุณตานะคุณตา จะยกสมบัติให้ทั้งทีต้องมีข้อแม้อะไรไม่รู้ หลานตัวน่ะผัวยังหาไม่ได้เลย แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนไปทำลูกได้ อยากเห็นหน้าเหลนก็จะมาบังคับเอาแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน”
หญิงสาวเอ่ยพูดออกมายาวเหยียดด้วยความละเหี่ยหัวใจ มันดูเหมือนว่าจะเป็การบ่นเสียมากกว่า และไอ้สาเหตุที่เธอมานั่งอยู่ในผับหรูแห่งนี้เป็เพราะเื่ที่เธอพูดคนเดียวเหมือนกับคนบ้าเมื่อกี้นี่แหละ
ใช่แล้วล่ะ การที่เธอถ่อข้ามมาอีกซีกโลกหนึ่งเป็เพราะว่าเธอ้าหาพ่อพันธุ์หนุ่มฝรั่งเศสหล่อๆ ฐานะดี ชาติตระกูลสูงส่งสักคนมาช่วยทำให้เธอท้อง เธอมีความตั้งใจที่จะตั้งครรภ์ให้ได้ภายในสองเดือนนี้ มันเป็เื่ที่เธอตั้งใจเป็อย่างมาก เพราะถ้าภายในสองเดือนนี้เธอยังไม่ท้อง ทรัพย์สมบัติมากมายมหาศาลของคุณตาที่มีอยู่ซึ่งมันจะต้องเป็ของเธอนั้นจะตกไปเป็ขององกรการกุศลที่คุณตาเป็ประธานอุปถัมภ์อยู่ พูดไปใครจะเชื่อว่าเื่แบบนี้ก็มี แต่เชื่อเถอะว่ามันมีจริง และมันก็เกิดขึ้นแล้วกับเธอนี่ไงล่ะ
เธอจะต้องท้องและดูแลลูกในท้องให้ลืมตาดูโลกออกมาให้คุณตาของเธอได้เห็นหน้าเหลนก็เท่านั้น ความจริงแล้วเธอจะหาบริจาคสเปิร์มจากหน่วยงานของรัฐของที่เมืองไทยก็ได้ แต่เธอไม่้าให้ลูกของเธอเป็ไทยแท้ จะมีลูกทั้งทีเธออยากได้ลูกที่เป็ลูกครึ่งและอยากให้พ่อของลูกเป็คนฝรั่งเศส ประเทศที่เป็ดินแดนในฝันของเธอ และทั้งหมดทั้งมวลที่เอ่ยขึ้นมันเป็เหตุให้เธอมาที่นี่ในเวลานี้
สองอาทิตย์ที่ผ่านมาเธอเจอผู้ชายมากหน้าหลายตาแต่ก็ไม่ถูกใจใครมากนัก คนที่ถูกใจก็มีเมียคุมแจ คนที่สนใจเธอแต่เธอกลับไม่สนใจเขา ตอนนี้คนเจอคนที่เธอถูกใจ และท่าทางว่าเขาก็น่าจะถูกใจเธอไม่ใช่น้อย แต่ก็ยังว่า เธอยังทำใจเื่ที่เขาเป็แค่บาร์เทนเดอร์ที่แสนจะต่ำต้อยไปไม่ได้ ลูกของเธอจะมีพ่อเป็แค่บาร์เทนเดอร์เท่านั้นเองเหรอ ทั้งๆ ที่แม่ของเขามีชาติตระฉันกูลสูงส่งเป็ผู้ดีเก่ามาั้แ่สมัยไหน นามสกุลที่เธอใช้ของพ่อเธอนั้นก็ยังเป็นามสกุลพระราชทานเลย แต่เธอจะเลือกผู้ชายที่เป็พ่อของลูกเป็แค่บาร์เทนเดอร์ที่ขายเหล้าอยู่ในบาร์เท่านั้นเองน่ะหรือ
“ไม่เป็ไรหรอกรวี พ่อของลูกจะเป็ใครไม่สำคัญ แค่เขาทำให้ท้องเธอป่องขึ้นมาได้ก็พอ สัญชาติ เชื้อชาติ ฐานะความเป็อยู่มันไม่สำคัญอีกต่อไป ทำใจยอมลดตัวไปนอนกับบาร์เทนเดอร์สักคืนแล้วเธอก็จะพบกับความสมหวัง รูปร่างท่าทางกำยำล่ำสันแบบนี้ เขาคงมีน้ำยามากพอเสกเด็กเข้าท้องเธอล่ะน่ากรรวี”
