เจียนเฉินยืนอยู่หน้าชายป่ามายา สายลมเย็นะเืพัดผ่านร่างของเขา พร้อมกับเสียงแ่เบาของใบไม้ที่กระทบกัน สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยพลังเวทมนตร์ที่หนาแน่นและความลึกลับที่ทำให้แม้แต่ผู้กล้าก็ยังลังเลที่จะก้าวเข้ามา
“ป่ามายา... สถานที่แห่งความลับ” เขาพึมพำ ตามความทรงจำของลีอัน ที่นี่เป็ดินแดนต้องห้ามสำหรับผู้ที่ไม่มีพลังเวทมนตร์ขั้นสูง มันเต็มไปด้วยสัตว์เวทมนตร์ดุร้ายและกับดักที่ถูกทิ้งไว้จากยุคโบราณ
แต่เขาไม่มีทางเลือก ระบบได้บอกไว้แล้วว่าที่นี่คือที่ที่เขาจะเอาชีวิตรอด
เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ป่ามายา ความรู้สึกแปลกประหลาดก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง เหมือนมีสายตาที่มองไม่เห็นกำลังจับจ้องเขา
“คำแนะนำ: เช็คอินในป่ามายาเพื่อปลดล็อกพลังเพิ่มเติม”
“เริ่มเช็คอิน” เจียนเฉินพูดในใจ
“เช็คอินสำเร็จ: ได้รับ [ทักษะการดูดซับมานา]”
ทันใดนั้น ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เขารับรู้ได้ถึงมานาที่ลอยอยู่รอบตัว เหมือนมันกำลังถูกดึงเข้าสู่ร่างกายของเขาโดยธรรมชาติ
“นี่มัน… ยอดเยี่ยมมาก” เขายิ้มเล็กน้อย
หลังจากเดินทางลึกเข้าไปในป่า เจียนเฉินพบกับสัตว์เวทมนตร์ตัวแรกของเขา มันคือ หมาป่าอัคคี สัตว์เวทมนตร์ที่ตัวใหญ่กว่าหมาป่าปกติถึงสองเท่า ดวงตาสีแดงเพลิงของมันจ้องมองเขา ราวกับกำลังประเมินเหยื่อ
"ดูเหมือนข้าจะไม่มีทางเลือกนอกจากสู้"
เจียนเฉินยกมือขึ้น พลังแห่งความว่างเปล่าไหลออกมาจากร่างกาย เปลวไฟสีดำลอยวนรอบตัวเขา หมาป่าอัคคีคำรามลั่นก่อนจะพุ่งเข้าหาเขา
“คำแนะนำ: ใช้ทักษะการดูดซับมานาเพื่อเพิ่มพลังโจมตี”
เจียนเฉินหลับตาและรวบรวมมานาจากรอบตัว เปลวไฟสีดำของเขาเริ่มลุกโชนขึ้น ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีหมาป่าอัคคี
การต่อสู้จบลงในเวลาไม่นาน หมาป่าอัคคีล้มลงต่อหน้าเขา ร่างกายของมันถูกกลืนกินโดยพลังแห่งความว่างเปล่า
"พลังนี้... ข้าสามารถกลืนกินทุกสิ่งได้"
หลังจากจัดการกับหมาป่าอัคคี เจียนเฉินเดินลึกเข้าไปอีก และพบกับซากปรักหักพังของวิหารโบราณที่ซ่อนอยู่ในป่ามายา
วิหารนี้ถูกปกคลุมไปด้วยพืชเรืองแสง และมีกลิ่นอายของพลังเวทมนตร์โบราณที่ทรงพลังจนเขารู้สึกได้
“สถานที่สำคัญถูกตรวจพบ เช็คอินเพื่อรับรางวัลพิเศษ”
"เช็คอินที่นี่"
“เช็คอินสำเร็จ: ได้รับ [เวทมนตร์แห่งความว่างเปล่าระดับกลาง]”
ทันใดนั้น พลังงานมหาศาลก็พุ่งเข้าสู่ร่างของเขา เขารู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลง ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น และเขาสามารถควบคุมพลังแห่งความว่างเปล่าได้อย่างคล่องแคล่ว
"นี่มันยอดเยี่ยมเกินไป"
ขณะที่เขากำลังสำรวจวิหารต่อไป จู่ ๆ เสียงคำรามดังขึ้นจากด้านหลัง มันคือ กิ้งก่าเงาทมิฬ สัตว์เวทมนตร์ระดับสูงที่รู้จักในฐานะผู้เฝ้าวิหารโบราณ
มันเป็สิ่งมีชีวิตที่สามารถล่องหนและเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง เจียนเฉินต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่ท้าทายที่สุดของเขานับั้แ่เข้าสู่ป่ามายา
“มาดูกันว่าพลังที่ข้าได้รับ จะเอาชนะเ้าได้หรือไม่!”
เจียนเฉินเรียกใช้เวทมนตร์แห่งความว่างเปล่า เปลวไฟสีดำพุ่งออกมาในรูปของคลื่นพลัง แต่กิ้งก่าเงาทมิฬหลบได้อย่างรวดเร็ว มันพุ่งเข้าโจมตีจากด้านข้าง ทำให้เขาต้องะโหลบ
“เร็วมาก!”
“คำแนะนำ: ใช้ทักษะการดูดซับมานาเพื่อตรวจจับการเคลื่อนไหวของศัตรู”
เขาหลับตาและเริ่มดึงมานารอบตัวเข้าไปในร่างของเขา ทันใดนั้น เขาก็สามารถรู้สึกได้ถึงตำแหน่งของกิ้งก่าที่ล่องหนอยู่
“เจอแล้ว!”
เจียนเฉินร่ายเวทมนตร์ เปลวไฟสีดำพุ่งเข้าปะทะกับร่างของกิ้งก่าเงาทมิฬ มันคำรามด้วยความเ็ปก่อนจะล้มลง
หลังจากการต่อสู้ เจียนเฉินรู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้น เขากำหมัดแน่น และพูดกับตัวเอง
"ถ้าข้าสามารถเอาชนะสิ่งมีชีวิตแบบนี้ได้ ข้าก็สามารถก้าวไปให้ไกลกว่านี้ได้อีก"
ระบบส่งคำแจ้งเตือนอีกครั้ง
“เควสสำเร็จ: เอาชนะกิ้งก่าเงาทมิฬ รางวัล: การปลดล็อกความสามารถ [มิติแห่งความว่างเปล่า]”
พลังใหม่เริ่มปรากฏ เจียนเฉินสามารถสร้างพื้นที่มิติเล็ก ๆ ของตัวเองได้ ซึ่งเขาจะใช้เพื่อเก็บสิ่งของและหลบหนีจากอันตราย
เขามองไปยังวิหารโบราณและรู้ว่า ที่นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
"โลกนี้... และพลังทั้งหมดในมัน ข้าจะมันเอง"
9K
