จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 76 ความเปลี่ยนแปลง

ตู้ม!!
โครม!!
ซีเหลียนฮวานั่งมองสัตว์อสูรของตัวเองกำลังซ้อมเหล่าขุนนางปีศาจอย่างสบายอารมณ์ดูๆ ไปก็เพลินตาดี อยากจะลงไปสู้เองแต่ก็ขี้เกียจ เลยเลือกที่จะนั่งมองแล้วออกคำสั่งกับสัตว์อสูรของเธอว่าให้ทำยังไง
“ยิวฉี่จับทุ่มไปเลย!”
“ไป๋หลงเตะให้เต็มแรงไปเลย!”
“ไป๋ฉีต่อยแรงกว่านั้นอีก!”
สั่งไปก็แล้วแต่ก็ยังรู้สึกคันไม้คันมือ แต่ก็ไม่อยากลุกออกจากตักของซิวเหวยหลงเท่าไร
“อ๊าก!! ขอพักก่อนขอรับ” เสียงตะโกนของเหล่าขุนนางปีศาจไม่เป็นผลเมื่อยิวฉี่ตรงไปยังขุนนางปีศาจตนนั้นก่อนจะปล่อยหมัดออกไป
ตู้ม!!

ร่างของปีศาจตนนั้นก็กระเด็นหายยังด้านบนจนมองไม่เห็น“พักได้ก็ต่อเมื่อตายไปแล้วเท่านั้น” ยิวฉีบอก
นั้นทำให้เหล่าขุนนางปีศาจต่างพากันสะดุ้งเมื่อเห็นการกระทำของยิวฉี่ที่ไร้ความปรานี
“เร็วๆ ข้ารอดูอยู่” ซีเหลียนฮวาตะโกนบอกยิ่งทำให้เหล่าขุนนางปีศาจต่างพากันมองหน้ากันอย่างตื่นๆ
นี่มันก็ผ่านมาเกือบจะหนึ่งเดือนนับจากที่เหล่าขุนนางปีศาจได้รับโทษจากเธอ แต่พวกนี้ก็ยังไม่สามารถทนมือทนเท้าของเหล่าสัตว์อสูรของเธอได้เลย แล้วอย่างนี้พวกนี้จะทนฝีมือของเจ้าตัวน้อยของเธอได้ยังไงกัน
“เราต้องไปสำนักเมฆาสวรรค์พรุ่งนี้หรือเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาเงยหน้าขึ้นไปถามซิวเหวยหลงที่อ่านหนังสือ
“อืม” ซิวเหวยหลงตอบพลางลูบหน้าท้องที่นูนออกมานิดๆ อย่างเบามือ
“ไปคราวนี้ต้องนานเป็นเดือนแน่” ซีเหลียนฮวาพึมพำเพราะคิดได้ว่าตอนนั้นก็ใช้เวลาเป็นเดือนเลยทีเดียว ถึงตอนนั้นท้องของเธอก็น่าจะโตขึ้นมากเป็นแน่
“อืม” ซิวเหวยหลงตอบก่อนจะเก็บหนังสือไปพลางก้มลงไปมองใบหน้างามที่ทำหน้ากำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่าง
“ท่านอ๋อง ท่านไม่กลับไปที่ตระกูลมันจะไม่เกิดความสงสัยหรือเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามเพราะพวกเธอไม่ได้กลับไปที่ตระกูลก็สามเดือนเห็นจะได้แล้ว
“เดี๋ยวหลังจากกลับสำนักเมฆาสวรรค์แล้วข้าจะพาเจ้ากลับ” ซิวเหวยหลงบอกเพราะเขาไม่ได้กลับไปนานแล้วจริงๆ

รุ่งเช้าทั้งสองก็เดินทางโดยมียิวฉี่เปลี่ยนรูปร่างให้เป็นมังกรแล้วพาทั้งสองตรงไปยังสำนักเมฆาสวรรค์อย่างรู้หน้าที่ ปล่อยให้ไป๋หลงและไป๋ฉีเป็นคู่ซ้อมเหล่าขุนนางปีศาจต่อไป
“ข้าเตรียมเอาไว้ให้แล้ว พวกเจ้าไปได้เลย” เมื่อมาถึงชายชราก็กล่าวบอกทันที เขาเตรียมทุกอย่างเอาไว้เรียบร้อยตั้งแต่สามวันก่อนแล้ว
“ขอบใจท่านมาก” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกก่อนจะเดินไปยังน้ำตกสวรรค์เจ็ดชั้นของสำนักเมฆาสวรรค์
“เจ้าอยากไปประมือกับลูกศิษย์ของข้าหรือไม่” ชายชราหันไปถามยิวฉี่หลังจากที่สองร่างนั้นหายไปแล้ว
“ก็ดีข้ากำลังเบื่อพอดี” ยิวฉี่เอ่ยตอบก่อนจะเดินตามหลังชายชราไป อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้อยู่นิ่งๆ ได้ออกกำลังกายบ้างก็ดีเหมือนกัน อยากจะรู้ว่าคนที่นี่จะสู้พวกปีศาจได้หรือไม่

ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้วทั้งสองก็ได้เดินออกมาจากน้ำตกสวรรค์เจ็ดชั้น ร่างของทั้งเปล่งประกายราวกับเทพเซียน ร่างเล็กนั้นมีท้องที่ใหญ่โตเกินกว่าที่ร่างเล็กๆ จะควรมี
“นี่มันคนท้องสามเกือบสี่เดือนจริงหรือเนี่ย” ซีเหลียนฮวาอดไม่ได้ที่จะพึมพำเบาๆ ก่อนจะลูบหน้าท้องของตัวเองไปด้วยความไม่เชื่อ
“อย่าลืมสิว่าลูกของเราเป็นแฝดสามนะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปโอบเอวของซีเหลียนฮวาเอาไว้ เพราะท้องของนางใหญ่มากเขากลัวว่านางจะเดินลำบาก
“ข้ากลัวว่าถ้าท้องโตกว่านี้ข้าคงทำอะไรต้องลำบากเป็นแน่” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเพราะคิดตอนที่ตัวเองท้องเก้าเดือนไม่ออกเลย เพราะนี้แค่สามเกือบสี่เดือนก็โตขนาดนี้แล้วถ้าเก้าเดือนจะขนาดไหน
“ถ้าเจ้าอยากทำก็อะไรก็บอกข้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะพากันเดินไปยังลานฝึกวรยุทธ์ของสำนักเมฆาสวรรค์ที่ตอนนี้กำลังมีการประลองกันอยู่
“ดูเหมือนยิวฉี่จะชอบใจมาก” ซีเหลียนฮวากล่าวในขณะที่ยิวฉี่กำลังถูกชายสามคนกำลังรุมตัวเองอยู่
ตู้ม!
เพียงกระบวนท่าเดียวทั้งสามก็กระเด็นออกไปคนละทิศคนละทางทันที
“ข้าไม่สามารถเอาชนะท่านได้จริงๆ” ชายทั้งสามลุกขึ้นมาก็เอ่ยขึ้นมาทันที
“ฝีมือพวกเจ้าดีขึ้น” ยิวฉี่พูดแค่นั้นก็เดินตรงมาที่เจ้านายของตัวเองที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก
เขาอดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อเห็นเจ้านายของเขาเปลี่ยนไป นางมีหน้าท้องที่ใหญ่ขึ้นมากซึ่งมันไม่เข้ากับตัวเล็กๆ ของนางเลยสักนิด
เพียงแค่เดือนเดียวเจ้าก็เปลี่ยนไปมาก” ชายชรากล่าวเมื่อเห็นทั้งสองเดินเข้ามา ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะพูดออกไปเช่นนั้นเพราะซีเหลียนฮวาเปลี่ยนไปมาก
“ทำไมครั้งนี้ท่านเลื่อนระดับได้น้อยนัก” ยิวฉี่เอ่ยถามเพราะครั้งนี้ซีเหลียนฮวาอยู่แค่เพียงระดับจักรพรรดิขั้นหกเท่านั้น
“ถูกพวกเจ้าตัวน้อยแย่งไปหมด” ซีเหลียนฮวาเอ่ยตอบพลางลูกหน้าท้องของตัวเองไปด้วย ปานนี้คงนอนหลับสบายไปแล้ว
“พวกข้าคงต้องขอตัวกลับก่อนขอบคุณกับความช่วยเหลือมาก จริงสิข้าเอาน้ำตกสวรรค์เจ็ดชั้นกลับไปด้วย” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะพูดต่อในประโยคสุดท้าย
ในตอนนี้กำลังพาซีเหลียนฮวาขึ้นไปยังหลังของยิวฉี่ที่เปลี่ยนรูปร่างรอพวกเขาให้ขึ้นไปนั่ง
“อืม ไม่ต้องบอกก็ได้นะเพราะครั้งก่อนเจ้าก็เอาไปแล้ว” ชายชราอดแขวะซิวเหวยหลงไม่ได้ ดีที่ครั้งนี้ยังบอกเขาบ้างไม่อย่างนั้นเขาคงไม่หายเคืองเป็นจอมมารผู้ยิ่งใหญ่แต่กลับทำตัวเป็นขโมยเสียได้ ใครได้รู้เขาคงเสียชื่อเป็นแน่
ทั้งสามต่างพากันจากไปกันอย่างรวดเร็ว มาถึงที่เชียงลาก็ช่วงเที่ยง การเดินทางในขากลับนั้นมันรวดเร็วขึ้นนั้นเป็นเพราะว่ายิวฉี่เพิ่มระดับมาได้อีกหนึ่งขั้นแล้ว
“ท่านจอมมารกับนายหญิงมาแล้ว” เสียงตะโกนด้านล่างพร้อมกับมีเสียงร้องตะโกนเมื่อยิวฉี่ร่อนลงมากับพื้นดิน
“เกิดอะไรขึ้นกัน เขามีงานอะไรกันหรือเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาถามอย่างสงสัย เพราะเห็นด้านล่างเหมือนมีการจัดงานอะไรสักอย่าง
“งานเลี้ยงต้อนรับท่านจอมมารกับนายหญิงนะขอรับ เหล่าขุนนางปีศาจต่างพากันเตรียมเอาไว้ให้อย่างดี” พ่อบ้านฉางโผล่มาก็เอ่ยบอกทันที
“มีแผนอะไรซ้อนอยู่หรือเปล่าเนี่ย” ซีเหลียนฮวาพึมพำพลางเดินกลับไปที่ห้องนอนเพราะอย่างพักหลังหน่อย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 76 ความเปลี่ยนแปลง

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 76 ความเปลี่ยนแปลง

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้