อีกครั้งที่หญิงสาวพูดกับตัวเอง และมันคงจะเป็ครั้งสุดท้ายที่ว่าด้วยเื่ของการตัดสินใจ เพราะในเวลานี้เธอตัดสินใจได้แล้วว่าจะเดินหน้าต่อไปในทางใด มันเป็หนทางเดียวที่เธอพอจะเดินต่อไปได้ เธอก็ต้องเลือกมันไว้ และก็จะต้องเดินไปจนถึงจุดหมายให้จงได้ ปฏิบัติการซื้อผู้ชายเพื่อน้ำเชื้อของเขาจะเข้าไปผสมกับไข่ของเธอจะต้องสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เธอมั่นใจเช่นนั้น
“เฮ้!!! ใจคอจะขายเหล้าอยู่แต่ตรงนั้นหรือไง เหล้าฉันหมดแล้วไม่คิดจะมารินให้หรือ จะต้องให้ฉันจุดธูปเชิญบาร์เทนเดอร์มือทองอย่างคุณหรือเปล่า คุณถึงจะมารินเหล้าขายให้ฉันเนี่ย”
ร่างสวยที่มีความสูงไม่ถึงร้อยเจ็ดสิบลุกขึ้นยืนพร้อมกับป้องปากร้องะโแข่งกับเสียงเพลงที่ขับขานเบาๆ อยู่ในเวลานี้ เสียงโวยวายของเธอนั้นดูท่าแล้วมันจะดังกว่าเสียงเพลงกระมังเพราะตอนนี้ทุกสายตาของคนที่อยู่ในร้าน ต่างก็หันมามองเธอเป็ตาเดียว
“อะไรของคุณเนี่ยคุณผู้หญิง คุณโวยวายหาอะไรของคุณ”
ร่างสูงใหญ่ของบาร์เทนเดอร์มือทองเดินจ้ำพรวดๆ เข้ามาหาคนตัวเล็กที่มีความห้าวหาญเกินตัว พร้อมกับตวาดกร้าวใส่เธอไปในวินาทีเดียวกันด้วย
“ก็เหล้าฉันหมดนี่”
“คุณเรียกดีๆ ก็ได้ จะะโหาพระแสงอะไรของคุณ แล้วคนที่รินเหล้าให้คุณได้ก็มีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องเรียกผมด้วย เรียกซะดังขนาดนั้นผมอายคนนะรู้ไหม”
“ก็ฉันจะเอาคุณนี่นา”
คำพูดสั้นๆ ง่ายๆ แต่ใจความของมันนั้นยากที่จะตีความได้ว่าเธอหมายถึงอะไร แต่คำพูดของเธอก็ทำให้คนตัวโตที่ยืนตรงหน้าอยากจะจับเธอมานอนพาดกับตักแล้วก็ฟาดก้นเสียให้เข็ดโทษฐานที่เธอปั่นหัวเขาเสียจนมึนไปหมดแล้ว
“พูดให้ดีๆ สิครับคุณผู้หญิง จะเอาผมนี่หมายความว่ายังไง จะให้ผมมารินเหล้าให้ หรือว่าคุณจะเอาผมจริงๆ”
“ฉันเรียกให้คุณมารินเหล้าให้มีปัญหาอะไรไหม”
“ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับคุณผู้หญิง อ่ะนี่เหล้า ผมยกให้คุณขวดหนึ่งเลย จะอาบหรือว่าจะกินก็แล้วแต่คุณ มีเป็ขวดแล้วทีนี้คุณคงไม่เรียกหาผมให้มันวุ่นวายแล้วนะ ผมมีงานต้องทำ อ้อ...แล้วเหล้าขวดนี้คุณไม่ต้องจ่ายเดี๋ยวผมจ่ายเอง”
พูดจบร่างสูงก็ทำท่าจะเดินจากไปด้วยความหงุดหงิด เพราะเขาเริ่มไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอคนนี้แสดงออกมาเสียแล้ว แต่ทว่า่ขายาวๆ ของเขายังไม่ทันจะก้าวไปไหน คำพูดของเธอก็หยุดการก้าวเดินของเขาได้อย่างชะงักงันเลยทีเดียว
“แล้วถ้าฉันไม่เอาแค่เหล้า แต่ฉันจะเอาคุณด้วยล่ะคุณจะว่ายังไง”
ภาษาไทยชัดๆ เน้นๆ ที่ออกมาจากปากของหญิงสาวคนที่นั่งมองเขาด้วยแววตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความหมายมากมายหลายอย่างมองจ้องเขาอยู่อย่างไม่วางตา
“คุณพูดอะไรออกมาคุณผู้หญิง คุณรู้ตัวไหมครับ คุณบ้าหรือว่าคุณเมากันแน่”
“ฉันยังไม่เมา และฉันก็ไม่ได้บ้า ฉันพูดเื่จริง ฉันอยากได้คุณจริงๆ กี่ยูโรหรือคะค่าตัวของคุณคืนหนึ่งน่ะ อยากได้เท่าไหร่ก็บอกฉันมา ฉันพร้อมจะจ่ายถ้าคุณตกลงว่าคุณจะอยู่กับฉันตลอดทั้งคืน แต่เราจะทำอะไรกันทั้งคืนหรือเปล่า มันก็สุดแท้แต่เรี่ยวแรงของคุณว่าจะมีพละกำลังมากแค่ไหนกัน”
“เมื่อกี้คุณยังไม่อยากเป็เพื่อนกับบาร์เทนเดอร์ผู้ต่ำต้อยอย่างผมอยู่เลย แล้วนี่อะไรกันครับคุณผู้หญิง ผีแม่หม้ายเข้าสิงหรือไงกัน ถึงได้อยากกินผู้ชายจนต้องมาร่ำร้องหาคนไปสนองตัณหาของตัวเองแบบหน้าด้านๆ เช่นนี้”
“นี่!!! ฉันเป็ลูกค้าของคุณนะ ฉันมีข้อเสนอดีๆ มาให้ คุณอย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า ว่ายังไงฉันถามว่าค่าตัวคุณน่ะเท่าไหร่”
“จะเอาผมจริงๆ ว่างั้น”
“ใช่ คนอย่างฉันพูดจริงทำจริงอยู่แล้ว”
“พันยูโร ถ้ารับได้ก็จ่ายมา แต่ถ้ารับไม่ได้ผมก็ขอบาย เพราะคุณผู้หญิงโต๊ะโน้นเธอพร้อมจ่าย”
“จะบ้าหรือไง พันยูโรคิดเป็เงินไทยเกือบสี่หมื่น ตัวคุณเลี่ยมทองหรือไงยะ”
“ตัวผมไม่ได้เลี่ยมทองหรอกครับคุณผู้หญิง แต่ลีลาของผมน่ะมันเด็ดสะระตี่ ถ้าคุณได้เจอสักทีคุณจะมีความสุขจนลืมผู้ชายเป็ร้อยที่คุณเคยผ่านมาเลยแหละ พันยูโรครับขาดตัว ขาดสักยูโรเดียวก็ไม่ได้ ผมรับเงินสดนะ เช็คไม่เอากลัวเด้ง ว่าไงครับคุณผู้หญิง เยส ออร์ โนว์ ถ้าคุณเซย์โนว์ผมจะได้ไป คืนนี้ยังมีคนอีกคนที่้าผมอยู่”
“ก็ได้ ฉันพร้อมจ่าย แต่ฉันมีข้อแม้นะ ข้อแม้ข้อเดียวเท่านั้น”
“ไหนลองพูดถึงข้อแม้ของคุณมาก่อน ถ้ารับได้ผมก็จะรับไว้พิจารณา”
“ข้อแม้ของฉันก็ไม่มีอะไรมา แค่คุณห้ามใส่คอนด้อมก็เท่านั้นเอง”
“บ้าไปแล้ว นี่คุณคิดบ้าๆ อะไรของคุณเนี่ย”
“ฉันไม่ได้บ้า สติฉันยังสมประกอบอยู่ หยวนๆ อย่าคิดมากเลย คุณมั่นใจได้ว่าฉันสะอาดพอสำหรับคุณ และฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าคุณสะอาดพอสำหรับฉัน ฉันบอกตรงๆ เลยนะ ฉันชอบแบบสดๆ มากกว่าที่จะมีอะไรมาขวางกั้น เอาแบบนั้นมันได้อารมณ์กว่ากันเยอะ คุณติดขัดอะไรกับข้อเสนอของฉันหรือเปล่า ถ้าคุณไม่คิดอะไรเราก็ไปกันได้เลย เวลาของคุณคืนนี้คุณขายให้ฉันแลกกับเงินหนึ่งพันยูโรแล้วล่ะ”
“บอกมาตรงๆ ว่าคุณอยากได้อะไรจากผมกันแน่คุณผู้หญิง นอกจากตัวผมแล้ว ยังมีสิ่งใดที่คุณอยากได้หรือเปล่า”
“ไม่มี๊!!! ไม่มีนี่ ฉันเห็นคุณหล่อดี ฉันก็อยากได้คุณก็เท่านั้น ฉันเจอคุณก่อนผู้หญิงพวกนั้น ฉันไม่ยอมให้พวกหล่อนมาปาดหน้าเค้กเอาคุณไปกินหรอก ความจริงคืนนี้ฉันก็ตั้งใจจะหาใครสักคนมานอนด้วยอยู่แล้ว ถ้าได้คุณฉันก็โอเค เพราะฉันี้เีมานั่งจมปลักอยู่ที่นี่แล้ว ดูสินั่งอ่อยมาตั้งนานไม่เห็นจะมีใครเข้ามาสักคนมีแต่คุณคนเดียวเท่านั้นที่เข้าหาฉัน ลากคุณไปกินก็ดีกว่าต้องกลับไปนอนเปล่าเปลี่ยวอยู่คนเดียว ว่ายังไงล่ะคุณจะเซย์เยสหรือว่าเซย์โน ถ้าคุณเซย์โนฉันจะได้ไปหาคนอื่น ตอนนี้ฉันไม่สนใจอะไรแล้วว่าใครจะเป็อะไร จะเป็บาร์เทนเดอร์หรือเด็กรับรถฉันก็เอาทั้งนั้นแหละ”
หญิงสาวรีบกล่าวคำปฏิเสธ เธอจะให้เขาล่วงรู้ความตั้งใจของเธอไม่ได้ เธอจึงคิดสรรหาคำพูดต่างๆ นานาพูดออกมาให้เขาคล้อยตามให้ได้ว่าเธอเป็ผู้หญิงร่านรักที่ต้องหาผู้ชายมาปรนเปรอความเสี้ยนกระสันของตัวเอง แต่ถ้าเขาตกลงอีกสักพักหนึ่งเขาคงจะรู้ว่าเธอนั้นยังเวอร์จิ้นอยู่
“ก็ได้ ผมตกลง คืนนี้ผมจะขายตัวผมให้คุณ ในหนึ่งคืนคุณอยากทำอะไรกับผมก็เชิญ แต่ก่อนอื่นผมจะต้องรู้จักชื่อเสียงเรียงนามของคุณเสียก่อน ผมไม่นอนกับผู้หญิงที่ผมไม่รู้จักชื่อหรอก เพราะเวลาผมร้องคราง ผมไม่รู้จะเรียกคุณว่าอะไร บอกชื่อจริงๆ ของคุณมานะ กรุณาอย่าโกหกผม ผมเกลียดคนโกหกมากที่สุด”
น้ำเสียงเย็นเฉียบและราบเรียบเอ่ยพูดออกมด้วยความรู้สึกเหมือนกับคนที่ถือไพ่เหนือกว่า การที่เขายอมรับข้อเสนอบ้าๆ จากหญิงสาวคนนี้ด้วยความพึงพอใจในตัวเธอเป็ที่ตั้ง ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วนั้นเขายังมีข้อสงสัยอะไรอยู่มากมาย เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอพูดมานั้นมันมีความคลุมเครืออยู่มากเลย แต่ที่เขายอมง่ายๆ เช่นนี้ เป็เพราะความหวง แค่คิดว่าเธอจะเรียกใช้บริการผู้ชายคนอื่นเขาก็ทนไม่ได้แล้ว เธอจะผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านมือชายมาเท่าไหร่เขาไม่สนใจ แต่ถ้าเธอเป็ของเขาแล้ว เธอจะต้องเป็ของเขาเพียงคนเดียวตลอดไป ความรู้สึกของเขามันเป็อย่างไรเขาไม่สนใจ และไม่คิดที่จะจัดการกับความรู้สึกของตนเองจนกว่าเขาจะได้ทำความรู้จักกับเธอให้มากกว่านี้เสียก่อน และหลังจากนั้นหัวใจของเขาคงจะบอกได้เองว่าควรจะวางเธอเอาไว้ตรงไหน แต่จะให้ปล่อยเธอไปง่ายๆ น่ะหรือ ไม่มีทาง เธอเดินหลงเข้ามาในวังวนชีวิตของเขาแล้ว เขาจะไม่มีทางปล่อยให้เธอเดินจากไปง่ายๆ อย่างแน่นอน ดูทรงแล้วผู้หญิงคนนี้ก็น่าจะเป็พวกวัตถุนิยม พวกที่ชื่นชอบผู้ชายร่ำรวย ถ้าเกิดว่าเธอได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้ว เธอคงจะเกาะแข้ง เกาะขาเขาเอาไว้อย่างแ่า และไม่มีทางที่จะพูดจากับเขาด้วยท่าทางที่หยิ่งผยองเช่นนี้หรอก
“แค่ถามชื่อคุณต้องคิดนานขนาดนี้เลยหรือ นี่คุณจำชื่อตัวเองไม่ได้ หรือกำลังคิดหาชื่อเก๋ๆ มาโกหกผมอยู่ล่ะ”
เสียงห้าวพูดะโแข่งกับเสียงเพลงขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่เขาเห็นเธอเงียบงันไปทำท่าทางเหมือนคนคิดหนัก ทั้งๆ ที่เขาถามแค่ชื่อของเธอเท่านั้น
“กรรวี ฉันชื่อกรรวี คุณจะเรียกฉันว่ารวีก็ได้ รวีเป็ชื่อเล่นของฉัน”
“โอ้...เหมือนพระเ้าทรงโปรด นี่เท่ากับว่าคุณยอมรับบาร์เทนเดอร์ผู้ต่ำต้อยอย่างผมเป็เพื่อนแล้วใช่ไหม คุณถึงยอมให้ผมเรียกชื่อเล่นของคุณ”
“ฉันเลือกคุณมาเป็ผู้ชายของฉันในคืนนี้แล้ว ฉันจะบอกชื่อเล่นกับคุณมันก็ไม่แปลกตรงไหนแล้ว แต่เราไม่ใช่เพื่อนกันอยู่ดี เพราะหลังจากคืนนี้ไป เราจะไม่ได้เจอะเจอกันอีก ถ้าฉันเจอคุณแน่นอนว่าฉันต้องจำคุณได้อยู่แล้ว แต่ถึงแม้ฉันจะจำได้ แต่ฉันก็จะไม่ทักทายคุณ เพราะฉันไม่คิดที่สานต่อความสัมพันธ์กับผู้ชายที่ฉันซื้อกิน ส่วนคุณเองก็เช่นเดียวกัน ถ้าเราบังเอิญได้เจอกันอีก อย่าทักฉัน อย่าทำเป็เหมือนกับว่าเรารู้จักกันมาก่อน”
“โอเค คุณจะได้ทุกอย่างตามที่คุณพูดมา ผมชื่อฌอน ส่วนนามสกุลคุณไม่ต้องรู้หรอก รู้แค่ชื่อก็พอเผื่อว่าคุณจะร้องครางออกมาเป็ชื่อผมบ้างในเวลาที่ผมผมให้คุณเสียวเข้าไปจนถึงตับ”
“โอเคฌอน คืนนี้ฉันจะจำชื่อคุณไว้ให้ขึ้นใจ ว่าแต่คุณจะเลิกงานกี่โมง ฉันเสียเงินหนึ่งพันยูโรเพื่อซื้อเวลาคุณ จะให้ฉันรอจนถึงเช้าก็ไม่ไหวนะ”
“ผมจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ จะไปตอนนี้เลยก็ได้ ถ้าอย่างนั้นเราไปกันได้เลย ไปขึ้น์ชั้นดาวดึงส์ด้วยกันเดี๋ยวนี้เลย”